The needs are enormous and the world needs the put all efforts on increasing rescue operations and to provide medical assistance as well as food and water. The world can and must do more.

Now focus must be on the short-term needs but also on the long-term. Haiti will need a lot of help to rebuild the country. Let’s not forget about the people of Haiti just because the news will move on…

It is sad to be aware of the fact that if Haiti wouldn’t have been one of the poorest countries with huge problems of corruption, lack of infrastructure, bad medical facilities, no capacity of rescue teams etcetera the situation wouldn’t be as horrible as it is today and more life’s could be saved. Help would have been faster and able to reached more people.

We can’t do anything about earthquakes but we can do a lot about poverty, infrastructure and rescue operations. The world’s capacity of human rescue operations is to small and should be developed and put under the UN. The UN is lacking capacity and resources to act fast and efficient. The latest years we have experienced several natural catastrophes, like the Tsunami’s, and unfortunate we will se more. The world needs to give the UN the role that is needed and the resources it deserves.

- IUSY calls for a development and coordination of international rescue operations within the UN.

- IUSY call all countries to pay their memberships fees and debts to the UN so the UN can fulfil its role.

- IUSY call all countries to fulfil their commitments to the UN Millennium Development Goals.

- IUSY call all countries and especially the SI member organisations that are in government to make it a political priority and reality to pay at least 0,7% of GDP to development aid.

The current tragedy in Haiti reminds us all of the continuously tragedy of poverty.

We encourage all to show their support to the people of Haiti. Give a direct support through SOLIDAR’s Solidarity fund for Haiti:

Solidarity with Haiti

In order to respond to this horrifying tragedy, the IUSY supports Solidar’s initiative of an Haiti emergency fund and calls all institutional partners and individuals to take part to this effort.

To help Haiti with a contribution in this moment of desperate need please make a Bank Transfer to:

SOLIDAR HAITI IBAN : BE53 7310 0861 1753 
BIC : KREDBEBB 
Account Owner : SOLIDAR 
Bank KBC Arenberg Horta - Branch 3728

[iusy.info]

openDemocracy: This year you became the leader of your party. Could you start by saying something about how this happened?

George Papandreou: In January 2004, my party, Pasok (the Panhellenic Socialist Movement), had been in power for twenty years with only one brief interruption and I was my country’s foreign minister. As a party we were experienced and there had been changes over the years, especially among those leading the party, as you would expect. But we had become identified with power and with the establishment.

A deep desire for renewal had grown in Greek society. We were heading for elections in March and Pasok was 10% behind in the opinion polls. But the desire for renewal was also reflected within our party and amongst our own electoral base. Our prime minister, Costas Simitis, decided to step down from heading the party. This was something quite new in Greek politics – it had a magnanimous quality and he made it clear that he too wanted to open the door to change.

So when I took over from Simitis – I was the unopposed candidate to be his successor – my whole approach was “OK, now we must renew”. And not just the party, but also the political system and, most of all, what I might call the “political way” – the way we do politics, from which people had become more and more alienated.

openDemocracy: Costas Simitis stepped down as party leader in January 2004?

George Papandreou: Yes. The election had been called for March. There was very little time between January and March for me to bring a new spirit of change to bear. But when it happened I said that I would like to be elected not only by the party central committee, which was a throwback to a more hierarchical party, I wanted immediately to make politics more participatory and direct.

I proposed, and it was accepted, that we change our party constitution before I was elected so that the leader would be elected directly by the public; both the membership of the party and non–members. We opened up the polling stations to everybody who wanted to vote, somewhat like a primary.

openDemocracy: Did those who voted have to be registered as Pasok supporters?

George Papandreou: No. We didn’t have a category of “registered supporters”. But this immediately raises the issue: what forms of relationship should a voter have with political parties? We wanted to experiment with something new. We said: “Let’s see what happens if we open up the polling to a wider public”. Would this mobilise people? Would they want to participate? Is this something that could work? We were happily surprised. Over one million voters participated in a country of around ten million. It wasn’t as if I had someone who was running against me, instead it became almost like a plebiscite in favour of direct democracy. People said that they want to be able to participate, and many today call it just that – a plebiscite. For us it was a profound moment, and coming away from this we understood that we have to make major changes to allow voters to participate much more.

openDemocracy: Did the process assist the party, in terms of the election?

George Papandreou: I think it created enthusiasm and we ended up 5% behind, rather than 10%, and with over 40% of the vote. In electoral terms, there were a number of reasons why we were not able to win. Our commitment to participation gave us a new dynamic. Nonetheless, people felt that we needed a much deeper renewal before we come back to power.

The key message that came out of the election for me was that we need more change in howwe do politics than in what policies we proclaim. People began to stop me in the street and say “Go ahead George, change it all”!

A new politics for globalisation

openDemocracy: “Change it all”! That is not lacking ambition. What do you take it to mean? Do you think that it is just about participation?

George Papandreou: People have their own personal interpretations about what change means. I think there are a wide variety of demands wrapped up in this response. One important element is certainly participation. Another is the simple renewal of faces. A third is the renewal of ideas. There are new questions in society, new problems.

People want a new relationship with power. There is a sense of a greater freedom. This has positive and negative consequences for party politics. People want to be more autonomous, and in an important sense, more respected. Therefore parties must not be a supermarket of policies, but a place that gives life to core values and to the type of activities which will reflect these values. However, citizens today have multifaceted identities. People are not “the working class” or “the bourgeoisie”. We are in a society that is really changing thanks to the information society and globalisation, our identities are becoming richer but also much more fluid, less subject to fate.

When we were an industrialising society, there were clearer divisions of class and interest. You had a type of economy and lifestyle, whether blue collar or white collar, which would mean routine work and a standardised kind of job. Education would give a specific qualification and people would pretty much know what life to expect for the next thirty–to–forty years.

Now, change is very rapid. There is a great pressure on the individual to be able to change. This is good as it demands that we all become more creative. But it also means we are living in a much more insecure world, in a changing world of new knowledge, ideas, and possibilities. It is creative, but also we all experience much greater risks which generate new gaps and divides between the “creative” and those unable to change or be creative in society.

This open and creative phase in our societies brings out of people their multiple identities. You may be an office– or a factory–worker but you aspire to be a craftsman – and you may well be one at home, in your free time. You are an avid football fan, you travel, you use a computer to communicate with all kinds of people. You’re Greek but you’re also European; you’re Greek but you’re also Balkan. You feel perhaps a stronger national identity, but you also feel a multiplicity of other identities and you learn from others in a way never before possible.

In this more globalised world, political parties have to be able to express and respond to these new types of needs, the new freedom and the fears. You must respect the creativity, but also help give a sense of security and direction. As a shaping political body, our party must now work out how to express this new society and where it’s going – in a progressive way – and how this differentiates us from other political parties.

The central idea for me is that of empowering the individual in society: the idea of bringing the best out of an individual and creating the environment for this, the idea of trusting the individual, of trusting citizens. This is a progressive way of thinking. The traditional party leader appeals by saying to his followers: “You can trust me”. I think the future for progressive politics lies in leaders like myself trusting the people as citizens. It’s a new kind of relationship that is called for. I can’t emphasise enough how profound and important a change this is and we do not yet fully understand what it may mean.

It is easy enough to say that “people should be empowered in society”. But I really mean it. In part, I think, what we understand by this is the way the market has empowered people as consumers. But this also isolates them and of course, the market is dominated by the media, which manipulates consumer choice. It is a freedom. It is an advance. And it is part of the globalisation to which we must respond. But it also isolates individuals and makes them feel powerless and fearful. Democratic political parties now need to find ways that assist people to act together, enhancing freedoms, solidarity, and collective thinking and action at the same time. Such political freedom is difficult to build and sustain and needs structures that we have not yet developed: this is the challenge.

Welcome to the party

openDemocracy: The free–market approach emphasises that the individual actor and the private sector are the source of all wealth. Are you saying that a democratic party can draw upon the same energy in terms of culture and politics?

George Papandreou: Absolutely. The word agora comes to mind, from the ancient Greek. It was where the citizens (male only, in the case of Athens) came to decide on the government of their city. The Greek verb agorevo means “I speak in public”. But agora also is the market. The market was an area of politics. When you try to separate the two, as neo–liberalism does, trying to create a purely economic market place, then there is no democratic control.

Similarly, if you try to create a purely political marketplace governed entirely by the state there is no democracy. We must learn to achieve a positive relationship between complex, increasingly global as well as local economies and democratic government. I am sure that political parties are crucial to this and it can’t be left to pressure groups.

openDemocracy: How are you going about this in Pasok?

George Papandreou: Well, we have a number of commissions which we hope will help reshape the party. I’ll just refer to two of them. One is about our identity, it is about more than a traditional manifesto, it will not simply write up what our purposes are but will go deeper into what socialism and democracy mean for us today. What are the values people may rally round in this age of a globalising world? Another is about what we call “the open party”, it is concerned with structures and procedures and the rights and obligations our members and friends and voters have.

openDemocracy: With what membership means?

George Papandreou: Yes. In an earlier conversation you spoke about the difficulties of democracy such as the pressures people are under. They may want to be active and involved, but they don’t have the time. So we have to think through what our system wants out of politics in a practical sense, and how this can actually be delivered in a way that respects people’s lives. It is a democratic issue because if those who don’t have time are excluded from party life then parties will not be representative.

openDemocracy: I co–authored a pamphlet for Demos in Britain called The Athenian Option. It argued that when Britain replaces the House of Lords, the new second chamber should include people selected by lot in a way that is also representative, as happened with men in ancient Athens. Not to make laws, but to scrutinise legislation. In British Columbia, it seems, something like this is currently taking place. Have you thought of bringing citizens directly into the process in this way, paying for their time if necessary, to deliberate on decisions?

George Papandreou: We haven’t thought of paying, but two different ideas of using a lottery or a rotation system have come up. This is something one could experiment with. Before we make sweeping changes, we are planning to have pilot projects and try out different forms of democratic government. We can then see what kind of effect they have and how they might be used. One thing we’re doing is to try and set up a kind of independent group that will monitor our own activities and report on how they work and are perceived. Such a group could be recruited by random selection, for instance by lottery.

The changes we’re trying to make are not simply at the top. In fact, we’re trying to make changes at the top in order to open up our party to greater participation and debate and deliberative democracy, bringing in new ideas. It has been known for parties and governments to create commissions in order to get rid of problems and close down debate or divert it into a blind alley. These commissions exist to promote debate and give it focus and relevance. We need to highlight, not hide different views, and in this way bring in different organisations and interest groups from the community. We need to see our parties less as “war headquarters” and more as biodiverse think–tanks or workshops.

To ensure access to these and other openDemocracy articles, pleasesubscribe for just £25 / $40 / €40

The politics of “deep democracy”

openDemocracy: In an earlier conversation you used a striking phrase – “info–glut” – meaning that you can have too much information. Citizens can be faced with so many points of view and differences of opinion that it confuses rather than enables you to make up your own mind.

George Papandreou: Absolutely. People can become lost in an ocean of information. They will always be looking for a lighthouse, faros, as we say in Greek. But what are these lighthouses? In an information society they will be those who are trusted to be able to help interpret or analyse what is happening. Is it a CIA or World Bank report that you’re going to be reading, is it the Encyclopaedia Britannica, a university, an NGO, or a Google–type search engine? There will be sources you trust to choose your information. But this also means that you yourself need to create a critical capacity.

This is a thing for our whole education system right now – we do very little on critical, analytical and synthetic capacity, which is the new road to learning. It is what our society is going to be about. But this is also deeply democratic – to be able to put value on information, to choose and decide for yourself. So what we would like to do as a party is to develop a culture of debate, dialogue, and critical understanding of issues, where people can set priorities and are not simply told by the experts or their “leaders” what is right and wrong for them. We have enough information; what we need now is knowledge.

openDemocracy: Surely there are also always the policies themselves, not just ways of arriving at them?

George Papandreou: Very much so. A number of big issues no longer fall within a traditional left–right framework, such as migration, narcotics, the environment. One has to start re–interpreting them in a way that combines more traditional left views with liberal ones, in the United States sense. For example, migration has to do with employment and development, but also with human rights, multiculturalism, and the ability to live in a society which is tolerant. These issues are not always identified with the traditional left.

Also there are conflicts of interest of a new kind. For example, when it comes to questions of improving environmental standards people may see it as meaning that they lose their jobs. But the same people may also want to protect the environment. It is no longer always: “This is the interest of my side and that is the interest of your side.” The nature of capitalist growth means we need to be able to take a more holistic view as citizens of our quality of life and work out how we can achieve sustainable development, which then brings in all these elements of democracy, environment, and the economy.

For example, take Amartya Sen’s thesis that famines do not occur in democracies. I think you should take that concept and widen it. Only with deep democracy will people cease to have dead-end lives. If you want to solve unemployment or some local problem, you need people to have a say for themselves. They will be able to make the judgements so as not to find themselves falling through the cracks. They need some power to deal with the changing world. Democracy in this more direct sense, even at the local level, and I would say the global level also, is a powerful tool for citizens to be able to deal with the very forces that are affecting their lives. It is a leftist principle, the equality of empowerment.

There is the question of democracy in the world economy also, and in the corporate world. How can we bring more democracy into our daily lives? It can’t mean that we’re always debating, without actually making decisions. But it should mean that certain principles of respect, consultation, and deliberation become part of our daily lives, whether it’s at work, or in the community, or family, both locally and on a world scale. Europe’s new institutions will be tested on this also.

Leadership as dialogue

openDemocracy: This also poses the nature of leadership. You say people are looking for leadership, in the lighthouse sense. But decisions have to be taken. One reaction to what you are calling for would be that it is all very well but it’s wishy-washy and won’t produce any outcomes. Yet, to take an important example, as foreign minister of Greece you took major decisions over Turkey and carried them through across quite a broad canvas, in terms of international negotiations, and reversed Greece’s policy in a striking and unexpected way. So how do you see yourself as a leader and a decision-taker?

George Papandreou: There is a traditional style of leadership that caters to a deep insecurity that people may have. One of the characteristics of this traditional style is even to encourage fear and insecurity, and then come and say: “I am the great leader who will solve this”. It is actually more than a style; it goes much deeper – perhaps it’s even a philosophy.

It is no secret that I opposed the US government’s policy on Iraq and the “axis of evil”. This type of foreign policy is associated with a form of power that projects leadership as command. It is not only President Bush who projects this, but he does so very openly: he claims that if the commander-in-chief is strong and never wavers, then all problems will eventually be solved. It implies a leader who is saying to his people: “Me strong, you weak”. I believe we are seeing a resurgence of this philosophy in conservative parties all around the world.

When I was first elected as a member of parliament in 1981 people said: “Now George, you’ve got to bang the table.” Even though we came in on a wave of popular support for change, people advised me that once in government, you had to take on the trappings of government and the traditional style of leadership. People would say you look weak if you’re not cursing the opposition and driving around in a big black car while always wearing a tie. Above all, to be “strong” you’re always supposed to be giving orders.

My initial reaction was maybe I should follow their advice. Luckily for me, quite soon I felt that this is not what I believe in. I said to myself, “I’m going to go about things my own way, which I think is a more democratic way, and hopefully I will be able to communicate it.” I realised that I would have to fight to communicate it. There was a whole political culture that had to change.

• “Making ‘global’ and ‘ethical’ rhyme: an interview with Mary Robinson (December 2003)
• “The man who built the WTO: an interview with Peter Sutherland” (January 2004)
• Carl Bildt, “Europe’s future in the mirror of the Balkans” (April 2003)
• Kofi Annan, “America, the United Nations, and the world: a triple challenge” (June 2004)
• “One nation under Blair: an interview with David Marquand” (September2004)

Part of this is about personal style and the way you appear but I am talking about something deeper than fashion, I am talking about a way of doing politics. What is at stake is the relationship between professional politicians and voters. I felt that if people didn’t want it the way I did then I’d just get out of politics and do something else.

Today, a lot has now changed. But old attitudes persist. When people feel insecure the knee–jerk reaction is still: “We need someone strong”. Take the issue of narcotics for example. The first reaction most people have is: “Where are the police?” You have to think it through to see that throwing an addict into jail isn’t the solution to dealing with the narcotics problem. There are certain conflicts – like the middle east – where people seek solutions using force and exerting military power when these should be the very last resort.

An opening to the world

openDemocracy: To return to your own method of leadership. You took decisions over Turkey that didn’t go along with the approach and attitudes you inherited. You reversed your country’s policy. So there must have been a certain point where you gave an order.

George Papandreou: Absolutely. There is a certain point where you have to make a decision and a commitment. But I deeply believe that breaking the mould, the “trappings”, the “conventional wisdom”, is the type of freedom our societies and citizens need to be able to change our views and attitudes. You can do this in a way that is not violent and aggressive. You can do it by staying committed to your principles, and that’s one of the important things. Power by itself has no principles. If you have principles, then you judge how power is best used, and decide on the different tools for doing so, and see their limits.

This is true in any situation. We can dare to question the convention the conventional wisdom – the trappings of power. If we’re talking of Greek–Turkish relations, the “establishment” had built up established views that were entrenched in both of our countries. We needed a new approach to break these moulds. We were able to create a framework where we said: “Let’s work for consensus, and wherever we don’t find consensus let’s put it to the side for a while, rather than become confrontational.” We took a new direction and worked our way through everything we could in a way that was positive. This allowed us to create a basis of trust and also each side gained an understanding of the other. Together we worked through what our differences were, which then meant we could revisit the more difficult issues at a later point.

I think quite often in confrontational situations people and politicians create a culture of a zero–sum game. This in turn creates a leadership philosophy which is authoritarian and militaristic, whereas in fact in the society we’re living in now, we can create win–win situations, where you can synthesise much more. Indeed, bringing in differences can actually be a strength.

For example, when Greece held the presidency of the European Council I oppose demonising the Serbs. My view is that we are all people and we should avoid demonising our opponents. This applies to local politics, but it’s easier sometimes to project dislike onto people from a different nation, culture and language. What was happening in the Balkans was that, consciously or not the United States was giving out a message that all Serbs are evil. There was a stereotyping which was very backward in its thinking. I argued that they had to be given hope and it was necessary to talk to them. You have to allow them to create their own way. If one only bombed them they would react and say: ”We are the victims, why are we the bad people?” Instead, leadership should be about showing people that they can create their ownalternatives.

There were different views over Serbia within the European Union. But we were able to develop a post–war Greek–Dutch proposal called “Energy for Democracy”. Basically we said: “Let’s help communities gain a democratic voice and then get oil to them.” It encouraged democratic groups to argue that the outside world is not all against us. It helped them to say: “We are being treated like humans and we should see what kind of change we can make in our own society”.

The European perspective is important. Just before the election contest between Vojislav Kostunica and Slobodan Milosevic in 2000 I took a trip to Yugoslavia. I met with both leaders. I told the country on behalf of Europe that Serbs are free to choose their own future and this will be respected and recognised by Europe. Of course, I had talked with all my EU colleagues beforehand to make sure they would support this message. Similarly, giving Turkey the prospect of being part of the EU has opened up new alternatives for the Turks, and a new dynamic in our relationship. We can start to see that we will be in the same family down the road, living by the same principles.

openDemocracy: You seem to be saying that as foreign minister you sought an open, more democratic relationship between Greece and its neighbours and the world, one which fitted with the forces of globalisation and the shared sovereignty of the European project. And now you are looking for a similar, new dynamic between Pasok as a party and Greek society?

George Papandreou: Yes, that’s right. A new framework within which one sees the new kinds of politics, problems, and conflicts we all face. Let me put it this way: Greece has gone through a number of authoritarian regimes. We have traditions of patronage, clientilism, and corruption. These still cast their shadows. Greek society has developed a passive view, not so much of politics, for people can be very political and active, but of what one’s potential is. Most Greeks feel, “I cannot do very much, all I can do is lobby some great power up there”. It is very debilitating.

A party is an agency for change. Traditionally, this has been achieved by old–fashioned hierarchy within the party and then using the power of the state or municipality when voted into office. Sometimes that power can be misused, or abused, in ways that are clearly wrong even though everyone knows they often happen. But also, nowadays, the framework of power itself is a kind of abuse, which takes power away from people in their own names, giving them fear rather than confidence. You can see this very clearly in the authoritarian traditions of theBalkans and central and eastern Europe.

openDemocracy: To change this may not be to change everything but it is certainly seeking to alter a lot. After the Pasok conference in January 2005 there will still be four years until the next national elections. What you are seeking will surely take longer to achieve than that.

George Papandreou: We’re looking to get back to power at the next elections. But we’re also looking deeper and further ahead. We will not be returned to government unless we offer a future of better democracy in the long term. We are thinking of ten–to–fifteen year programmes to develop Greece in ways that will, we hope, set an example to the world.

Αντιπροσωπεύω το Κίνημά μας, επιβλέπω την εκλογική διαδικασία και εξασφαλίζω τη θέληση του λαού να εκφραστεί ελεύθερα και ανόθευτα.

Σύμφωνα με την εκλογική νομοθεσία, την ημέρα των εκλογών κάθε κόμμα έχει δικαίωμα να διορίζει από έναν ή μία αντιπρόσωπο και έναν αναπληρωτή του σε κάθε ένα εκλογικό τμήμα. Ο Εκλογικός αντιπρόσωπος έχει μια βασική αποστολή: να βοηθήσει στην προσπάθεια να εκφράσει ο Ελληνικός λαός την κυρίαρχη θέλησή του ελεύθερα και ανόθευτα.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Εκλογικοί αντιπρόσωποι του κινήματός μας επιβλέπουν όλη την εκλογική διαδικασία, ώστε να μην ακυρωθεί ούτε μία ψήφος στο ΠΑΣΟΚ αναιτιολόγητα και να τηρηθεί κατά γράμμα η εκλογική νομοθεσία.

Γίνομαι Εκλογικός Αντιπρόσωπος

• συμπληρώνοντάς την σχετική ηλεκτρονική φόρμα  εδώ

• Στέλνοντας email στο ekant@pasok.gr

• Στην τοπική οργάνωση της περιοχής μου, δες τον χάρτη

Σκοπός της ημερίδας ήταν να δοθεί η ευκαιρία στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να αποκτήσουν περισσότερη και εγκυρότερη ενημέρωση για το συγκεκριμένο ζήτημα, να συζητήσουν μεταξύ τους, να ανταλλάξουν απόψεις και μέσα από τη διαδικασία αυτή να αποκτήσουν δεξιότητες έτσι ώστε να μπορούν να συμμετέχουν ενεργά και να παρεμβαίνουν με προτάσεις στο τοπικό πολιτικό γίγνεσθαι.  

Κατά την διάρκεια της Ημερίδας, οι συμμετέχοντες συζήτησαν για την σημασία της λειτουργίας του ανοικτού Κόμματος και πως αυτό συμβάλλει στην εδραίωση της Συμμετοχικής Δημοκρατίας. Ανέλυσαν τις μεθόδους και τις προδιαγραφές που πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις μορφές πολιτικού διαλόγου και διαβούλευσης που γίνονται στα πλαίσια εσωκομματικών διαδικασιών, αλλά και στο ευρύτερα πλαίσια του διαλόγου με τους πολίτες. Τέλος, έγινε ενημέρωση για τον ρόλο του Ινστιτούτου και τη σημασία του θεσμού της πολιτικής επιμόρφωσης των στελεχών του κινήματος. 

Τις Σέρρες επισκέπτεται αύριο Πέμπτη 8 Ιανουαρίου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, προκειμένου να έχει επαφές με αγρότες της περιοχής και να ανακοινώνει συγκεκριμένα μέτρα για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων που ταλανίζουν τον αγροτικό κόσμο της χώρας μας. Η παρουσίαση των βασικών αξόνων τις Αγροτικής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ θα γίνει σε ανοιχτή συγκέντρωση, στις 6:00 μ.μ. στο Ξενοδοχείο ΕΛΠΙΔΑ.

Νωρίτερα, κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ, θα επισκεφθεί χωριά του Νομού καθώς και αποθήκες, στις οποίες στοιβάζονται εκατοντάδες τόνοι απούλητων γεωργικών προϊόντων. Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Η επίσκεψη ήταν προγραμματισμένη αρχικά για τις 11/12/2008, αλλά αναβλήθηκε, λόγω του τραγικού θανάτου του 15χρονου μαθητή.

ECOSY – Young European Socialists has been closely following the recent developments in Greece after the assassination of the 15-year old pupil Alexandros Grigoropoulos. We express our deep sorrow for the unfair and unexcused death of a young person, our full support to the protests of the young people of Greece and our strong concern for the explosion of violence in many Greek cities.

We believe that young people in Greece but also all over Europe, are right to protest against neo-conservative and neo-liberal policies which draw a dark and pessimistic future for them. The economic crisis will affect us, the young generation, more than anybody else. Expensive and low-quality education, precarious employment, lack of social security and defective healthcare are creating a new generation of working poor, which sees its expectations and perspectives for a better future demented. We demand from our socialist, social democratic and progressive leaders to respond to this crisis in a concrete and clear way, to involve young people in policy- and decision-making, to meet the expectations and needs of our generation for a fair, democratic, peaceful, and safe future. This is solidarity between generations, this is Our Social Europe.

We support PASOK Youth and PASOK in their strong demand for change of government in Greece and we entrust that George Papandreou, as the future Prime Minister of Greece, will fulfill his clear and concrete commitments for the young people. At the same time, we stand next to them, supporting their full condemnation of violence, from wherever it derives, against innocent people and properties. Democracy and fair society do not hide behind masks, violence or tear gas – they only come with open dialogue, clear ideas and concrete plans.

We need Change for Greece, and Change for Europe!

Ο αγώνας είναι δριμύς, τα συμφέροντα είναι τεράστια και οι πιέσεις προκειμένου να επιτραπεί μέσα από το Χωροταξικό η αλλεπάλληλη διάσπαρτη δόμηση τουριστικών χωριών σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά και στις ακτές με επιδότηση έως και 50% και πολλαπλάσια δόμηση από ότι επιτρεπόταν έως σήμερα θα συνεχιστούν και θα κλιμακωθούν.

Βοήθησε και εσύ να μην τσιμεντωθούν οι ακτές και τα νησιά μας

Υπόγραψε για την απόσυρση του Χωροταξικού (πάτα εδώ!)

Μέσα σε ένα ασφυκτικό για τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιβάλλον, δυστυχώς, το Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε., δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Εμμένει σε μία ξεπερασμένη, συντηρητική, αντίληψη για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και σε συνταγές που έχουν αποτύχει. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της κυριαρχίας των συντηρητικών κυβερνήσεων στην Ευρώπη, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και κατ’επέκταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Για αυτό είναι κρίσιμο οι συσχετισμοί αυτοί να ανατραπούν πλήρως στις ερχόμενες ευρωεκλογές.

Γιατί σε αντίθεση με τη λογική των συντηρητικών, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές στη Μαδρίτη υιοθέτησαν ένα μανιφέστο, που δείχνει το δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Ένα μανιφέστο, με το οποίο δεσμεύονται σε ένα Σύμφωνο Απασχόλησης, με τη δημιουργία 10 εκατ. θέσεων εργασίας στην Ευρώπη. Απασχόληση και ανάπτυξη, που βασίζονται στην «πράσινη οικονομία», στην «πράσινη ανάπτυξη», στις νέες θέσεις εργασίας που μπορούν να δημιουργηθούν από τη δημιουργική χρήση των νέων τεχνολογιών, των νέων μορφών ενέργειας.

Και βέβαια, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι μέσα στην Ευρώπη υπάρχουν πρωτοβουλίες κυβερνήσεων, όπως αυτή των Ισπανών σοσιαλιστών, πρωτοβουλίες επιθετικές για την κρίση. Πρωτοβουλίες, για παράδειγμα, αύξησης των δημοσίων επενδύσεων και δημιουργίας θέσεων εργασίας. Πρωτοβουλίες, που δείχνουν ακόμη περισσότερο την αδυναμία της δικής μας κυβέρνησης...

Η υπόθεση αγγίζει και "γαλάζιο" κομματικό αξιωματούχο, τον οποίον υπέδειξαν οι δύο συλληφθέντες ως «εγκέφαλο». Οι ίδιοι δήλωσαν στην αστυνομία πως λειτουργούσαν κατόπιν συνεννόησης με τον εν λόγω κομματικό αξιωματούχo.

Συγκεκριμένα επισκεπτόντουσαν προέδρους πολιτιστικών συλλόγων του νομού και τους υπόσχονταν «μεσολάβηση» στα διάφορα γραφεία Υπουργών, κυρίως του Yπουργείου Μακεδονίας Θράκης και Πολιτισμού, προκειμένου να λάβουν επιχορηγήσεις για τις πολιτιστικές τους δράσεις και εκδηλώσεις.

Tα τοπικά στελέχη της Ν.Δ, είναι ανάστατα, την ίδια ώρα που η υποδιεύθυνση Ασφάλειας Σερρών διερευνά τα όσα υποστήριξαν οι δύο συλληφθέντες για τον γαλάζιο κομματικό αξιωματούχο.

ΨΩΜΙ: Αναδιανομή του πλούτου, νέες θέσεις εργασίας, πλήρης απασχόληση, αξιοπρεπείς μισθούς, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας κοινωνικό κράτος.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Η παιδεία αποτελεί κοινωνικό αγαθό που πρέπει να παρέχεται δωρεάν από το κράτος και όχι προϊόν προς πώληση όπως κάποιοι επιθυμούν για να ικανοποιήσουν τις πελατειακές τους σχέσεις. Το αίτημα για ΠΑΙΔΕΙΑ παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ. 5 χρόνια συνεχούς ΔΕΞΙΑΣ διακυβέρνησης και η Δημόσια Δωρεάν Παιδεία έχει δεχτεί αλλεπάλληλα πλήγματα: νέος νόμος πλαίσιο, νομοσχέδια για ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, με τελευταίο πλήγμα την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου που σφράγισε τη λειτουργία των Κέντρων ελευθέρων Σπουδών, όλα έχοντας ως απώτερο στόχο την ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Το αίτημα των φοιτητών για Παιδεία, μετασχηματίζεται σε αγώνα προάσπισης της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας, σε αγώνα βελτίωσης του Πανεπιστημίου, σε αγώνα ριζικής και προοδευτικής αλλαγής της Παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Ελευθερία, στη κατοχύρωση ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, συλλογικών ελευθεριών, στη σκέψη, στη διακίνηση ιδεών, στην πλήρη κατοχύρωση της ελευθερίας του ατόμου.

www.pasp-xanthis.gr

Στις τοποθετήσεις του έδωσε το στίγμα της πορείας του πολιτικού του χώρου και κατέδειξε ότι υπάρχει «κι άλλος δρόμος», ο δρόμος για την έξοδο της χώρας από την κρίση που βιώνουν οι πολίτες, μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης με επίκεντρο τον άνθρωπο, την «πράσινη» αειφόρο ανάπτυξη και την αναδιανομή του πλούτου της χώρας για την ευημερία των χαμηλών και των μεσαίων οικονομικών στρωμάτων.

Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Παπανδρέου τόνισε τις τέσσερις προτεραιότητες του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που θα είναι και οι κύριοι στόχοι της πολιτικής του. Οι προτεραιότητες αυτές είναι:

1. Η στήριξη του οικογενειακού εισοδήματος, με φορολογική δικαιοσύνη, φορολόγηση του πλούτου εκεί που υπάρχει, πάταξη της ακρίβειας, στήριξη των χαμηλόμισθων με έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης και επίδομα θέρμανσης και προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

2. Η αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους στην παιδεία, την υγεία, την πρόνοια, την εργασία και την ασφάλιση.

3. Η ανάπτυξη για τον άνθρωπο. Δημιουργία νέου πλούτου με επενδύσεις στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, στον διατροφικό τομέα, τον τομέα της ενέργειας με έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές, τον τομέα των υπηρεσιών (τουρισμός, επικοινωνίες, μεταφορές). Ανάπτυξη πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο, με σεβασμό στο περιβάλλον.

4. Το δίκαιο και αποτελεσματικό κράτος, το ευνομούμενο κράτος. Με συγκεκριμένα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, που θα πείσουν τον πολίτη ότι το κράτος άλλαξε νοοτροπία και είναι πλέον φιλικό προς τον πολίτη.

Αναφορικά με τους πόρους για την υλοποίηση του προγράμματος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο Γιώργος Παπανδρέου ανέφερε ότι η σημερινή κυβέρνηση βρήκε πηγές για να χαρίσει δισεκατομμύρια στους έχοντες και κατέχοντες. Μόνο με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα μερίσματα από μετοχές, χάρισε πάνω από 4 δις ευρώ στους μετόχους κυρίως 200 μεγαλοεπιχειρήσεων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα χρησιμοποιήσει τις ίδιες πηγές για να στηρίξει τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Θα φορολογήσει τις υπεράκτιες εταιρείες, τα μερίσματα στα υψηλά εισοδήματα, τα κέρδη από χρηματιστηριακές συναλλαγές, τη μεγάλη ακίνητη περιουσία. Θα φορολογήσει δηλαδή αποτελεσματικά τον πλούτο, εκεί όπου πραγματικά υπάρχει.

Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεσμεύτηκε προσωπικά ότι είναι αποφασισμένος με τη φορολογική δικαιοσύνη, την εξεύρεση πόρων σε όλα τα μέτωπα, με τον περιορισμό της σπατάλης στο δημόσιο και στις δαπάνες για εξοπλισμούς που ανέρχονται σε 30 δις ευρώ, με την πάταξη της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, με την αξιοποίηση της τεράστιας ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, να γίνει πραγματικότητα το όραμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για μια πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη κοινωνία.

Όλγα Μούσιου-Μυλωνά

Συντονίστρια Συμβουλίου Επιμόρφωσης ΠΑ.ΣΟ.Κ. Φλώρινας

• Πώς να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη στο ελληνικό κράτος, στο φορολογικό σύστημα ?

• Πώς μπορεί να αισθάνεται αυτός ο καλοπληρωτής ?

• Πώς μπορεί να αισθάνεται, όταν σκέφτεται πώς θα τα βγάλει πέρα ?

Για ένα σύγχρονο πολιτικό φορέα όπως η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. το Διαδίκτυο αποτελεί ένα προνομιακό εργαλείο επικοινωνίας, διαβούλευσης και κινητοποίησης. Θεωρώντας το internet σαν ένα ακόμα μέσο καθημερινής επικοινωνίας (συμπληρώνοντας, και όχι υποκαθιστώντας άλλες πιο παραδοσιακές μορφές επικοινωνίας και πολιτικής πρακτικής) η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ξάνθης παρέχει στα μέλη και τους φίλους της ένα νέο βήμα συμμετοχής και παρέμβασης.

• Να βγουν επιτέλους όλα στο φως, και για όλους !
• Όλες οι επιταγές, όλοι οι λογαριασμοί, και όλα τα ονόματα.
• Ας σταματήσουν επιτέλους οι επιλεκτικές διαρροές.

Η Forza Nuova, το NPD και η Χρυσή Αυγή είναι ανοιχτά φασιστικές οργανώσεις νοσταλγοί του Χίτλερ και του Μουσολίνι. Δεν κάνουν καμία προσπάθεια να το κρύψουν αυτό στα πολιτικά τους προγράμματα, και στα σύμβολα που χρησιμοποιούν και το επιβεβαιώνουν και με τη δράση τους. Ευθύνονται για σωρεία δολοφονικών επιθέσεων ενάντια σε αντιρατσιστές, αριστερούς, μετανάστες, τσιγγάνους κτλ. Δεν διστάζουν να επιτεθούν με όπλα, να τοποθητήσουν βόμβες, να χτυπήσουν με μαχαίρια, ακόμα και να βάλουν φωτιά σε ξενώνες όπου διαμένουν μετανάστες και πρόσφυγες και να κάψουν ανθρώπους ζωντανούς! Οι ηγέτες τους έχουν όλοι υποστεί διώξεις από τα δικαστήρια των χωρών τους για βίαια γεγονότα ή/και ποινικά αδικήματα.

Με βάση όλα τα πιο πάνω,

• Καταγγέλλουμε την πρόθεση των Ευρωπαίων φασιστών να οργανώσουν κατασκήνωση στην Κύπρο.
• Δηλώνουμε πως η στάση τους είναι προκλητική και πως οι ίδιοι είναι ανεπιθύμητοι.
• Δηλώνουμε πως θα παλέψουμε με κάθε μέσο στη διάθεσή μας να κινητοποιηθεί η κυπριακή κοινωνία για να ματαιώσει την κατασκήνωσή τους,
• Ζητούμε από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να προχωρήσει σε απαγόρευση της κατασκήνωσης !

Για τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για το Ασφαλιστικό αλλά και τα αποτελέσματα του διαλόγου της εν λόγω εκδήλωσης, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ ΞΑΝΘΗΣ.

"Η απαξίωση του κομματικού συστήματος"

-Δεν υπάρχει απαξίωση της πολιτικής. Υπάρχει απαξίωση του κομματικού συστήματος με τη δεδομένη μορφή του, το οποίο, όπως αναπτύχθηκε στην Ελλάδα, έχει έναν καθαρά διαμεσολαβητικό χαρακτήρα, δηλαδή αντί οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι να διαμεσολαβούν με συλλογικούς θεσμούς, αντί να προσπαθούν να φτιάχνουν καλύτερους κανόνες για τη λειτουργία της κοινωνίας, προσπαθούν να βολεύουν ατομικά συμφέροντα. Αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαζόντως απεχθές για μια κατηγορία ανθρώπων που βλέπει ότι δεν γίνονται συλλογικού χαρακτήρα διαδικασίες, δεν παίρνονται μέτρα που να ενισχύουν τη λεγόμενη αξιοκρατία. Η δυσαρέσκεια αυτή υποδηλώνει ότι έχουμε φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Αν η κατάσταση συνεχιστεί και δεν ληφθούν μέτρα από την πλευρά των πολιτικών κομμάτων, θα επέλθει- όπως έχουμε δει και σε άλλες χώρες- η κατάσταση της απάθειας και της απομάκρυνσης απ' την πολιτική. Αυτό που έχει αξία να δούμε είναι με ποιόν τρόπο πρέπει να ανανεωθεί ή να επανιδρυθεί το κομματικό σύστημα, ώστε να πάψει να λειτουργεί κατ' αυτό τον τρόπο. Το κράτος, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα έχει την ευθύνη διοίκησής του, έχει την υποχρέωση να αντιμετωπίζει θέματα που ξεπερνούν τα όρια των κομματικών προτεραιοτήτων.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ.

Δημιουργικό, ανατρεπτικό και πρωτοποριακό μπορεί να χαρακτηριστεί το 8^ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ανεξάντλητη ήταν η πηγή κατάθεσης προτάσεων από τους συνέδρους για το ποια Ελλάδα θέλουμε, για το ποια Ελλάδα διεκδικούμε.

Στο τριήμερο των εργασιών που πραγματοποιήθηκε, λειτούργησαν είκοσι έξη εργαστήρια. Κατέθεσαν τις απόψεις τους πλήθος συνέδρων, τόσο από κάθε γωνιά της πατρίδας μας, όσο και από τους Έλληνες αδερφούς μας του εξωτερικού. Εργαστήρια που οι θεματολογίες τους είχαν να κάνουν από την πράσινη ανάπτυξη, το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο, το ασφαλιστικό έως την ΠΑΙΔΕΙΑ, την ΥΓΕΙΑ και πως θα αντιμετωπίσουμε την νέα φτώχια, δημιουργώντας ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος.

Καινοτομία μπορεί να χαρακτηριστεί η κατάθεση από κάθε νομό της χώρας μας η αναπτυξιακή του πρόταση. Η δέσμευση του προέδρου αλλά και των 7000 συνέδρων είναι πως η ελληνική περιφέρεια στην επόμενη διακυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα παίξει ρόλο πρωταγωνιστή και όχι ουραγού. Επίσης η σύνθεση απόψεων των παλαιοτέρων στελεχών, εκείνων των ανθρώπων που δούλεψαν για την Aλλαγή διεκδικώντας ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο για τον Έλληνα πολίτη, με την γενιά των 30^ων και 40^ων , τη γενιά που βιώνει με τον χειρότερο τρόπο σήμερα, τον συμψηφισμό προς τα κάτω, λόγω ασφαλιστικού και εργασίας, αλλά και το νέο αίμα των Ελλήνων, των σημερινών 20^ων που διεκδικούν, αμφισβητούν και συμμετέχουν για τη δημιουργία μίας άλλης Ελλάδας μέσω της πολιτικής και όχι των τηλεπαραθύρων, λειτούργησε με απόλυτη επιτυχία.

Τελειώνοντας, η κρίση που πέρασε το ΠΑΣΟΚ, πιστεύω ότι αποτελεί παρελθόν και μπήκαν οι βάσεις ενός ζωντανού πολιτικού οργανισμού που ακούει, επιλέγει, διαμορφώνει, αποφασίζει και υλοποιεί με τον πολίτη για τον πολίτη.

*Ο Κώστας Στεφανίδης είναι Συντονιστής του Συμβουλίου Επιμόρφωσης Ξάνθης και εργάζεται ως Φυσιοθεραπευτής στο Κέντρο Αποκατάστασης Ατόμων με ειδικές Ανάγκες Ξάνθης.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε την Πρόταση Ανάπτυξης του Νομού μας, όπως αυτή προέκυψε έπειτα από διαβούλευση με μέλη και φίλους του ΠΑΣΟΚ καθ όλη την διάρκεια του προσυνεδριακού διαλόγου.

• Η κοινωνική ασφάλιση είναι δημόσια, καθολική και υποχρεωτική για όλους τους εργαζόμενους της χώρας,
• Το κράτος εγγυάται τη βιωσιμότητα, τη λειτουργία, τη σταθερή χρηματοδότηση και τον κοινωνικό χαρακτήρα του συστήματος υγείας, πρόνοιας και συνταξιοδότησης στη χώρα μας,
• Το ασφαλιστικό σύστημα θα πρέπει να διέπεται από την αρχή της ίσης μεταχείρισης των πολιτών, να είναι κοινωνικά δίκαιο και να προάγει την αλληλεγγύη των γενεών,
• Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση πρέπει να συνδέεται με την αναμόρφωση του φορολογικού μας συστήματος προς την κατεύθυνση της δικαιότερης κατανομής των βαρών,
• Με μία ενεργή και αποτελεσματική πολιτική για την αύξηση της απασχόλησης,
• Με τον περιορισμό της εισφοροδιαφυγής και τον έλεγχο της αδήλωτης εργασίας.

• Στο νέο και στη νέα που εργάζεται ανασφάλιστος-η,
• Στο νέο και στη νέα που εργάζεται μερικά απασχολούμενος-η και δεν θα συμπληρώσει ποτέ τα όρια συνταξιοδότησης που απαιτούνται,
• Στο νέο και στη νέα της γενιάς των 500 - 600 ευρώ που αν θα πάρει τελικά σύνταξη, αυτή θα έχει την μορφή φιλοδωρήματος.

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΣΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΤΟ ΣΟΧΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στο αποκριάτικο ξεφάντωμα στο Σοχό Θεσσαλονίκης, στην κεντρική πλατεία Αγίου Γεωργίου, την Κυριακή 2 Μαρτίου 2008, στις 12:00' το μεσημέρι, θα συμμετάσχει ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης, προσκεκλημένος του Δημάρχου Θεοφάνη Παπά.

Ο κ.Ψωμιάδης συμμετέχοντας στα αποκριάτικα δρώμενα της περιοχής αναμένεται να εκπλήξει ευχάριστα καρναβαλιστές και κατοίκους καθώς θα εμφανιστεί ως έφιππος μασκοφόρος Ζορό.

Την ίδια μέρα ο κόσμος θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει την παρουσίαση παραδοσιακών δρωμένων από κατοίκους των πόλεων Πετρίτσι και Σιμιτλί της Βουλγαρίας. Θα ακολουθήσει παρέλαση του Συλλόγου Μοτοσικλετιστών «Ζωνιανά», πεζοπόρων τμημάτων μεταμφιεσμένων από τους μαθητές των σχολείων του Δ.Δ. Σοχού καθώς και πεζοπόρων τμημάτων από την Ομάδα Γυναικών με κεντρικό θέμα «Διόνυσος και Βάκχες».

Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών αναφέραν οτι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.

Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα οτι δεν είμαστε σύμφωνοι και οτι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών. Οι τωρινές 147.000υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.

Για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. η δυναμική συμμετοχή της Νεολαίας είναι η κύρια προϋπόθεση μιας αγωνιστικής, προοδευτικής και νικηφόρας πορείας. Η συμμετοχή των Νέων είναι αυτή που θα σηματοδοτήσει τη μεγάλη ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, τη ρήξη με την καθεστηκυία τάξη και τα οργανωμένα συμφέροντα. Συμφέροντα που παγιώθηκαν με τις τελευταίες διακυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία μας θέλουν καθηλωμένους μπροστά από μια τηλεόραση, απαθείς παρατηρητές των εξελίξεων.

Αντίθετα, εμείς σαν νέοι Σοσιαλιστές στοχεύουμε στην Συμμετοχική Δημοκρατία, πράγμα που αποτελεί και το στοίχημα της γενιάς μας. Η αφύπνιση της κοινωνίας, ο εμπλουτισμός της με νέες ιδέες είναι δική μας υπόθεση και θα την κερδίσουμε. Η αρχή θα πρέπει να γίνει από την δικιά μας γενιά και είμαστε όλοι συμμέτοχοι σε μια τέτοια προσπάθεια.

Θα πρέπει οι νέοι με αυθορμητισμό, ανιδιοτέλεια και φρεσκάδα να το πάρουν απόφαση, ότι η αλλαγή περνάει πλέον μόνο από τα δικά τους χέρια. Ο εχθρός δεν είναι ο δικομματισμός, όπως διατείνονται κάποιοι, αλλά η απάθεια της κοινωνίας. Η απάθεια αυτή είναι που μετέτρεψε στην εποχή της πληροφορίας που ζούμε τα τηλεοπτικά κανάλια σε κέντρα λήψης αποφάσεων και τους μεγάλους εκδοτικούς οίκους σε οδηγούς των πολιτικών εξελίξεων. Η απάθεια αυτή επίσης, οδηγεί τους πολίτες να περιμένουν την έλευση μιας media persona πολιτικού αρχηγού.

Όλα τα παραπάνω πρέπει να λάβουν ένα τέλος και η τελεία στη σύγχρονη κακογραμμένη σελίδα της κοινωνίας θα πρέπει να είμαστε εμείς. Οι εξελίξεις είναι εδώ και θα πρέπει να μας βρούν οδηγούς. Με εφαλτήριο την τοπική μας κοινωνία θα μπορέσουμε να αλλάξουμε και τη χώρα μας.

Μεταξύ 27/02/2008 και 01/03/2008 θα πραγματοποιηθεί ενημέρωση πάνω στο θέμα των Δημοτικών Συμβούλιων Νέων. Για τη συμμετοχή των νέων χρειάζεται η εγγραφή τους στο μητρώο Τοπικών Συμβουλίων Νεολαίας του Δήμου τους μέχρι τις 07/03/2008.

Η αλλαγή που αποτελεί επιτακτική ανάγκη της κοινωνίας είναι στα χέρια μας και ξεκινάει από τη συμμετοχή μας στα κατά τόπους Δημοτικά και Νομαρχιακά Συμβούλια Νέων.

Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΞΑΝΘΗΣ
Με πάθος για την αλλαγή.

Γ. Παπανδρέου: Προφανώς όχι. Οι οργανώσεις μας αλλάζουν. Είχαν μετατραπεί σε κλειστά φέουδα. Αντιλήψεις παραγοντισμού είχαν ενσκύψει. Σύμβολα, γραφεία, σφραγίδες είχαν ιδιοποιηθεί. Και πολλές φορές καλοπροαίρετα. Ως φύλακες μιας υποτιθέμενης καθαρότητας. Αλλά η καθαρότητά μας είναι ο αγώνας μας. Είναι να δώσουμε ξανά φωνή στον πολίτη. Να του δώσουμε ελπίδα για τα όνειρά του. Προοπτική για την ζωή του. Και σήμερα τα σύγχρονα προοδευτικά κόμματα έχουν νέο ρόλο. Παρέχουν 'πολιτική υπηρεσία'. Η οργάνωση είναι σήμερα η δύναμη ανοιχτών δικτύων νέων πολιτών που ελεύθερα οργανώνονται για τις διεκδικήσεις τους. Χωρίς ιεραρχίες και γραφειοκρατίες. Είναι χώρος πολιτισμού και διαλόγου. Αγωγής ψυχής. Συντροφικής συνάθροισης. Να απελευθερώνουμε αντί να εξαρτούμε. Χώρος προσφοράς και όχι θεσηθηρίας. Στόχος μας το ΠΑΣΟΚ να αποτελεί κοινοκτημοσύνη και όχι οικόπεδο κανενός. Προφανώς η περιγραφή είναι εξιδανικευμένη. Αλλά είναι ο στόχος μας. Και έχουμε ήδη καλές πρακτικές. Δέστε το www.pasok-xanthis.gr. Υπάρχουν ανοιχτά φόρουμ διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων στο Κίνημα. Το dialogue@pasok.gr για παράδειγμα έχει υποδεχθεί χιλιάδες απόψεις μελών και φίλων. Και τέλος: μην ξεχνάτε την αυτο-οργάνωση! Δημιουργήστε εσείς, παντού, με τη δική σας ευθύνη και πρωτοβουλία, τις δομές και τις συνθήκες για να ανταλλάξετε απόψεις, να προβάλετε ιδέες, να προωθήσετε προτάσεις που θα συνδιαμορφώσουν το νέο πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ.

“ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ,
ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.”

Δεν ξέρω γιατί αλλά αυθόρμητα γέλασα ! Με ξάφνιασε το γεγονός πως μερικές μέρες πριν την εκλογή συνέδρων, ορισμένοι προτιμούν να δηλώσουν την ‘’αγωνιστικότητα’’ τους μέσα από το facebook… εκτός και αν όλοι όσοι συμμετέχουν δεν δαπάνησαν παρά μόνο μερικά δευτερόλεπτα για να κάνουν join σε ένα ακόμη ''πράσινο'' group. Αλλά και πάλι δεν μένω σε αυτό και δεν κρίνω τις προθέσεις κανενός. Είναι δικαίωμα του καθενός να συμμετέχει όπως αυτός θέλει στα κοινά και αναμφίβολα το e campaign αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία προβολής των απόψεων των πολιτών.

Αλλά ας επικεντρωθούμε λίγο στον τίτλο:
‘’ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ, ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ’’

Και διερωτώμαι:
-Ποιοί είναι αυτοί που ζητάνε να πάρουνε το ΠΑΣΟΚ στα χέρια τους ?

-Ποιοί είναι αυτοί που θα τους το δώσουν ?

…και κυρίως, γιατί οι πρώτοι παρακαλάνε τους δεύτερους ???

Αν το στοίχημα της γενιάς μας είναι να φέρει την ανατροπή των μηχανισμών τόσο μέσα στο ΠΑΣΟΚ όσο και μέσα στην κοινωνία την ίδια, αυτό θα γίνει μόνο με Αγώνες και Συμετοχή ! -οχι με παρακάλια… Αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε το κόμμα μας, πως θα αλλάξουμε την κοινωνία ??? Και πώς όμως να αλλάξουμε το κόμμα εάν για την εκλογή των Νομαρχιακών Συντονιστών ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ψηφίζουν μόνο 300 νέοι απ' ολόκληρο νομό…

Η δέσμευσή μας στους αγώνες αποδεικνύεται στην καθημερινή μας ζωή, και όχι στο facebook…. γιατί εκεί τα πάμε καλά! Εάν ψήφιζαν όσοι έχουνε προφίλ σίγουρα θα παίρναμε κυβέρνηση (αυτοδύναμη). Αλλά δυστυχώς η ζωή είναι αλλού, και η αλλαγή με παρακάλια δεν έρχεται… Θέλει Αγώνα και Συμμετοχή συντρόφια, όχι poke και Αdd as Friend !

Η φαρσοκωμωδία της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας πρέπει επιτέλους να λάβει ένα τέλος, και η τελεία σε αυτήν την κακογραμμένη σελίδα του τόπου μας θα μπει στους δρόμους !

Αλλά μέσα από την απελπισία ξεπροβάλει η ελπίδα. Οι ΑΓΓΕΛΟΙ στην ΣΚΟΝΗ είναι η θαυμαστή ιστορία της Marion Cloete, μιας 52χρονης γυναίκας που μαζί με τον σύζυγό της και τις δύο τους κόρες εγκατέλειψαν τις ανέσεις του “αναπτυγμένου” κόσμου για να εγκατασταθούν μόνιμα στην Αφρική. Στόχος τους, να δημιουργήσουν ένα μοναδικό χωριό και ένα σχολείο για να παρέχουν στέγη, τρόφιμα, και εκπαίδευση σε περισσότερα από 550 ορφανά.

Μάθετε περισσότερα για την ταινία στο www.takepart.com/angels

Ωστόσο είμαστε αντίθετοι στη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ, στον κατακερματισμό της κεντροαριστεράς και στην Ιταλοποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου, γιατί αυτό θα έκανε ακόμη πιο αδύναμα τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ενώ θα αύξανε τον έλεγχο της πολιτικής από τους μεγάλους οικονομικούς και εκδοτικούς παράγοντες. Επίσης, είμαστε αντίθετοι σε ομίλους, ρεύματα και δεξαμενές σκέψης, που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ως μηχανισμοί προσωπικής ανέλιξης.

H πολιτική ζωή του τόπου έχει ανάγκη από ένα νέο ξεκίνημα, νέο συναίσθημα, νέα πρόσωπα και νέες προσωπικότητες που θα αναγεννήσουν τις προσδοκίες του λαού. Χρειαζόμαστε νέα κομματικά στελέχη που θα προσφέρουν ανιδιοτελώς για την πρόοδο της χώρας και των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς δεύτερες σκέψεις για κρατικά οφίτσια. Θέλουμε ένα νέο ΠΑΣΟΚ, με άφθαρτα πρόσωπα που θα πείσουν ότι στις επόμενες κυβερνήσεις του όλα τα δημόσια στελέχη, από τους Γενικούς Γραμματείς και Διευθυντές των Υπουργείων ως το χαμηλότερο στέλεχος της δημόσιας διοίκησης, νοσοκομείου ή σχολείου θα επιλέγονται μόνο με διαφανείς διαδικασίες και με μετρήσιμα προσόντα, στα οποία η επιστημονική επάρκεια θα έχει τον πρώτο λόγο.

Γι’ αυτό είμαστε αντίθετοι στις τωρινές κομματικές διαδικασίες, στις ΝΟΕΣ και ΚΟΕΣ που συγκροτήθηκαν μετά από τις συνηθισμένες συγκρούσεις τοπικών βουλευτών και κομματικών στελεχών. Γι’ αυτό διαφωνούμε με τις προσυνεδριακές διαδικασίες, που, για ακόμη μια φορά, αδιαφορούν για την κοινωνία και θέτουν στη γωνία όλους όσοι είναι εκτός προσωπικών μηχανισμών.

Καλούμε τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που δυο φορές ψηφίσθηκε για να τα αλλάξει όλα, να ακυρώσει το σύνολο των διαδικασιών που ξεκίνησαν και να ανασυγκροτήσει τα όργανα του Συνεδρίου, έτσι ώστε η πλειοψηφία των προσώπων που θα τις συγκροτούν να είναι νέα πρόσωπα που σήμερα παραμένουν εκτός ΠΑΣΟΚ. Να συμμετέχουν άτομα που, είναι εκτός μηχανισμών βουλευτών και δεν ανέλαβαν κομματικά ή δημόσια πόστα στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Ζητούμε από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να καλέσει δημόσια τα εκατομμύρια των φίλων του κινήματος να έρθουν σε ένα νέο ξεκίνημα του κόμματος για να στελεχώσουν το νέο και ενιαίο ΠΑΣΟΚ.

Καλούμε τα μέλη και τους φίλους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να επιλέξουν για συνέδρους αλλά και για στελέχη στα νέα όργανα του Κινήματος άξια και κυρίως άφθαρτα πρόσωπα.

Τέλος, καλούμε τα υπάρχοντα κομματικά στελέχη, σεβόμενα την ιστορία τους στο κίνημα και το δικαίωμα των παιδιών μας να ζήσουν σε μια κοινωνικά πιο δίκαιη και πιο «καθαρή» Ελλάδα, να δώσουν τη θέση τους σε νέα πρόσωπα, άφθαρτα και έξω από τη λογική των προσωπικών μηχανισμών, που όμως έχουν τη θέληση να θέσουν τη χώρα σε μία νέα τροχιά.

Προσυπογράψτε το παραπάνω κειμένο στέλνοντας e-mail στο:
nea.allagi@yahoo.gr
neaallagi.blogspot.com

Μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τους:
Οικονόμου Ανδρέα, Παπαϊωάννου Σάκη, Σάγκοβιτς Αλέξανδρο, Τσιάμη Γιώργο και πρoσυπογράφεται απο τον συγγραφέα αυτού του blog.

*O Μιχάλης είναι τελειόφοιτος του τμήματος των Πολιτικών Μηχανικών Δ.Π.Θ. και δραστηριοποιείται πολιτικά στο σχήμα των Ε.Α.Α.Κ. Ξάνθης.

Αλλά καλύτερα ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Σήμερα σκόπευα να ταξιδέψω με το τρένο στην Κομοτηνή, όμως για κακή μου τύχη εμπιστεύτηκα την επίσημη σελίδα του Ο.Σ.Ε. για να ενημερωθώ σχετικά με τα δρομολόγια. Όπως μπορείτε να δείτε, σήμερα (όπως και για κάθε άλλη μέρα του χρόνου) υπάρχει τακτικό δρομολόγιο από Ξάνθη για Κομοτηνή το οποίο ξεκινάει από την Ξάνθη στις 23:26 και φτάνει στην Κομοτηνή στις 23:52…

(πατήστε πανω στηνεικόνα για μεγαλύερη ανάλυση!)

Παρόλα αυτά το παραπάνω πρόγραμμα απέχει λίγο από την πραγματικότητα... Όταν έφτασα στον σταθμό, πληροφορήθηκα πως το τρένο πέρασε 40 λεπτά νωρίτερα (;). Έκπληκτος ο υπάλληλος με ρώτησε ποιός μου είπε πως υπάρχει αυτό το δρομολόγιο ??? και έμεινε άναυδος όταν τον πληροφόρησα πως το εν λόγω δρομολόγιο είναι αναρτημένο στην επίσημη σελίδα του Ο.Σ.Ε. Η αλήθεια είναι πως δεν απόρησε και τόσο με την ασυνέπεια του Ο.Σ.Ε. όσο με την δική μου ανευθυνότητα που εμπιστευτηκα το ose.gr !!! Αφού, λοιπόν με ενημέρωσε με πάσα λεπτομέρεια για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών απο τους Δημόσιους Οργανισμούς, με καληνύχτισε και μου είπε πως θα τα ξαναπούμε στις 4 ! Αναρωτιέμαι λοιπόν για ποιό λόγο ο Ο.Σ.Ε. διατηρεί σελίδα στο internet από την στιγμή που δεν την ενημερώνει ?

Δυσκολεύομαι πάρα πολύ να πιστέψω ότι και αυτό είναι τυχαίο !!! Δεν μπορώ να διακρίνω κάποια ασύμμετρη απειλή πίσω από τις δεκάδες καθημερινές καθυστερήσεις και τα μικροατυχήμτα ατυχήματα τρένων του Ο.Σ.Ε. στην Β.Ελλάδα ! Μόνον ένα απίστευτο τσαλαπάτημα και μια μεγάλη ξεφτίλα νιώθω… από ένα κράτος που το μόνο του μέλημα είναι να ρίχνει τις ευθύνες στους άλλους (στο χθες, στο Internet, στην Ε.Ε) και ποτέ στους λειτουργούς του, ή στην πολιτική του ηγεσία ! Δεν ξέρω εάν η κατάσταση του Ο.Σ.Ε. ήταν καλύτερη επί ΠΑ.ΣΟ.Κ.… η εικόνα όμως που παρουσιάζουν οι σταθμοί και οι αμαξοστοιχίες σήμερα είναι τραγική (ρίξτε μια ματια σε σχετικό post του prezatv)

Τέλος, δεν μπορώ να βρω κανένα νόημα στο να κοινοποιήσω το θέμα αυτό στην διοίκηση του Ο.Σ.Ε. ή στο Υπουργείο Μεταφορών… ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ, δεν είναι δυνατόν κανένας άλλος έως σήμερα να μην το έχει προσέξει... το ξαναγράφω, αναφέρομαι στην επίσημη ιστοσελίδα του ΟΣΕ και σας προκαλώ όλους σας να το τσεκάρεται μόνοι σας. Επίσης, δεν έχω τις δυνάμεις (ψυχικές και οικονομικές) να κινηθώ δικαστικά εναντίον του ΟΣΕ. Και στο κάτω κάτω της γραφής, δεν έχασα και τίποτα, επέστρεψα σπίτι μου, βλέπω Μάκη στην ΤV και σε λίγο θα είμαι πάλι στον σταθμό…

Το μόνο που μπορώ να κάνω σαν πολίτης, είναι να γράψω δυο τρεις γραμμές για όλα αυτά που γίνανε τυχαία στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια :

• Τυχαία Ατυχήματα και καθυστερήσεις στον Ο.Σ.Ε….
• Τυχαία Λάθη, στην ανακοίνωση των βάσεων των πανελλαδικών εξετάσεων…
• Τυχαίες αποχαρακτηρίσεις αρχαιολογικών χώρων…

almalibre13.wordpress.com
chouvi.blogspot.com
divaynne.wordpress.com
krogias.blogspot.com
notebook84.blogspot.com
okorinthios.blogspot.com
papanotas.wordpress.com
proxeirotetradio.blogspot.com
thelonapo.blogspot.com
www.politis.net
www.221.gr
www.4gap.org

Προς αυτή την κατεύθυνση, ξεκινάμε με το Συνέδριό μας, με στόχους:

• Την παρουσία του ΠΑΣΟΚ σε κάθε χώρο εργασίας, σε κάθε χωριό, σε κάθε γειτονιά.
• Την μεγαλύτερη δυνατή συλλογή προτάσεων και ιδεών στον Προσυνεδριακό Διάλογο
• Την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή στις Προσυνεδριακές Διαδικασίες.
• Την καθημερινή αποδόμηση των έργων και παραλείψεων της κυβέρνησης.
• Την συγκρότηση ενός διαρκούς μηχανισμού επικοινωνίας και επαφής
• Την αποτύπωση και αξιοποίηση των δυνάμεων μας σε κάθε χώρο δικτύου.
• Την στήριξη και ενθάρρυνση κάθε προσπάθειας αυτοοργάνωσης των πολιτών

Οι στόχοι αυτοί περνούν μέσα από συγκεκριμένες δράσεις που πρέπει να δρομολογηθούν:

1. Διοργάνωση μεγάλων θεματικών συζητήσεων σε όλους τους νομούς της χώρας.
2. Καθιέρωση της ημέρας του πολίτη με επισκέψεις και εξορμήσεις στελεχών παντού.
3. Διάλογος με εκπροσώπους κοινωνικών φορέων, παραγωγικών δυνάμεων, κινήσεων και ΜΚΟ.
4. Περιφερειακές συσκέψεις για τη συζήτηση βασικών τομέων πολιτικής.
5. Ανάδειξη σημαντικών θεμάτων τοπικής ή ευρύτερης σημασίας.
6. Επιμόρφωση των στελεχών μας για την πολιτική υποστήριξη των διαδικασιών.
7. Πρωτοβουλίες σε κάθε Δίκτυο και σε κάθε Δημοτική Οργάνωση.
8. Καταγραφή, στήριξη και ενσωμάτωση κάθε προσπάθειας αυτοοργάνωσης.
9. Διάλογος σε όλα τα πολιτικά όργανα με πλήρη απογραφή και κωδικοποίηση προτάσεων.
10. Αξιοποίηση του Διαδικτύου για τη στήριξη του διαλόγου με τους πολίτες στον κυβερνοχώρο.
11. Έμφαση στη συμμετοχή των γυναικών και της νεολαίας σε όλες τις διαδικασίες.

Μόνος δεν μπορεί κανείς.

Ξέρουμε τι θέλουμε να αλλάξουμε...
Ξέρουμε με ποιους θέλουμε να το αλλάξουμε...

Νιώθετε έτοιμοι ;;;

Με αφορμή την 6η επέτειο από την ημέρα που μεταφέρθηκαν οι πρώτοι κρατούμενοι στο κέντρο κράτησης του Γουαντάναμο, η Διεθνής Αμνηστία ζήτησε από βουλευτές από κοινοβούλια σε όλον τον κόσμο να υπογράψουν μια διακήρυξη με συγκεκριμένα αιτήματα προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ για να σταματήσουν οι παράνομες κρατήσεις του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» και να κλείσει το κέντρο κράτησης στο Γουαντάναμο. Πάνω από 1.100 βουλευτές από χώρες όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Δανία, το Ισραήλ, το Μεξικό και το Μπαχρέιν ανταποκρίθηκαν. Από αυτούς 26 ήταν Έλληνες και δέκα έκαναν δηλώσεις κατά των αυθαίρετων κρατήσεων.

Οι βουλευτές υπέγραψαν τη διακήρυξη της Διεθνούς Αμνηστίας που συνοψίζει τα συγκεκριμένα βήματα που θα έπρεπε να κάνει η κυβέρνηση των ΗΠΑ για να σταματήσει τις παράνομες κρατήσεις του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», με πρώτο βήμα το κλείσιμο του στρατοπέδου κράτησης στο Γουαντάναμο.

Οι Έλληνες Βουλευτές που υπέγραψαν τη διακήρυξη :
Νάσος Αλευράς (ΠΑΣΟΚ), Γιάννης Αμοιρίδης (ΠΑΣΟΚ), Μαρία Δαμανάκη (ΠΑΣΟΚ), Γιάννης Δραγασάκης (ΣΥΡΙΖΑ), Θάλεια Δραγώνα (ΠΑΣΟΚ), Θοδωρής Δρίτσας (ΣΥΡΙΖΑ), Απόστολος Κακλαμάνης (ΠΑΣΟΚ), Περικλής Κοροβέσης (ΣΥΡΙΖΑ), Γιάννης Κουτσούκος (ΠΑΣΟΚ), Ηλίας Λαμπίρης (ΠΑΣΟΚ), Γιάννης Μανιάτης (ΠΑΣΟΚ), Αθανασία Μερεντίτη (ΠΑΣΟΚ), Γιάννης Μπανιάς (ΣΥΡΙΖΑ), Πάνος Μπεγλίτης (ΠΑΣΟΚ), Θεόδωρος Πάγκαλος (ΠΑΣΟΚ), Μιχάλης Παπαγιαννάκης (ΣΥΡΙΖΑ), Γιώργος Παπαδημητρίου (ΠΑΣΟΚ), Γιώργος Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ), Φεβρωνία Πατριανάκου - Καραΐσκου (ΝΔ), Φίλιππος Πετσάλνικος (ΠΑΣΟΚ), Αστέριος Ροντούλης (ΛΑ.ΟΣ.), Σοφία Σακοράφα (ΠΑΣΟΚ), Παναγιώτης Σγουρίδης (ΠΑΣΟΚ), Μιχάλης Τιμοσίδης (ΠΑΣΟΚ), Βασίλης Τόγιας (ΠΑΣΟΚ), Μιχάλης Χρυσοχοΐδης (ΠΑΣΟΚ).

Επίσης 10 Έλληνες Βουλευτές πρόσθεσαν με δηλώσεις τους τη φωνή τους στις φωνές εκατοντάδων πολιτικών, ηγετών και προσωπικοτήτων από ολόκληρο τον κόσμο που εκφράζουν την αντίθεσή τους για το κέντρο κράτησης του Γουαντάναμο και για τις παράνομες κρατήσεις του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» των ΗΠΑ.

Εσύ τι λες ? Θα συνεχίζεις να δίνεις την νοερή συγκατάθεση σου σε αυτό το απάνθρωπο έγκλημα ???

Mπες στην επίσημη σελίδα της Διεθνούς Αμνηστίας και βγες από την λίστα των υποστηρικτών του Γκουαντάναμο !

Μέχρι στιγμής περισσότεροι από 191.000 πολίτες δηλώνουν ξεκάθαρα την αντίρρησή τους στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του George W. Bush τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία.

Με την υπογραφή μας στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα :

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ !

Υγεία, Ευτυχία και πολλές πολλές Επιτυχίες σε όλους.

Α! και καλή ξεκούραση σε όσους τους χρειάζεται…

φιλικά
Χρήστος

Ακόμη μια εξαιρετική συνέντευξη/συζήτηση στο papandreou.gr. Aυτή την φορά ήταν η σειρά του chouvi να ανέβει το βήμα και να μας εξηγήσει πώς συνδέεται:

Με αφορμή το πρόσφατο post του Κώστα, με τίτλο ''Βαδίζοντας προς το συνέδριο'', ο προσωπικός κόμβος του Γιώργου Παπανδρέου φιλοξενεί και προβάλει ελεύθερα τους προβληματισμούς και τις απόψεις ενός ακόμα πολίτη που δραστηριοποιείται έντονα στον χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και διατηρεί το δικό του blog (chouvi.blogspot.com). Νομίζω πως αξίζει να διαβάσετε αυτήν την συνέντευξη, ιδιαίτερα το κομμάτι εκείνο που αναφέρεται στον ρόλο της Επιμόρφωσης και της αυτό-οργάνωσης για το κίνημά μας…

Για όσους δεν το γνωρίζουν ο chouvi (ή κατά κόσμων Κωνσταντίνος Χουβαρδάς) είναι περιφερειακός συντονιστής του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης Α.Μ.Θ. και τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί με τον συντονισμό δεκάδων επιμορφωτικών δραστηριοτήτων στους νομούς Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου.