<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
        <id>urn:xanthiblogs-gr:feeds:atom</id>
	<title>Xanthi Blogs &#187; Missy</title>
	<subtitle>Xanthi Blogs &#187; Missy</subtitle>      
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://xanthiblogs.gr/" />
        <link rel="self" type="text/xml" href="http://xanthiblogs.gr/?media=atom"/>
        <updated>2010-09-09T11:03:30-04:00</updated>
	<entry>
		<id>http://www.xanthiblogs.gr/Missy/2008/01/24/%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%9c%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3</id>
		<author><name>$_D_I_A_N_A_$</name></author>
		<title>Missy: ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.xanthiblogs.gr/Missy/2008/01/24/%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%9c%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3"/>		
		<updated>2008-01-24T16:24:00-05:00</updated>
		<published>2008-01-24T16:24:00-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	Ότι και να γράψω είναι λίγο.Να είχα τις φωτογραφίες, να σε άγγιζα λιγάκι, να σε ένιωθα λίγο πλάι μου, σιμά μου… Αλλά και πάλι μπορεί να τις έσκιζα, να τις έκαιγα, να τις πετούσα. Γιατί πονάω. Πονώ που δεν σε έχω. Που δεν… έχω γενικά. Και όποιος πονά δεν μπορεί να βλέπει ευτυχισμένες στιγμές, χωρίς και πάλι να πονά. Δεν είναι ότι δεν σε έχω ξεπεράσει. Δεν είναι πως δεν κοιτώ μπροστά.<br />Όμως να ξέρεις ψυχή μου πως τα όμορφα πράγματα δεν ξεπερνιόνται ποτέ. Πάντα μένουνε μέσα μας ριζωμένα και μας παιδεύουν που τα αφήσαμε να γίνουν κομμάτια. Δεν ξεπερνιόνται αυτές οι στιγμές. Δεν μπορείς ποτέ να πεις «…την έχω ξεπεράσει…»… Απλά την Στιγμή Μας;<br />Δεν έδωσες την ψυχή σου και την καρδιά σου και το μυαλό σου και όλο σου το είναι μέχρι το κρίσιμο σημείο; Ε, δεν τα έδωσες; Αφού τα έδωσες δεν πρόκειται να ξεπεράσεις τίποτα. Ποτέ. Κι αυτό που σου λέω είναι σίγουρο και διαπιστωμένο. Αυτά θα είναι πάντα μέσα σου γλυκά στολίδια και θα σε συντροφεύουν. Μέχρι να έρθουν τα επόμενα, και τα επόμενα… Είναι το δικό σου μοναδικό παρελθόν, οι δικές σου μοναδικές αναμνήσεις, το δικό σου μοναδικό βάρος, που πρέπει να κουβαλάς πάντα, μόνος σου και εσαεί. Αυτά θα είναι πάντα μέσα σου αιχμηρά αγκάθια και θα σε ματώνουν.Θα τα ξεπεράσεις μόνο όταν δεν τα είχες Νιώσει Αληθινά, με όλο σου το Είναι.Αφορμή μια φωτογραφία σου που ανακάλυψα "τυχαία.<br />Πάντα έτσι να παραμείνεις μάτια μου.Και να σου πω την αλήθεια στην τελική; Δεν Θέλω να «ξεπεράσω» τίποτα.<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4350009070817046535-293538759156484070?l=missdiddy.blogspot.com' /> ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.xanthiblogs.gr/Missy/2008/01/07/NIKOS_MAKROPOYLOS</id>
		<author><name>$_D_I_A_N_A_$</name></author>
		<title>Missy: NIKOS MAKROPOYLOS</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.xanthiblogs.gr/Missy/2008/01/07/NIKOS_MAKROPOYLOS"/>		
		<updated>2008-01-07T15:08:00-05:00</updated>
		<published>2008-01-07T15:08:00-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	Se thalasses megales taksidepsame...nomous k kanones anatrepsame..bouna htan ta kumata k se exasa...akoma se thumamai de se ksexasa....!<img src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4350009070817046535-5587165904433612656?l=missdiddy.blogspot.com' /> ]]></content>
</entry>
</feed>
