Hello, η επόμενη εκπομπή μας (69tigers), που με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνω και επιμελούμαι, είναι την ερχόμενη τρίτη (19/5) στις 12 το βράδυ. Θα βάλω τις καλύτερες μουσικές μου, ευελπιστώ τα παιδιά να βάλουν την καλύτερη διάθεση (μιας και δεν τους τρελαίνουν τα γούστα μου) και πιθανώς να βγει κάτι καλό.
Τα λέμε εκεί! More info στο blog της εκπομπής.
(στη φωτό ο Χαρίλαος με το ιδιαίτερο ραδιόφωνο του...)
]]>
Χοροπηδάμε από τη χαρά μας οι (αγωνιζόμενοι) πεζοί. Για πρώτη φορά δικαστήριο δικαίωσε πεζό που αναγκάστηκε να κατέβει στο πεζοδρόμιο λόγω παρκαρισμένου. Αποζημίωση 600 ευρώ παρακαλώ.
Εντάξει, μπορεί να φαντάζει αυτονόητο το “παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο => δίκιο στον πεζό”, αφού το λένε οι νόμοι, αλλά στην πράξη σπάνια τιμάται!
Ίσως να βοήθησε και η πίεση που ασκήθηκε από τη γιαγιά και την εγγονή που σκοτώθηκαν (”δολοφονήθηκαν” ίσως) από αυτοκίνητο όταν αναγκάστηκαν να κατέβουν στο δρόμο λόγω παράνομα παρκαρισμένου.
Note: ανέκτησα έλεγχο του λογαριασμού μου... ήταν cookie bug.
]]>
]]>Καλύτερες από την εκκλησία έχουν γίνει οι πωλήτριες της Wind στο θέμα αυτό. Ήρθε χθες μία σπίτι μου και μου εξηγούσε πως θα μεταφερθούν όλες οι γραμμές της περιοχής μου από τη forthnet στη wind, αυτόματα, λες και ήταν δεδομένο! Μου ζήτησε και παλιό λογαριασμό τάχα για να μου δείξει τη διαφορά στις χρεώσεις…
η συνέχεια στο Velvetnut
]]>Πήγα για πλάκα και διάθεση να φύγω γρήγορα από το τσίρκο αλλά τελικά ήταν απίστευτα! Ο άνθρωπος έχει δουλέψει πολύ (έχει διαβάσει/σκεφτεί πολύ), οπότε έχει γνώσεις παντού, και έχει πολύ εύστοχη και κριτική σκέψη.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τη βελτίωση του Ελληνικού πανεπιστημίου (στις 19.30), αλλά στη 1.30 που έπαθα overflow και έφυγα συζητούσαν το σχέδιο Ανάν…
Nash Equilibrium του Νίκου Λυγερού (lygeros.org)
]]>
]]>
Ok, so we have:
Μόνικα: Πάλι δεν την είδα... Είχε κόσμο και βαρέθηκα να στριμοχτώ στην Ξάνθη (απαράδεκτο):
Συνάντησα όμως το αμάξι των ονείρων μου. Κάθε πρωί θα ξυπνάω με σκοπό να μαζέψω λεφτά και να το πάρω:
Ακριβώς έτσι πρέπει να είναι. Με την αεροτομή του, τα μπλε φώτα από κάτω, τα φιμέ τζάμια και φυσικά τα αυτοκόλλητα στο πίσω τζάμι και δίπλα στην πόρτα (BBS, Alpine κλπ...)
Μέσα άπειρος χώρος για υπολογιστές, κεραίες κλπ...
Μέχρι να βρω τα λεφτά όμως με παρηγορεί ο Μικρούτσικος (και τα -αδιάφορα- υπόγεια ρεύματα):
Ωραία ήταν... τιμή μας Κ. Μικρούτσικε. Βέβαια δε μας είπατε στο τέλος τους 7 νάνους όσο κι αν το ζητούσαμε.. :(
Αφού τους λέτε τόσο καλά!
Περισσότερα εδώ (μεγάλο βίντεο):
Αυτά για σήμερα..
Α! χθες για πρώτη φορά καθηγήτρια με έμαθε με το μικρό μου! Επιτέλους έμαθα πως γίνεται συτό το γλύψιμο...
Note: Ο τίτλος του ποστ δεν πάει στο περιεχόμενό του, απλά είναι στίχος από τραγούδι που ακούσαμε το Σάββατο και μ'αρέσει πολύ.
]]>
]]>
]]>
]]>
]]> | Τραγουδάκι... |  |
 | ||
 | Found at skreemr.com |  |
Τα δώρα του μαχαραγιάΑπό το βιβλίο "Να σου πω μια ιστορία" του Χόρχε Μπουκαϊ, που κάποια στιγμή πολλοί θα πάρετε δώρο, με τον καλό τρόπο φυσικά.
Μια φορά, ένας μαχαραγιάς που ήταν διάσημος για την μεγάλη σοφία του, έκλεινε τα εκατό χρόνια.
Το γεγονός έγινε δεκτό με μεγάλη χαρά διότι όλοι αγαπούσαν πολύ τον κυβερνήτη τους.
Στο παλάτι οργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή για τη βραδιά εκείνη και προσκάλεσαν τους ισχυρούς όλων των βασιλείων.
Ήρθε η μέρα κι ένα βουνό από δώρα στήθηκαν στην είσοδο της σάλας όπου ο μαχαραγιάς θα πήγαινε για να χαιρετήσει τους καλεσμένους του.
Στο δείπνο ο μαχαραγιάς ζήτησε από τους υπηρέτες του να ξεχωρίσουν τα δώρα σε δύο ομάδες, σ' αυτά που έγραφαν τον αποστολέα και σ' αυτά που κανένας δεν ήξερε ποιος τα είχε στείλει.
Την ώρα του επιδόρπιου, ο μαχαραγιάς έβαλε να φέρουν τις δύο στοίβες με τα δώρα, από τη μία ήταν εκατοντάδες , μεγάλα και ακριβά δώρα και από την άλλη καμία δεκαριά.
Ο μαχαραγιάς άρχισε να ανοίγει τα δώρα που είχαν αποστολέα και καλούσε αυτούς που τα είχαν στείλει, έναν - έναν, τον έβαζε ν' ανέβει στο θρόνο και του έλεγε:
"Σ' ευχαριστώ για το δώρο σου. σου το επιστρέφω και είμαστε όπως πριν" και του έδινε πίσω το δώρο ότι και να ήταν.
Όταν τελείωσε η πρώτη και μεγάλη στοίβα, πήγε στη δεύτερη και είπε:
"Αυτά τα δώρα που δεν έχουν αποστολέα θα τα δεχτώ, γιατί δεν μου δημιουργούν καμία μορφή υποχρέωσης και στην ηλικία μου δεν είναι καλό να δημιουργείς χρέη".
Κάθε φορά που δέχεσαι κάτι, μπορεί στη διάθεση σου ή στη διάθεση του άλλου αυτό να μετατραπεί σε χρέος. γι' αυτό λοιπόν είναι καλύτερα να μην δέχεσαι τίποτα.
Αν όμως, νιώθεις ικανός να δίνεις χωρίς να περιμένεις πληρωμή και να παίρνεις δίχως να νιώθεις υποχρέωση, τότε μπορείς να δίνεις ή όχι - να παίρνεις ή όχι, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν θα μείνεις χρεωμένος
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η είδηση όπως δημοσιεύθηκε:
16 Δεκεμβρίου: Η λήψη 15 μέτρων για τη στήριξη και την τόνωση της αγοράς του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, μετά τα πρόσφατα επεισόδια, συμφωνήθηκε στη διάρκεια σύσκεψης το πρωί στο δημαρχείο της πόλης, με επικεφαλής το δήμαρχο Βασίλη Παπαγεωργόπουλο και τη συμμετοχή όλων των αρμόδιων φορέων.
Σε αυτά περιλαμβάνονται η επιστροφή όλων των πινακίδων από τη δημοτική αστυνομία, χωρίς την καταβολή προστίμου, έως τις 31 Δεκεμβρίου,και η ελεύθερη στάθμευση στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και στο πλακόστρωτο της παραλίας.
Η Ένωση για τα δικαιώματα των πεζών πιστεύει πως η αρχή του σχεδιασμού της πόλης με προτεραιότητα στον άνθρωπο υπονομεύεται από αυτά τα μέτρα. Η πόλη μας παραδίδεται ακόμη μια φορά στην κυριαρχία της μηχανοκίνητης κυκλοφορίας και της άναρχης στάθμευσης.
Η δημοτική –όπως και η νομαρχιακή- αρχή μας, αντιλαμβάνονται τις μετακινήσεις ως κίνηση αυτοκινήτων και όχι ανθρώπων.
Η Ένωση για τα δικαιώματα των πεζών ερωτά τη δημοτική αρχή:
· Πώς βελτιώνεται η προσπελασιμότητα του κέντρου με την ελεύθερη στάθμευση των ΙΧ αυτοκινήτων; Γιατί είναι πιο ελκυστικό για τους ανθρώπους ένα κέντρο με μποτιλιαρισμένους δρόμους, φασαρία και κορναρίσματα, καυσαέριο και δυσκολία στην κίνηση των πεζών; · Πώς θα περιφρουρήσετε αύριο το κύρος των πεζοδρομίων, αφού σήμερα το απαξιώνετε επίσημα; · Σε μια πόλη που οι ελεύθεροι χώροι μειώνονται και αλώνονται καθημερινά από το ΙΧ αυτοκίνητο, τι μήνυμα δίνει στους πολίτες η παραχώρηση σ'αυτό ασυλίας και ατιμωρησίας;Ενώ η παγκόσμια πρακτική είναι η αποθάρρυνση πρόσβασης των ΙΧ στο κέντρο των πόλεων, ενώ οι ευρωπαϊκές πόλεις με γενναίες αποφάσεις καταργούν θέσεις στάθμευσης και στενεύουν δρόμους για να δώσουν θέση στους πεζούς και τα ποδήλατα, εμείς κάνουμε το βήμα προς τα πίσω: Σπρώχνουμε στην άκρη τους πεζούς, αποκλείουμε ακόμη περισσότερο τους ανάπηρους, διευκολύνουμε...τα αυτοκίνητα να φτάσουν στο κέντρο. Μα δεν ψωνίζουν τα αυτοκίνητα, οι άνθρωποι ψωνίζουν! Γι' αυτούς πρέπει να σχεδιάσουμε την πόλη.
Εμείς -ακόμη και τώρα- προτείνουμε ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΙΧ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ της πόλης. Υποστήριξη για στάθμευση περιφερειακά, λεωφορεία-εξπρές από τους χώρους στάθμευσης στο κέντρο, μια άλλη Θεσσαλονίκη με το βλέμμα στο μέλλον και όχι στο παρελθόν!
ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
|
Anatolians: Λέτε να είναι ο γνωστός Αλέκος Πιστόφας?
]]>Love him or hate him, he sure hits the nail on the head with this!
Bill Gates recently gave a speech at a High School about 11 things they
did not and will not learn in school. He talks about how
feel-good, politically correct teachings created a generation of kids with
no concept of reality and how this concept set them up for failure in the
real world.
Rule 1: Life is not fair - get used to it!
Rule 2 : The world won't care about your self-esteem. The world will
expect you to accomplish something BEFORE you feel good about yourself.
Rule 3 : You will NOT make $80,000 a year right out of high school. You
won't be a vice-president with a car phone until you earn both.
Rule 4 : If you think your teacher is tough, wait till you get a boss.
Rule 5 : Flipping burgers is not beneath your dignity. Your Grandparents
had a different word for burger flipping: they called it opportunity.
Rule 6: If you mess up, it's not your parents' fault, so don't whine
about your mistakes, learn from them.
Rule 7: Before you were born, your parents weren't as boring as they are
now. They got that way from paying your bills, cleaning your clothes and
listening to you talk about how cool you thought you were. So before you
save the rain forest from the parasites of your parent's generation, try
delousing the closet in your own room.
Rule 8: Your school may have done away with winners and losers, but life
HAS NOT. In some schools, they have abolished failing grades and they'll
give you as MANY TIMES as you want to get the right answer. This doesn't
bear the slightest resemblance to ANYTHING in real life.
Rule 9: Life is not divided into semesters. You don't get summers off and
very few employers are interested in helping you FIND YOURSELF. Do that on
your own time..
Rule 10: Television is NOT real life. In real life people actually have
to leave the coffee shop and go to jobs.
Rule 11: Be nice to nerds. Chances are you'll end up working for one.
]]>
]]>
]]>
]]>
Επιτέλους ένα καλό forwarder. (actually δεν ειναι chain mail, απλά το στέλνουν όλοι σε όλους)A Lady Named Irena .
During WWII, Irena, got permission to work in the Warsaw Ghetto, as a Plumbing/Sewer specialist.
She had an ulterior motive...
She KNEW what the Nazi's plans were for the Jews, (being German).
Irena smuggled infants out in the bottom of her tool box she carried, and she carried in the back of her truck a Burlap sack, (for larger kids).
She also had a dog in the back, that she trained to bark when the Nazi soldiers let her in, and out of the ghetto.
The soldiers of course w anted nothing to do with the dog, and the barking covered the kids/infants noises.
During her time and course of doing this, she managed to smuggle out and save 2500 kids/infants.
She was caught, and the Nazi's broke both her legs, and arms, and beat her severely.
Irena kept a record of the names of all the kids she smuggled out, and kept them in a glass jar, buried under a tree in her back yard.
After the war, she tried to locate any parents that may have survived it, and reunited the family.
Most of course had been gassed.
Those kids she helped got placed into foster family homes, or adopted.
Last year Irena was nominated for the Nobel Peace Prize....
She LOST.
Al Gore won, for doing a slide show on Global Warming.
]]>
]]>
]]>
Ζω σε μιά κωλοχώρα, με δεκάδες ελαττώματα - την Γερμανία. Το χωριό μου είναι στις παρυφές της κοιλάδας του Ρουρ, την πιό πυκνοκατοικημένη, την πιό βιομηχανοποιημένη περιοχή της Ευρώπης. Και τι βιομηχανία; Είμαστε γεμάτοι με μεταλλεία, ανθρακωρυχεία, χαλυβουργεία και εργοστάσια ηλεκτρισμού. Το Κερατσίνι και η Δραπετσώνα εις 2000πλουν. Το πιό αξιόλογο πράγμα που έχει να επιδείξει το χωριό που μένω είναι κάτι πατατοχώραφα (άντε και καλαμπόκι) και κάτι γελάδια.
Κι όμως. Σχεδόν σε ΚΑΘΕ περίπατο με τον σκύλο μου ακούω αηδόνια. Ετσι, γιά την πλάκα μου - ούτε καν τα ψάχνω, ούτε καν προσπαθώ γιά τίποτα. Γιά να μη μιλήσω γιά ζαρκάδια, λαγούς, αλεπούδες, γεράκια, ερωδιούς (!) και την λοιπή πανιδοχλωρίδα.
Και ούτε που μου περνάει από το μυαλό να τα μαγνητοφωνήσω γιά να τα έχω. Ξέρω ότι τα αηδόνια θα τραγουδάνε στους θάμνους τους ανενόχλητα γιά τα επόμενα 250 χρόνια.
Δεν υπάρχει λαμόγιο να καταστρέψει τα λημέρια τους. Αν υπήρχε, θα τον είχε πιάσει το κράτος. Αν το κράτος ολιγωρούσε, θα τον είχαν λυντσάρει οι Πολίτες. Στην Ελλάδα, όποιο λαμόγιο καταστρέφει τα λημέρια των αηδονιών αμοίβεται και θαυμάζεται από τους υπόλοιπους.
Αν σας πω ότι το αξίζετε να ακούτε τα αηδόνια μόνο από το YouTube, θα με θεωρήσετε άραγε ανθέλληνα;
Υ.Υ.Γ. Δεν ξέρω γιατί, αλλά εδώ και κάμποσους μήνες έχουν έρθει σ' επαφή μαζί μου μερικοί έλληνες του εξωτερικού. Με ρωτάνε την γνώμη μου, αν θα έπρεπε να γυρίσουν στην Ελλάδα ή όχι. Αξιόλογοι άνθρωποι, επιστήμονες, στολίδι γιά κάθε χώρα στην οποία θα θελήσουν να ζήσουν. Η απάντηση μου είναι πάντοτε η ίδια: Home is where the heart is.
Διαμαρτύρονται (δικαίως) γιά τον ευρωπαικό παλιόκαιρο και αποζητούν τον ήλιο.
Αγαπητοί διαδικτυακοί φίλοι, σας ευχαριστώ που με τιμάτε ζητώντας την γνώμη μου. Είναι σίγουρο ότι άν γυρίσετε στην Ελλάδα θα βρείτε ήλιο. Ανθρώπους δεν θα βρείτε.
Με ελάχιστες εξαιρέσεις - θα βρείτε γραφειοκράτες, λαμόγια και σκατόψυχους δολοφόνους που χτίζουν το περιβάλλον τους στο σκουπίδι.
Κάποιοι μου λένε ότι υπερβάλλω. Οτι τα πράγματα στην Ελλάδα πάνε σχετικά καλά, ότι δεν υπαρχει τόση μαυρίλα (τον ήλιο μην ξεχνάμε). Διαβάστε το κείμενο του Βιοάννη γιά τα αηδόνια, δείτε και τις φωτογραφίες του Λήο και ελάτε να μου ξαναπείτε ότι υπερβάλλω.
Εσεις διαλέγετε τον ήλιο και τα αηδόνια-κονσέρβα. Εγω τα αηδόνια μου τα προτιμώ live - ακόμα και χωρίς ήλιο.
Στα τεχνικά επαγγέλματα έχουμε μια αλυσίδα από δραστηριότητες. Γιά μεγάλη μου ατυχία, ακριβώς ο κρίκος εκείνος που είναι η ειδικότητα μου, λείπει από την Ελλάδα. Ενα - οποιοδήποτε - τεχνολογικό προιόν περνάει την εξής αλυσίδα μέχρι να φτάσει στα χέρια του καταναλωτή: α) θεωρητική, πανεπιστημιακή έρευνα β) εφαρμοσμένη έρευνα, κατασκευή γ) μάρκετιγκ, πωλήσεις.
Στην Ελλάδα έχουμε το (α) και το (γ), αλλά μας λείπει ο ενδιάμεσος κρίκος - η κατασκευή τεχνικών προϊόντων.
]]>"If"
If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you
But make allowance for their doubting too,
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:
If you can dream--and not make dreams your master,
If you can think--and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:
If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"
If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with kings--nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you;
If all men count with you, but none too much,
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And--which is more--you'll be a Man, my son!
By Rudyard Kipling (1865-1936).
Ήρωας σήμερα ο Άπο., ξεπέρασε τον εαυτό του δίνοντας 2 μαθήματα σε μια μέρα. Μάλλον χρειάζεται 2 βδομάδες διάλειμμα τώρα..
Ο Χ. από την άλλη μας έχει εκπλήξει με το φοβερό χρώμα των φοβερών καθισμάτων του...
Θεσσ λοιπόν, και εμφανής η προσπάθεια για μελέτη τις τελευταίες ώρες... (χαχαχα)
Το πρωί, που έγραφα στην εξέταση ένα κείμενο (σε χαρτί), περίμενα να τελειώσω τη λέξη για να δω την κόκκινη υπογράμμιση που θα μου πει τι έχω λάθος. Αν είναι δυνατόν...
330.5 εκατ. Ευρώ στα ΑΕΙ για το 2007.
37200 φοιτητές ανά χρόνο εισάγονται.
8884 ευρώ ανά φοιτητή για όλα τα χρόνια. Δηλ. 1800 ευρώ “δικαιούται” καθένας ανα έτος.
330εκατ / 5εκατ (ενεργός πληθ.) = 66 ευρώ ανά άτομο κατα μέσο όρο πληρώνουμε όλοι.
]]>Τρώνε 80, αποταμιεύουν 100 το μήνα.
Αυτό με 11 ώρες επί 7 μέρες = 77 ώρες.
Αν το μεταφέρουμε σε ευρωπαϊκό 35ωρο είναι περίπου τα μισά. δηλαδή 80 να
φάνε και 10 να μείνουν. Και ζούνε και πολύ φτωχά, γιατί δεν εχουν ελεύθερο
χρόνο και δεν έχουν διαφημίσεις/lifestyle να τους σπρώχνουν στον
καταναλωτισμό.
Έδειχνε πριν, η ίδια εκπομπή για τους νέους των 700 ευρώ στην ελλάδα (που
όπως ενημέρωσαν τον Κούλογλου από το Ράδιο Αρβύλα είναι πια γενιά των 680
ευρώ) ότι τις τελευταίες μέρες του μήνα τις περνάνε με 10 έως 50 ευρώ.
Ότι το ενοίκιο τους είναι ο μισός+ μισθός κλπ...
Χάλια δηλαδή...
(χμ, τώρα βλέπω καταδιώξεις αμερικάνων αστυνομικών στο ΣΚΑΪ με φοβερά
αυτοκίνητα (με κάμερες/ασύρματα μικρόφωνα και υπολογιστές μέσα) και
τρελαμένους κλέφτες που οδηγάνε εν τέλει σαν φυσιολογικοί έλληνες.)
Έπλυνα επιτέλους το αυτοκίνητο και ανακάλυψα κι άλλες γρατσουνιές γαμώτο...
Μήπως να του κάνω μικτή ασφάλεια?)
--
Chris Mavrakis
vinephilosophy.blogspot.com
cmavr8.googlepages.com
cmavr8@gmail.com
| ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΑΣ Υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορεί να κάνετε σε κατάσταση ανάγκης Το κινητό σας μπορεί πραγματικά να σας σώσει τη ζωή σε κατάσταση ανάγκης: Σημειώστε μερικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε μ' αυτό: *I* Ο αριθμός ανάγκης 112. Αν βρεθείτε σε περιοχή χωρίς σήμα του δικτύου σας και είναι ανάγκη να τηλεφωνήσετε, καλέστε 112 και το κινητό σας, θα ψάξει να βρει οποιοδήποτε δίκτυο που υπάρχει για να αποκτήσετε επικοινωνία. Μπορεί να κληθεί και με το πληκτρολόγιο κλειδωμένο! Δοκιμάστε το! *II* Κλειδώσατε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σας μέσα σ' αυτό και το αυτοκίνητό σας κλειδώνει και ξεκλειδώνει με τηλεκοντρόλ; Μπορεί να σας συμβεί κάποια μέρα! Έχετε εφεδρικά κλειδιά στο σπίτι ή κάπου αλλού; Καλέστε με το κινητό σας κάποιον που είναι εκεί στο κινητό του. Κρατήστε το κινητό σας περίπου 30 εκατοστά από το σημείο λήψεως(1) του αυτοκινήτου σας και πείτε το άτομο που είναι στο σπίτι σας να πατήσει το τηλεκοντρόλ κοντά στο κινητό του. Το αυτοκίνητό σας θ' ανοίξει. Σας απαλλάσσει από το να ζητήσετε από κάποιον να διανύσει πολλά χιλιόμετρα για να σας τα φέρει, ιδιαίτερα αν βρίσκεσθε πολύ μακρυά από το σπίτι σας. This may come in handy someday. Good reason to own a cell phone: *III* Θέμα: εξαντλημένη μπαταρία Έστω ότι η μπαταρία σας είναι πολύ χαμηλή και περιμένετε ή θέλετε να κάνετε κάποιο επείγον ή σημαντικό τηλεφώνημα και δεν έχετε φορτιστή ή μπρίζα κοντά σας. Τα κινητά ΝΟΚΙΑ έχουν εφεδρική μπαταρία! Για να την ενεργοποιήσετε πιέστε *3370# Το κινητό σας θα λειτουργήσει με την εφεδρική ισχύ και θα δείξει αύξηση στην ισχύ του 50 %. Η εφεδρική αυτή ισχύς θα φορτισθεί όταν φορτίσετε το κινητό σας την επόμενη φορά. *IV* Πώς να αχρηστέψετε το κινητό που τυχόν σας κλέψανε; Ανακαλύψτε τον αύξοντα αριθμό του κινητού σας, πατώντας τα πλήκτρα: * # 0 6 # Ένας κώδικας 15 ψηφίων θα εμφανισθεί στην οθόνη. Ο αριθμός αυτός είναι μοναδικός για το κινητό σας. Γράψτε τον κάπου σε ασφαλές μέρος. Αν ό μη γένοιτο, σας κλέψουν το κινητό σας, καλέστε στην εταιρία σας και δώστε τους τον κώδικα αυτόν. Αυτοί μπορούν να αχρηστέψουν το κλεμμένο κινητό σας. Ακόμα κι αν οι κλέφτες αλλάξουν την κάρτα SIM, το κινητό σας θα τους είναι εντελώς άχρηστο. Είναι μάλλον βέβαιο ότι δεν θα πάρετε το κινητό σας πίσω, αλλά τουλάχιστον θα ξέρετε ότι όποιος και να σας το έκλεψε, δεν μπορεί ούτε να το χρησιμοποιήσει, ούτε να το πουλήσει. Αν αυτό το κάνουμε Όλοι, τότε δεν θα υπάρχει λόγος για κανέναν να κλέβει κινητά τηλέφωνα! ΚΑΙ *V* Έλεγχος του φούρνου μικροκυμάτων σας Βάλτε ένα κινητό τηλέφωνο μέσα στο φούρνο μικροκυμάτων και κλείστε την πόρτα του. Τώρα καλέστε το κινητό που είναι μέσα στο φούρνο. Αν το κινητό χτυπήσει, πετάξτε το φούρνο μικροκυμάτων! Μέσα στο φούρνο μικροκυμάτων τα κινητά πρέπει να χάνουν εντελώς τη λήψη τους, και αυτό σημαίνει ότι ο φούρνος σας δεν είναι καλά μονωμένος . |
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και
γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του
και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας
πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα,
κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε. Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολήθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν. Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου πείτε. Οι
πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροιδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε. Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες
θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδι. Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να
επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.
Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο
προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας (αχαχχχ) και είχαν την προσωπική του υποστήριξη. Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο.
Φυσικά και μάζεψε χρήματα. Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.
Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.
Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ:
[www.hno.harvard.edu]
Όσο για τη δημόσια εκπαίδευση, ο πόλεμος φθοράς εναντίον της συνεχίζεται. Το 3,65% του ΑΕΠ που απορροφούσε από τις δημόσιες επενδύσεις το 2004, έπεσε φέτος στο επίπεδο ρεκόρ για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα, του 2,8%! Κι ας υπόσχονταν ο σημερινός πρωθυπουργός την αύξησή του στο 5%. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…
Φέτος, μετά την Παιδεία, ήρθε φαίνεται η ώρα της έρευνας. Με χρηματοδότηση λιγότερο από το ένα τρίτο του μέσου Ευρωπαϊκού όρου, η έρευνα με το νέο νομοσχέδιο αντί να αναβαθμιστεί, οδηγείται κι αυτή στο δρόμο των ιδιωτικών συμφερόντων.
Στην εποχή της γνώσης και της καινοτομίας, όπου η εκπαίδευση και η έρευνα αποτελούν την απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία, η ελληνική κυβέρνηση αντί να επιτελέσει το χρέος της και να ακολουθήσει το παράδειγμα των υπολοίπων Ευρωπαϊκών χωρών, ακολουθεί μια μοναχική, οπισθοδρομική πορεία. Αντί δηλαδή πρώτα να αναβαθμίσει τις ήδη υπάρχουσες δημόσιες δομές κι ύστερα να επιτρέψει συμπληρωματικά και ιδιωτικές επενδύσεις, εκείνη υποβαθμίζει το δημόσιο χώρο, προκειμένου να τον παραδώσει στο βωμό του κέρδους.
Έχοντας προφανώς επιλέξει για άλλη μια φορά ως προτεραιότητα τα ιδιωτικά, αντί του δημόσιου συμφέροντος…
Κάδος σκουπιδιών στην αίθουσα που κάνουμε μάθημα..
Δε μπορώ να το πιστέψω! (10/10, must read)
Θα γίνει η δοκιμή! Ο ΟΑΣΑ ανακοίνωσε επίσημα την απόφαση των σωματείων εργαζομένων σε Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο και ΜΕΤΡΟ για εφαρμογή του μέτρου της επέκτασης του ωραρίου λειτουργίας των δυο εταιρειών, επί δίωρο για Παρασκευή και Σάββατο, με ισχύ από την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008, πιλοτικά για δυο μήνες. G700
]]>ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ
Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα,όταν έβγαλε στήν φόρα παρτίδα Κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι"μεσάζοντες") σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων. Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κου Καραμανλή φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω βίντεο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή
ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη "Embedding disabled by request").
-----------------------------------------------------------
Πηγή: [o-politis.blogspot.com]
Και το video που ξανανέβηκε: [www.youtube.com]
Ο ΟΑΣΑ είχε αποφασίσει να εφαρμόσει από αυτή την εβδομάδα την πιλοτική παράταση της λειτουργίας του Μετρό και του Ηλεκτρικού μέχρι τις δύο το πρωί την Παρασκευή και το Σάββατο. Το σχέδιο παραμένει όμως στον αέρα, καθώς οι εργαζόμενοι αρνήθηκαν να το εφαρμόσουν και απειλούν με κινητοποιήσεις.
«Η στάση αυτή είναι απαράδεκτη» γράφει οι «G700» στο ιστολόγιό τους. «Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι κοινωνικό αγαθό. Η διεύρυνση της χρήσης τους –εφόσον κριθεί εφικτή- θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα για όλους μας: από τη μείωση της κίνησης των ΙΧ κατά τις ώρες της βραδινής εξόδου και τον περιορισμό των ατυχημάτων που οφείλονται στην οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, μέχρι την οικονομική ελάφρυνση όλων εκείνων που μέχρι σήμερα είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν ταξί για τις αντίστοιχες μετακινήσεις τους».
«Λέμε ΟΧΙ στην αντίληψη που θέλει τα δημόσια αγαθά, τις υπηρεσίες και τις υποδομές της χώρας έρμαιο στα χέρια των συνδικαλιστών. Λέμε ΟΧΙ στο βόλεμα και τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία που αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αλλαγή» συνεχίζει η ανακοίνωση.
Η Γενιά των 700 επισημαίνει ότι η παράταση λειτουργίας θα πρέπει να συνδυάζεται με αυστηρή τήρηση των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων.
"οι περιγραφές του ροζ DVD από τα δελτία ειδήσεων εκτίναξαν τη λίμπιντο των Ελλήνων στα ύψη. Λογικό είναι, αφού όλο για σεξ άκουγες και σεξ δεν έβλεπες. Με το που τελείωναν τα δελτία ειδήσεων, έτρεχαν όλοι στα βίντεο κλαμπ να προμηθευτούν τσόντες. Οι βιντεοκλαμπάδες την είχαν πάρει χαμπάρι τη δουλειά και είχαν αλλάξει τους τίτλους των ταινιών. Κοιτούσες στα ράφια και έβλεπες: «Στο υπουργείο θα στον σφυρίξω τρεις φορές», «Σκύψε, συμβασιούχα!» «Η σκλάβα του πολιτισμού», «Μονιμοποίησέ με!», «Η συμβασιούχα και το άλογο»."
Ολόκληρο το κείμενο στο:
http://pitsirikos.blogspot.com /2008/01/blog-post_10.html
]]>
Το κείμενο έγραψε ο Αλέξης, και απευθύνεται στους μαθητές του AIKIDO ACADEMY, Ολύμπου 39 (4ος όροφος), Θεσσαλονίκη.
"Μαθητές που ψάχνουν μια μαχητική τέχνη, που είναι και ένας μαχητικός τρόπος ζωής
είναι ευσπρόδεκτοι!"
Μεγάλη πίκρα που δεν πέρασα Θεσσαλονίκη και δε μπορώ να κάνω αυτήν την πολεμική τέχνη με αυτόν τον άνθρωπο..."Μικροί samurai,
Καλή Χρονιά και το 2008 να μας φέρει
υγεία, δύναμη, ενθουσιασμό, δημιουργικότητα, πρόοδο και ευτυχία!
Παροτρύνω όλους μας αυτές τις ημέρες να αφιερώσουμε λίγες στιγμές στον εαυτό μας
και να κάνουμε έναν απολογισμό.
Που βρισκόμαστε σήμερα? Ποια είναι η πορεία της ζωής μας μέχρι τώρα?
Ποια είναι αυτά για τα οποία είμαστε περήφανοι και ποια είναι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε?
Τι στόχους έχουμε για τον επόμενο χρόνο?
Πόσοι από εμάς θέλουμε ένα συναρπαστικό 2008? Ένα 2008 με περισσότερες ευχάριστες στιγμές,
περισσότερο χαμόγελο και κέφι, περισσότερη ζωντάνια και δημιουργικότητα?
Ένα 2008 με λιγότερες ενοχές, ανασφάλειες, αρνητικές σκέψεις, θυμό, κατήφεια?
Οι περισσότεροι από εσάς βρίσκεστε στην πιο γόνιμη φάση της ζωής σας.
Είστε στη φάση της εκπαίδευσης, με σκοπό αύριο να γίνετε χρήσιμοι άνθρωποι για τους συνανθρώπους σας.
Είναι φυσικό να βλέπετε τη φάση στην οποία βρίσκεστε με σκεπτικισμό, με αναμονή, με ανασφάλεια για το μέλλον,
για το τι θα γίνει όταν αρχίσει η επόμενη «παραγωγική φάση» της ζωής.
Άραγε θα είστε αντάξιοι των προσδοκιών σας και των προσδοκιών που έχουν οι άλλοι από εσάς?
Σε μια ανταγωνιστική κοινωνία που βάζει πρότυπα επιτυχίας που βασίζονται σε εξωτερικά επιτεύγματα,
εμείς ας πούμε ΟΧΙ και ας ξεκινήσουμε ανάποδα.
Αντί να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουν οι άλλοι, ας ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε εμείς.
Ας γράψουμε εμείς το σενάριο της ζωής μας, αντί να είμαστε ηθοποιοί σε ένα έργο που έχουν γράψει άλλοι για εμάς.
Ας ζήσουμε τη κάθε στιγμή με νόημα.
Ευτυχισμένος είναι ο γιατρός που σπάει το μυαλό του για να βρει πως να ρίξει το πυρετό ενός παιδιού
στη διάρκεια της εφημερίας του στο νοσοκομείο.
Ευτυχισμένος δεν είναι ο γιατρός που έχει αξιώματα από δημοσιεύσεις που του έγραψαν άλλοι
ή από χρήματα που αποκόμισε κάνοντας κατάχρηση του λειτουργήματός του.
Ευτυχισμένος είναι ο γονιός που δεν περιμένει τίποτε από το παιδί του.
Δίνει το παράδειγμά του με τις πράξεις του και όχι με την αυθαιρεσία του, τις προκαταλήψεις του και τα απωθημένα του.
Ευτυχισμένος δεν είναι ο γονιός που βλέπει το παιδί του να εκπληρώνει με αξιοθαύμαστη ακρίβεια τις προσδοκίες του,
γιατί το παιδί του δε θα είναι ευτυχισμένο,
ούτε βέβαια και εκείνος που βλέπει το παιδί του να ζει στην αντίδραση, την ακριβώς αντίθετη ζωή από αυτή που όλοι επιθυμούσαν.
Ευτυχισμένο είναι το παιδί που είχε γονείς που το φρόντισαν με αγάπη, το περιέθαλψαν με εμπιστοσύνη
και του εμφύσησαν την αυτοεκτίμηση, τη δημιουργικότητα, την αποδοχή και την αρμονία.
Ευτυχισμένο όμως ΜΠΟΡΕΙ να είναι και το παιδί που δεν είχε αυτήν την «ευνοϊκή μεταχείριση»!
Σε κάποια φάση της ζωής μας όλοι νοιώθουμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Κάτι λείπει, κάτι μας εξοργίζει, κάτι μας κάνει να νοιώθουμε χάλια.
Αυτή είναι μια πολύτιμη στιγμή. Είναι μια στιγμή φώτισης.
Είναι μια στιγμή που μας δίνεται η ευκαιρία να βρούμε ένα μικρό κομμάτι του χαμένου, του κρυμμένου, πραγματικού μας εαυτού.
Αυτού που μας έχουν στερήσει όλοι οι γύρω μας, γιατί θέλουν να είμαστε αποδεκτοί και θαυμαστοί από τους άλλους!
Εμφανίσιμοι, με συγκεκριμένο ντύσιμο, με δυναμικό λουκ, με καλή δουλειά, καινούριο αυτοκίνητο, όμορφο σύντροφο!
Οι στιγμές που τα αρνητικά συναισθήματα μας πνίγουν,
είναι οι στιγμές που o πραγματικός μας εαυτός, μας θυμίζει ότι τον έχουμε προδώσει!
Είναι εύκολο να βρούμε τον πραγματικό μας εαυτό, να εναρμονιστούμε μαζί του και να ζήσουμε μια φυσιολογική ζωή
και όχι μια «δήθεν» ζωή?
ΟΧΙ.....!
Είναι ένα δύσκολο, μοναχικό και απάτητο μονοπάτι.
Ωστόσο, έχουμε μαζί μας μια πολύ καλή πυξίδα.
Όσο βρίσκουμε τον εαυτό μας, τόσο πιο ήρεμοι ήμαστε τις νύχτες, πιο κεφάτοι τα πρωινά, πιο ανεκτικοί με τους φίλους,
πιο σταθεροί στη διάθεση μας.
Οι αρνητικές σκέψεις αραιώνουν, οι αγωνίες για το μέλλον επίσης. Ζούμε στο παρόν, απολαμβάνουμε τη διαδρομή
και όλα έρχονται όπως πρέπει. Η επίγνωση είναι ένα ταξίδι που δε θα μας προδώσει ποτέ.
Πως θα τα πετύχουμε όλα αυτά?
Δεν ενδίδουμε στην ανασφάλεια και στο φόβο και δεν χρειάζεται να αποδείξουμε σε κανέναν, τίποτα.
Αλλάζουμε μέσα μας την έννοια ανταγωνισμός, με την έννοια «συνεργασία».
Δεν ενδίδουμε στην έλλειψη πρωτοβουλίας και στην τεμπελιά που μας προκαλεί το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμη βρει τον εαυτό μας
και τα πραγματικά μας ενδιαφέροντα.
Αλλάζουμε την έννοια «χασομέρι», με την έννοια «δράση και αφοσίωση σε μια ζωή με νόημα».
Δεν ενδίδουμε στο να προσδοκούμε πράγματα από τους αγαπημένους μας,
όπως και εμάς μας πνίγει που όλοι περιμένουν κάτι από εμάς...!
Αντί να προσδοκούμε οι γονείς μας, οι φίλοι μας, οι σύντροφοί μας να αλλάξουν και όταν δεν το κάνουν εμείς να θυμώνουμε,
εμείς τους αντιμετωπίζουμε με κατανόηση, με φροντίδα και με εμπιστοσύνη χωρίς να περιμένουμε τίποτα.
Αλλάζουμε την έννοια «εγωισμός», με την έννοια «αγάπη».
Συνεργασία, άσκηση, αγάπη, αρμονία!
Συμπτωματικά, ο Ueshiba χρησιμοποίησε αυτές τις έννοιες για να περιγράψει το AIKIDO .
Το dojo είναι ένας χώρος που ασκούμαστε στον πόλεμο με έναν τρόπο που μας κάνει πιο δυνατούς, ήρεμους και ισορροπημένους,
γιατί σε αυτόν τον πόλεμο, αντίπαλος δεν είναι ένας φανταστικός εχθρός, αλλά ο πλαστός μας εαυτός που διαλύουμε κομμάτι κομμάτι,
για να βρούμε τι υπάρχει από κάτω!
Εύχομαι όλοι μας το 2008 να ακολουθήσουμε το μονοπάτι που θα μας κάνει πιο δυνατούς, πιο θαρραλέους
και πιο χρήσιμους σε εμάς και στην κοινωνία μας,
το μονοπάτι του πολεμιστή!
Αλέξης
Quote of the year 2008
"Masakatsu Agatsu",
Morihei Ueshiba, Founder of Aikido
Alexandros Karagiannidis, M.Sc., Dip.MDT.
Physical Therapist (spec: Pain Management),
AHEPA University Hospital of Thessaloniki,
e-mail: alexaikido AT the DOT forthnet DOT gr "
]]>
Πολύ καλό κείμενο, 9/10.ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 6 ΕΤΩΝ ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ.
ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΔΟΤΕΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ. Η ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒ+ (ΡΕΖΟΥΣ ΘΕΤΙΚΟ).
ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΣΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ (παιδο-ογκολογικό)
(2310 993506 & 2310 993944)
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ, ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ..... ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ......ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΡΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ.
ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΕΥΣΤΟΧΟ
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ
Χτύπημα στον καραπαπισμό !
Τώρα καταλαβαίνω πόσο επαναστατική ήταν η κίνηση των στελεχών του Συνασπισμού να εκλέξουν τον Αλέκο Αλαβάνο -και όχι το Μιχάλη Παπα γιαννάκη - στη θέση του προέδρου του κόμματος.