Ένα φοβερό κείμενο, αντί γιορτινών ευχών, που ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ. (λίγο καθυστερημένα το στέλνω βέβαια) (Βαθμολογία 10/10 - Must read)
Το κείμενο έγραψε ο Αλέξης, και απευθύνεται στους μαθητές του AIKIDO ACADEMY, Ολύμπου 39 (4ος όροφος), Θεσσαλονίκη.
"Μαθητές που ψάχνουν μια μαχητική τέχνη, που είναι και ένας μαχητικός τρόπος ζωής
είναι ευσπρόδεκτοι!"
Μεγάλη πίκρα που δεν πέρασα Θεσσαλονίκη και δε μπορώ να κάνω αυτήν την πολεμική τέχνη με αυτόν τον άνθρωπο...
"Μικροί samurai,
Καλή Χρονιά και το 2008 να μας φέρει
υγεία, δύναμη, ενθουσιασμό, δημιουργικότητα, πρόοδο και ευτυχία!
Παροτρύνω όλους μας αυτές τις ημέρες να αφιερώσουμε λίγες στιγμές στον εαυτό μας
και να κάνουμε έναν απολογισμό.
Που βρισκόμαστε σήμερα? Ποια είναι η πορεία της ζωής μας μέχρι τώρα?
Ποια είναι αυτά για τα οποία είμαστε περήφανοι και ποια είναι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε?
Τι στόχους έχουμε για τον επόμενο χρόνο?
Πόσοι από εμάς θέλουμε ένα συναρπαστικό 2008? Ένα 2008 με περισσότερες ευχάριστες στιγμές,
περισσότερο χαμόγελο και κέφι, περισσότερη ζωντάνια και δημιουργικότητα?
Ένα 2008 με λιγότερες ενοχές, ανασφάλειες, αρνητικές σκέψεις, θυμό, κατήφεια?
Οι περισσότεροι από εσάς βρίσκεστε στην πιο γόνιμη φάση της ζωής σας.
Είστε στη φάση της εκπαίδευσης, με σκοπό αύριο να γίνετε χρήσιμοι άνθρωποι για τους συνανθρώπους σας.
Είναι φυσικό να βλέπετε τη φάση στην οποία βρίσκεστε με σκεπτικισμό, με αναμονή, με ανασφάλεια για το μέλλον,
για το τι θα γίνει όταν αρχίσει η επόμενη «παραγωγική φάση» της ζωής.
Άραγε θα είστε αντάξιοι των προσδοκιών σας και των προσδοκιών που έχουν οι άλλοι από εσάς?
Σε μια ανταγωνιστική κοινωνία που βάζει πρότυπα επιτυχίας που βασίζονται σε εξωτερικά επιτεύγματα,
εμείς ας πούμε ΟΧΙ και ας ξεκινήσουμε ανάποδα.
Αντί να ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουν οι άλλοι, ας ζήσουμε μια ζωή όπως τη θέλουμε εμείς.
Ας γράψουμε εμείς το σενάριο της ζωής μας, αντί να είμαστε ηθοποιοί σε ένα έργο που έχουν γράψει άλλοι για εμάς.
Ας ζήσουμε τη κάθε στιγμή με νόημα.
Ευτυχισμένος είναι ο γιατρός που σπάει το μυαλό του για να βρει πως να ρίξει το πυρετό ενός παιδιού
στη διάρκεια της εφημερίας του στο νοσοκομείο.
Ευτυχισμένος δεν είναι ο γιατρός που έχει αξιώματα από δημοσιεύσεις που του έγραψαν άλλοι
ή από χρήματα που αποκόμισε κάνοντας κατάχρηση του λειτουργήματός του.
Ευτυχισμένος είναι ο γονιός που δεν περιμένει τίποτε από το παιδί του.
Δίνει το παράδειγμά του με τις πράξεις του και όχι με την αυθαιρεσία του, τις προκαταλήψεις του και τα απωθημένα του.
Ευτυχισμένος δεν είναι ο γονιός που βλέπει το παιδί του να εκπληρώνει με αξιοθαύμαστη ακρίβεια τις προσδοκίες του,
γιατί το παιδί του δε θα είναι ευτυχισμένο,
ούτε βέβαια και εκείνος που βλέπει το παιδί του να ζει στην αντίδραση, την ακριβώς αντίθετη ζωή από αυτή που όλοι επιθυμούσαν.
Ευτυχισμένο είναι το παιδί που είχε γονείς που το φρόντισαν με αγάπη, το περιέθαλψαν με εμπιστοσύνη
και του εμφύσησαν την αυτοεκτίμηση, τη δημιουργικότητα, την αποδοχή και την αρμονία.
Ευτυχισμένο όμως ΜΠΟΡΕΙ να είναι και το παιδί που δεν είχε αυτήν την «ευνοϊκή μεταχείριση»!
Σε κάποια φάση της ζωής μας όλοι νοιώθουμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Κάτι λείπει, κάτι μας εξοργίζει, κάτι μας κάνει να νοιώθουμε χάλια.
Αυτή είναι μια πολύτιμη στιγμή. Είναι μια στιγμή φώτισης.
Είναι μια στιγμή που μας δίνεται η ευκαιρία να βρούμε ένα μικρό κομμάτι του χαμένου, του κρυμμένου, πραγματικού μας εαυτού.
Αυτού που μας έχουν στερήσει όλοι οι γύρω μας, γιατί θέλουν να είμαστε αποδεκτοί και θαυμαστοί από τους άλλους!
Εμφανίσιμοι, με συγκεκριμένο ντύσιμο, με δυναμικό λουκ, με καλή δουλειά, καινούριο αυτοκίνητο, όμορφο σύντροφο!
Οι στιγμές που τα αρνητικά συναισθήματα μας πνίγουν,
είναι οι στιγμές που o πραγματικός μας εαυτός, μας θυμίζει ότι τον έχουμε προδώσει!
Είναι εύκολο να βρούμε τον πραγματικό μας εαυτό, να εναρμονιστούμε μαζί του και να ζήσουμε μια φυσιολογική ζωή
και όχι μια «δήθεν» ζωή?
ΟΧΙ.....!
Είναι ένα δύσκολο, μοναχικό και απάτητο μονοπάτι.
Ωστόσο, έχουμε μαζί μας μια πολύ καλή πυξίδα.
Όσο βρίσκουμε τον εαυτό μας, τόσο πιο ήρεμοι ήμαστε τις νύχτες, πιο κεφάτοι τα πρωινά, πιο ανεκτικοί με τους φίλους,
πιο σταθεροί στη διάθεση μας.
Οι αρνητικές σκέψεις αραιώνουν, οι αγωνίες για το μέλλον επίσης. Ζούμε στο παρόν, απολαμβάνουμε τη διαδρομή
και όλα έρχονται όπως πρέπει. Η επίγνωση είναι ένα ταξίδι που δε θα μας προδώσει ποτέ.
Πως θα τα πετύχουμε όλα αυτά?
Δεν ενδίδουμε στην ανασφάλεια και στο φόβο και δεν χρειάζεται να αποδείξουμε σε κανέναν, τίποτα.
Αλλάζουμε μέσα μας την έννοια ανταγωνισμός, με την έννοια «συνεργασία».
Δεν ενδίδουμε στην έλλειψη πρωτοβουλίας και στην τεμπελιά που μας προκαλεί το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμη βρει τον εαυτό μας
και τα πραγματικά μας ενδιαφέροντα.
Αλλάζουμε την έννοια «χασομέρι», με την έννοια «δράση και αφοσίωση σε μια ζωή με νόημα».
Δεν ενδίδουμε στο να προσδοκούμε πράγματα από τους αγαπημένους μας,
όπως και εμάς μας πνίγει που όλοι περιμένουν κάτι από εμάς...!
Αντί να προσδοκούμε οι γονείς μας, οι φίλοι μας, οι σύντροφοί μας να αλλάξουν και όταν δεν το κάνουν εμείς να θυμώνουμε,
εμείς τους αντιμετωπίζουμε με κατανόηση, με φροντίδα και με εμπιστοσύνη χωρίς να περιμένουμε τίποτα.
Αλλάζουμε την έννοια «εγωισμός», με την έννοια «αγάπη».
Συνεργασία, άσκηση, αγάπη, αρμονία!
Συμπτωματικά, ο Ueshiba χρησιμοποίησε αυτές τις έννοιες για να περιγράψει το AIKIDO .
Το dojo είναι ένας χώρος που ασκούμαστε στον πόλεμο με έναν τρόπο που μας κάνει πιο δυνατούς, ήρεμους και ισορροπημένους,
γιατί σε αυτόν τον πόλεμο, αντίπαλος δεν είναι ένας φανταστικός εχθρός, αλλά ο πλαστός μας εαυτός που διαλύουμε κομμάτι κομμάτι,
για να βρούμε τι υπάρχει από κάτω!
Εύχομαι όλοι μας το 2008 να ακολουθήσουμε το μονοπάτι που θα μας κάνει πιο δυνατούς, πιο θαρραλέους
και πιο χρήσιμους σε εμάς και στην κοινωνία μας,
το μονοπάτι του πολεμιστή!
Αλέξης
Quote of the year 2008
"Masakatsu Agatsu",
Morihei Ueshiba, Founder of Aikido
Alexandros Karagiannidis, M.Sc., Dip.MDT.
Physical Therapist (spec: Pain Management),
AHEPA University Hospital of Thessaloniki,
e-mail: alexaikido AT the DOT forthnet DOT gr "
Περισσότερα... »