Xanthi Blogs » Αα - Ωω » Όλα τα μπλογκ του Νομού Ξάνθης με μια ματιά

Expand/Collapse

Αα - Ωω (100)

Σελίδες: 1 2 3 ... 342

Ξάνθη, 04.09.2010
06:59
Οριστικό «ναι» από το Μιχάλη Τιμοσίδη για την υποψηφιότητα του στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης...!!!
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Ο Μιχάλης Τιμοσίδης, σύμφωνα με πληροφορίες της αυτοδιοίκησης.gr, συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό και του είπε ότι είναι διαθέσιμος να είναι υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ.
piazza Del popolo...

Περισσότερα... »
06:58
Οι πρώτες φωτογραφίες μέσα από το Ολυμπιακό Στάδιο για την συναυλία των U2! H Piazza είναι εκεί…
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Σε λίγο ξεκινάει η μεγάλη γιορτή. Ποστάρουμε από το iPhone. Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες από το live των U2 στην Αθήνα!

Update: Φωτογραφίες θα ανεβάζουμε κατά την διάρκεια της συναυλίας στο λογαριασμό μας στο Flickr, εδώ…

Περισσότερα... »
06:54
ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ - Παράταξη Πολιτών Διακήρυξη 3ης Σεπτέμβρη 2010...!!!
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
Στην Ελλάδα του 2010 που καταρρέει οικονομικοπολιτικά μα κυρίως πνευματικά, πρέπει να είναι κανείς εντελώς τυφλός ή βαθειά διαπλεκόμενος για να μην αντιλαμβάνεται το πού πάει η κοινωνία μας. Τα δύο κόμματα εξουσίας έφεραν με την ανεπάρκεια και τον λαϊκισμό τους τα αδιέξοδα και η σημερινή Κυβέρνηση έβαλε την ταφόπλακα του Μνημονίου. Η χώρα παραδόθηκε στους ξένους τραπεζίτες και στους ντόπιους «νταβατζήδες», ενώ ο ελληνικός λαός βυθίζεται στη φτώχεια, στην ανεργία και στα χρέη. Ελπίδα δεν διακρίνεται πουθενά, όσο ο λαός δεν αναλαμβάνει δράση, δεν υπερασπίζεται με τον πατριωτισμό του το Σύνταγμα και τον τόπο.

Μέσα στο πρωτοφανές αυτό σκηνικό, οι υπεύθυνοι της καταστροφής έχουν το θράσσος να ζητάνε και την ψήφο μας στις 7 του Νοέμβρη! Όλοι όσοι τόσα χρόνια εξευτέλισαν την Τοπική Αυτοδιοίκηση με τα «χρίσματα» και τα κομματόσκυλα, με την τοπική διαπλοκή και τα ρουσφέτια, με τους πρασινογάλαζους χάρτες τις βραδυές των εκλογών, όλοι αυτοί – ακόμα κι αυτή την κρίσιμη ώρα για την επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας – ούτε που διανοούνται ότι θα χάσουν το τσιφλίκι που τους κληροδότησε ο μπάρμπας τους ή κάποια κομματική «συμμορία».

Ο Δήμος Κομοτηνής
Στην Κομοτηνή η κατάσταση είναι τραγική, όπως σε όλη τη χώρα, κι έχει κι ένα επιπλέον πρόβλημα (τό λεγόμενο «μειονοτικό» της περιοχής). Κανένας δήμαρχος δεν μπορεί να κάνει θαύματα, είναι αδύνατον μέσα σε μία συνθήκη σαν την σημερινή, της διάλυσης των πάντων. Όμως μπορεί να εμπνεύσει και να δώσει ελπίδα. Μπορεί να δείξει έναν άλλον τρόπο αντιμετώπισης των κοινών, αυτόν που όλοι ξεχάσαμε στα μεταπολιτευτικά χρόνια: τη σχέση της ισηγορίας με τη δημοκρατία, την αυτονόητη αγάπη για τον τόπο μας, την πίστη στις αξίες μας και την προτεραιότητα του ΕΜΕΙΣ αντί του ΕΓΩ. Μπορεί να εμπνεύσει ένας αργόμισθος; Μπορεί να πείσει ένας διαδρομιστής; Μπορεί να γεννήσει ελπίδα ένας απατεώνας; Ποιος θα ξεκαθαρίσει την κατάσταση στην ΔΕΥΑΚ, ο αυτουργός των αμαρτιών; Ποιος θα διαχειριστεί με σωφροσύνη την δημοτική περιουσία, αυτός που ως τώρα δεν κατάφερε ούτε να την καταγράψει; Ποιος θα ζητήσει σεβασμό του νόμου, αυτός που έχει κατά νου μόνο την επανεκλογή του; Ποιος θα δώσει έναν στόχο ανώτερο της ταπεινής καθημερινότητας, αυτός που η αισθητική και γενικότερη παιδεία του περιορίζεται στην τρέχουσα υποκουλτούρα; Και, βεβαίως, ποιος θα μπορέσει να δει πίσω από τη μειονοτική ψήφο ανθρώπους συγκεκριμένους, αυτός που τρέχει πίσω από τον μηχανισμό του τουρκικού Προξενείου;

Ο «Σπάρτακος»
Μέσα στην οικονομική καταστροφή που επέρχεται, μέσα στην κομματοκρατία που ακόμη αλωνίζει, μέσα στην απραξία του βουβού πλήθους, βγήκαμε μπροστά για λογαριασμό της κοινωνίας. Δεν σκοπεύουμε να υποκαταστήσουμε κανέναν: καλούμε όλους τους ενεργούς πολίτες να συστρατευτούν μαζί μας. Πρέπει να σπάσουν τα κομματικά δεσμά και να απελευθερωθούν όσες δυνάμεις ακόμη μένουν ζωντανές στο κοινωνικό σώμα. Αυτή τη φορά ΔΕΝ θα πάμε στην κάλπη με το πρόβλημα «τι να ψηφίσουμε». Θα είμαστε όλοι εκεί, με τον Σπάρτακο, κόντρα στους επαγγελματίες πολιτικάντηδες και στους καριερίστες των εξουσιών. Για το αυτονόητο και μόνο!

Ή αυτοί ή όλοι εμείς!

Περισσότερα... »
06:52
9€ για ένα Aroma-Luxe Massage σώματος με αιθέρια έλαια βοτάνων, διάρκειας 45', στο C + BEAUTY, αξίας 45€ - έκπτωση 80%!
» Ξάνθη, η πόλη μας!

C + Beauty

Ανακαλύψτε το C+BEAUTY και αποκαλύψτε τον πιο όμορφο εαυτό σας!
Πρόκειται για ένα μοναδικό χώρο που ισορροπεί αρμονικά ανάμεσα στην εσωτερική ευεξία και την εξωτερική ομορφιά. Ένα σύγχρονο ινστιτούτο αισθητικής, που από το 1999 που ιδρύθηκε στην πόλη της Θεσσαλονίκης, παρέχει εξατομικευμένες υπηρεσίες και μεριμνά για την ικανοποίηση των ιδιαίτερων αναγκών κάθε ατόμου, προσφέροντας εσωτερική, εξωτερική και συναισθηματική φροντίδα.

Με τη χρήση του πιο σύγχρονου και τεχνολογικά προηγμένου εξοπλισμού, το C+ BEAUTY προσφέρει ένα ευρύ φάσμα αισθητικών εφαρμογών, που συμβάλλουν στην αποκατάσταση της υγείας του δέρματός σας και στην ανάδειξη της φυσικής σας ομορφιάς.

Πιο συγκεκριμένα, οι υπηρεσίες που προσφέρει το C+ BEAUTY συνοψίζονται στις ακόλουθες:

- Αισθητική προσώπου (θεραπείες αντιγήρανσης και ακμής).
- Αισθητική σώματος (αδυνάτισμα, θεραπείες κατά της κυτταρίτιδας, μασάζ).
- Laser αποτρίχωση με τη χρήση του μηχανήματος Epicare TM LPX.
- Μεσοθεραπεία προσώπου και σώματος.

Η πολύτιμη γνώση και η εμπειρία δέκα ετών, αξιοποιείται στο έπακρο από τη δυναμική ομάδα συνεργατών του C+ BEAUTY, που στο σύνολό τους διακατέχονται από απόλυτο επαγγελματισμό και άρτια εκπαίδευση. Εφαρμόζοντας τις πιο σύγχρονες διαγνωστικές τεχνικές, είναι σε θέση να σας προσφέρουν μία εξατομικευμένη προσέγγιση στην αντιμετώπιση κάθε προβλήματος που σχετίζεται με την υγεία του δέρματος.
Αφεθείτε στα πιο έμπειρα χέρια και βιώστε μια πρωτόγνωρη εμπειρία αναζωογόνησης.
Ίωνος Δραγούμη 39, Θεσσαλονίκη
8ος όροφος,
τηλ.: 2310 500820, 2310 501661 info@cbeauty.gr
www.cbeauty.gr

Περισσότερα... »

04:00
Φόροι φτωχών υπέρ... πλουσίων!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Η λογική της κυβέρνησης του κ. Γ. Παπανδρέου να επισημαίνει την ανάγκη μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος όταν πρόκειται να προχωρήσει σε υπέρμετρες αυξήσεις έμμεσων φόρων, που πλήττουν κυρίως τα χαμηλά και τα μεσαία εισοδηματικά στρώματα, και από την άλλη πλευρά να επικαλείται την ανάγκη για… ανάκαμψη της οικονομίας όταν θέλει να δικαιολογήσει την επικείμενη μείωση των φόρων για τα διανεμόμενα κέρδη των πολυεθνικών ομίλων φανερώνει πλέον πόσο μακριά από την έννοια του «Σοσιαλισμού» κινείται το σημερινό ΠΑΣΟΚ.

Οταν πρόκειται να επιβαρύνουν τους απλούς και αδύναμους οικονομικά πολίτες της χώρας με μέτρα όπως η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 39 λεπτά το λίτρο, οι κ.κ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου επισημαίνουν με έμφαση ότι το μέτρο είναι αναγκαίο, καθώς προέχει η δημοσιονομική εξυγίανση.

Οταν όμως πρόκειται να ελαφρύνουν τους οικονομικά ισχυρούς πολυεθνικούς ομίλους με μείωση του φορολογικού συντελεστή επί των κερδών κατά 16 ποσοστιαίες μονάδες, τότε προτάσσουν ως υπέρτατο στόχο την οικονομική ανάπτυξη!
«Μονά κερδίζω, ζυγά χάνεις», λένε απροκάλυπτα στον Ελληνα πολίτη, κοροϊδεύοντάς τον με σαθρά επιχειρήματα του τύπου «το μνημόνιο είναι αδιαπραγμάτευτο», όταν πρόκειται να του στερήσουν κι άλλο από το πενιχρό του πλέον εισόδημα.

Οταν πρόκειται όμως να πριμοδοτήσουν τα κέρδη των οικονομικά ισχυρών, ξεχνούν άρον άρον και μνημόνια και… επιχειρήματα περί αδιαπραγμάτευτων στόχων!

Από τον Οκτώβριο θα ισχύσουν ταυτόχρονα δύο νέα φορολογικά μέτρα: η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά … 1.862% (!) και η μείωση του φόρου στα διανεμόμενα κέρδη των πολυεθνικών ομίλων από το 40% στο 24%!

Αν αυτή η λογική των φόρων είναι λογική «αλληλεγγύης», τότε πλέον οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.
Πηγή

Περισσότερα... »
03:30
Περί αποχής
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Έχω εκφράσει άποψη για την αποχή και μάλιστα την χαρακτήρισα μη πολιτική πράξη. Με αφορμή σχόλια αναγνωστών επανέρχομαι στο θέμα γιατί ίσως πρέπει να αναλύσω την θέση μου καλύτερα.
Παρομοιάζοντας ένα σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα με ένα σωλήνα εξωτερικά πεντακάθαρο και εσωτερικά διαβρωμένο, πιστεύω ότι μένοντας έξω απ’ το σωλήνα, δεν μπορούμε να καθαρίσουμε το βρώμικο εσωτερικό του.
Τα συστήματα εξουσίας δεν γκρεμίζονται απ’ έξω αλλά με ενεργό συμμετοχή και από μέσα. Οι διαμαρτυρίες, οι καταγγελίες, οι κινητοποιήσεις και η αντίθεση των πολιτών προς το σύστημα, είναι χρήσιμες και αναγκαίες αλλά δεν μπορούν να αλλάξουν τη δομή του συστήματος. Οι δομικές αλλαγές γίνονται με δύο τρόπους, με χρήση βίας, που απεύχονται σχεδόν όλοι και με δραστηριοποίηση των υγειών πολιτικών δυνάμεων, τις οποίες αγκαλιάζουν οι πολίτες με την ενεργή συμμετοχή τους.
Η αποχή για να αποτελέσει πολιτική πράξη πρέπει να είναι ενσυνείδητη και ενεργή. Θα μπορούσε να ταρακουνήσει σοβαρά το σύστημα αν πχ την ημέρα των εκλογών, οι απέχοντες έκαναν ειρηνική συγκέντρωση στις κεντρικές πλατείες των πόλεων και των χωριών τους. Βλέπει κανείς τέτοια προοπτική; Εγώ πάντως όχι.
Το σύστημα έχει τη δυνατότητα, με τα ελεγχόμενα ΜΜΕ να δικαιολογήσει την αποχή σαν αδιαφορία, όπως δικαιολογήθηκε η αποχή στις ευρωεκλογές, που είπαν ότι οι πολίτες προτίμησαν να πάνε για μπάνιο στη θάλασσα. Ποιος μπορεί να μετρήσει πόση είναι η συνειδητή αποχή και πόση η αποχή της αδιαφορίας.
Η αποχή και το λευκό θα είχαν δυνατότητα δομικών αλλαγών του συστήματος αν τα ποσοστά τους, αφαιρούσαν έδρες απ’ τη βουλή πράγμα που σήμερα δεν γίνεται. Μακάρι κάποτε αυτό να γίνει και αν αποχή και λευκό μαζί είναι 40% τότε στη βουλή θα εκλεγούν 180 βουλευτές. Ποιο κόμμα θα μπορέσει να πάρει 150+1 βουλευτές για να κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση; Κανένα. Η λογική ότι οι 120 έδρες (αποχή συν λευκό) ψηφίζουν πάντα όχι σε όλα τα νομοσχέδια θα ανάγκαζε τα κόμματα να συνεργαστούν και όπου υπάρχουν πολλοί συνεταίροι το σύστημα αυτοελέγχεται. Φαντάζεστε κυβέρνηση τεσσάρων κομμάτων; Φυσικά κάποιος θα αντιτείνει ότι το σχήμα δεν θα είναι λειτουργικό, εγώ αντίθετα πιστεύω ότι η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Η φαυλοκρατία εγκαθίσταται δυστυχώς από μονοκομματικές κυβερνήσεις ή ολοκληρωτικά καθεστώτα. Σήμερα η μονοκομματική κυβέρνηση και το πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα ευνοεί την αδιαφάνεια και την διαφθορά. Τα κόμματα εξουσίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να εκφράσουν όλο το πολιτικό φάσμα δηλαδή και τους κεφαλαιοκράτες και τους επιχειρηματίες και τους εργαζόμενους και τους αγρότες γι’ αυτό παραπαίουν χωρίς καθαρό ιδεολογικό και πολιτικό λόγο. Η ύπαρξη των μικρότερων κομμάτων είναι αναγκαία και χρήσιμη δεν μπορεί όμως να εμποδίσει την αλλοπρόσαλλη και επιζήμια πολιτική των δύο κομμάτων εξουσίας. Αυτό τουλάχιστον έχει αποδείξει η μέχρι σήμερα πορεία. Παλιότερα η ύπαρξη ισχυρών προσωπικοτήτων με πολιτικά οράματα κάλυπτε το κενό, σήμερα όμως δεν ασκείται πολιτική απ’ τους Έλληνες πολιτικούς αλλά μόνο διαχείριση αφού οι κεντρικές πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις λαμβάνονται εκτός Ελλάδας.
Με όλα όσα ανέφερα πιστεύω ότι η ενεργή συμμετοχή (όχι η αποχή και το λευκό) μπορεί να λύσει τα βασικά προβλήματα του τόπου και να μας βγάλει απ’ τα σημερινά αδιέξοδα. Η εμφάνιση των υγειών πολιτικών δυνάμεων γίνεται μόνο όταν οι πολίτες είναι ενεργοί και συμμετέχουν, ο καθένας στον τομέα του, στις πολιτικές ζυμώσεις. Ο καναπές και η λογική εγώ δεν ξέρω απ’ αυτά ας ασχοληθούν οι άλλοι που ξέρουν, μας έφεραν σ’ αυτό το τραγικό αδιέξοδο.
"Κοντός ψαλμός αλληλούια".
Πηγή

Περισσότερα... »
03:00
Ελληνική εξουσία και η Διεθνής των Συμβούλων: η περίπτωση Scioppa
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- O Tommaso Padoa-Scioppa και ο τέταρτος δρόμος προς την… παγκοσμιοποίηση: ελληνική εξουσία και η Διεθνής των συμβούλων
Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Μέλος της διευθύνουσας επιτροπής της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, μέλος της επίλεκτης Ομάδας των Τριάντα που δημιούργησε το ίδρυμα Ροκφέλλερ, βετεράνος του ΔΝΤ, δημιουργός της “Ευρώπης των τραπεζών“, που ίδρυσε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, ο Ιταλός Tommaso_Padoa-Schioppa, που διορίστηκε στη θέση “οικονομικού συμβούλου” του ΓΑΠ μόνο “κεντροαριστερός χαφ”, όπως τον παρουσίασε μερίδα του ελληνικού τύπου, δεν μπορεί να θεωρηθεί, ενώ είναι τελείως αμφίβολο αν, ένας άνθρωπος με αυτές τις διασυνδέσεις και τον διεθνή ρόλο, έρχεται ως απλός σύμβουλος στο Μέγαρο Μαξίμου.
Ο κ. Σκιόπα είναι ένα πολύ κεντρικό πρόσωπο της πιο “σκληρής”, “αντιδραστικής” θα λέγαμε κάποτυε πτέρυγας του παγκόσμιου οικονομικού κατεστημένου, της “Αυτοκρατορίας της Παγκοσμιοποίησης”, μιας παγκόσμιας “Aριστοκρατίας του Χρήματος”, αυτής ακριβώς που επετέθη στη χώρα μας από το περασμένο φθινόπωρο, σε μια προσπάθεια να μεταβάλλει την Ελλάδα σε πεδίο δοκιμής για την καταστροφή του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, δηλαδή του πολιτισμού μας, και του κράτους-έθνους, δηλαδή της δημοκρατίας. Διερωτάται κανείς για τους λόγους που επέβαλαν στον και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τον διορισμό ενός τέτοιου προσώπου…
Η τοποθέτηση του Ιταλού συμβούλου είναι η τελευταία σε μια “απόβαση” ξένων συμβούλων στην Ελλάδα, που αφορά σχεδόν όλους τους τομείς κυβερνητικής και κρατικής δράσης και δεν έχει προηγούμενο στην ΕΕ, αλλά και στη νεώτερη ελληνική ιστορία, με εξαίρεση πολύ “ειδικές” και “σκοτεινές” περιόδους της.
Ορισμένοι μάλιστα σχολιαστές ακόμα και του κατεστημένου και μάλλον φιλοκυβερνητικού τύπου έθεσαν ήδη ζητήματα λειτουργίας πολιτεύματος, κρατικής ασφάλειας, εθνικής ανεξαρτησίας. Το κλασικό ερώτημα “Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;” επανέφερε από τις στήλες της Ελευθεροτυπίας ο Κώστας Τσουπαρόπουλος. Σε ποιόν ανήκει η Ελλάδα, ρώτησε από το Βήμα ο Δημήτρης Ψυχογιός. Για τη “Διεθνή των Συμβούλων” έκανε λόγο σκωπτικά ο Ιορδανίδης της Καθημερινής. Ακόμα και κυβερνητικά στελέχη διερωτώνται π.χ. από πού πηγάζει η εμπιστοσύνη που φαίνεται να έχει ο Πρωθυπουργός σε αυτή τη στρατιά παράξενων “ειδικών”.
Η εμφάνιση αυτών των δεκάδων συμβούλων έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία γιατί κανείς δεν φαίνεται, ούτε στο κόμμα, ούτε στο κράτος να επιτελεί ουσιαστικά καθήκοντα σχεδιασμού. Οι υποτιθέμενοι σύμβουλοι δεν βοηθάνε επομένως ένα οποιοδήποτε ελληνικό, εθνικό σχέδιο να πραγματοποιηθεί – σχεδιάζουν και αποφασίζουν οι ίδιοι. Μακάρι να λαθεύουμε, αλλά με δεδομένο το ποιοί είναι αυτοί οι σύμβουλοι, τις απόψεις και τις εθνικότητές τους, μοιάζει η Ελλάδα να έχει επιλεγεί ως είδος “αποικίας” της (αγγλωσαξωνικής και αμερικανοεβραϊκής κυρίως) “Παγκοσμιοποίησης”, χώρος ενός σημαντικού πειράματος για την εξέλιξη των ανθρώπινων πολιτικών δομών.

Σκιόπα – ο άνθρωπος που καταστρέφει τις κυβερνήσεις που συμμετέχει…
Για να ξαναγυρίσουμε στον κ. Σκιόπα, η μόνη σχέση του με την “κεντροαριστερά”, αν οι όροι έχουν πια κάποια σημασία σε αυτές τις εποχές της μεγάλης παρακμής, κατάπτωσης και εκφυλισμού, είναι ότι υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών του Ρομάνο Πρόντι. Αυτός είναι κάποιο είδος “κεντροαριστερού”, φοβούμεθα όμως ότι τον χαρακτηρίζει πολύ περισσότερο είναι η προϋπηρεσία του στην διαβόητη Goldman Sachs. (Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι η τράπεζα αυτή, πρωτεργάτης των μεγαλύτερων καταστροφών της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας, κατάφερε το περασμένο φθινόπωρο το ακατόρθωτο: να είναι, με το αζημίωτο, ο κεντρικός σύμβουλος της Ελλάδας για θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, ο κύριος συνομιλητής του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, και, ταυτόχρονα, ο αρχιτέκτων της κερδοσκοπικής επίθεσης στην αγορά CDS εναντίον της Ελλάδας! Η ελληνική κυβέρνηση πληροφορήθηκε με έξη μήνες καθυστέρηση τον ρόλο της, ακόμα και τότε όμως τοποθέτησε τον άνθρωπό της, τον κ. Χριστοδούλου, αν και τελούντα υπό έρευνα από τις αρχές των ΗΠΑ, ως επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημοσίου Χρέους)
Ως Υπουργός του Πρόντι, ο Σκιόπα έκανε ότι μπορούσε για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των τραπεζών, εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα λιτότητας και δημοσιονομικής εξυγίανσης που κατέστρεψε την ιταλική κεντροαριστερά και κατέστησε τον Μπερλουσκόνι αναμφισβήτητο κυρίαρχο της ιταλικής πολιτικής σκηνής. Πρόλαβε πάντως, προτού … συντρίψει την κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε, να αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης, να παγώσει τους μισθούς, να μετατρέψει δεκάδες χιλιάδες μόνιμες θέσεις εργασίας σε προσωρινές συμβάσεις, να μειώσει τη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και τις κοινωνικές δαπάνες και να θεσμοθετήσει πάνω από 60 νέους φόρους. Προσπάθησε, χωρίς να το καταφέρει, να καταργήσει τις συλλογικές συμβάσεις και να πουλήσει την Αλιτάλια.
Οι λονδρέζικοι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς τον χαρακτήρισαν ως τον χειρότερο Υπουργό Οικονομικών της Ευρώπης! ‘Οσο για την ιταλική Τζορνάλε μας προειδοποίησε κι αυτή με σαφήνεια: “Δεν θα πάρει πολύ στους ‘Eλληνες για να ανακαλύψουν ότι ο Σκιόπα δεν είναι o Προμηθέας που χαρίζει τη φωτιά της ανάκαμψης, αλλά η ‘Ατροπος, η Μοίρα που κόβει το νήμα της οικονομικής επιβίωσης. Αν δεν τον ξαναβάλουν στο πρώτο καράβι να τον στείλουν πίσω…μπορεί να φτάσει η στιγμή που θα γίνει ο τάφος των ελληνικών πορτοφολιών”. Με τον Σκιόπα να ενισχύει τις … ντόπιες προσπάθειες, σε λίγο δεν θα φτάνουν τα παγκάκια και τα πευκάκια της Ελλάδας για τους συνταξιούχους και τους ανέργους της…

…Και τοποτηρητής της Διεθνούς των Τραπεζών
Ο κ. Σκιόπα όμως δεν είναι ένας κοινός νεοφιλελεύθερος διαχειριστής. Συμμετέχει στο επιτελείο των πιο αντιδραστικών παγκόσμιων θεσμών, που επιδιώκουν και ουδόλως το κρύβουν την οικοδόμηση μιας νέας παγκόσμιας τάξης, με την κατάργηση του έθνους-κράτους, που συνιστά το μόνο υπαρκτό πλαίσιο άσκησης δημοκρατίας, και την απόδοση της αρμοδιότητας οικονομικής πολιτικής σε υπερεθνικούς οργανισμούς που εκπροσωπούν την ολιγαρχία του χρήματος, σε τράπεζες και σε επιχειρήσεις. Για τους Ρότσιλντ, Ροκφέλερ κλπ., η δημοκρατία, όση υπήρξε τέλος πάντων μετά τη Γαλλική Επανάσταση, ήταν τελικά μια … δυσάρεστη παρένθεση, που καιρός είναι να κλείσει.
Ο κ. Σκιόπα υπήρξε εκ των πρωτεργατών της ευρωπαϊκής νομισματικής ενοποίησης τύπου Μάαστριχτ, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η εγγύηση των αποδόσεων του χρηματιστικού κεφαλαίου και η απαγόρευση κεϋνσιανών διορθώσεων και πολιτικών, που θα μπορούσαν να ενοχλήσουν τους εκπροσώπους της πιο τερατώδους και ολοκληρωτικής ολιγαρχίας του Χρήματος, που εμφανίστηκε σε όλη την Ιστορία του ανθρώπινου γένους. Το Μάαστριχτ, όπως έχουμε τώρα την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, συνιστά την πιο ακραία, εξτρεμιστικά μονεταριστική και νεοφιλελεύθερη οικονομική δομή που δημιουργήθηκε ποτέ στην ιστορία. Αυτή η δομή, μαζί με τη θεσμοποίηση της απόλυτης ελευθερίας των ροών κεφαλαίου και εμπορευμάτων, επιβάλει την κατεδάφιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, δηλαδή του πολιτισμού.
Εκτός από πρωτεργάτης του Μάαστριχτ και βετεράνος του ΔΝΤ, ο “Ιταλός φίλος” του Γιώργου Παπανδρέου, διαθέτει και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες ιδιότητες. Είναι μέλος της οργανωτικής επιτροπής της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, που αποσκοπεί στην εδραίωση της αμερικανικής ηγεμονίας παγκοσμίως, δια της υποταγής της Ευρώπης στις ΗΠΑ και δια της διεθνούς επικράτησης των νεοφιλελεύθερων δογμάτων.
Είναι επίσης ένας από τους Τριάντα.

Η Ομάδα των Τριάντα: Διευθυντήριο της παγκοσμιοποίσης
Εκτός από την Μπίλντεμπεργκ, ο Σκιόπα συμμετέχει στην “Oμάδα των Τριάντα”, που έχει ιδρύσει, με παραπλήσιους της Μπίλντεμπεργκ σκοπούς, με περισσότερο όμως οικονομικό-νομισματικό και λιγότερο πολιτικό περιεχόμενο, το ίδρυμα Ροκφέλλερ, συντονίζοντας τους εκπροσώπους τριάντα από τις μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη, ή άτομα στενά συνδεδεμένα μαζί τους. Τις απόψεις και τα σχέδια αυτής της ομάδας, που, δυστυχώς για μας, ήρθε να εφαρμόσει στο πειραματόζωο Ελλάς, ιδίως με την πρωτοφανή ανάμειξη του ΔΝΤ στα ζητήματα της ευρωζώνης, διατύπωσε ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ: “Ολοι χρειάζονται το ΔΝΤ γιατί, δίχως αυτό, η παγκόσμια οικονομία, δεν θα μπορούσε να γίνει ένα εξιδανικευμένο όραμα απόλυτα ρευστών, άψογα ενημερωμένων και πλήρως αρρύθμιστων αγορών κεφαλαίου” (Wall Street Journal, 1.5.1998)
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το τμήμα του διεθνούς κατεστημένου που επιδιώκει το πέρασμα της εξουσίας από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις των εθνών κρατών στα θεσμικά ή λιγότερο θεσμοποιημένα κέντρα του χρηματιστικού κεφαλαίου και της αυτοκρατορικής ισχύος, στυλοβάτες ενός υπό εκκόλαψη παγκόσμιου ολοκληρωτισμού.
Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι, λέει ο λαός. Μια ματιά στην “παρέα” του Σκιόπα στην Ομάδα των Τριάντα είναι απολύτως αποκαλυπτική για το είδος των δυνάμεων που εκπροσωπεί ο σύμβουλος του κ. Παπανδρέου. Επικεφαλής είναι ο Πωλ Βόλκερ, ο άνθρωπος που γκρέμισε την ιδέα της ρύθμισης στην οικονομία των ΗΠΑ, καταστρέφοντας το αμερικανικό κεϋνσιανό ισοδύναμο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Ο Βόλκερ υπήρξε ο κύριος αρχιτέκτονας της οικονομικής πολιτικής του (περίπου ακροδεξιού) προέδρου των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρήγκαν, μαζί με τον Μάρτιν Φελντστάιν, επίσης μέλος των Τριάντα. Οι περισσότεροι από δαύτους είναι πρώην ή νυν διευθυντικά στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της οργάνωσης που έχει καταστρέψει τις περισσότερες οικονομίες παγκοσμίως (στη Ρωσία αίφνης, οι συνέπειες της δράσης και των συνταγών του ΔΝΤ ήταν, κρινόμενες από την πτώση της παραγωγής, των επενδύσεων, του προσδόκιμου ζωής κλπ. ανάλογες ή χειρότερες από τα αποτελέσματα της εισβολής του Χίτλερ στη Σοβιετική ¨Ενωση το 1941!)
Στην ομάδα των τριάντα συμμετέχουν επίσης μια σειρά από “μπουμπούκια” του νεοφιλελευθερισμού, όπως ο πρωτεργάτης της πολωνικής θεραπείας-σοκ Μπαλσερόβιτς ή οι “ξεθεμελιωτές” των κοινωνιών του Μεξικού και της Βραζιλίας Ζεντίγιο και Νέτο. Συμμετέχουν επίσης οι εκπρόσωποι των μεγαλύτερων παγκοσμίως αμερικανικών και αμερικανοεβραϊκών τραπεζών, όπως π.χ. ο Τζέικομπ Φρένκελ, αντιπρόεδρος της διαβόητης για τον ρόλο της το 2008, ΑΙG, o ‘Αντριου Κρόκετ, πρόεδρος της JP Morgan Chase της οικογένειας Ροκφέλερ, ο Sir David Walker, ανώτερος σύμβουλος της Morgan Stanley, ο Gerg Hausler, πρώην στέλεχος της Λαζάρ, ο Μάριο Ντράγκι, κυβερνήτης της Τράπεζας της Ιταλίας και βετεράνος της Goldman Sachs. Kαι επειδή “η Γκόλντμαν είναι παντού”, δεν είναι μόνο με τους διάφορους ανθρώπους της στην Επιτροπή των Τριάντα, είναι και με τον ίδιο τον διευθύνοντα σύμβουλό της Gerald Corrigan που συμμετέχει. ¨Όπως επίσης συμμετέχει ο βετεράνος του ΔΝΤ και νυν επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας του Ισραήλ Στάνλει Φίσερ και ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής Ντομίνγκο Καβάλιο, γνωστός για τη συμβολή του στην καταστροφή της πατρίδας του!
Πολύ παράξενες λοιπόν οι παρέες του κεντροαριστερού μας χαφ. Μας έλεγαν πριν από τις εκλογές για μια επιτροπή προοδευτικών οικονομολόγων, Στίγκλιτζ, Γκαλμπρέιθ, Σεν και βρεθήκαμε τελικά με ότι πιο αντιδραστικό υπάρχει παγκοσμίως! Στη νεώτερη ελληνική ιστορία, μετά τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, αλλά και στα ευρωπαϊκά χρονικά, δεν νομίζουμε ότι υπήρξε ποτέ τόσο κραυγαλέα αντίθεση κυβερνητικής ρητορείας και πράξης, όσο στη σημερινή σοσιαλιστική Ελλάδα.

Μερικά έθνη πιο… ίσα από τα άλλα
Οι θεσμοί στους οποίους συμμετέχει ο Σκιόπα, παρά την ιταλική του καταγωγή, είναι κυρίως αμερικανικοί και αμερικανοεβραϊκοί, οι πιο εξτρέμ θεσμοί και οργανώσεις της παγκοσμιοποίησης. Σπανίως και μόνο επικουρικά συμμετέχουν σε αυτούς εκπρόσωποι άλλων εθνοτήτων. Μιλάνε για πολυεθνικότητα, αλλά είναι μια άκρως αγγλοσαξωνική και εβραϊκή πολυεθνικότητα.
Πρέπει να υπογραμμίσουμε, στο σημείο αυτό, ότι δεν εντυπωσιάζει μόνο ο αριθμός των συμβούλων του ‘Eλληνα πρωθυπουργού και οι ιδέες τους, ακριβώς στον αντίποδα αυτών που υποστηρίζει δημόσια ο κ. Παπανδρέου. Εντυπωσιάζει και ο ακραία επιλεκτικός χαρακτήρας της εθνικής τους προέλευσης, όπως και του συνόλου των διεθνών επαφών του ‘Eλληνα Πρωθυπουργού. Πρέπει να ψάξουμε με το φανάρι για να βρούμε σε αυτές, αν βρούμε, κανένα Γάλλο, Γερμανό ή Ρώσο. Αντίθετα έχει πλημμυρίσει ο κόσμος από Αγγλοσάξωνες και Εβραίους. Ακόμα και η Επιτροπή του για τη μεταρρύθμιση της κυβέρνησης και του Γραφείου του αποτελείται από έναν Αμερικανό, έναν (εβραϊκής καταγωγής) Σουηδό, ένα Βρετανό και έναν Αυστραλό. ‘Oχι μόνο είναι ξένοι, αλλά δεν είναι τουλάχιστο Γερμανοί ή Γάλλοι, οι δύο εθνότητες που επηρέασαν αποφασιστικά τη συγκρότηση του νεώτερου ελληνικού κράτους. Τι είδους έργο είναι δυνατόν να προσφέρουν αυτοί οι άνθρωποι στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας ή στην ελληνική δημόσια διοίκηση; Υπάρχουν άλλες χώρες που χρησιμοποίησαν τόσους ξένους ειδικούς; Η κατάσταση αρχίζει και θυμίζει τους Αμερικανούς στην Ελλάδα του εμφυλίου, ή τη Ρωσία μετά την πτώση του κομμουνισμού, όταν είχε αποβιβαστεί μια ταξιαρχία ξένων (που κατέστρεψαν τελικά τη χώρα).
Διερωτάται κανείς γιατί ο κ. Παπανδρέου έχει ελάχιστες έως μηδενικές επαφές με Γάλλους, Γερμανούς, Ρώσους, Κινέζους, ‘Αραβες, μη φιλοαμερικανούς τριτοκοσμικούς, γιατί ο διεθνής του ορίζοντας μοιάζει τόσο απελπιστικά αμερικανικός και παγκοσμιοποιημένος. Ο κόσμος είναι πολύ πιο περίπλοκος, η Ελλάδα έχει άλλες ανάγκες και κινδυνεύει όπως πορεύεται να πάθει στο τέλος ασφυξία και να πεθάνει.

(*) To άρθρο αυτό είχε γραφτεί όταν η εφημερίδα Ελεύθερος (25.8.2010) δημοσίευσε άρθρο Ιταλού γερουσιαστή καταπέλτη για τις παρελθούσες δραστηριότητες του κ. Σκιόπα και της συζύγου του, δημιουργού, κατά το άρθρο, και πρύτανη του Σιωνιστικού Πανεπιστημίου της Ιταλίας.
Πηγή

Περισσότερα... »
02:40
Η κοινωνία των τετραψήφιων καταδοτών...
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Λοιπόν αγαπητή κυβέρνηση, είμαστε πραγματικά πολύ περήφανοι για εσάς. Όχι μόνο για τους προφανείς λόγους, όπως το μνημόνιο, τους μισθούς μας, τις συντάξεις μας, τις υπηρεσίες υγείας, την παιδεία, τις προοπτικές μας, το ότι θα μας κάνετε να κόψουμε το τσιγάρο και άλλα τέτοια προφανή, αλλά και γιατί καθημερινά ενισχύετε την κοινωνική συνοχή και τις ανθρώπινες σχέσεις με το πρωτοποριακό μέσο των τετραψήφιων τηλεφωνικών αριθμών…

Έχουμε τετραψήφιο για να καταγγέλλουν οι πολίτες όσους συμπολίτες τους υποψιάζονται ότι φοροδιαφεύγουν, καπνίζουν, παίρνουν ναρκωτικά, μολύνουν και πάει λέγοντας.

Με συγχωρείτε αγαπητή κυβέρνηση, αλλά το ανόητο μυαλό μου νόμιζε ότι ο έλεγχος και η εφαρμογή των (όποιων) νόμων είναι δική σας δουλειά και όχι δική μου ρουφιανιά… Μην ανησυχείτε όμως, αυτό επ ουδενί δεν σημαίνει ότι αγνοώ τη συμβολή σας στα νέα πρότυπα, στα οποία, όπως είπε κι ο πρωθυπουργός, πρέπει να μπει η χώρα…

Θα μπορεί έτσι κάποιος, για παράδειγμα, να καταγγείλει άνετα τον παππού απέναντι που παίρνει σύνταξη 230 ευρώ ενώ θα έπρεπε να είναι μόνον 128, τους γονείς του γείτονα που του έγραψαν το δυάρι και τώρα τον κυνηγάνε για το ΕΤΑΚ, τον από πάνω που δεν δήλωσε τον ημιυπαίθριο γιατί τον χρησιμοποιεί ως δωμάτιο για την άρρωστη μητέρα του, τον περιπτερά που δεν έδωσε απόδειξη γιατί δέχεται ακόμη βερεσέ από τους καλούς πελάτες…

Τι εννοείτε ότι δεν είναι ηθικά πράγματα αυτά; Αφού είναι νόμιμα…
Πηγή

Περισσότερα... »
02:20
Προεδρική τουρκοσύνδος με θέμα την... Θράκη
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
«Η Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης (BTTADK), ο Σύλλογος Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης (BTTDD), και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF), πραγματοποίησαν την 4η σύνοδο των προέδρων.
Στην 4η αυτή σύνοδο των προέδρων που έγινε υπό την προεδρία του πρόεδρου της BTTADK και εκλεγμένου Μουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, ο πρόεδρος…Αχμέτ Μέτε, ο πρόεδρος του BTTDD Φερρούχ Οζκάν και ο πρόεδρος της ABTTF Χαλίτ Χαμπίμπογλου (σ.σ. στη φωτό και οι τρεις)εκτίμησαν τις τελευταίες εξελίξεις.
Οι πρόεδροι στη σύνοδο συζήτησαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μειονοτικοί πολίτες σε Ελλάδα, Τουρκία και Γερμανία, καθώς και δρόμους επίλυσης, και αποφάσισαν να ¨τρέξουν¨ μια στρατηγική βασισμένη στην συνεργασία και τον συντονισμό, και να προβούνε στα σχετικά αναγκαία βήματα».
Το παραπάνω ήταν απλούστατα η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της BTTDD, που έγινε στις 27 Αυγούστου 2010. Όπως βλέπετε, οι τρείς κορυφαίοι τουρκοσύλλογοι που δραστηριοποιούνται διεθνώς με αντικείμενο την… καταπίεση των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης», συνεχίζουν και εντείνουν την αγαστή συνεργασία τους.
Την ίδια ώρα ποια είναι η ελληνική απάντηση;
- Μήπως η αενάως διαιωνιζόμενη μπούρδα της δήθεν «ελληνοτουρκικής φιλίας»;
- Μήπως οι συναντήσεις κάποιων ελληνόφωνων αιρετών με τον Πρόξενο Κομοτηνής, ενόψει των εκλογών της αυτοδιοίκησης;
- Μήπως τα κωμικοτραγικά επιτεύγματα – και της κατοχικής κυβέρνησης των κουίσλινγκς και της σχεδόν εξίσου συνένοχης ΝΔ – στην επιλογή υποψηφίων δημάρχων και περιφερειαρχών;
Με άλλα λόγια δηλαδή δεν υπάρχει επιτέλους κανένα όριο στη γελοιότητα;
Πηγή

Περισσότερα... »
02:10
Το «μπάχαλο» του Καλλικράτη
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Γράφει η Ιδεοπηγή
Έχουν αρχίσει να γελούν όσοι παρακολουθούν (και γνωρίζουν) τα τεκταινόμενα εν όψει των δημοτικών εκλογών.
Η λέξη «μπάχαλο» δεν αρκεί για να περιγράψει το τι γίνεται στις κομματικές οργανώσεις και τα κομματικά επιτελεία.
Στη βάση, ακροδεξιοί συμμαχούν με αριστερούς, πασοκτζήδες με δεξιούς, δεξιοί με πασοκτζήδες και πάει λέγοντας.
Η συνένωση πολλών δήμων δημιουργεί ασάφεια για το αποτέλεσμα και πολλοί εν δυνάμει υποψήφιοι αρνούνται τα κομματικά χρίσματα ή κατεβαίνουν αντάρτες συμμαχώντας με άλλους κομματικούς χώρους. Αυτό συνέβαινε και στο παρελθόν αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό.
Το πιο γελοίο της υπόθεσης είναι η δήλωση πολλών υποψηφίων σαν ανεξάρτητων όταν είναι γνωστό ότι είναι κομματικά στελέχη και μάλιστα εκλεγμένα είτε στην αυτοδιοίκηση είτε στη βουλή.
Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι στους νεοσύστατους δήμους οι συνδυασμοί σε πολλές περιπτώσεις θα είναι από 8 έως 12.
Θα γίνει της «κακομοίρας».
Πολλοί ετοιμάζουν «βαλίτσες» τροχήλατες για να κάνουν τις με το αζημίωτο συναλλαγές για το δεύτερο γύρο.
Θα γίνει της «πουτ…ν@ς».
Τα κόμματα προσπαθούν να παρουσιάσουν τις δημοτικές εκλογές σαν πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές όποτε αυτές γίνουν.
Δεν είναι σε θέση και δεν τα συμφέρει να δουν την πραγματικότητα.
Κανονίζουν χωρίς τον ξενοδόχο δηλαδή τον λαό η συμπεριφορά του οποίου δεν είναι σήμερα προσδιορίσημη αλλά σίγουρα δεν θα ακολουθήσει τις προσταγές των κομμάτων είτε απέχοντας είτε ψηφίζοντας ενάντια στις επιλογές τους.
Πολλοί πιστεύουν ότι οι δημοτικές εκλογές θα γίνουν η αιτία του ξηλώματος του απαξιωμένου πολιτικού μας συστήματος.
Θα γελάσει και το «παρδαλό» κατσίκι.
Το θόλωμα του πολιτικού τοπίου που επιχειρούν τα κόμματα για να κρύψουν την ιδεολογική τους γύμνια θα γυρίσει «μπούμερανγκ» εναντίον τους.
Τα κόμματα χορεύουν το χορό του Ζαλόγγου.
Σε πολλές περιπτώσεις ο έλεγχος έχει ξεφύγει και τα κομματικά στελέχη στην προσπάθειά τους να μην γελοιοποιηθούν συμμαχούν ανεξέλεγκτα με όποιον μπορούν ανεξάρτητα του ποιος είναι ή που ανήκει.
Πολλοί θέλοντας να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους αποστασιοποιούνται και δεν συμμετέχουν στις εκλογές.
Θα πέσει το γέλιο της «αρκούδας».
Ο λαός παρακολουθεί αμήχανα το «αλαλούμ» και ίσως για πρώτη φορά θα προβληματιστεί για την συμπεριφορά και τις επιλογές των κομμάτων.
Άντε και «καλή ανάσταση».
Πηγή

Περισσότερα... »
02:00
ΑΟΖμη διπλωματία: Τα κοιτάσματα της Μεσογείου και η σχέση Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Πολύ μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου εντόπισε σε τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ και στην περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, η αμερικανική εταιρεία Noble Energy, που τα παρουσίασε πρόσφατα στο Χιούστον του Τέξας.
Αυτά όμως είναι και τα μόνα κοιτάσματα που ερευνώνται προς το παρόν, αφού η κυβέρνηση Χριστόφια μοιάζει να έχει “παγώσει” τον δεύτερο διαγωνισμό που επρόκειτο να προκηρύξει. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες ακόμα πιο πλούσια κοιτάσματα πιθανολογούνται στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ δυτικά του νησιού και προς το Καστελόριζο, κοιτάσματα που προφανώς συνεχίζονται και εκεί που θα μπορούσε η Ελλάδα να κηρύξει τη δική της ΑΟΖ.
Η Αθήνα όμως έχει αρνηθεί μέχρι τώρα να κάνει χάραξη της ΑΟΖ, που πρότεινε η Λευκωσία και οι δύο πρωτεύουσες κινούνται με όλο και πιο ήπιους, συμβιβαστικούς τόνους στο θέμα. Το αποτέλεσμα είναι βεβαίως να έχει πλήρως αποθρασυνθεί η Άγκυρα, όχι μόνο αποτρέποντας κυπριακές έρευνες, αλλά κάνοντας η ίδια στην ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα.

Cyprus A και η περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ
Το κοίτασμα στο “οικόπεδο 12” της κυπριακής ΑΟΖ, που η εταιρεία βάφτισε Cyprus A, υπολογίζεται ότι περιέχει περί τα 300 δισεκατομμύρια κ.μ. Με τους σημερινούς ρυθμούς κατανάλωσης, καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες της Κύπρου για έναν αιώνα.
Σύμφωνα με τον κυπριακό “Φιλελεύθερο”, οι επενδύσεις έρευνας και ανάπτυξης του Cyprus A αναμένονται ανάλογες των δαπανών για το γειτνιάζον ισραηλινό Tamar, δηλαδή 15 δολλάρια ανά 1000 κ.μ. και συνολικά 4,5 δις δολλάρια και αναμενόμενη ημερήσια παραγωγή φυσικού αερίου περί τα 40 εκατ. κ.μ., σταθερά για είκοσι τουλάχιστο χρόνια. Με σημερινές τιμές, το ετήσιο όφελος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα μπορούσε να ξεπερνά το μισό δις δολλάρια.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας χρονιάς η Noble Energy πιστοποίησε με γεωτρήσεις την ύπαρξη δύο πολύ μεγάλων κοιτασμάτων σε γειτονική περιοχή κοντύτερα στο Ισραήλ. Πρόκειται για το κοίτασμα Tamar, με 240 δις κ.μ. ανακτήσιμα αποθέματα και το Dalit με 15 δις. Στη συνέχεια η Noble έκανε τριδιάστατη σεισμική καταγραφή στα δύο κοιτάσματα και στα γειτονικά, περιλαμβανομένου του οικοπέδου 12, από τα οποία αποδείχθηκε με βεβαιότητα η ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων αερίου στη μείζονα περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Τα πιθανώς πολύ μεγάλα κοιτάσματα είναι το Leviathan και το Cyprus A, που παρουσιάζει εξάλλου μεγάλη γεωφυσική, γεωλογική και διατρητική συγγένεια με τα ήδη ανακαλυφθέντα Tamar Dalit, συγγένεια που συνηγορεί υπέρ του ενδιαφέροντος και των άλλων κοιτασμάτων. Κατ΄ αναλογίαν, υποστηρίζει ο Φιλελεύθερος, αναμένεται για μεν το Leviathan ένα απόθεμα της τάξης των 300 δις κ.μ., για δε το Dalit ένα ύψος αποθεμάτων 300 δις κ.μ.
Στο μεταξύ, η ισραηλινή κρατική εταιρεία φυσικού αερίου Delek που συνεργάζεται με τη Νοble ανακοίνωσε ότι αύξησε τις μετοχές της στην αμερικανική εταιρεία στο 4%. Η Delek ζήτησε επίσης έγκριση για να ασκήσει δικαίωμα που απορρέει από τη συμφωνία με τη Noble για να συμμετάσχει στο κεφάλαιό της σχετικά με το οικόπεδο 12. Μέχρι στιγμής, η κυπριακή κυβέρνηση δεν αποφάσισε να δώσει την απαραίτητη έγκριση.

Kυπριακή "μετριοπάθεια"
Αν εξαιρέσουμε πάντως το οικόπεδο 12, η κυβέρνηση Χριστόφια έχει αποφύγει να προχωρήσει προς το παρόν στην δεύτερη φάση του διεθνούς διαγωνισμού, που προγραμματιζόταν για τον Ιανουάριο 2009. Η αναβολή εντάσσεται στα πλαίσια της ακραίας μετριοπάθειας που επιδεικνύει η Λευκωσία, στη λογική “να μη χαλάσει το κλίμα των διαπραγματεύσεων και να μη δημιουργηθούν προβλήματα με την Τουρκία”.
Στο παρελθόν, η αποφασιστική στάση της κυβέρνησης Παπαδόπουλου με Υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Λιλλήκα, επέτρεψε την οριοθέτηση της κυπριακής ΑΟΖ με τον Λίβανο και την Αίγυπτο, την υπογραφή συμφωνίας συνεκμετάλλευσης με το Κάιρο, στην περιοχή επαφής της αιγυπτιακής και κυπριακής ΑΟΖ, τη συνεννόηση με το Ισραήλ, που αρνείται μεν να οριοθετήσει επισήμως ΑΟΖ γιατί αρνείται να σταθεροποιήσει τα εν γένει σύνορά του, δεν έχει όμως αντίρρηση για να γίνει η εκμετάλλευση με εκατέρωθεν συμφωνίες και με συνεκμετάλλευση στη ζώνη επαφής.
Η κυβέρνηση Παπαδόπουλου-Λιλλήκα επιπλέον αντέδρασε τότε έντονα στην απειλητική παρουσία του τουρκικού ναυτικού και τις απειλές του κ. Ερντογάν, μπλοκάροντας το κεφάλαιο Ενέργεια των ευρωτουρκικών σχέσεων και τις σχέσεις της Τουρκίας με τον αμυντικό οργανισμό της ΕΕ, γεγονός που στοίχισε πολύ μεγάλα ποσά στην ‘Aγκυρα. ‘Εκτοτε όμως, Λευκωσία και Αθήνα ανοίγουν τα κεφάλαια το ένα μετά το άλλο, παρόλο που η ‘Aγκυρα αναβαθμίζει το επίπεδο των προκλήσεών της, “ανταμοίβοντας” ουσιαστικά αυτή την αναβάθμιση!

Συμμαχία με το Ισραήλ; ¨Αξονες και Αγωγοί
Με την ευκαιρία πάντως και της ανακάλυψης των κοιτασμάτων στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου και του Ισραήλ, ξανάρχισε το απίστευο γαϊτανάκι διαφόρων δημοσιογράφων, σχολιαστών, αυτοχρησθέντων αναλυτών και δεν συμμαζεύεται, σε Ελλάδα και Κύπρο, που πλασάρουν τις τεράστιες αρετές μιας υπό εκκόλαψη “στρατηγικής συμμαχίας” Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας. Δεν ξέρουμε αν αυτή η ξαφνική εμφάνιση πληθώρα αναλύσεων, που δεν στηρίζονται σε κανένα απολύτως στοιχείο, βοηθάει την οικονομική κατάσταση ή την καριέρα όσων τις γράφουν. Το βέβαιο είναι ότι ουδείς έχει περιγράψει το γιατί χρειάζεται μια στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, προκειμένου να αντληθούν οι υδρογονάνθρακες από την περιοχή της Κύπρου. Υπάρχει ενδεχομένως ένα κοινό συμφέρον συνεννόησης για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων στο μέσο της απόστασης Κύπρου και Ισραήλ, καλοδεχούμενη η υποστήριξη της διεθνούς νομιμότητας από όλους, του Ισραήλ περιλαμβανομένου, ποιό όμως είναι το ακριβές περιεχόμενο όρων όπως “στρατηγική συμμαχία”, ή ”στρατηγική προσέγγιση” που “εκτοξεύονται”;
Αυτό που θάχε όντως μεγάλο στρατηγικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα και για την Κύπρο, αλλά που, παραδόξως δεν το πολυσκέφτονται οι διάφοροι στρατηγικοί μας εγκέφαλοι, θα ήταν η μεταφορά αερίου υποθαλασσίως από την Ασία στην Ελλάδα με παράκαμψη της Τουρκίας και ποικίλες δυνητικές διαδρομές και πηγές προέλευσης. Μέχρι τώρα όμως και με την εξαίρεση του αγωγού South Stream, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν είχαν πολιτική αγωγών, αλλά περιορίζονταν, με την καθοδήγηση της Ουάσιγκτον, να σιγοντάρουν τους αγωγούς που περνούσαν μέσω Τουρκίας, αγωγοί που είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση της ενεργειακής εξάρτησης της Ελλάδας από μια χώρα που την απειλεί, όπως και την αύξηση της στρατηγικής αξίας της ‘Aγκυρας. Ϊσως τώρα, που για δικούς του λόγους το Ισραήλ και οι Αμερικανοεβραίοι δεν καλοβλέπουν την Τουρκία, να μπορέσει και η Αθήνα να σκεφτεί διαφορετικά. ‘H μήπως είμαστε πολύ αισιόδοξοι;
Πηγή

Περισσότερα... »
01:55
Στην μέγγενη της ύφεσης η Ελλάδα
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Του Σταύρου Λυγερού
Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς σπουδαίος οικονομολόγος για να έχει προβλέψει ότι η θεραπεία-σοκ της τρόικας θα έριχνε την ελληνική οικονομία στον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Υφεση αρκετά μεγαλύτερη από όσο λέγεται. Το «κίνημα των αποδείξεων» ενέταξε στην επίσημη οικονομία ένα σημαντικό τμήμα της παραοικονομίας.
Λόγω αυτού, εάν το 2010 είχαμε μηδενική ανάπτυξη του πραγματικού ΑΕΠ, το επίσημο ΑΕΠ θα εμφάνιζε σημαντική άνοδο. Το επίσημο ΑΕΠ, όμως, αναμένεται να μειωθεί περίπου κατά 4%. Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό ΑΕΠ θα μειωθεί αρκετά περισσότερο.
Η υστέρηση των εσόδων οφείλεται κυρίως σ’ αυτή την αιτία, χωρίς να υποτιμώνται τα προβλήματα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Η συρρίκνωση της πραγματικής οικονομίας δεν περιορίζει μόνο τον όγκο των συναλλαγών. Δημιουργεί κλίμα ασφυξίας σε πολλές επιχειρήσεις και τις εξωθεί να μην αποδίδουν τον ΦΠΑ και να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές. Για μία επιχείρηση που βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη χρεοκοπία, τα πρόστιμα δεν λειτουργούν αποτρεπτικά. Αναμφισβήτητα, τόσο τα δημοσιονομικά όσο και η πραγματική οικονομία ασθενούν βαριά. Χρειάζονταν, λοιπόν, τομές. Το Μνημόνιο περιέχει σειρά μέτρων, τα οποία έπρεπε να έχουν προ πολλού ληφθεί. Συνολικά, όμως, συνιστά λάθος θεραπεία. Και αυτό είναι σοβαρότερο από την κοινωνική σκληρότητά του. Η τρόικα εφαρμόζει την ίδια γνωστή νεοφιλελεύθερη συνταγή με τις κοινωνικά μονόπλευρες γραμμικές παρεμβάσεις, που προκαλούν αναμενόμενες παρενέργειες.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε δυνατότητες να διαπραγματευθεί ένα διαφοροποιημένο πρόγραμμα, δεδομένου ότι η στάση πληρωμών δεν θα είχε καταστροφικές συνέπειες μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Για την οικονομία της συζήτησης, όμως, ας αποδεχθούμε τον πρωθυπουργικό ισχυρισμό ότι το Μνημόνιο ήταν ο μόνος τρόπος για να κρατήσει η χώρα το κεφάλι έξω από το νερό. Αυτός δεν ήταν λόγος οι κυβερνώντες να αναγορεύσουν τη συνταγή της τρόικας σε αυτόματο πιλότο. Ούτε να εξαντλούν την ενεργητικότητα και την αποφασιστικότητά τους μόνο στην εφαρμογή του Μνημονίου. Γιατί η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει παραλλήλως ένα δικό της δραστικό εθνικό σχέδιο, προσαρμοσμένο στις ελληνικές ιδιαιτερότητες, που με στοχευμένες παρεμβάσεις θα εξυγιάνει παθογένειες και θα αξιοποιήσει λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες; Η κατάρρευση του ανορθολογικού, σπάταλου και κλεπτοκρατικού μοντέλου και η συνακόλουθη απαξίωση του ελληνικού πολιτικού συστήματος έχουν τροφοδοτήσει την άποψη ότι μόνο ξένοι κηδεμόνες μπορούν να βάλουν τάξη στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια, η τρόικα θεωρείται όχι αναγκαίο κακό, αλλά καθαρτήρια ευλογία! Οι οπαδοί αυτού του ιδεολογήματος παίρνουν την απάντηση από τα αδυσώπητα οικονομικά στοιχεία. Δεν είναι τυχαίο ότι υπό την πίεση της ύφεσης και της συσσωρευόμενης κοινωνικής απόγνωσης, οι πιο ευέλικτοι από τους προπαγανδιστές του Μνημονίου έχουν ήδη αρχίσει να «ψιλοτραγουδάνε» σε εφημερίδες και τηλεοπτικά παράθυρα κριτικές, που μέχρι πρότινος κατακεραύνωναν.
Πηγή

Περισσότερα... »
01:50
Ο Βουλγαράκης κοντά στον ΟΦΗ
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Σε ποδοσφαιρικό παράγοντα το γυρνάει ο Γ. Βουλγαράκης. Δεν είναι πλάκα. Θέλει σιγά-σιγά να αναλάβει τον ΟΦΗ!
Το πρώτο βήμα το έκανε σήμερα. Το μέλος του Δ.Σ. του ΟΦΗ Γ. Στεφανουδάκης, μιλώντας στον Athletic Radio 104,2 αποκάλυψε ότι έκανε κρούση τον Ηρακλειώτη πολιτικό για να συμμετάσχει στο Δ.Σ. του ΟΦΗ.
Ο Γιώργος Βουλγαράκης απάντησε θετικά και τόνισε μιλώντας μαζί του ότι θέλει να βοηθήσει στη νέα προσπάθεια.
«Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι λεφτά. Έκανα 50 τηλέφωνα σε 50 ανθρώπους. Τους είπα να βοηθήσει ο καθένας όσο μπορεί. Αρνήθηκαν 49 άτομα και μόνο ένας απάντησε θετικά. Ο Γιώργος Βουλγαράκης. Ενδιαφερόταν πάντα για τον ΟΦΗ και μου είπε ότι θέλει να συμμετάσχει στη νέα προσπάθεια. Βλέπεις ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στα πράγματα και λένε όχι. Ο Γιώργος Βουλγαράκης μου είπε ότι θα είναι δίπλα και θέλει να συμμετέχει στο εγγύς μέλλον στα κοινά του ΟΦΗ» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Στεφανουδάκης.

Περισσότερα... »
01:45
Γιατί η Ευρώπη έπαψε να είναι δημοφιλής…
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
Στο ναδίρ βρίσκεται το τελευταίο διάστημα η δημοφιλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς ολοένα και περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες εμφανίζονται δύσπιστοι απέναντι στους θεσμούς της, εκφράζοντας έντονες αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα και τη λειτουργικότητά τους.
Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, μόλις το 42% των Ευρωπαίων δείχνει εμπιστοσύνη στις αποφάσεις και τις κινήσεις των κυβερνήσεων της ευρωπαϊκής κοινότητας.
Ποιοι είναι όμως οι κύριοι λόγοι;
1. Το ευρώ. Τα απανωτά πλήγματα που έχει δεχθεί το τελευταίο διάστημα, μεσούσης της ευρωπαϊκής κρίσης, το κοινό νόμισμα έχουν κάνει πολλούς να αμφιβάλλουν για το κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί η ΕΕ μια «συλλογική» κοινότητα. Χώρες με διαφορετικά οικονομικά μεγέθη και επιτόκια πως μπορούν να λειτουργούν υπό μια κοινή βάση;
2. Τα πακέτα διάσωσης. Ενδεικτικό παράδειγμα εκείνο της Ιρλανδίας. Πως μπορεί άραγε να νιώθουν οι Ιρλανδοί που παρά το τεράστιο έλλειμμα που ταλανίζει τη χώρα τους πρέπει να δανείσουν εκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα;
3. Το αίσθημα αδικίας. Πρόσφατα η Σλοβακία αρνήθηκε τη βοήθεια προς την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι είναι μια χώρα φτωχότερη από την Ελλάδα.
4. Η έλλειψη δημοκρατίας. Μεγάλος είναι ο αριθμός των Ευρωπαίων πολιτών που θεωρεί «στυγερές» τις αποφάσεις των κυβερνήσεων της κοινότητας
Περισσότερα... »
01:35
Το Ισραήλ αρνείται να «ανοίξει» σε επιθεωρητές το πυρηνικό του πρόγραμμα
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Το Ισραήλ απέρριψε κατηγορηματικά την πρόταση της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA) να επιτρέψει την πρόσβαση διεθνών επιθεωρητών στο πυρηνικό του πρόγραμμα και να ενταχθεί στο παγκόσμιο σύμφωνο κατά της διάδοσης των πυρηνικών όπλων, αναφέρει η έκθεσή της υπηρεσίας που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Παρόλο που η χώρα δεν επιβεβαιώνει ούτε αρνείται την ύπαρξη πυρηνικού οπλοστασίου, υπάρχουν φόβοι ότι διαθέτει την τεχνολογία που απαιτείται για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.
Αφότου ο Γιουκίγια Αμάνο, ανέλαβε γενικός διευθυντής της ΙΑΕΑ πέρσι, οι ηγέτες των αραβικών κρατών του ζήτησαν να ασκήσει πιέσεις ώστε να πείσει το Ισραήλ να επιτρέψει στους διεθνείς επιθεωρητές την πρόσβαση στις πυρηνικές της εγκαταστάσεις. Από τον Αμάνο αναμενόταν επίσης ότι θα καταφέρει να κερδίσει την υπογραφή του Ισραήλ στο διεθνές σύμφωνο κατά της διάδοσης των πυρηνικών όπλων. Μέχρι στιγμής τίποτα από τα δύο δεν έχει επιτευχθεί.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο Αμάνο ζήτησε από τον πρόεδρο της χώρας, Σιμόν Πέρες και από άλλους ηγέτες να εισαχθούν στο σύμφωνο κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη χώρα τον Αύγουστο.
Ωστόσο η απάντηση του Ισραήλ απηχούσε μια προηγούμενη επιστολή που είχε στείλει τον Ιούλιο ο υπουργός Εξωτερικών Αβίγκντορ Λίμπερμαν.
"Το αίτημα της ΙΑΕΑ είναι μια πολιτικά υποκινούμενη απόφαση που αποπειράται να αποσπάσει την προσοχή από τις πραγματικές προκλήσεις που αφορούν τη διάδοση των πυρηνικών στη Μέση Ανατολή, δηλαδή τη μη συμμόρφωση του Ιράν και της Συρίας προς τις υποχρεώσεις τους βάσει της NPT, ξεχωρίζοντας το Ισραήλ", όπως αναφέρεται στην έκθεση.
Πηγή

Περισσότερα... »
01:30
Το Ιράν απειλεί το Ισραήλ
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Το Ιράν θα απαντήσει πλήττοντας την πυρηνική εγκατάσταση του Ισραήλ, αν πληγούν οι ιρανικές πυρηνικές δραστηριότητες από το Ισραήλ, δήλωσε χθες ο κορυφαίος στρατιωτικός αξιωματούχος του Ιράν, ο αρχηγός του επιτελείου των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων Χασάν Φιρουζαμπαντί.
«Τα εξελιγμένα όπλα μας μπορούν να πλήξουν οποιοδήποτε τμήμα του σιωνιστικού καθεστώτος (Ισραήλ)... Ελπίζουμε ότι δεν θα αναγκαστουμε να επιτεθούμε στην πυρηνική εγκατάστασή τους», δήλωσε ο Φιρουζαμπαντί μιλώντας στο ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων MEHR.
Πηγή

Περισσότερα... »
01:07
Der Spiegel: Ανησυχούν οι Γερμανοί για «το τέλος του πετρελαίου»
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Ινστιτούτο μελετών δεν αποκλείει ελλείψεις μαύρου χρυσού μέχρι το τέλος του 2010 και μεγάλες γεωπολιτικές ανατροπές σε βάθος δεκαετιών
- Οι συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία από μια ενδεχόμενη "έλλειψη ενεργειακών πηγών" είναι γνωστό πως θα είναι τεράστιες
Εσωτερική μελέτη γερμανικής δεξαμενής σκέψης, η οποία διέρρευσε στο διαδίκτυο, αναλύει την «εποχή μετά το πετρέλαιο» και τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης στην παγκόσμια οικονομία, αποδεικνύοντας για πρώτη φορά πόσο καλά η γερμανική κυβέρνηση έχει μελετήσει το ενδεχόμενο μιας πιθανής ενεργειακής κρίσης.
Αλλά το Bundeswehr Transformation Center, η δεξαμενή σκέψης που δίνει τις κατευθύνσεις στη γερμανική στρατιωτική ηγεσία, η οποία υπογράφει την εν λόγω μελέτη, προειδοποιεί για αλλαγές στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, για δημιουργία νέων σχέσεων που θα βασίζονται στην αλληλεξάρτηση, για μείωση της δύναμης των δυτικών βιομηχανικών κρατών και για την πλήρη κατάρρευση των αγορών με την εκτόξευση των τιμών σχεδόν όλων των προϊόντων στα ύψη, καθώς για την παραγωγή τους και τη μεταφορά τους χρειάζεται το πετρέλαιο.
Η διαρροή αυτή έρχεται μια εβδομάδα μετά το δημοσίευμα της εφημερίδας The Guardian, σύμφωνα με το οποίο το βρετανικό Υπουργείο Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής διαθέτει απόρρητα έγγραφα, τα οποία αποδεικνύουν πως η κυβέρνηση της Μ. Βρετανίας είναι πολύ πιο ανήσυχη από ότι θέλει να δείχνει αναφορικά με το ενδεχόμενο μιας ενεργειακής κρίσης.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το Υπουργείο Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, η Τράπεζα της Αγγλίας και το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας συνεργάζονται με εκπροσώπους της βιομηχανίας για να αναπτύξουν ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση πιθανών ελλείψεων στον ενεργειακό εφοδιασμό.
Η εν λόγω μελέτη του Ινστιτούτου Bundeswehr, η οποία από τη στιγμή που δημοσιεύθηκε έχει προκαλέσει έντονες και ποικίλες αντιδράσεις στη Γερμανία, αναφέρει πως "υπάρχει κάποια πιθανότητα να υπάρξει έλλειψη πετρελαίου έως το 2010 ή τις αρχές του 2011, ενώ ο αντίκτυπος της κρίσης αυτής στην ασφάλεια θα γίνει αισθητός ύστερα από 15 με 30 χρόνια".
Επίσης, στο εν λόγω έγγραφο επισημαίνεται πως:
- το πετρέλαιο θα εξακολουθήσει να αποτελεί σημαντική παράμετρο στη διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων στο μέλλον.
- ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών που θα αναζητούν πετρέλαιο θα αυξάνεται όλο και περισσότερο και η κάθε μία θα προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια των χωρών παραγωγών. Αυτό αφήνει ένα παράθυρο για την προώθηση πολιτικών, οικονομικών ή ιδεολογικών σκοπών.
- εγείρει φόβους για την επιβίωση της ίδιας της Δημοκρατίας, καθώς ορισμένοι πληθυσμοί θα εκλάβουν την αναστάτωση που θα προκληθεί από την ενεργειακή κρίση ως "γενικότερη κρίση του συστήματος και της πολιτικής τάξης".
Σε αυτά τα πιθανά σενάρια οι ερευνητές του Ινστιτούτου Bundeswehr προτείνουν δραστικές λύσεις.
Υποστηρίζουν πως "τα κράτη τα οποία στηρίζονται στις εισαγωγές πετρελαίου" θα αναγκαστούν να "δείξουν περισσότερο ρεαλισμό έναντι των πετρελαιοπαραγωγών όσον αφορά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής", ενώ προσθέτουν πως "οι πολιτικές προτεραιότητες θα πρέπει να μπουν στην άκρη, μπροστά στο πρωταρχικό μέλημα της διασφάλισης του ενεργειακού εφοδιασμού"
Ειδικότερα, αναφέρεται, πως "η Γερμανία θα πρέπει να είναι στο μέλλον πιο ευέλικτη στις σχέσεις με τη Ρωσία. Θα πρέπει να προσπαθεί να διατηρεί τις ισορροπίες και να αναθεωρήσει τις σχέσεις της με την Πολωνία".
Επίσης, επισημαίνεται πως θα πρέπει να χαραχθεί νέα εξωτερική πολιτική με το Ισραήλ, διότι μια ενδεχόμενη υποστήριξη των συμφερόντων του, θα θέσει σε κίνδυνο τις σχέσεις της Γερμανίας με τις αραβικές χώρες.
Πηγή

Περισσότερα... »

00:49
Αμυντική βιομηχανική συνεργασία Τουρκίας – Ιορδανίας
» Εθνικά Θέματα

Αμυντική βιομηχανική συνεργασία Τουρκίας – Ιορδανίας

Περισσότερα... »
00:49
[nt]
» Εθνικά Θέματα

Περισσότερα... »
00:49
[nt]
» Εθνικά Θέματα

Περισσότερα... »
00:21
Οι μύθοι του Αιγαίου
» Εθνικά Θέματα

Οι μύθοι του Αιγαίου

Περισσότερα... »
00:16
Προβληματισμός για το εξελιγμένο ιρανικό UAV Karrar
» Εθνικά Θέματα

Προβληματισμός για το εξελιγμένο ιρανικό UAV Karrar

Περισσότερα... »
00:12
Το Ισραήλ αρνείται τον έλεγχο από επιθεωρητές της ΙΑΕΑ
» Εθνικά Θέματα

Το Ισραήλ αρνείται τον έλεγχο από επιθεωρητές της ΙΑΕΑ

Περισσότερα... »
00:05
ΙΣΡΑΗΛ: Η φάρμα των τσιπαρισμένων ζώων
» Εθνικά Θέματα

ΙΣΡΑΗΛ: Η φάρμα των τσιπαρισμένων ζώων

Περισσότερα... »
Ξάνθη, 03.09.2010
23:57
Η «Ομάδα των Τριάντα»: Διευθυντήριο της παγκοσμιοποίησης
» Εθνικά Θέματα

Η «Ομάδα των Τριάντα»: Διευθυντήριο της παγκοσμιοποίησης

Περισσότερα... »
23:46
Οι Ρώσοι κατηγορούν τους Τούρκους για απαράδεκτες απαιτήσεις
» Εθνικά Θέματα

Οι Ρώσοι κατηγορούν τους Τούρκους για απαράδεκτες απαιτήσεις

Περισσότερα... »
23:40
Aνακάλυψη νέας κρύπτης οπλισμού του UCC;
» Εθνικά Θέματα

Aνακάλυψη νέας κρύπτης οπλισμού του UCC;

Περισσότερα... »
23:31
«Εύθραυστη» η ισορροπία στις σχέσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων
» Εθνικά Θέματα

«Εύθραυστη» η ισορροπία στις σχέσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων

Περισσότερα... »

23:30
1 δισ. ευρώ ψάχνει στις τσέπες μας η κυβέρνηση Παπανδρέου
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Μετά το οριστικό «πάγωμα» της μετάταξης ΦΠΑ και το σάλο που προκάλεσε το ενδεχόμενο εξομοίωσης των φόρων πετρελαίων, η κυβέρνηση αναζητά εναγωνίως νέους τρόπους αύξησης των εσόδων
Σε πονοκέφαλο διαρκείας για το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εξελίσσεται ο τρόπος εξεύρεσης 1 δισ. ευρώ.
Μετά το οριστικό «πάγωμα» της μετάταξης του ΦΠΑ από το 11% στο 23% η κυβέρνηση «έριξε» στην αγορά το σενάριο της εξομοίωσης των φόρων πετρελαίων θέρμανσης και κίνησης ξεσηκώνοντας –όπως ήταν φυσικό– θύελλα αντιδράσεων και ως εκ τούτου αναγκάζεται για ακόμα μία φορά να αναζητήσει εναλλακτικά σενάρια.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ου υφυπουργού Οικονομικών, Φίλιππου Σαχινίδη στη ΝΕΤ 105,8. «Έχουμε ζητήσει από τις Υπηρεσίες μας να μας δώσουν πιθανές προτάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υποκατάσταση του 1 δισ. ευρώ ... και βρισκόμαστε στο σημείο όπου εξετάζουμε ποιες είναι οι πιθανές επιλογές που έχουμε στη διάθεσή μας... Μέχρι τις 4 Οκτωβρίου πρέπει να κατατεθεί το προσχέδιο του Προϋπολογισμού. Αυτό σημαίνει ότι αφού πάρουμε τις εισηγήσεις από τις Υπηρεσίες μας θα κάνουμε τις επιλογές μας τις οποίες και θ’ ανακοινώσουμε».
Ο κ. Σαχινίδης συμπλήρωσε ότι μεταξύ άλλων εξετάζεται και το θέμα της περαίωσης εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων για όσους δεν έχουν πληρώσει ΦΠΑ. Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο αύξησης των τιμολογίων της ΔΕΗ, ο κ. Σαχινίδης είπε ότι το θέμα αυτό δεν σχετίζεται με τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αναγνώρισε ότι έχει ζητηθεί μέσω του μνημονίου από τη ΔΕΗ να έχει τιμολόγια, όπου η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος να ανταποκρίνεται στο κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Τέλος, κληθείς να σχολιάσει σενάρια που τον φέρουν να αναβαθμίζεται σε αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, τόνισε πως δεν σχολιάζει θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού.
Να αναζητήσει αλλού πόρους κάλεσε την κυβέρνηση μέσω του ΣΚΑΪ ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος. Οι εργαζόμενοι ετοιμάζονται να "απαντήσουν" με συλλαλητήριο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ενώ η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε να μη συμμετάσχει στην ομιλία των εγκαινίων, στις 11 Σεπτεμβρίου, θεωρώντας πως "δεν έχει κανένα νόημα".

Περισσότερα... »

23:27
Συνάντηση Μ. Κυπριανού ο Αβ. Λίμπερμαν
» Εθνικά Θέματα

Συνάντηση Μ. Κυπριανού ο Αβ. Λίμπερμαν

Περισσότερα... »

23:15
"Αγοράστε Ελλάδα" προτείνουν οι Βρετανοί μεσίτες...!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
«Ξεχάστε τις ισπανικές βίλες και την αμερικανική ύπαιθρο και αγοράστε στα ελληνικά νησιά σπίτι». Αυτό συμβουλεύουν οι μεσίτες της Μ. Βρετανίας οι οποίοι σαν γνήσιοι διαπραγματευτές βλέπουν σαν μοναδικές ευκαιρίες τα νησιωτικά ελληνικά σπίτια σε μία περίοδο που λόγω της ύφεσης στη χώρα μας οι τιμές τους έχουν πέσει πολύ χαμηλά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του βρετανικού τύπου, ο συνδυασμός της πτώσης των τιμών και της αναπροσαρμογής της συναλλαγματικής ισοτιμίας στερλίνας/ευρώ, μπορεί κανείς να αγοράσει σπίτι μέσα «στις λαμπερές φυλλωσιές της κρητικής ελιάς» με θέα τη θάλασσα.
Σύμφωνα με τους Βρετανούς μεσίτες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας, μπορεί κανείς να αγοράσει σπίτι σε κάποιο νησί ξεκινώντας από 110 χιλ. ευρώ ή κάτω από 100 χιλ. στερλίνες. Η πτώση της στερλίνας έχει βοηθήσει πολύ τους Βρετανούς να αποκτήσουν στην Ελλάδα μία εξοχική κατοικία, ή ακόμη και να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους ως συνταξιούχοι, επισημαίνουν, προσθέτοντας ότι κάτι τέτοιο ήταν απαγορευτικό μόλις δύο χρόνια νωρίτερα.
Το μοναδικό μελανό σημείο όπου θα μπορούσε να ανησυχεί του Βρετανούς είναι να φύγει η Ελλάδα από τη ζώνη του ευρώ, εκτιμούν οι αναλυτές. Τότε, με την υποτίμηση που θα συνέβαινε οι τιμές των ακινήτων θα υποχωρούσαν πάρα πολύ, ίσως και πάνω από 70%. Ωστόσο, χωρίς να προεξοφλείται τίποτα, η παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προσφέρει ασφάλεια σχετικά με τις προσπάθειες της χώρας να βγει από την κρίση.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι οι Βρετανοί μεσίτες δίνουν και συμβουλές για καλές αγορές στη χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα, κάποιες από αυτές είναι:
1. Τα παραθαλάσσια σπίτια είναι ακριβά. Μπορεί εύκολα κάποιος να βρεί πολύ καλύτερες τιμές μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη θάλασσα.
2. Υπάρχουν εξαιρετικές ευκαιρίες στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπως η Νότια Πελοπόννησος ή η Βόρεια Ελλάδα.
3. Μπορείτε να βρείτε παλιά σπίτια που με μία μικρή ανακαίνιση μετατρέπονται σε πολύ όμορφες παραδοσιακές κατοικίες
4. Μπορείτε να χτίσετε εσείς ένα σπίτι, καθώς οι τιμές των κατασκευαστών έχουν υποχωρήσει λόγω «αναδουλειών».
5. Οι Έλληνες λατρεύουν τα παζάρια. Παζαρέψτε την οικία που θέλετε να αγοράσετε. Όταν όμως παζαρεύετε μην επιδείξετε πλούτο, δείχνοντας ότι είστε σε χειρότερη μοίρα από τους Έλληνες.
Τέλος, οι περιοχές που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον των Βρετανών μεσιτών και έχουν διαδοθεί μέσω του διαδικτύου βρίσκονται στη Βορειοανατολική και Δυτική Κρήτη, στη Ζάκυνθο και στην Πελοπόννησο.

Περισσότερα... »
22:30
Το Μνημόνιο, χαριστική βολή στη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
Ο κ. Γ. Παπανδρέου στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματός του επανέλαβε για μια ακόμη φορά ότι η έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας είναι… ιερή για το ΠΑΣΟΚ.

Θα μπορούσε κάποιος να αμφιβάλει, πέραν των δεξιών, των αριστερών και όλων όσων τέλος πάντων τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους ο κ. Παπανδρέου τους θεωρεί… λαϊκίστικη αντιπολίτευση;

Βεβαίως! Αμφιβάλει και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ ! Και αμφιβάλει, διότι οι έννοιες «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση» (Οι βασικές αρχές της ιδρυτικής διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη) μετά τα διαδοχικά «κτυπήματα» που είχαν δεχτεί από προηγούμενες… σοσιαλιστικές κυβερνήσεις (Ίμια, Μαδρίτη κ.λπ.) , έρχεται η σημερινή κυβέρνηση και τους δίνει τη χαριστική βολή.

Προσέξτε πως ακριβώς το τοποθετεί ο Μανόλης Δρεττάκης πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ.

Η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, λέει , έχοντας πλήρη γνώση πριν από τις εκλογές της κατάστασης στην οποία βρισκόταν η χώρα, αντί να λάβει δραστικά μέτρα μόλις πήρε ψήφο εμπιστοσύνης (ψήφιση φορολογικού νομοσχεδίου και εφαρμογή του από 1.1.2010, άμεση και ανηλεή πάταξη της φοροδιαφυγής, κατάρτιση και ψήφιση ενός ρεαλιστικού προϋπολογισμού του 2011 κ.λπ.), διόγκωσε το δημόσιο έλλειμμα με παροχές που είχε υποσχεθεί προεκλογικά, και με τη συμπερίληψη χρεών των νοσοκομείων (τα οποία τώρα ρυθμίζει με ομόλογα) κ.λπ. και, μετά τις ασυγχώρητες καθυστερήσεις, τα λάθη και τις ατυχείς δηλώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών, αναγκάστηκε να υπογράψει και να ψηφίσει ως νόμο του κράτους το διαβόητο Μνημόνιο υποταγής στις εντολές της τρόικας, και κυρίως του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Το Μνημόνιο ήταν η χαριστική βολή στη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, δεδομένου ότι:
- Η Εθνική Ανεξαρτησία περιορίστηκε δραστικά, αφού η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται όχι μόνο στα όσα περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, αλλά και στις οποίες «βελτιώσεις» του απαιτούν οι υπάλληλοι(!) της τρόικας.
  Επιπλέον η Άγκυρα, εκμεταλλευόμενη την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα, αυξάνει τις προκλήσεις της, τις οποίες η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με μια «ήπια» πολιτική. Πολιτική που συμβάλλει στην αποθράσυνση της «συμμάχου» χώρας.
- Η Λαϊκή Κυριαρχία και το Σύνταγμα καταργήθηκαν ουσιαστικά, αφού η Βουλή των Ελλήνων, με τις ψήφους μόνο των κυβερνητικών βουλευτών, αναγκάστηκε να ψηφίσει το Μνημόνιο ως έχει (δηλαδή ως συνθήκη, και όχι με πλειοψηφία των 3/5 του συνόλου των βουλευτών, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα) και επιπλέον με νόμο εκχωρήθηκαν υπερεξουσίες στον πρωθυπουργό και στον υπουργό Οικονομικών, που παρακάμπτουν τη Βουλή.
- Η Κοινωνική Απελευθέρωση μετατράπηκε σε οικονομική και κοινωνική εξουθένωση της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού με: τις περικοπές μισθών και συντάξεων, τη μεγάλη αύξηση των έμμεσων φόρων, την αύξηση της ανεργίας, το κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων και, τελικά, την αύξηση των ήδη μεγάλων κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων.
Η φετινή, επομένως, επέτειος στις 3 Σεπτεμβρίου είναι, ουσιαστικά, ένα μνημόσυνο της νεκρής πλέον Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη.
Πηγή

Περισσότερα... »
22:15
Σενάρια επιστημονικής φαντασίας
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Μάρτιος του 2020 και περπατάω στους δρόμους της Αθήνας. Θέλω να πάρω ένα μπουκάλι νερό αλλά όλα τα περίπτερα που βρίσκω είναι κλειστά και έχουν βάλει πινακίδα "Ενοικιάζεται". Οι δρόμοι μουντοί γιατί τα πιο πολλά μαγαζιά έχουν βάλει λουκέτο και οι βιτρίνες είναι άδειες. Κάτω από την πόρτα του κάθε καταστήματος βλέπεις δεκάδες λογαριασμούς πεταμένους και σε μερικά υπάρχουν επικολλήσεις για δικαστήρια.
Στα πεζοδρόμια κάθονται παρέες. Τριαντάρηδες και σαραντάρηδες με ένα μπουκάλι μπύρα ξεχνάνε τον πόνο τους. Άνεργοι όπως και εγώ αλλά αυτούς τους πήρε η μπάλα. Εμένα όχι ακόμα γιατί με κρατάει το γέλιο το γιόκα μου. Κάτι πρέπει να βρω πάλι σήμερα να φέρω σπίτι. Ότι να ναι. Ότι χαμαλοδουλειά να ναι.

Τις επιστήμες μας τις ξεχάσαμε και εγώ και η γυναίκα μου. Δεν είναι χώρα για επιστήμονες και ίσως το μετανιώσαμε που δεν φύγαμε για το εξωτερικό μαζί με το μεγάλο κύμα φυγής. Ήταν το παιδί μικρό και φοβηθήκαμε. Ίσως ήμασταν και λίγο παραπάνω πατριώτες από όσο έπρεπε. Συνεχίζω το περπάτημα.

Ένα περίπτερο ανοιχτό επιτέλους. Διαβάζω τους τίτλους των εφημερίδων γιατί τα λεφτά δεν φτάνουν πια για Internet. Ότι μάθουμε είναι από την λαθρανάγνωση.

Μεγάλοι τίτλοι (κοινώς πιασάρικοι):

Η χωρά βγαίνει από την ύφεση!!!

Ναι βεβαία βγαίνει από την ύφεση. Τόσο που είχε πέσει το ΑΕΠ είναι εύκολο πια να φανεί ότι ανεβαίνει λίγο. Ίσως σταματήσουν τα λουκέτα όμως. Μπορεί να βρεθεί καμιά δουλειά που να δίνει και ένσημα! Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Η νέα κυβέρνηση υπόσχεται ανοικοδόμηση της χώρας!

Αχ παππού! Μου έλεγες πόσο τυχεροί είμαστε που δεν ζήσαμε την κατοχή και πόσο εύκολα τα βρήκαμε. Όμως τη ζήσαμε και εμείς την κατοχή μας παππού. Ζήσαμε και την καμένη γη και την ανεργία και την κατάργηση κάθε δικαιώματος. Δεν είμαστε τοσο τυχεροί όσο νόμιζες παππού. Και αν εσύ πολέμησες για να μην μπουν οι κατακτητές στη χώρα βρέθηκαν άλλοι που τους άνοιξαν την πόρτα. Με όπλα δεν μας έπαιρναν αλλά με τους εφιάλτες μας πηραν.

Νέα μέτρα του ΟΑΕΔ για μείωση της ανεργίας!

Τι να σου κάνουν τα μέτρα αν δεν υπάρχουν θέσεις? Άντε να επιδοτήσουν και άλλο τις εισφορές. Ποιος μπορεί να πληρώνει τους μισθούς? Οι εταιρίες που μπορούσαν έφυγαν για χώρες με λογικές φορολογίες και όσες δεν μπορούσαν έκλεισαν ή φυτοζωούν. Φώναζαν κάποτε όλοι ότι εδώ θα φτάσουμε αλλά το ΠΑΣΟΚ τότε ανακοίνωνε ότι οι ξένοι μας λένε ότι πάμε μια χαρά. Να τα χάλια μας.

Αποχωρεί από τις εξεταστικές το ΠΑΣΟΚ!

Εξεταστική για το μνημόνιο και το δάνειο - Πως δεχτήκαμε τέτοιους όρους και πως επιτράπηκε η σχεδιασμένη εξόντωση της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Το ΠΑΣΟΚ αποχωρεί από την επιτροπή.

Εξεταστική για την αδράνεια του ΠΑΣΟΚ τον χειμώνα του 2009 - Όταν τα επιτόκια ήταν ακόμα χαμηλά αλλά αντί να πάρουμε το δάνειο διακηρύσσαμε στην οικούμενη πόσο άχρηστη χώρα είμαστε μέχρι να σταματήσει να μας εμπιστεύεται μέχρι και η Ουγκάντα. Όταν ακούγαμε φανφάρες για πράσινη ανάπτυξη και προετοιμαζόταν μαύρη κατοχή. Το ΠΑΣΟΚ αποχωρεί από την επιτροπή.

Εξεταστική για τη νομιμοποίηση του τζόγου - Όταν και οι τελευταίες οικονομίες μεταφερθήκαν στα ταμεία των φίλα προσκείμενων προς την τότε κυβέρνηση εταιριών με φωτογραφικά νομοσχέδια. Όταν ξεκίνησε η εκπαίδευση του κόσμου σε νέες μεθόδους οικονομικής εξόντωσης και ο ΟΠΑΠ έβγαζε πανηγυρικές ανακοινώσεις για αύξηση των κερδών. Το ΠΑΣΟΚ αποχωρεί από την επιτροπή.

Εξεταστική για τις διεκδικήσεις του ΔΝΤ στα Ελληνικά μουσεία - Όταν είχε έρθει η πρώτη απαίτηση για το μουσείο της ακρόπολης νομίζαμε όλοι ήταν ανέκδοτο. Μετά διαβάσαμε προσεκτικά την καταδίκη που είχαμε υπογράψει και καταλάβαμε ότι αυτά που μας κάνουν Έλληνες δεν θα μας ανήκουν πια.

Καταγγέλλει τις πρακτικές Γ.Α.Π. το νέο ΠΑΣΟΚ!

Ναι τώρα μας έπεισαν. Τα ίδια πρόσωπα που ήταν υπουργοί τότε τώρα μας λένε ότι δεν συμφωνούσαν. Και γιατί δεν παραιτηθήκαν? Ήταν βολική η υπουργική καρέκλα μάλλον. Τώρα καταγγέλλουν και υπόσχονται σοσιαλισμό. Έχουμε μπλέξει με τις λέξεις σε αυτή τη χώρα. Τον είδαμε τον σοσιαλισμό σας, ευχαριστούμε για την επίδειξη. Θα σας φωνάξουμε πάλι όταν μας πιάσουν οι μαζοχισμοί μας.
Μεγάλη ανοησία που κάθισα πάλι να διαβάσω εφημερίδες. Μόνο να σου μαυρίσουν την ψυχή μπορούν. Συνεχίζω προς την γωνίτσα που έχω σταθεί τυχερός την τελευταία εβδομάδα. Δυο φορές με πήραν για σκάψιμο από εκεί. Καμιά 20ρια ευρουλάκια αν μαζέψω σήμερα θα είναι καλά. Αν βγάλει και αλλά τόσα η γυναίκα με το σφουγγάρισμα θα είναι σπουδαία μέρα. Κάθομαι και περιμένω.
Γ.Μ.
ΥΓ. Προσπαθώ να γράψω ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας οπότε κάθε ιδέα είναι καλοδεχούμενη. Αυτό που με προβληματίζει πιο πολύ είναι πια κυβέρνηση να βάλω το 2020. Θα είναι Ν.Δ. η κάποια κυβέρνηση συνεργασίας? Μήπως θα είναι πάλι ΠΑΣΟΚ; Α ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΣΟΚ - ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΣΟΚ - ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΣΟΚ - ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΣΟΚ - ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΣΟΚ - ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ...

Περισσότερα... »
21:34
Ο Γιώργος Παπανδρέου αρχίζει να χάνει τον έλεγχο;
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Λίγα 24ωρα απομένουν μέχρι να ανακοινώσει το ΠΑΣΟΚ τους δικούς υποψήφιους περιφερειάρχες, αλλά αυτό που επικρατεί στην κυβέρνηση και το κόμμα δεν έχει προηγούμενο. Υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές και μεγαλοστελέχη έχουν πει “όχι” στον Γ. Παπανδρέου για ενδεχόμενη υποψηφιότητά τους, αρνούμενοι να υπακούσουν στις εντολές του. Σε ένα απίστευτο αλισβερίσι που δεν έχει ξαναγίνει στα χρονικά, απλοί “στρατιώτες” του κόμματος αρνούνται στον στρατηγό” να πάνε στη μάχη. Σε έναν πραγματικό πόλεμο θα έπρεπε να εκτελεστούν άμεσα, στον “πόλεμο” του ΠΑΣΟΚ απλά γίνεται χαμός και στο Μαξίμου επιδίδονται στο γνωστό άθλημα της στρουθοκαμήλου.

Ο πρωθυπουργός διαρρέει ότι είναι εκνευρισμένος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι όλοι είναι στρατιώτες αλλά οι υποψήφιοι με το ζόρι έχουν στυλώσει τα πόδια τους. Μπατζελή, Κατσιφάρας, Μαγκριώτης, Τιμοσίδης, Κουκουλόπουλος και Γκερέκου φαίνεται να πρωτοστατούν σ’ αυτό το ιδιότυπο αντάρτικο που έχει προκαλέσει μεγάλη αναταραχή στο ΠΑΣΟΚ.

Οι τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο για συμφωνία με Μπατζελή και Κατσιφάρα για τις περιφέρειες δυτικής Ελλάδας και Στερεάς. Πιθανότατα μέχρι την Κυριακή να πουν τον αναγκαστικό “ναι” και οι υπόλοιποι. Το θέμα, όμως, δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι η εικόνα διάλυσης ενός κόμματος και η αδυναμία διαχείρισής του από τον αρχηγό.

Είναι ότι ο κ. Παπανδρέου δείχνει να έχει χάσει τον έλεγχο του ΠΑΣΟΚ, δε μπορεί να τους μαζέψει στο μαντρί. Και οι διαφωνούντες φαίνεται να είναι η αρχή μιας γενικότερης αμφισβήτησης στις επιλογές του Μαξίμου, από την οικονομία και το Μνημόνιο μέχρι τις εκλογές. Μια αμφισβήτηση που σίγουρα θα ενταθεί τους επόμενους μήνες, οπότε αφού δεν μπορεί να ελέγξει τώρα το κόμμα του ο κ. Παπανδρέου θα το κάνει σε πιο δύσκολες στιγμές;

Μεγάλο ζήτημα είναι επίσης, ότι το κυβερνών κόμμα εμφανίζει εικόνες διάλυσης, στρατός ατάκτων που ο καθένας κάνει ότι θέλει, δεν ακούει κανέναν και έχει σηκώσει το δικό του μπαϊράκι. μικροκομματικά συμφέροντα, τοπικές έριδες, έλλειψη πολιτικού σχεδιασμού, μισό όραμα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση κυριαρχούν στο ΠΑΣΟΚ και ακόμη κι αν την Κυριακή ανακοινωθούν ονόματα η ζημιά θα έχει γίνει.

Ο κόσμος έχει καταλάβει ότι υπάρχει τρικυμία εν κρανίω, έλλειψη συναδελφικότητας, αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να δει τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και να βάλει μπροστά στελέχη που θα τα λύσουν.

Ο πράσινος στρατός των ατάκτων είναι χειρότερος και από τα μπουλούκια του παρελθόντος.
Πηγή

Περισσότερα... »

19:14
Ο ναύαρχος Μάλεν στην Άγκυρα για να συναντηθεί με τούρκους ηγέτες
» Εθνικά Θέματα

Ο ναύαρχος Μάλεν στην Άγκυρα για να συναντηθεί με τούρκους ηγέτες

Περισσότερα... »
19:10
Έχουν μπλοκάρει οι ρωσο-τουρκικές διαπραγματεύσεις για τον πετρελαιαγωγό Σαμψούντας-Τσεϊχάν
» Εθνικά Θέματα

Έχουν μπλοκάρει οι ρωσο-τουρκικές διαπραγματεύσεις για τον πετρελαιαγωγό Σαμψούντας-Τσεϊχάν

Περισσότερα... »

18:13
Θα χορηγηθεί τελικά επίδομα Θέρμανσης για το 2010/11 ; αυτό θέλει ο Υπουργός Οικονομικών κύριος Παπακωνσταντίνου...!!!
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Η Κατάργηση των μειώσεων του ΕΦΚ για το πετρέλαιο θέρμανσης και το γεωργικό πετρέλαιο εκτιμάται ότι θα αποδώσει επιπλέον 1,5 δισ ευρώ έσοδα.
Όμως ο Υπουργός Οικονομικών υπολογίζει ότι θα βάλει τελικά στα ταμεία περίπου 1 δισ ευρώ,καθώς τα υπόλοιπα 500 εκατ.ευρώ θα υποχρεωθεί για λόγους κοινωνικούς να τα διαθέσει με μορφή επιδόματος θέρμανσης.
To επικρατέστερο σενάριο που μελετά το επιτελείο του Υπουργού Οικονομικών κ.Γ.Παπακωνσταντίνου,είναι να χορηγηθεί επίδομα θέρμανσης σε ανέργους,χαμηλοσυνταξιούχους,ανάπηρους,τρίτεκνους και πολύτεκνους με συνολικά ετήσια εισοδήματα που δεν υπερβαίνουν το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ.

Περισσότερα... »
18:00
Γιατί ο Γιάννης Μπουτάρης θα μείνει ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ(αν εκλεγεί φυσικά) μέχρι το 2012 ;
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Πρόσφατα εξομολογήθηκε σε φίλους του ότι εάν εκλεγεί ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ,θα μείνει στον θώκο μέχρι την επέτειο των 100 χρόνων από την απελευθέωση της πόλης.Μετά το 2012 θα αποχωρήσει...
Τι θέλει να πει ο Γιάννης Μπουτάρης ;
Μήπως δίνει το δικαίωμα σε συνεργασίες,που θα οδηγήσουν σε συνδημαρχία στο ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ;

Περισσότερα... »
17:53
Τι ήθελε τελικά η ΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ στο Μέγαρο Μαξίμου ;
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Δεν πήγε να συζητήσει για το ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ,όπως υποστηρίζει η ίδια,αλλά να πιει έναν καφέ(?).
Και φυσικά το τάϊμινγκ ήταν ύποπτο,όπως και να το κάνουμε,καθώς ο Παπανδρέου είχε χθες συναντήσεις για τα χρίσματα.
Οργιάζουν οι φήμες μετά τον καφέ της Βούλας στο Μαξίμου,ότι παίζεται παρασκήνιο Καρατζαφέρη-Πατουλίδου για το ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και ίσως να κολούσε στήριξη και από το ΠΑΣΟΚ.
Άλλωστε η Βούλα είχε πάρει παλιά το χρίσμα από το Γιώργο Παπανδρέου για τη Νομαρχία Θεσ/νίκης.

Περισσότερα... »
17:47
Θα περάσει στο δεύτερο γύρο ο Παναγιώτης Ψωμιάδης ; Δε το νομίζω...
» Ξάνθη, η πόλη μας!

Αυτό είναι πλέον το ερώτημα που προκύπτει μετά και το `άδειασμα`που `έφαγε`από το Γιώργο Καρατζαφέρη,αλλά και την υποψηφιότητα του ΛΑΟΣ με τον Κώστα Κιλτίδη για την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα περάσει στο Β γύρο ο Παναγιώτης Ψωμιάδης,μιας και δεν έχει και τη στήριξη της Ντόρας Μπακογιάννη.

Περισσότερα... »

17:35
Ο λάκκος στην φάβα λέγεται «δημιουργική λογιστική»
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Δεν φτάνουν τα ψέματα στην Ελλάδα για την οικονομική μας κατάσταση, τώρα πάμε και στη Γαλλία για να κάνουμε δημιουργική λογιστική. Συνέντευξη έδωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου στη γαλλική εφημερίδα “Le Tribune” και στην οποία υποστηρίζει ότι λείπουν 800 εκατ. ευρώ από τα έσοδα και ότι θα τα βρουν μέχρι το τέλος του χρόνου ώστε να επιτευχθεί ο στόχος για μείωση του ελλείμματος στο 8,1% του ΑΕΠ.

Αν είναι μόνο 800 εκατ. ευρώ τότε γιατί το Μαξίμου διέρρευσε την πληροφορία περί κατάργησης του φθηνού πετρελαίου θέρμανσης, μέτρο που θα αποφέρει 1 με 1,5 δισ. ευρώ;

Αυτοκτονικές τάσεις έχουν στην κυβέρνηση και πετάνε αντιλαϊκά μέτρα αν δεν υπάρχει ανάγκη για χρήματα;

Από την άλλη, πότε λένε ψέματα; Όταν δηλώνουν ότι χρειάζονται 800 εκατ. ευρώ ή όταν τα έσοδα που βουλιάζουν δημιουργούν μαύρη τρύπα που μπορεί να φτάσει τα 4,5 δισ. ευρώ;

Γιατί έχει πιάσει τέτοια αγωνία την κυβέρνηση για το πώς θα κλείσει τον προϋπολογισμό αν λείπουν τόσα χρήματα όσα θα έβγαιναν αν σχεδιαζόταν καλύτερα το μέτρο των ημιυπαιθρίων;
Επομένως, κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Κάτι κρύβουν και αυτό είναι σίγουρα δημιουργική λογιστική.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε επίσης ότι δε θα ληφθούν άλλα μέτρα φέτος εκτός από εκείνα που προβλέπονται για 2010 και 2011. Ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο μετάταξης προϊόντων στον συντελεστή ΦΠΑ 23% από 11%.

Και πάλι μείναμε με την απορία γιατί γίνεται το άγριο κυνηγητό αν όλα πάνε καλά και δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτε.

Μήπως ο κ. Υπουργός κάνει τον… Γάλ(λ)ο ή το παγόνι για την πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας;
Πηγή

Περισσότερα... »

17:32
Ενημέρωση από το Πολιτικό Γραφείο του Ευάγγελου Βενιζέλου...:
» Ξάνθη, η πόλη μας!

2/09/2010, Διαβάστε ή παρακολουθήστε τη Συνέντευξη Τύπου της πολιτικής ηγεσίας ΥΠΕΘΑ σχετικά με το Νομοσχέδιο περί ιεραρχίας και προαγωγών >>> http://www.evenizelos.gr/ statements/1809-nomosxedio Σας ευχαριστούμε

Περισσότερα... »
17:07
Συνέλληνες, ας στηρίξουμε όλοι το ΝΕΟ Fun club της Εθνικής μας ομάδας Ποδοσφαίρου...εγγραφή με ΠΟΛΛΑ ΔΩΡΑ...!!!
» Ξάνθη, η πόλη μας!

To πρώτο Επίσημο Fun club της Εθνικής μας ομάδας Ποδοσφαίρου είναι γεγονός.
Το Fun club της αγαπημένης όλων των Ελλήνων εγκαινίασε τη λειτουργία του,στο δικό του ιστότοπο [hellasfunclub.gr]
Το συγκεκριμένο club υλοποιείται από την Ομοσπονδία(ΕΠΟ)και κάθε μέλος με την εγγραφή του,η οποία γίνεται ηλεκτρονικά,αποκτά πρόσβαση σε μοναδικά προνόμια για να είναι πάντα δίπλα στην ομάδα μας.
-Αποκλειστικό πακέτο μέλους(καπέλο,lanyard,τσάντα).
-20% έκπτωση στην αγορά εισιτηρίων στους εντός έδρας αγώνες.
-10%έκπτωση στα εισιτήρια διαρκείας.
-προτεραιότητα αγοράς εισιτηρίων.
-δωρεάν είσοδο στους εντός έδρας αγώνες της Εθνικής.
-οικογενειακό πακέτο στα 4 εισιτήρια το ένα δώρο.
-αποκλειστική συμμετοχή σε μοναδικά events.
Η διάρκεια της συνδρομής είναι διετής(2010-2012)και καλύπτει όλους τους αγώνες της προκριματικής,αλλά και τελικής φάσης σε περίπτωση πρόκρισης,που θα δώσει η Εθνική μας στο πλαίσιο του Εuro 2012.
Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε και στο 2103410202.

Περισσότερα... »

16:45
Η ιστορία άλλοτε γεννάει και άλλοτε... αποβάλλει και ξεχνάει
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Στην τριακοστή έκτη επέτειο από τη «Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη», έναν χρόνο (παρά κάτι) από μια συντριπτική εκλογική νίκη, παραμονές μιας εκλογικής αναμέτρησης για την Αυτοδιοίκηση, με σημαία μάλιστα μια πολυδιαφημισμένη μεταρρύθμιση όπως ο «Καλλικράτης», παραμονές ενός... πολυαναμενόμενου ανασχηματισμού, η έναρξη των εργασιών του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να είναι πανηγυρική. Θα μπορούσε, αλλά δεν είναι.

Το κοινωνικό κλίμα όλοι το γνωρίζουμε. Δεν θα είχε νόημα να επαναλάβουμε όλα όσα ήδη έχουμε πολλές φορές αναφέρει και αξιολογήσει για την κατάσταση της χώρας και της οικονομίας, αλλά και για τη ζοφερή προοπτική. Σήμερα ας μιλήσουμε μόνο για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ:

● Αυτό που ξεκίνησε τη μεγάλη πορεία του φέροντας στο όνομά του τον βαρύ όρο «Κίνημα», αλλά λειτούργησε ως κόμμα και εξελίχθηκε σε νομέα εξουσίας – πάση δυνάμει, πάση θυσία και με κάθε κόστος.

● Αυτό που αφιέρωνε τις πρώτες λέξεις της «Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη» στην τραγωδία της Κύπρου, για να ταυτιστεί εσχάτως με το «Ναι» στο επαίσχυντο Σχέδιο Ανάν.

● Αυτό που έκανε μυριόστομο σύνθημα τη «Λαϊκή κυριαρχία» και την «Εθνική ανεξαρτησία», για να μιλάει σήμερα για υποχρεωτικά «μειωμένη εθνική κυριαρχία».

Τι έγινε όλα αυτά τα χρόνια; Τι συνέβη σε αυτό το κόμμα, το οποίο αποτέλεσε το κέντρο του πολιτικού συστήματος και το επίκεντρο όλων των αλλαγών που επισυνέβησαν στην ελληνική κοινωνία από τη Μεταπολίτευση και ύστερα;

Η πλήρης κυριαρχία

Είναι δύσκολο να υποτιμήσει κάποιος το ότι τόσο οι ορκισμένοι εχθροί όσο και οι παθιασμένοι φίλοι του πάντα συμφωνούσαν: «Η κοινωνία είναι ΠΑΣΟΚ».

Το ΠΑΣΟΚ νικούσε και το ΠΑΣΟΚ έχανε στις εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ θριάμβευε, κατέρρεε, τιμωρούνταν, επανέκαμπτε, κυριαρχούσε, ξαναπερνούσε στο Καθαρτήριο και, αντί για την Κόλαση, ξαναβρισκόταν στον Παράδεισο. Σαν όλοι οι υπόλοιποι, παρά τις δραματικές μεταβολές στο πολιτικό σύστημα και την κοινωνία, να συμμετείχαν μόνο ως κομπάρσοι και συμπλήρωμά του.

Όλη η αντιφατικότητα της ελληνικής κοινωνίας αντικατοπτριζόταν πάνω του: οι πιο βαριές ιδεολογικές κορώνες και οι μεγαλύτερες «κωλοτούμπες», οι σημαντικότερες θεσμικές αλλαγές και τα πιο ηχηρά σκάνδαλα, η λαϊκή λατρεία και η οργή, η σαρωτική αποδοχή και η πλήρης απόρριψη να εναλλάσσονται συνεχώς. Με τρόπο που να νομίζει κανείς ότι η κοινωνία θα παραμείνει αιωνίως... ΠΑΣΟΚ.

1. Ο Αντρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του 1980 ανήλθε θριαμβευτικά σαρώνοντας την πολιτικά, ιδεολογικά και κοινωνικά εξαντλημένη Δεξιά. Την παράταξη που, ως νικήτρια του εμφυλίου, καθόρισε την πορεία της χώρας προς την πλήρη εξάρτηση και τη χούντα.

Ύστερα από μια θυελλώδη διπλή κυβερνητική θητεία, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε υπό το βάρος του κολοσσιαίας πολιτικής σημασίας Σκανδάλου Κοσκωτά, λοιδορούμενος για τις προσωπικές επιλογές του, συρόμενος στο Ειδικό Δικαστήριο, χλευαζόμενος από τους μέχρι τότε φίλους ή και υποτελείς του. Είδε ακόμη και τον πιο μισητό πολιτικό του αντίπαλο, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, να θριαμβεύει εις βάρος του.

Κι όμως, παρά την ετοιμόρροπη υγεία του, παρ’ ότι είχε υπάρξει κατηγορούμενος, παρ’ όσα φοβερά είχαν συμβεί εκείνη την απίστευτη περίοδο, σε μια τετραετία επανήλθε θριαμβευτής και μόνον ο θάνατος τον χώρισε από τον μεγάλο του έρωτα: την εξουσία!

2. Ο... αιώνιος αντίπαλός του, ο Μητσοτάκης, ύστερα από την πιο αμφιλεγόμενη κυβερνητική θητεία της Μεταπολίτευσης, εγκατέλειψε τη διακυβέρνηση της χώρας κακήν κακώς και μαζί κάθε πιθανότητα να την ξαναδεί.

Κι όχι μόνο αυτό: Ενώ ο γιος του «μισητού» Αντρέα αναρριχήθηκε κι αυτός στην πρωθυπουργία, το Μητσοτακαίικο γνωρίζει τη μια ήττα μετά την άλλη – ακόμη και από τον «προδότη» της κυβέρνησής του, τον Σαμαρά, που από το πουθενά επέστρεψε για να πάρει το κόμμα από τη «σίγουρη» θριαμβεύτρια Ντόρα! – και είναι αμφίβολο αν η συγκεκριμένη πολιτική Οικογένεια, σε ορατό χρονικό ορίζοντα, θα ξαναγευθεί το νέκταρ της νίκης.

3. Ο... δεδηλωμένος θαυμαστής του Αντρέα, ο ανιψιός του άλλου μεγάλου αντιπάλου του, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Δεύτερος, κατέρρευσε... μόνος του – με το ΠΑΣΟΚ απέναντί του μισοδιαλυμένο! – υπό το βάρος ενός γελοιωδέστατου σκανδάλου, όπως αυτό του Βατοπεδίου. Παρ’ όλα αυτά, είναι μάλλον απίθανο να τον ξαναδούμε να ορθοποδεί – πόσο μάλλον να επιστρέφει.

4. Το ίδιο ισχύει, όπως φαίνεται, και για τον μακροβιότερο πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης, τον επί χρόνια «καταλληλότερο», τον μόνο άνθρωπο που εισέπραξε, σε προσωπικό επίπεδο, τη σχεδόν απόλυτη μιντιακή αποδοχή. Τον Κωνσταντίνο Σημίτη. Όλα έχουν τελειώσει και γι’ αυτόν...

Η σύγχυση και η αβεβαιότητα

Τα συγγενή χαρακτηριστικά των επιγόνων του Αντρέα Παπανδρέου, για να τα συνοψίσουμε, ήταν όλα κι όλα μόλις δύο: Όλοι, είτε κομματικοί είτε αντίπαλοι, απλώς προσεταιρίστηκαν και προσέλκυσαν – χωρίς ποτέ να σαγηνεύσουν – το «κοινό του». Όλοι αναδείχθηκαν όχι ως αυτόφωτοι θριαμβευτές, αλλά ως διάδοχοι, εκμεταλλευόμενοι την κατάρρευση των προηγούμενων.

Κι όμως, το κόμμα που καθόρισε, χαρακτήρισε και σφράγισε ανεξίτηλα τη Μεταπολίτευση, με όλα τα θετικά και αρνητικά του (τα οποία δεν είναι το αντικείμενο αυτού του σημειώματος), σήμερα, υπό το βάρος της επαχθούς επιτήρησης, του «ξορκισμένου» κάποτε – διά χειλέων Αντρέα – ΔΝΤ, της οικονομικής κατάρρευσης, της απειλής για πτώχευση, την οποία ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου επισείει σε κάθε του βήμα, βιώνει μια εντελώς νέα εποχή. Πλήρη αβεβαιότητας και σύγχυσης.

Το ΠΑΣΟΚ των κάποτε πανίσχυρων κομματικών οργανώσεων και συνδικάτων βλέπει τον κόσμο – που κάποτε αποτελούσε το οξυγόνο του – να έχει πάει ήδη σπίτι του.

Πριν από δυόμισι μόλις χρόνια, είδε μεγάλο μέρος του κόσμου του να φεύγει μαζικά για το «δίπλα μαγαζί», τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα και του Αλαβάνου. Όμως όσοι είχαν τη στοιχειώδη προνοητικότητα έβλεπαν ότι ο επαναπατρισμός δεν θα αργούσε – όπως κι έγινε.

Τώρα οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μεγάλο μέρος του κόσμου του ΠΑΣΟΚ να αναχωρεί και πάλι, αλλά χωρίς ορατή κατεύθυνση. Τώρα, χωρίς κάποιον σαφή προορισμό, ελλείψει στιβαρής, αξιόπιστης και με σαφή προοπτική αντιπολίτευσης, βγαίνει στο ξέφωτο και περιμένει. Άγνωστη και δυσερμήνευτη η προσδοκία του. Άλλωστε φαίνεται πως δεν έχει από πού να κρατηθεί:

1. Ο συνδικαλιστικός κορμός δείχνει να έχει αποσαθρωθεί. Στο νομοσχέδιο Γιαννίτση βγήκε μπροστά και το ανέτρεψε. Τώρα κλαψουρίζει ότι:

● «Η πτώχευση των δημοσίων οικονομικών δεν μπορεί να συμπαρασύρει την πραγματική οικονομία και τους ανθρώπους του μόχθου». (Απίστευτη δήλωση, κι όμως αληθινή!)

● «Δεν έχει νόημα, νομίζω, η παρουσία μας στα εγκαίνια της ΔΕΘ, αλλά η συμμετοχή μας στο συλλαλητήριο των συνδικάτων»! (Δικαιολογημένη η απογοήτευση του εργατοπατέρα: Τόσα χρόνια το σινάφι του είχε μάθει να πηγαίνει στις δεξιώσεις, τις ΜΚΟ και να εισπράττει άκοπα πολιτική υπεραξία, χωρίς το βαρύ χρέος να τα βάζει με κακές... τρόικες).

Η κινητήριος δύναμη του ΠΑΣΟΚ, αυτή που στο τέλος κατάφερνε να ενσωματώνει, να απορροφά και να μετασχηματίζει τη λαϊκή δυσφορία στα δύσκολα, δείχνει εξαντλημένη, βυθισμένη στην απαξίωση.

2. Στο κυβερνητικό επίπεδο οι υπουργοί τρέχουν να κρυφτούν φοβούμενοι να εκτεθούν στη λαϊκή ψήφο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ο Γ. Παπανδρέου τους υπόσχεται ότι οι περιφερειάρχες θα είναι «ισότιμοι, αν όχι και πιο ουσιαστικοί από τους υπουργούς», αλλά σχεδόν κανείς δεν πείθεται – ούτε καν αυτοί που είναι απλώς... πρώην και τίποτε δεν τους εξασφαλίζει ότι θα έχουν κι άλλη ευκαιρία. Κι ας απειλεί ο πρωθυπουργός ότι αυτός θα ορίσει από ποια θέση ο καθένας θα υπηρετήσει το κόμμα και την κυβέρνηση.

3. Στο κοινοβουλευτικό, όπου τα κοινωνικά μηνύματα έρχονται αδιαμεσολάβητα, ήδη τρεις βουλευτές είναι απόντες, αλλά χωρίς σαφή προορισμό. Άλλοι ανησυχούν, παρ’ ότι έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία, ότι τους περιμένουν άσχημες μέρες.

4. Στο κομματικό φαίνεται – ύστερα από πολλά χρόνια αδυνατίσματος όλων των κομματικών μηχανισμών είναι η αλήθεια – ότι τίποτε δεν λειτουργεί σωστά. Η συνεχής αιμοδότηση με νέα στελέχη φαίνεται να έχει στερέψει και η διαχείριση του υπάρχοντος δυναμικού είναι απλώς... ανύπαρκτη.

Ακόμη και οι προσωπικές φιλοδοξίες, ισχυρότατος μοχλός κοινωνικής και πολιτικής ανάδειξης, σαν να μην αποτελούν πια ισχυρό κίνητρο. Η παραίτηση, η ιδιώτευση και η αποφυγή ανάληψης πολιτικού ρίσκου κυριαρχούν. Οι μόνοι που προκαλούν θόρυβο γύρω από το όνομά τους προσδοκώντας αναβαθμισμένα οφίτσια είναι κάποιοι... Ιζνογκούντ. Άνευ λοιπών προσόντων.

Ένα απροσδιόριστο «μετά»

Σ’ αυτό το κλίμα, μάλλον έως την Κυριακή το βράδυ, θα ανακοινωθούν οι «βαριές» υποψηφιότητες για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Επίσης τα ονόματα τού – όποιας έκτασης – ανασχηματισμού. Ίσως ακουστούν οι φωνές της υφέρπουσας κριτικής. Ίσως υπάρξουν και αποχωρήσεις στελεχών. Και ύστερα θα έλθει η ΔΕΘ, όπου θα «κλειδώσει» η φτώχεια για πολλούς ακόμη απ’ αυτούς που κάποτε αποτελούσαν τον πανίσχυρο κομματικό κορμό.

Τίποτε όμως δεν θα τελειώσει την Κυριακή το βράδυ. Κανενός είδους «λύση» του εσωκομματικού δράματος δεν θα επέλθει. Σαν όλοι, από την κορυφή μέχρι τη βάση, να έχουν αφήσει το τελικό ξεκαθάρισμα του τοπίου για «μετά». Για ένα ασαφές (και ως εκ τούτου σκοτεινό και απροσδιόριστο) «μετά»...
Πηγή

Περισσότερα... »
16:45
Η ιστορία άλλοτε γεννάει και άλλοτε... αποβάλλει και ξεχνάει
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Στην τριακοστή έκτη επέτειο από τη «Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη», έναν χρόνο (παρά κάτι) από μια συντριπτική εκλογική νίκη, παραμονές μιας εκλογικής αναμέτρησης για την Αυτοδιοίκηση, με σημαία μάλιστα μια πολυδιαφημισμένη μεταρρύθμιση όπως ο «Καλλικράτης», παραμονές ενός... πολυαναμενόμενου ανασχηματισμού, η έναρξη των εργασιών του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να είναι πανηγυρική. Θα μπορούσε, αλλά δεν είναι.

Το κοινωνικό κλίμα όλοι το γνωρίζουμε. Δεν θα είχε νόημα να επαναλάβουμε όλα όσα ήδη έχουμε πολλές φορές αναφέρει και αξιολογήσει για την κατάσταση της χώρας και της οικονομίας, αλλά και για τη ζοφερή προοπτική. Σήμερα ας μιλήσουμε μόνο για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ:

● Αυτό που ξεκίνησε τη μεγάλη πορεία του φέροντας στο όνομά του τον βαρύ όρο «Κίνημα», αλλά λειτούργησε ως κόμμα και εξελίχθηκε σε νομέα εξουσίας – πάση δυνάμει, πάση θυσία και με κάθε κόστος.

● Αυτό που αφιέρωνε τις πρώτες λέξεις της «Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη» στην τραγωδία της Κύπρου, για να ταυτιστεί εσχάτως με το «Ναι» στο επαίσχυντο Σχέδιο Ανάν.

● Αυτό που έκανε μυριόστομο σύνθημα τη «Λαϊκή κυριαρχία» και την «Εθνική ανεξαρτησία», για να μιλάει σήμερα για υποχρεωτικά «μειωμένη εθνική κυριαρχία».

Τι έγινε όλα αυτά τα χρόνια; Τι συνέβη σε αυτό το κόμμα, το οποίο αποτέλεσε το κέντρο του πολιτικού συστήματος και το επίκεντρο όλων των αλλαγών που επισυνέβησαν στην ελληνική κοινωνία από τη Μεταπολίτευση και ύστερα;

Η πλήρης κυριαρχία

Είναι δύσκολο να υποτιμήσει κάποιος το ότι τόσο οι ορκισμένοι εχθροί όσο και οι παθιασμένοι φίλοι του πάντα συμφωνούσαν: «Η κοινωνία είναι ΠΑΣΟΚ».

Το ΠΑΣΟΚ νικούσε και το ΠΑΣΟΚ έχανε στις εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ θριάμβευε, κατέρρεε, τιμωρούνταν, επανέκαμπτε, κυριαρχούσε, ξαναπερνούσε στο Καθαρτήριο και, αντί για την Κόλαση, ξαναβρισκόταν στον Παράδεισο. Σαν όλοι οι υπόλοιποι, παρά τις δραματικές μεταβολές στο πολιτικό σύστημα και την κοινωνία, να συμμετείχαν μόνο ως κομπάρσοι και συμπλήρωμά του.

Όλη η αντιφατικότητα της ελληνικής κοινωνίας αντικατοπτριζόταν πάνω του: οι πιο βαριές ιδεολογικές κορώνες και οι μεγαλύτερες «κωλοτούμπες», οι σημαντικότερες θεσμικές αλλαγές και τα πιο ηχηρά σκάνδαλα, η λαϊκή λατρεία και η οργή, η σαρωτική αποδοχή και η πλήρης απόρριψη να εναλλάσσονται συνεχώς. Με τρόπο που να νομίζει κανείς ότι η κοινωνία θα παραμείνει αιωνίως... ΠΑΣΟΚ.

1. Ο Αντρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του 1980 ανήλθε θριαμβευτικά σαρώνοντας την πολιτικά, ιδεολογικά και κοινωνικά εξαντλημένη Δεξιά. Την παράταξη που, ως νικήτρια του εμφυλίου, καθόρισε την πορεία της χώρας προς την πλήρη εξάρτηση και τη χούντα.

Ύστερα από μια θυελλώδη διπλή κυβερνητική θητεία, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε υπό το βάρος του κολοσσιαίας πολιτικής σημασίας Σκανδάλου Κοσκωτά, λοιδορούμενος για τις προσωπικές επιλογές του, συρόμενος στο Ειδικό Δικαστήριο, χλευαζόμενος από τους μέχρι τότε φίλους ή και υποτελείς του. Είδε ακόμη και τον πιο μισητό πολιτικό του αντίπαλο, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, να θριαμβεύει εις βάρος του.

Κι όμως, παρά την ετοιμόρροπη υγεία του, παρ’ ότι είχε υπάρξει κατηγορούμενος, παρ’ όσα φοβερά είχαν συμβεί εκείνη την απίστευτη περίοδο, σε μια τετραετία επανήλθε θριαμβευτής και μόνον ο θάνατος τον χώρισε από τον μεγάλο του έρωτα: την εξουσία!

2. Ο... αιώνιος αντίπαλός του, ο Μητσοτάκης, ύστερα από την πιο αμφιλεγόμενη κυβερνητική θητεία της Μεταπολίτευσης, εγκατέλειψε τη διακυβέρνηση της χώρας κακήν κακώς και μαζί κάθε πιθανότητα να την ξαναδεί.

Κι όχι μόνο αυτό: Ενώ ο γιος του «μισητού» Αντρέα αναρριχήθηκε κι αυτός στην πρωθυπουργία, το Μητσοτακαίικο γνωρίζει τη μια ήττα μετά την άλλη – ακόμη και από τον «προδότη» της κυβέρνησής του, τον Σαμαρά, που από το πουθενά επέστρεψε για να πάρει το κόμμα από τη «σίγουρη» θριαμβεύτρια Ντόρα! – και είναι αμφίβολο αν η συγκεκριμένη πολιτική Οικογένεια, σε ορατό χρονικό ορίζοντα, θα ξαναγευθεί το νέκταρ της νίκης.

3. Ο... δεδηλωμένος θαυμαστής του Αντρέα, ο ανιψιός του άλλου μεγάλου αντιπάλου του, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Δεύτερος, κατέρρευσε... μόνος του – με το ΠΑΣΟΚ απέναντί του μισοδιαλυμένο! – υπό το βάρος ενός γελοιωδέστατου σκανδάλου, όπως αυτό του Βατοπεδίου. Παρ’ όλα αυτά, είναι μάλλον απίθανο να τον ξαναδούμε να ορθοποδεί – πόσο μάλλον να επιστρέφει.

4. Το ίδιο ισχύει, όπως φαίνεται, και για τον μακροβιότερο πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης, τον επί χρόνια «καταλληλότερο», τον μόνο άνθρωπο που εισέπραξε, σε προσωπικό επίπεδο, τη σχεδόν απόλυτη μιντιακή αποδοχή. Τον Κωνσταντίνο Σημίτη. Όλα έχουν τελειώσει και γι’ αυτόν...

Η σύγχυση και η αβεβαιότητα

Τα συγγενή χαρακτηριστικά των επιγόνων του Αντρέα Παπανδρέου, για να τα συνοψίσουμε, ήταν όλα κι όλα μόλις δύο: Όλοι, είτε κομματικοί είτε αντίπαλοι, απλώς προσεταιρίστηκαν και προσέλκυσαν – χωρίς ποτέ να σαγηνεύσουν – το «κοινό του». Όλοι αναδείχθηκαν όχι ως αυτόφωτοι θριαμβευτές, αλλά ως διάδοχοι, εκμεταλλευόμενοι την κατάρρευση των προηγούμενων.

Κι όμως, το κόμμα που καθόρισε, χαρακτήρισε και σφράγισε ανεξίτηλα τη Μεταπολίτευση, με όλα τα θετικά και αρνητικά του (τα οποία δεν είναι το αντικείμενο αυτού του σημειώματος), σήμερα, υπό το βάρος της επαχθούς επιτήρησης, του «ξορκισμένου» κάποτε – διά χειλέων Αντρέα – ΔΝΤ, της οικονομικής κατάρρευσης, της απειλής για πτώχευση, την οποία ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου επισείει σε κάθε του βήμα, βιώνει μια εντελώς νέα εποχή. Πλήρη αβεβαιότητας και σύγχυσης.

Το ΠΑΣΟΚ των κάποτε πανίσχυρων κομματικών οργανώσεων και συνδικάτων βλέπει τον κόσμο – που κάποτε αποτελούσε το οξυγόνο του – να έχει πάει ήδη σπίτι του.

Πριν από δυόμισι μόλις χρόνια, είδε μεγάλο μέρος του κόσμου του να φεύγει μαζικά για το «δίπλα μαγαζί», τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα και του Αλαβάνου. Όμως όσοι είχαν τη στοιχειώδη προνοητικότητα έβλεπαν ότι ο επαναπατρισμός δεν θα αργούσε – όπως κι έγινε.

Τώρα οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μεγάλο μέρος του κόσμου του ΠΑΣΟΚ να αναχωρεί και πάλι, αλλά χωρίς ορατή κατεύθυνση. Τώρα, χωρίς κάποιον σαφή προορισμό, ελλείψει στιβαρής, αξιόπιστης και με σαφή προοπτική αντιπολίτευσης, βγαίνει στο ξέφωτο και περιμένει. Άγνωστη και δυσερμήνευτη η προσδοκία του. Άλλωστε φαίνεται πως δεν έχει από πού να κρατηθεί:

1. Ο συνδικαλιστικός κορμός δείχνει να έχει αποσαθρωθεί. Στο νομοσχέδιο Γιαννίτση βγήκε μπροστά και το ανέτρεψε. Τώρα κλαψουρίζει ότι:

● «Η πτώχευση των δημοσίων οικονομικών δεν μπορεί να συμπαρασύρει την πραγματική οικονομία και τους ανθρώπους του μόχθου». (Απίστευτη δήλωση, κι όμως αληθινή!)

● «Δεν έχει νόημα, νομίζω, η παρουσία μας στα εγκαίνια της ΔΕΘ, αλλά η συμμετοχή μας στο συλλαλητήριο των συνδικάτων»! (Δικαιολογημένη η απογοήτευση του εργατοπατέρα: Τόσα χρόνια το σινάφι του είχε μάθει να πηγαίνει στις δεξιώσεις, τις ΜΚΟ και να εισπράττει άκοπα πολιτική υπεραξία, χωρίς το βαρύ χρέος να τα βάζει με κακές... τρόικες).

Η κινητήριος δύναμη του ΠΑΣΟΚ, αυτή που στο τέλος κατάφερνε να ενσωματώνει, να απορροφά και να μετασχηματίζει τη λαϊκή δυσφορία στα δύσκολα, δείχνει εξαντλημένη, βυθισμένη στην απαξίωση.

2. Στο κυβερνητικό επίπεδο οι υπουργοί τρέχουν να κρυφτούν φοβούμενοι να εκτεθούν στη λαϊκή ψήφο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ο Γ. Παπανδρέου τους υπόσχεται ότι οι περιφερειάρχες θα είναι «ισότιμοι, αν όχι και πιο ουσιαστικοί από τους υπουργούς», αλλά σχεδόν κανείς δεν πείθεται – ούτε καν αυτοί που είναι απλώς... πρώην και τίποτε δεν τους εξασφαλίζει ότι θα έχουν κι άλλη ευκαιρία. Κι ας απειλεί ο πρωθυπουργός ότι αυτός θα ορίσει από ποια θέση ο καθένας θα υπηρετήσει το κόμμα και την κυβέρνηση.

3. Στο κοινοβουλευτικό, όπου τα κοινωνικά μηνύματα έρχονται αδιαμεσολάβητα, ήδη τρεις βουλευτές είναι απόντες, αλλά χωρίς σαφή προορισμό. Άλλοι ανησυχούν, παρ’ ότι έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία, ότι τους περιμένουν άσχημες μέρες.

4. Στο κομματικό φαίνεται – ύστερα από πολλά χρόνια αδυνατίσματος όλων των κομματικών μηχανισμών είναι η αλήθεια – ότι τίποτε δεν λειτουργεί σωστά. Η συνεχής αιμοδότηση με νέα στελέχη φαίνεται να έχει στερέψει και η διαχείριση του υπάρχοντος δυναμικού είναι απλώς... ανύπαρκτη.

Ακόμη και οι προσωπικές φιλοδοξίες, ισχυρότατος μοχλός κοινωνικής και πολιτικής ανάδειξης, σαν να μην αποτελούν πια ισχυρό κίνητρο. Η παραίτηση, η ιδιώτευση και η αποφυγή ανάληψης πολιτικού ρίσκου κυριαρχούν. Οι μόνοι που προκαλούν θόρυβο γύρω από το όνομά τους προσδοκώντας αναβαθμισμένα οφίτσια είναι κάποιοι... Ιζνογκούντ. Άνευ λοιπών προσόντων.

Ένα απροσδιόριστο «μετά»

Σ’ αυτό το κλίμα, μάλλον έως την Κυριακή το βράδυ, θα ανακοινωθούν οι «βαριές» υποψηφιότητες για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Επίσης τα ονόματα τού – όποιας έκτασης – ανασχηματισμού. Ίσως ακουστούν οι φωνές της υφέρπουσας κριτικής. Ίσως υπάρξουν και αποχωρήσεις στελεχών. Και ύστερα θα έλθει η ΔΕΘ, όπου θα «κλειδώσει» η φτώχεια για πολλούς ακόμη απ’ αυτούς που κάποτε αποτελούσαν τον πανίσχυρο κομματικό κορμό.

Τίποτε όμως δεν θα τελειώσει την Κυριακή το βράδυ. Κανενός είδους «λύση» του εσωκομματικού δράματος δεν θα επέλθει. Σαν όλοι, από την κορυφή μέχρι τη βάση, να έχουν αφήσει το τελικό ξεκαθάρισμα του τοπίου για «μετά». Για ένα ασαφές (και ως εκ τούτου σκοτεινό και απροσδιόριστο) «μετά»...
Πηγή

Περισσότερα... »
16:22
Για ένα χρόνο των εμπάργκο σιτηρών από την Ρωσία
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Το εμπάργκο στις εξαγωγές ρωσικών σιτηρών, που επιβλήθηκε αυτό το καλοκαίρι μετά τον καύσωνα και την ξηρασία, δεν θα αρθεί πριν από τη συγκομιδή του 2011, δήλωσε σήμερα ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν.
"Δεν εξετάζουμε το ενδεχόμενη ακύρωσης (του εμπάργκο) στις εξαγωγές σιτηρών πριν από τη συγκομιδή του ερχόμενου έτους και προτού γίνει γνωστή η κατάσταση των αποθεμάτων σιτηρών", δήλωσε ο Πούτιν στη διάρκεια υπουργικού συμβουλίου.
Η ρωσική κυβέρνηση επέβαλε το εμπάργκο αυτό από τις 15 Αυγούστου ως τις 31 Δεκεμβρίου φέτος για να περιορίσει την αύξηση των τιμών που προκλήθηκε από την καταστροφή σοδειών στη Ρωσία λόγω του καύσωνα και της ξηρασίας του καλοκαιριού.
Ωστόσο ο Πούτιν είχε προβλέψει ότι το έκτακτο αυτό μέτρο μπορεί να επεκτεινόταν και πέραν αυτής της ημερομηνίας σε σχέση με την κατάσταση των σοδειών.
Τι μπορεί να σημάνει κάτι τέτοιο για την διεθνή επάρκεια σιτηρών; Ίσως και να ξεκινάει ένας πολύ σημαντικός κύκλος αυξήσεων σε είδη διατροφής που έχουν ως βάση τα σιτηρά...

Περισσότερα... »
16:22
Για ένα χρόνο των εμπάργκο σιτηρών από την Ρωσία
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Το εμπάργκο στις εξαγωγές ρωσικών σιτηρών, που επιβλήθηκε αυτό το καλοκαίρι μετά τον καύσωνα και την ξηρασία, δεν θα αρθεί πριν από τη συγκομιδή του 2011, δήλωσε σήμερα ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν.
"Δεν εξετάζουμε το ενδεχόμενη ακύρωσης (του εμπάργκο) στις εξαγωγές σιτηρών πριν από τη συγκομιδή του ερχόμενου έτους και προτού γίνει γνωστή η κατάσταση των αποθεμάτων σιτηρών", δήλωσε ο Πούτιν στη διάρκεια υπουργικού συμβουλίου.
Η ρωσική κυβέρνηση επέβαλε το εμπάργκο αυτό από τις 15 Αυγούστου ως τις 31 Δεκεμβρίου φέτος για να περιορίσει την αύξηση των τιμών που προκλήθηκε από την καταστροφή σοδειών στη Ρωσία λόγω του καύσωνα και της ξηρασίας του καλοκαιριού.
Ωστόσο ο Πούτιν είχε προβλέψει ότι το έκτακτο αυτό μέτρο μπορεί να επεκτεινόταν και πέραν αυτής της ημερομηνίας σε σχέση με την κατάσταση των σοδειών.
Τι μπορεί να σημάνει κάτι τέτοιο για την διεθνή επάρκεια σιτηρών; Ίσως και να ξεκινάει ένας πολύ σημαντικός κύκλος αυξήσεων σε είδη διατροφής που έχουν ως βάση τα σιτηρά...

Περισσότερα... »
16:21
Αντίο τζαμί λένε στην Αυστρία
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Αυτός είναι ο τίτλος του βιντεοπαιχνιδιού που κυκλοφόρησε το αυστριακό κόμμα Ελευθερία της Αυστρίας (FPO) προκειμένου να προωθήσει την καμπάνια του ενόψει των βουλευτικών εκλογών στο κρατίδιο της Στύριας, μια περιοχή με μεγάλο πληθυσμό μουσουλμάνων.
Στόχος του παίκτη είναι να μην επιτρέψει την ανέγερση δεκάδων μιναρέδων. Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρει, η φωνή του μουεζίνη καλεί για προσευχή και δεκάδες μιναρέδες εμφανίζονται σε ολόκληρη την πόλη. Ενδεικτικό της επιτυχίας και της αποδοχής του παιχνιδιού από τον κόσμο είναι το γεγονός ότι μέχρι τη Δευτέρα πάνω από 60.000 χρήστες έχουν επισκεφτεί και παίξει το εν λόγω παιχνίδι.
Φυσικά οι διεθνιστές της Αυστρίας με τον φόβο μιας ακόμη επιτυχίας του «ξενοφοβικού και ρατσιστικού», όπως συνηθίζουν να αποκαλούν, κόμμα του Στράχε, ζήτησαν την παρέμβαση του εισαγγελέα ο οποίος διενεργεί έρευνα για το αν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των μουσουλμάνων.
Είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι δεδομένο πως οι πολίτες των χωρών της πολιτισμένης Δύσης αντιδρούν στο αποτυχημένο μοντέλο της πολυπολιτισμικής Ευρώπης που τους κάνει να νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Με μοντέρνους τρόπους και έξυπνες ιδέες τα κινήματα της υπόλοιπης Ευρώπης προωθούν την ατζέντα τους και αποκτούν τεράστια εκλογική δύναμη, αφού το εκλογικό σώμα βρίσκει τις ριζοσπαστικές λύσεις που ψάχνει στα χρόνια προβλήματά του.
Ο σύνδεσμος για το παιχνίδι www.moschee-baba.at

Γιάννης Πήλιουρας

Περισσότερα... »
16:21
Αντίο τζαμί λένε στην Αυστρία
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Αυτός είναι ο τίτλος του βιντεοπαιχνιδιού που κυκλοφόρησε το αυστριακό κόμμα Ελευθερία της Αυστρίας (FPO) προκειμένου να προωθήσει την καμπάνια του ενόψει των βουλευτικών εκλογών στο κρατίδιο της Στύριας, μια περιοχή με μεγάλο πληθυσμό μουσουλμάνων.
Στόχος του παίκτη είναι να μην επιτρέψει την ανέγερση δεκάδων μιναρέδων. Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρει, η φωνή του μουεζίνη καλεί για προσευχή και δεκάδες μιναρέδες εμφανίζονται σε ολόκληρη την πόλη. Ενδεικτικό της επιτυχίας και της αποδοχής του παιχνιδιού από τον κόσμο είναι το γεγονός ότι μέχρι τη Δευτέρα πάνω από 60.000 χρήστες έχουν επισκεφτεί και παίξει το εν λόγω παιχνίδι.
Φυσικά οι διεθνιστές της Αυστρίας με τον φόβο μιας ακόμη επιτυχίας του «ξενοφοβικού και ρατσιστικού», όπως συνηθίζουν να αποκαλούν, κόμμα του Στράχε, ζήτησαν την παρέμβαση του εισαγγελέα ο οποίος διενεργεί έρευνα για το αν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των μουσουλμάνων.
Είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι δεδομένο πως οι πολίτες των χωρών της πολιτισμένης Δύσης αντιδρούν στο αποτυχημένο μοντέλο της πολυπολιτισμικής Ευρώπης που τους κάνει να νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Με μοντέρνους τρόπους και έξυπνες ιδέες τα κινήματα της υπόλοιπης Ευρώπης προωθούν την ατζέντα τους και αποκτούν τεράστια εκλογική δύναμη, αφού το εκλογικό σώμα βρίσκει τις ριζοσπαστικές λύσεις που ψάχνει στα χρόνια προβλήματά του.
Ο σύνδεσμος για το παιχνίδι www.moschee-baba.at

Γιάννης Πήλιουρας

Περισσότερα... »
16:20
Ανεπιθύμητη αλλά αδιάφορη για το ΔΝΤ μία πιθανή πτώχευση της Ελλάδας!!!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Αδιαφορεί το ΔΝΤ για την περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας κι έτσι αποκαλύπτεται πως η τρόικα δεν ενδιαφέρεται για την οικονομική διάσωση της χώρας
Απίθανο θεωρεί το ενδεχόμενο να χρεοκοπήσει η Ελλάδα ο οικονομολόγος του ΔΝΤ, Paulo Mauro, αλλά και αν δηλώσει χρεοκοπία, αυτή δε...θα έχει νόημα αφού δεν απευθύνεται στις αγορές για το δανεισμό της. Σε μία τρισέλιδη ανακοίνωση τύπου, ο Mauro στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα τις αγορές, όπου τις τελευταίες εβδομάδες έχουν επαναφέρει τα απαισιόδοξα σενάρια για την πορεία προσαρμογής της χώρας μας, θεωρώντας ότι το πακέτο ΕΕ/ΔΝΤ μόνο καθυστερεί μία προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία.
Ο Mauro αφήνει σαφείς αιχμές έναντι των αναλυτών της Citigroup οι οποίοι το Μάιο θεωρούσαν βέβαιη ή τη στάση πληρωμών της Ελλάδας ή την αναδιάρθρωση και επιμήκυνση του χρέους της κατά 5 χρόνια. Μάλιστα, χωρίς να παραλείπει τις εκτιμήσεις που θέλουν το ελληνικό χρέος να αγγίζει το 150% του ΑΕΠ της χώρας, αναφέρει ότι τα τελευταία 30 χρόνια όσες χώρες εφάρμοσαν ανάλογα προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης με αυτό της Ελλάδας τα κατάφεραν χωρίς τη «δήλωση» της χρεοκοπίας. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι κι αν δηλώσει η Ελλάδα χρεοκοπία αυτό δε θα σημαίνει τίποτα αφού δεν θα βγει στις αγορές για τρία χρόνια, έχοντας αρκετό χρόνο ώστε να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών.
Επιπλέον, θίγει το ζήτημα των επιτοκίων που καταβάλλει η Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι αν και το επιτόκιο του νέου δανεισμού είναι υψηλό, ο μέσος όρος τους κόστους δανεισμού είναι χαμηλότερος από το κόστος δανεισμού των αναπτυσσόμενων χωρών που είχαν δηλώσει στο παρελθόν χρεοκοπία.
Στην έκθεση του ο Mauro κάνει εκτενή αναφορά και σε άλλες 23 χώρες, επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας στην Ευρώπη έχει υπερεκτιμηθεί από τις αγορές. Ωστόσο θεωρεί ότι κοντά στα όρια τους για το ύψος του χρέους βρίσκονται η Ισλανδία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ιαπωνία, ενώ η Ιρλανδία, οι ΗΠΑ, η Μ. Βρετανία και η Ισπανία κινούνται προς επικίνδυνα «εδάφη». Παρόλα αυτά θεωρεί ότι η προσέγγιση των ορίων τους χρέους από μια χώρα δε σημαίνει ότι θα έχει και αρνητική επίπτωση στις αγορές. Για παράδειγμα αναφέρει την Ιαπωνία, η οποία εξυπηρετεί το χρέος της από την εγχώρια ζήτηση, εκμεταλλευόμενη την τεράστια «δεξαμενή» των αποταμιεύσεων των πολιτών της.
Ο οικονομολόγος του ΔΝΤ αποδίδει την αύξηση του χρέους των ανεπτυγμένων χωρών στις δημόσιες δαπάνες, και ιδιαίτερα στα κεφάλαια που προωθούνταν στα συστήματα υγείας. Η πρόσφατη κρίση αν και επιδείνωσε την κατάσταση, ο Mauro θεωρεί ότι τα προγράμματα στήριξης συγκεκριμένων κλάδων της οικονομίας που έπασχαν λίγο επηρέασαν τα συνολικά χρέη. Σκοπός πλέον πρέπει να είναι η μείωση του χρέους σε διαχειρίσιμα επίπεδα, ενώ θα πρέπει να δοθεί μεγάλο βάρος στις αναπτυξιακές επενδύσεις.
Τέλος, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός παγκόσμιου οργανισμού φορολογίας, ο οποίος θα συντονίζει τις φορολογικές πολιτικές ώστε να μην υπάρχει το φαινόμενο των «φορολογικών παραδείσων» που απορροφούν μεγάλο μέρος των επενδύσεων.

«Αχρείαστη, ανεπιθύμητη και απίθανη» η αναδιάρθρωση
Η ανακοίνωση του Mauro εκδόθηκε με αφορμή τη δημοσίευση έκθεσης μελετητών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία δόθηκε χθες στη δημοσιότητα και ασκεί σφοδρή κριτική σε όσους υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες που αντιμετωπίζουν προβλήματα, θα πρέπει είτε να κηρύξουν στάση πληρωμών, είτε να ζητήσουν αναδιάρθρωση του χρέους τους. Οι συντάκτες της έκθεσης επιτίθενται μάλιστα ειδικά σε οικονομικούς αρθρογράφους και ειδικούς των αγορών, οι οποίοι πυροδοτούν τα σχετικά σενάρια.
Η έκθεση φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Default in Today’s Advanced Economies: Unnecessary Undesirable, and Unlikely» και υπογράφεται από τους Carlo Cottarelli, Lorenzo Forni, Jan Gottschalk και Paolo Mauro. Εξετάζει τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών της χρεοκοπίας και τα καταρρίπτει. Ειδικότερα, απαντά σε όσους σημειώνουν ότι η δημοσιονομική προσαρμογή που απαιτείται για να αποφευχθεί η αναδιάρθρωση είναι πολύ μεγάλη και οδηγεί σε φαύλο κύκλο συρρίκνωσης της οικονομίας, με τα εξής επιχειρήματα: πρώτον, ανάλογες προσαρμογές είναι μεν δύσκολες, αλλά έχουν γίνει και στο παρελθόν. Δεύτερον, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης, οι προϋπολογισμοί των κρατών πρέπει να είναι αναγκαστικά πλεονασματικοί και άρα θα χρειάζεται ούτως ή άλλως η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή. Στο επιχείρημα ότι το κόστος της εξυπηρέτησης του χρέους είναι δυσβάσταχτο, οι συντάκτες της έκθεσης αποδεικνύουν με στοιχεία ότι δεν είναι τα τοκοχρεολύσια που επιβαρύνουν τόσο πολύ τους προϋπολογισμούς, όσο η συνεχής παραγωγή ελλειμμάτων. Στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών κρατών, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η περίοδος ωρίμανσης του χρέους είναι αρκετά μεγάλη μάλιστα, ώστε να τους αφήνει αρκετό χρόνο να περιμένουν πτώση των spreads και επομένως φθηνό δανεισμό. Στο επιχείρημα ότι μόλις ο προϋπολογισμός της Ελλάδας αρχίζει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα, τότε θα είναι πιθανή η αναδιάρθρωση, οι συντάκτες αντιτείνουν ό,τι όποτε αυτό συνέβη στο παρελθόν, οι χώρες με τους πρωτογενώς πλεονασματικούς προϋπολογισμούς προτίμησαν να μη χρεοκοπήσουν (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, το 1994). Επιπλέον, η χρεοκοπία και η έξοδος από το ευρώ θα προκαλέσει πολύ χειρότερες πολιτικές αναταράξεις στη χώρα που θα το επιλέξει, από τις αναταράξεις που προκαλούν τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η προσαρμογή μπορεί να γίνει λιγότερο επίπονη, αν συνοδεύεται από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα.
Συμπερασματικά – και σύμφωνα πάντα με τους συντάκτες της έκθεσης – η αναδιάρθρωση είναι «αχρείαστη, ανεπιθύμητη και απίθανη». Ταυτόχρονα όμως, το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι τα μέσα ποσοστά χρέους προς ΑΕΠ στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία δύο χρόνια (από 78% του ΑΕΠ το 2007, σε 97% το 2009, με προοπτική να φτάσουν το 115% μέχρι το 2015), γεγονός που ενδεχομένως να έχει εκρηκτικές συνέπειες. Για αυτό και συστήνεται η λήψη άμεσων μέτρων προσαρμογής.

Περισσότερα... »
16:20
Ανεπιθύμητη αλλά αδιάφορη για το ΔΝΤ μία πιθανή πτώχευση της Ελλάδας!!!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Αδιαφορεί το ΔΝΤ για την περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας κι έτσι αποκαλύπτεται πως η τρόικα δεν ενδιαφέρεται για την οικονομική διάσωση της χώρας
Απίθανο θεωρεί το ενδεχόμενο να χρεοκοπήσει η Ελλάδα ο οικονομολόγος του ΔΝΤ, Paulo Mauro, αλλά και αν δηλώσει χρεοκοπία, αυτή δε...θα έχει νόημα αφού δεν απευθύνεται στις αγορές για το δανεισμό της. Σε μία τρισέλιδη ανακοίνωση τύπου, ο Mauro στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα τις αγορές, όπου τις τελευταίες εβδομάδες έχουν επαναφέρει τα απαισιόδοξα σενάρια για την πορεία προσαρμογής της χώρας μας, θεωρώντας ότι το πακέτο ΕΕ/ΔΝΤ μόνο καθυστερεί μία προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία.
Ο Mauro αφήνει σαφείς αιχμές έναντι των αναλυτών της Citigroup οι οποίοι το Μάιο θεωρούσαν βέβαιη ή τη στάση πληρωμών της Ελλάδας ή την αναδιάρθρωση και επιμήκυνση του χρέους της κατά 5 χρόνια. Μάλιστα, χωρίς να παραλείπει τις εκτιμήσεις που θέλουν το ελληνικό χρέος να αγγίζει το 150% του ΑΕΠ της χώρας, αναφέρει ότι τα τελευταία 30 χρόνια όσες χώρες εφάρμοσαν ανάλογα προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης με αυτό της Ελλάδας τα κατάφεραν χωρίς τη «δήλωση» της χρεοκοπίας. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι κι αν δηλώσει η Ελλάδα χρεοκοπία αυτό δε θα σημαίνει τίποτα αφού δεν θα βγει στις αγορές για τρία χρόνια, έχοντας αρκετό χρόνο ώστε να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών.
Επιπλέον, θίγει το ζήτημα των επιτοκίων που καταβάλλει η Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι αν και το επιτόκιο του νέου δανεισμού είναι υψηλό, ο μέσος όρος τους κόστους δανεισμού είναι χαμηλότερος από το κόστος δανεισμού των αναπτυσσόμενων χωρών που είχαν δηλώσει στο παρελθόν χρεοκοπία.
Στην έκθεση του ο Mauro κάνει εκτενή αναφορά και σε άλλες 23 χώρες, επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας στην Ευρώπη έχει υπερεκτιμηθεί από τις αγορές. Ωστόσο θεωρεί ότι κοντά στα όρια τους για το ύψος του χρέους βρίσκονται η Ισλανδία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ιαπωνία, ενώ η Ιρλανδία, οι ΗΠΑ, η Μ. Βρετανία και η Ισπανία κινούνται προς επικίνδυνα «εδάφη». Παρόλα αυτά θεωρεί ότι η προσέγγιση των ορίων τους χρέους από μια χώρα δε σημαίνει ότι θα έχει και αρνητική επίπτωση στις αγορές. Για παράδειγμα αναφέρει την Ιαπωνία, η οποία εξυπηρετεί το χρέος της από την εγχώρια ζήτηση, εκμεταλλευόμενη την τεράστια «δεξαμενή» των αποταμιεύσεων των πολιτών της.
Ο οικονομολόγος του ΔΝΤ αποδίδει την αύξηση του χρέους των ανεπτυγμένων χωρών στις δημόσιες δαπάνες, και ιδιαίτερα στα κεφάλαια που προωθούνταν στα συστήματα υγείας. Η πρόσφατη κρίση αν και επιδείνωσε την κατάσταση, ο Mauro θεωρεί ότι τα προγράμματα στήριξης συγκεκριμένων κλάδων της οικονομίας που έπασχαν λίγο επηρέασαν τα συνολικά χρέη. Σκοπός πλέον πρέπει να είναι η μείωση του χρέους σε διαχειρίσιμα επίπεδα, ενώ θα πρέπει να δοθεί μεγάλο βάρος στις αναπτυξιακές επενδύσεις.
Τέλος, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός παγκόσμιου οργανισμού φορολογίας, ο οποίος θα συντονίζει τις φορολογικές πολιτικές ώστε να μην υπάρχει το φαινόμενο των «φορολογικών παραδείσων» που απορροφούν μεγάλο μέρος των επενδύσεων.

«Αχρείαστη, ανεπιθύμητη και απίθανη» η αναδιάρθρωση
Η ανακοίνωση του Mauro εκδόθηκε με αφορμή τη δημοσίευση έκθεσης μελετητών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία δόθηκε χθες στη δημοσιότητα και ασκεί σφοδρή κριτική σε όσους υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες που αντιμετωπίζουν προβλήματα, θα πρέπει είτε να κηρύξουν στάση πληρωμών, είτε να ζητήσουν αναδιάρθρωση του χρέους τους. Οι συντάκτες της έκθεσης επιτίθενται μάλιστα ειδικά σε οικονομικούς αρθρογράφους και ειδικούς των αγορών, οι οποίοι πυροδοτούν τα σχετικά σενάρια.
Η έκθεση φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Default in Today’s Advanced Economies: Unnecessary Undesirable, and Unlikely» και υπογράφεται από τους Carlo Cottarelli, Lorenzo Forni, Jan Gottschalk και Paolo Mauro. Εξετάζει τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών της χρεοκοπίας και τα καταρρίπτει. Ειδικότερα, απαντά σε όσους σημειώνουν ότι η δημοσιονομική προσαρμογή που απαιτείται για να αποφευχθεί η αναδιάρθρωση είναι πολύ μεγάλη και οδηγεί σε φαύλο κύκλο συρρίκνωσης της οικονομίας, με τα εξής επιχειρήματα: πρώτον, ανάλογες προσαρμογές είναι μεν δύσκολες, αλλά έχουν γίνει και στο παρελθόν. Δεύτερον, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης, οι προϋπολογισμοί των κρατών πρέπει να είναι αναγκαστικά πλεονασματικοί και άρα θα χρειάζεται ούτως ή άλλως η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή. Στο επιχείρημα ότι το κόστος της εξυπηρέτησης του χρέους είναι δυσβάσταχτο, οι συντάκτες της έκθεσης αποδεικνύουν με στοιχεία ότι δεν είναι τα τοκοχρεολύσια που επιβαρύνουν τόσο πολύ τους προϋπολογισμούς, όσο η συνεχής παραγωγή ελλειμμάτων. Στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών κρατών, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η περίοδος ωρίμανσης του χρέους είναι αρκετά μεγάλη μάλιστα, ώστε να τους αφήνει αρκετό χρόνο να περιμένουν πτώση των spreads και επομένως φθηνό δανεισμό. Στο επιχείρημα ότι μόλις ο προϋπολογισμός της Ελλάδας αρχίζει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα, τότε θα είναι πιθανή η αναδιάρθρωση, οι συντάκτες αντιτείνουν ό,τι όποτε αυτό συνέβη στο παρελθόν, οι χώρες με τους πρωτογενώς πλεονασματικούς προϋπολογισμούς προτίμησαν να μη χρεοκοπήσουν (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, το 1994). Επιπλέον, η χρεοκοπία και η έξοδος από το ευρώ θα προκαλέσει πολύ χειρότερες πολιτικές αναταράξεις στη χώρα που θα το επιλέξει, από τις αναταράξεις που προκαλούν τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η προσαρμογή μπορεί να γίνει λιγότερο επίπονη, αν συνοδεύεται από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα.
Συμπερασματικά – και σύμφωνα πάντα με τους συντάκτες της έκθεσης – η αναδιάρθρωση είναι «αχρείαστη, ανεπιθύμητη και απίθανη». Ταυτόχρονα όμως, το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι τα μέσα ποσοστά χρέους προς ΑΕΠ στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία δύο χρόνια (από 78% του ΑΕΠ το 2007, σε 97% το 2009, με προοπτική να φτάσουν το 115% μέχρι το 2015), γεγονός που ενδεχομένως να έχει εκρηκτικές συνέπειες. Για αυτό και συστήνεται η λήψη άμεσων μέτρων προσαρμογής.

Περισσότερα... »
16:18
Εντοπίστηκε οπλοστάσιο στα σύνορα με την Αλβανία
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Ολόκληρο οπλοστάσιο βρέθηκε θαμμένο και συσκευασμένο σε ορεινή περιοχή της Διποταμίας Καστοριάς κοντά στα σύνορα με Αλβανία
- Χιλιάδες φυσίγγια πολεμικών όπλων, χειροβομβίδες, υποπολυβόλα
Όπως ανακοινώθηκε, αστυνομικοί εντόπισαν και κατέσχεσαν τέσσερα πολεμικά τυφέκια (τρία τύπου Καλάζνικοφ κι ένα τύπου Μάνλιχερ), τρία υποπολυβόλα αγνώστου τύπου και προέλευσης, οκτώ γεμιστήρες πολεμικού όπλου, δεκατέσσερις χειροβομβίδες αγνώστου προελεύσεως, δεκατέσσερις κοινούς πυροκροτητές χειροβομβίδων, 18.415 φυσίγγια πολεμικών όπλων διαφόρων διαμετρημάτων και δύο συσκευασίες εκρηκτικής ύλης ΤΝΤ συνολικού βάρους 500 γραμμαρίων.
Προανάκριση για την περίεργη υπόθεση διενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Καστοριάς.
Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι ποιοί και πότε τοποθέτησαν αυτά τα όπλα στο συγκεκριμένο σημείο όπου και βρέθηκαν. Το πλήθος του οπλισμού υποδηλώνει οργάνωση, με ικανότητα μεταφοράς τέτοιων σημαντικών και επικίνδυνων φορτίων.
Το συγκεκριμένο οπλοστάσιο βρέθηκε επειδή η περιοχή κατοικείται από Έλληνες πολίτες. Τι συμβαίνει όμως σε άλλες περιοχές της χώρας, όπου ο κρατικός έλεγχος και η εποπτεία των ελληνικών περιοχών δεν είναι σε υψηλό βαθμό; Τι γίνεται (για παράδειγμα) στην ορεινή Θράκη και σε περιοχές-γκέτο που έχει δημιουργήσει το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής;

Περισσότερα... »
16:18
Εντοπίστηκε οπλοστάσιο στα σύνορα με την Αλβανία
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Ολόκληρο οπλοστάσιο βρέθηκε θαμμένο και συσκευασμένο σε ορεινή περιοχή της Διποταμίας Καστοριάς κοντά στα σύνορα με Αλβανία
- Χιλιάδες φυσίγγια πολεμικών όπλων, χειροβομβίδες, υποπολυβόλα
Όπως ανακοινώθηκε, αστυνομικοί εντόπισαν και κατέσχεσαν τέσσερα πολεμικά τυφέκια (τρία τύπου Καλάζνικοφ κι ένα τύπου Μάνλιχερ), τρία υποπολυβόλα αγνώστου τύπου και προέλευσης, οκτώ γεμιστήρες πολεμικού όπλου, δεκατέσσερις χειροβομβίδες αγνώστου προελεύσεως, δεκατέσσερις κοινούς πυροκροτητές χειροβομβίδων, 18.415 φυσίγγια πολεμικών όπλων διαφόρων διαμετρημάτων και δύο συσκευασίες εκρηκτικής ύλης ΤΝΤ συνολικού βάρους 500 γραμμαρίων.
Προανάκριση για την περίεργη υπόθεση διενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Καστοριάς.
Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι ποιοί και πότε τοποθέτησαν αυτά τα όπλα στο συγκεκριμένο σημείο όπου και βρέθηκαν. Το πλήθος του οπλισμού υποδηλώνει οργάνωση, με ικανότητα μεταφοράς τέτοιων σημαντικών και επικίνδυνων φορτίων.
Το συγκεκριμένο οπλοστάσιο βρέθηκε επειδή η περιοχή κατοικείται από Έλληνες πολίτες. Τι συμβαίνει όμως σε άλλες περιοχές της χώρας, όπου ο κρατικός έλεγχος και η εποπτεία των ελληνικών περιοχών δεν είναι σε υψηλό βαθμό; Τι γίνεται (για παράδειγμα) στην ορεινή Θράκη και σε περιοχές-γκέτο που έχει δημιουργήσει το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής;

Περισσότερα... »
16:16
200.000 παράνομες συντάξεις!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Περίπου 200.000 (σε σύνολο 2.600.000) είναι οι συνταξιούχοι που εισπράττουν παράνομα συντάξεις και επιδόματα, ενώ ο έλεγχος που συνεχίζεται βγάζει λαβράκια
Το υπουργείο Εργασίας, σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, εκτιμά ότι αν καταγραφούν οι διπλοσυνταξιούχοι που δεν δηλώνουν τη δεύτερη σύνταξη και παίρνουν παρατύπως ΕΚΑΣ και διακοπεί και η καταβολή συντάξεων σε πεθαμένους θα εξοικονομήσει έως 100 εκ. ευρώ ετησίως, αφού υπολογίζει σε 200.000 τις περιπτώσεις για συντάξεις που εισπράττουν τρίτοι για λογαριασμό ατόμων που δεν ζουν, διπλές συντάξεις και ποσά ΕΚΑΣ που καταβάλλονται σε μη δικαιούχους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε δείγμα 510 φακέλων συνταξιούχων ηλικίας άνω των 100 ετών ήδη εντοπίστηκαν, με τη βοήθεια βέβαια των υπηρεσιών και σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, 321 άτομα στα οποία καταβάλλεται σύνταξη ενώ έχουν πεθάνει.
Βρέθηκε ότι πληρώνεται σύνταξη σε άτομο που έχει αποβιώσει από το 1999 και διακόπηκε η σύνταξή του πριν από ένα μήνα, ακόμη πληρώνονται συνταξιούχοι που έχουν πεθάνει πριν από 5, 6, 7 χρόνια.
Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε ποιοί και γιατί δημιούργησαν αυτούς τους ανύπαρκτους συνταξιούχους; Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε πως υπάρχει περίπτωση να βλέπουμε "την κορυφή μόνο του παγόβουνου"; Μήπως μαζί με την παύση των παράνομων συντάξεων θα έπρεπε να παυθούν και όλοι εκείνοι που με τον οποιονδήποτε τρόπο ενεπλάκησαν στην αναγνώριση αυτών των συντάξεων; Μήπως οι σημερινοί κυβερνώντες χειρίζονται το θέμα για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους;

Περισσότερα... »
16:16
200.000 παράνομες συντάξεις!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Περίπου 200.000 (σε σύνολο 2.600.000) είναι οι συνταξιούχοι που εισπράττουν παράνομα συντάξεις και επιδόματα, ενώ ο έλεγχος που συνεχίζεται βγάζει λαβράκια
Το υπουργείο Εργασίας, σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, εκτιμά ότι αν καταγραφούν οι διπλοσυνταξιούχοι που δεν δηλώνουν τη δεύτερη σύνταξη και παίρνουν παρατύπως ΕΚΑΣ και διακοπεί και η καταβολή συντάξεων σε πεθαμένους θα εξοικονομήσει έως 100 εκ. ευρώ ετησίως, αφού υπολογίζει σε 200.000 τις περιπτώσεις για συντάξεις που εισπράττουν τρίτοι για λογαριασμό ατόμων που δεν ζουν, διπλές συντάξεις και ποσά ΕΚΑΣ που καταβάλλονται σε μη δικαιούχους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε δείγμα 510 φακέλων συνταξιούχων ηλικίας άνω των 100 ετών ήδη εντοπίστηκαν, με τη βοήθεια βέβαια των υπηρεσιών και σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, 321 άτομα στα οποία καταβάλλεται σύνταξη ενώ έχουν πεθάνει.
Βρέθηκε ότι πληρώνεται σύνταξη σε άτομο που έχει αποβιώσει από το 1999 και διακόπηκε η σύνταξή του πριν από ένα μήνα, ακόμη πληρώνονται συνταξιούχοι που έχουν πεθάνει πριν από 5, 6, 7 χρόνια.
Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε ποιοί και γιατί δημιούργησαν αυτούς τους ανύπαρκτους συνταξιούχους; Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε πως υπάρχει περίπτωση να βλέπουμε "την κορυφή μόνο του παγόβουνου"; Μήπως μαζί με την παύση των παράνομων συντάξεων θα έπρεπε να παυθούν και όλοι εκείνοι που με τον οποιονδήποτε τρόπο ενεπλάκησαν στην αναγνώριση αυτών των συντάξεων; Μήπως οι σημερινοί κυβερνώντες χειρίζονται το θέμα για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους;

Περισσότερα... »
16:15
Ακριβαίνουν πάλι τα τσιγάρα
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Το υπουργείο Οικονομικών προσανατολίζεται σε νέα αύξηση των φόρων στα τσιγάρα
Ακριβαίνουν για τέταρτη φορά από την αρχή του έτους τα τσιγάρα. Το υπουργείο Οικονομικών προσανατολίζεται σε νέα αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων στα τσιγάρα καθώς διαπιστώνει ότι, παρά τις τρεις απανωτές αναπροσαρμογές των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι εισπράξεις του Δημοσίου από αυτήν την πηγή φορολόγησης δεν έχουν αυξηθεί στα επιθυμητά επίπεδα. Το θέμα αυτό, απασχόλησε τη χθεσινή συνάντηση που είχε ο υφυπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης με τους εκπροσώπους των καπνοβιομηχάνων και των περιπτερούχων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο υπουργείο εξετάζουν την αύξηση του ποσοστού του πάγιου φόρου, που αποτελεί τμήμα του συνολικού επιβαλλόμενου ειδικού φόρου κατανάλωσης. Μια τέτοια κίνηση εκτιμάται ότι θα επηρεάσει με αυξήσεις μεγαλύτερες τις τιμές των «φθηνών» τσιγάρων και με μικρότερες αυξήσεις τα πιο «ακριβά» τσιγάρα οδηγώντας σε κλείσιμο της «ψαλίδας» των τιμών μεταξύ φθηνών και ακριβών τσιγάρων.
Το υπουργείο Οικονομικών είχε υπολογίσει ότι θα εισπράξει φέτος πρόσθετα έσοδα ύψους 1,13 δισ. ευρώ, από τις τρεις αλλεπάλληλες αυξήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Όμως, από την αρχή του τρέχοντος έτους μέχρι το τέλος Ιουλίου, δηλαδή στο επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2010, τα έσοδα που μπήκαν στα ταμεία του κράτους από τη φορολογία στα προϊόντα καπνού ήταν αυξημένα μόλις κατά 100 εκατ. ευρώ. Ειδικά τον φετινό Ιούλιο οι εισπράξεις από τον ΕΦΚ στα καπνικά προϊόντα σημείωσαν μείωση 50% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα ενώ και τον Αύγουστο η αύξηση των εισπράξεων από ΕΦΚ ήταν σχεδόν μηδενική σε σχέση με τον Αύγουστο του 2009.Η μείωση κατά 15% - 20% της κατανάλωσης, η μείωση της αγοραστικής κίνησης των «ακριβών» τσιγάρων που υπερβαίνει το 20%, η στροφή των καπνιστών στα φθηνά και στα στριφτά τσιγάρα καθιστούν δύσκολη αν όχι αδύνατη την επίτευξη του στόχου για την είσπραξη των εσόδων που έχει τεθεί.
Πρόσφατα ήλθε να προστεθεί και μία ακόμη εξέλιξη στην αγορά των προϊόντων καπνού η οποία αναμένεται να έχει αντίκτυπο στις εισπράξεις του Δημοσίου. Ορισμένες καπνοβιομηχανίες προχώρησαν σε μείωση της τιμής συγκεκριμένων τύπων τσιγάρων, από τα 3,80 στα 2,90-3,00 ευρώ το πακέτο, ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σε ανάλογες κινήσεις προσανατολίζονται και οι ανταγωνίστριες καπνοβιομηχανίες. Στόχος τους είναι προσελκύσουν περισσότερους καταναλωτές και να διατηρήσουν τα μερίδιά τους στην αγορά.

Περισσότερα... »
16:15
Ακριβαίνουν πάλι τα τσιγάρα
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Το υπουργείο Οικονομικών προσανατολίζεται σε νέα αύξηση των φόρων στα τσιγάρα
Ακριβαίνουν για τέταρτη φορά από την αρχή του έτους τα τσιγάρα. Το υπουργείο Οικονομικών προσανατολίζεται σε νέα αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων στα τσιγάρα καθώς διαπιστώνει ότι, παρά τις τρεις απανωτές αναπροσαρμογές των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι εισπράξεις του Δημοσίου από αυτήν την πηγή φορολόγησης δεν έχουν αυξηθεί στα επιθυμητά επίπεδα. Το θέμα αυτό, απασχόλησε τη χθεσινή συνάντηση που είχε ο υφυπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης με τους εκπροσώπους των καπνοβιομηχάνων και των περιπτερούχων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο υπουργείο εξετάζουν την αύξηση του ποσοστού του πάγιου φόρου, που αποτελεί τμήμα του συνολικού επιβαλλόμενου ειδικού φόρου κατανάλωσης. Μια τέτοια κίνηση εκτιμάται ότι θα επηρεάσει με αυξήσεις μεγαλύτερες τις τιμές των «φθηνών» τσιγάρων και με μικρότερες αυξήσεις τα πιο «ακριβά» τσιγάρα οδηγώντας σε κλείσιμο της «ψαλίδας» των τιμών μεταξύ φθηνών και ακριβών τσιγάρων.
Το υπουργείο Οικονομικών είχε υπολογίσει ότι θα εισπράξει φέτος πρόσθετα έσοδα ύψους 1,13 δισ. ευρώ, από τις τρεις αλλεπάλληλες αυξήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Όμως, από την αρχή του τρέχοντος έτους μέχρι το τέλος Ιουλίου, δηλαδή στο επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2010, τα έσοδα που μπήκαν στα ταμεία του κράτους από τη φορολογία στα προϊόντα καπνού ήταν αυξημένα μόλις κατά 100 εκατ. ευρώ. Ειδικά τον φετινό Ιούλιο οι εισπράξεις από τον ΕΦΚ στα καπνικά προϊόντα σημείωσαν μείωση 50% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα ενώ και τον Αύγουστο η αύξηση των εισπράξεων από ΕΦΚ ήταν σχεδόν μηδενική σε σχέση με τον Αύγουστο του 2009.Η μείωση κατά 15% - 20% της κατανάλωσης, η μείωση της αγοραστικής κίνησης των «ακριβών» τσιγάρων που υπερβαίνει το 20%, η στροφή των καπνιστών στα φθηνά και στα στριφτά τσιγάρα καθιστούν δύσκολη αν όχι αδύνατη την επίτευξη του στόχου για την είσπραξη των εσόδων που έχει τεθεί.
Πρόσφατα ήλθε να προστεθεί και μία ακόμη εξέλιξη στην αγορά των προϊόντων καπνού η οποία αναμένεται να έχει αντίκτυπο στις εισπράξεις του Δημοσίου. Ορισμένες καπνοβιομηχανίες προχώρησαν σε μείωση της τιμής συγκεκριμένων τύπων τσιγάρων, από τα 3,80 στα 2,90-3,00 ευρώ το πακέτο, ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σε ανάλογες κινήσεις προσανατολίζονται και οι ανταγωνίστριες καπνοβιομηχανίες. Στόχος τους είναι προσελκύσουν περισσότερους καταναλωτές και να διατηρήσουν τα μερίδιά τους στην αγορά.

Περισσότερα... »
15:30
Ποιά είναι η θέση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή;
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Παγιδευμένη στη διαμάχη που υποβόσκει μεταξύ του προέδρου και του πρωθυπουργού της, η Ρωσία δεν αξιοποιεί την ιστορική ευκαιρία για να επεκταθεί διπλωματικά στη Μέση Ανατολή. Τα μέλη της ρωσικής ελίτ δεν μπόρεσαν να καταρτίσουν μια στρατηγική για την περιοχή αυτή όταν τους δόθηκε η ευκαιρία και τώρα δεν είναι πλέον σε θέση να πραγματοποιήσουν κάτι τέτοιο. Κατά την άποψη του Thierry Meyssan*, η Μόσχα έχει παραλύσει, αφού απέτυχε τόσο να επωφεληθεί πλήρως από την εσπευσμένη ακύρωση του σχεδίου των ΗΠΑ για μια "ανάπλαση" της Μέσης Ανατολής όσο και να εκπληρώσει τις ελπίδες που γεννήθηκαν από τον Βλαντιμίρ Πούτιν
Του Thierry Meyssan*
Réseau Voltaire24/08/2010
Ο πρόεδρος Μεντβέντεφ με τον πρωθυπουργό Πούτιν. Η σύμπνοια μεταξύ των ανδρών τους οποίους συνέδεε φιλία 30 ετών έχει απότομα μετατραπεί σε ανοικτό πόλεμο. Υπό τις συνθήκες αυτές, πώς θα μπορούσε η Μόσχα να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε σημαντική φιλοδοξία της στη Μέση Ανατολή;

Η ισραηλινή ήττα από τη λιβανέζικη αντίσταση το καλοκαίρι του 2006 σήμανε το τέλος της κυριαρχίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Μόλις σε τέσσερα χρόνια, η στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική κατάσταση της περιοχής αυτής υπέστη μια ολοκληρωτική αλλαγή.

Σήμερα το τρίγωνο Τουρκίας-Συρίας-Ιράν έχει αναδειχθεί στον ισχυρότερο πόλο στην περιοχή, ενώ η Ρωσία και η Κίνα επεκτείνουν την επιρροή τους καθώς εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών ξεθωριάζει. Ωστόσο, η Μόσχα μοιάζει απρόθυμη να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που διαθέτει. Κατά πρώτο λόγο, διότι προτεραιότητα της δεν είναι προς το παρόν η Μέση Ανατολή. Κατά δεύτερο λόγο, επειδή κανένα σχέδιο που αφορά αυτή την περιοχή δεν έχει τη συναίνεση της ρωσικής ελίτ. Τέλος, επειδή οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή έχουν ευαίσθητες συνέπειες για τα εσωτερικά προβλήματα της ίδιας της Ρωσίας.

Ας κάνουμε έναν απολογισμό της κατάστασης:

Η περίοδος 2001-2006 και ο μύθος της "ανάπλασης" της "Ευρύτερης Μέσης Ανατολής"

Η κυβέρνηση Μπους ήταν σε θέση να συσπειρώσει το πετρελαϊκό λόμπι, τα τραστ των πολεμικών βιομηχανιών και το σιωνιστικό κίνημα γύρω από ένα τεράστιο έργο: την εξασφάλιση του ελέγχου των κοιτασμάτων πετρελαίου που εκτείνονται από την Κασπία Θάλασσα έως το Κέρας της Αφρικής, με σκοπό τον επανασχεδιασμό του πολιτικού χάρτη με βάση τη δημιουργία μικρών αυτόνομων εθνοτικών κρατών. Η ζώνη αυτή που προέκυψε, οριοθετημένη με κριτήριο όχι τον πληθυσμό της, αλλά τον πλούτο του υπεδάφους της, για πρώτη φορά ονομάστηκε «Κρίση της Ημισελήνου» από τον καθηγητή Bernard Lewis και αργότερα "Ευρύτερη Μέση Ανατολή» από τον Τζωρτζ Μπους.

Ο χάρτης της "Ευρύτερης Μέσης Ανατολής", όπως τον σχεδίασαν οι ΝΑΤΟϊκοί

Η Ουάσιγκτον επιμελήθηκε την εκπόνηση του σχεδίου της "ανάπλασης" της Μέσης Ανατολής. Τεράστια χρηματικά ποσά επενδύθηκαν για την εξαγορά τοπικών μελών της ελίτ, έτσι ώστε τα προσωπικά συμφέροντά τους να υπερισχύσουν των εθνικών συμφερόντων, στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Αυτό που προείχε ήταν η ανάπτυξη μιας ισχυρής στρατιωτικής δύναμης στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, για να εξασφαλιστεί ο έλεγχος του Ιράν, του κύριου φορέα της περιοχής που αντιστέκεται στην "αυτοκρατορία". Χάρτες της νέας περιοχής είχαν σχεδιαστεί και κυκλοφορήσει από το Γενικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ. Όλες οι χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των συμμάχων της Ουάσιγκτον, θα χωρίζονταν σε διάφορα εμιράτα ανίκανα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, ενώ οι ηττημένοι του Ιράκ θα έπρεπε να διαιρεθούν σε τρία ομοσπονδιακά κράτη: ένα κουρδικό, ένα σουνιτικό και ένα σιιτικό.

Όταν όλα έδειχναν ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να αποτρέψει την εξέλιξη αυτής της διαδικασίας, το Πεντάγωνο ανέθεσε στο Ισραήλ το έργο της καταστροφής όλων των δευτερεύουσας σημασίας μετώπων, πριν επιτεθεί στο Ιράν. Ο στόχος ήταν ο αφανισμός της λιβανέζικης αντιστασιακής οργάνωσης Χεζμπολά και η ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Ωστόσο, μετά τον βομβαρδισμό του ενός τρίτου του εδάφους του Λιβάνου -που παρόμοιο δεν είδαμε ούτε στις μέρες του πολέμου του Βιετνάμ- το Ισραήλ αναγκάστηκε να υποχωρήσει χωρίς να έχει επιτύχει κανέναν από τους στόχους του. Η ήττα αυτή σηματοδότησε μια στρατηγική αλλαγή στην ισορροπία των δυνάμεων.

Τους επόμενους μήνες, εκδηλώθηκε ανταρσία των στρατηγών των ΗΠΑ εναντίον του Λευκού Οίκου. Είχαν χάσει τον έλεγχο της κατάστασης στο Ιράκ και εξέφραζαν την ανησυχία τους για τις δυσκολίες ενός πολέμου εναντίον ενός καλά εξοπλισμένου και οργανωμένου κράτους, του Ιράν, που πιθανόν να είχε ως αποτέλεσμα την ανάφλεξη ολόκληρης της περιοχής. Οι στρατηγοί συσπειρώθηκαν γύρω από τον ναύαρχο Ουίλιαμ Φάλον και τον στρατηγό Μπρεντ Σκάουκροφτ και σφυρηλάτησαν μια συμμαχία με αρκετούς ορθολογιστές πολιτικούς που είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους στον κίνδυνο που ενείχε η μεγάλη στρατιωτική ανάπτυξη που σχεδίαζαν οι νεοσυντηρητικοί.

Η ομάδα αυτή χρησιμοποίησε την επιτροπή Μπέικερ-Χάμιλτον για να επηρεάσει τους Αμερικανούς ψηφοφόρους, έτσι ώστε να επιτευχθεί η απόλυση του υπουργού άμυνας, Ντόναλντ Ράμσφελντ, και η αντικατάστασή του με έναν από τα μέλη της ομάδας: τον Ρόμπερτ Γκέιτς. Στη συνέχεια, αυτά τα ίδια άτομα, προώθησαν τον Ομπάμα στον Λευκό Οίκο, με την προϋπόθεση ότι ο Ρόμπερτ Γκέιτς θα παρέμενε στο Πεντάγωνο.

Στην πραγματικότητα, το Γενικό Επιτελείο Στρατού των ΗΠΑ δεν διαθέτει εναλλακτική στρατηγική, αφότου η "ανάπλαση" απέτυχε. Το μόνο μέλημά του προς το παρόν είναι η σταθεροποίηση των θέσεών του. Οι Αμερικανοί στρατιώτες αποσύρθηκαν από τις μεγάλες ιρακινές πόλεις και περιορίστηκαν στις βάσεις τους. Άφησαν τη διαχείριση των κουρδικών περιοχών του Ιράκ στα χέρια των Ισραηλινών, ενώ οι αραβικές περιοχές αφέθηκαν στους Ιρανούς. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει σταματήσει να μοιράζει πλούσια δώρα σε ηγέτες της περιοχής και έχει γίνει όλο και πιο άπληστο σε αυτούς τους καιρούς της οικονομικής κρίσης. Οι χθεσινοί ευνοημένοι αναζητούν νέα αφεντικά που θα τους ταΐσουν.

Όσο για το Τελ Αβίβ, αφέθηκε μόνο του να πιστεύει ότι η απόσυρση των ΗΠΑ ήταν απλά μια φάση "έκλειψης" και ότι η "ανάπλαση" θα συνεχιστεί μετά την λήξη της οικονομικής κρίσης.

Ο σχηματισμός του τριγώνου Τουρκίας-Συρίας-Ιράν

Η Ουάσιγκτον θεωρούσε ότι η διάλυση του Ιράκ θα ήταν μεταδοτική. Ο εμφύλιος που ξέσπασε ανάμεσα σε Σουνίτες και Σιίτες (το Fitna, στα Αραβικά), είχε στόχο να προκαλέσει αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας και να διχάσει το σύνολο του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Παράλληλα, η εικονική ανεξαρτησία του ιρακινού Κουρδιστάν αναμενόταν να προκαλέσει μια κουρδική απόσχιση στην Τουρκία, τη Συρία και το Ιράν.

Παρ' όλα αυτά, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η χαλάρωση της πίεσης των ΗΠΑ στο Ιράκ έγινε αφορμή να σφραγιστεί η συμμαχία μεταξύ των τριών "αντίπαλων αδελφών": της Τουρκίας, της Συρίας και του Ιράν. Και οι τρεις συνειδητοποίησαν ότι για να επιβιώσουν, θα έπρεπε να συμπαραταχθούν και ότι από τη στιγμή που θα ήταν ενωμένοι, θα μπορούσαν να ασκήσουν περιφερειακή εξουσία. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία, η Συρία και το Ιράν, από κοινού, καλύπτουν όλες τις κρίσιμες πτυχές της περιφερειακού πολιτικού φάσματος. Ως "κληρονόμος" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τουρκία ενσαρκώνει την πολιτική εκδοχή του σουνιτικού Ισλάμ. Ως το μόνο εναπομείναν μπααθιστικό κράτος μετά την καταστροφή του Ιράκ, η Συρία ενσωματώνει τον κοσμικό χαρακτήρα του ισλαμικού κράτους. Τέλος, από τότε που ξέσπασε η Ιρανική Επανάσταση, το Ιράν αντιπροσωπεύει την πολιτική εκδοχή του σιιτισμού.

Μέσα σε λίγους μήνες, η Άγκυρα, η Δαμασκός και η Τεχεράνη άνοιξαν τα κοινά τους σύνορα, μείωσαν τους τελωνειακούς δασμούς και άνοιξαν το δρόμο για μια κοινή αγορά. Αυτό το άνοιγμα τους έδωσε την ευκαιρία να "ανασάνουν" και να βιώσουν μια ανέλπιστη οικονομική ανάπτυξη, η οποία, παρά τις μνήμες προηγούμενων διαφορών, είχε την γνήσια υποστήριξη και των τριών λαών.

Ωστόσο, κάθε μία από τις τρεις αυτές χώρες δεν παύει να έχει τη δική της "Αχίλλειο πτέρνα", που οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, καθώς και ορισμένοι από τους γείτονές τους, δεν θα αφήσουν ανεκμετάλλευτη.

Όπως ακριβώς και ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει καταστεί εμπόδιο για την Ουάσιγκτον, το οποίο πρέπει να εξαλειφθεί. © Mehdi Ghasemi, Agencia ISNA

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν

Χρόνια τώρα, το Τελ Αβίβ και η Ουάσιγκτον κατηγορούν το Ιράν για αθέτηση των υποχρεώσεών του, ως συμβαλλόμενου μέρους της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, καθώς έχει εστιάσει την προσοχή του στην ανάπτυξη ενός μυστικού αμυντικού πυρηνικού προγράμματος. Την εποχή του Σάχη Ρέζα Παχλεβί, και οι δύο πρωτεύουσες - από κοινού με το Παρίσι - είχαν στήσει ένα μεγαλόπνοο πρόγραμμα που απέβλεπε στην στήριξη του Ιράν, έτσι ώστε να αποκτήσει την δική του ατομική βόμβα. Δεδομένης της ιστορικής πορείας της χώρας, ήταν γενικά αποδεκτό ότι το Ιράν δεν έτρεφε επεκτατικές φιλοδοξίες και ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν θα είχαν ενδοιασμούς να του παράσχουν την τεχνολογία αυτή. Η προπαγανδιστική εκστρατεία με βάση πληροφορίες που εσκεμμένα κατασκευάστηκαν οργανώθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, και παρουσιάζει τους τωρινούς Ιρανούς ηγέτες ως φανατικούς και σε θέση να κάνουν χρήση της ατομικής βόμβας - αν κάποτε την αποκτούσαν - κατά ένα αλόγιστο τρόπο, πράγμα που θα συνιστά σοβαρή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη.

Και όμως, οι Ιρανοί ηγέτες δηλώνουν ότι έχουν παραιτηθεί από την κατασκευή, την αποθήκευση ή τη χρήση της ατομικής βόμβας, ακριβώς για λόγους ιδεολογίας. Και ο ισχυρισμός τους είναι καθ' όλα αξιόπιστος. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά τη διάρκεια του πολέμου που κήρυξε το Ιράκ υπό τον Σαντάμ Χουσείν εναντίον του Ιράν του αγιατολάχ Χομεϊνί.

Όταν η Βαγδάτη εξαπέλυσε καταιγισμό από πυραύλους εναντίον ιρανικών πόλεων, η Τεχεράνη ανταπέδωσε με τον ίδιο τρόπο. Αλλά ήταν πύραυλοι που δεν ήταν προγραμματισμένοι να εκτοξεύονται με δεδομένη κατεύθυνση και έπεφταν αδιάκριτα. Και είδαμε έκπληκτοι τότε τον αγιατολάχ Χομεϊνί να παρεμβαίνει για να καταγγείλει τη χρήση των όπλων αυτών από τις ίδιες τις ένοπλες δυνάμεις του. Ο Χομεϊνί τόνισε ότι οι καλοί μουσουλμάνοι θα πρέπει να απέχουν από την εκτόξευση πυρών, αν αυτό συνεπαγόταν τον κίνδυνο για θάνατο μεγάλου αριθμού αμάχων. Ο Χομεϊνί απαγόρευσε τότε τη χρήση των πυραύλων εναντίον πόλεων, πράγμα που τελικά είχε αντίκτυπο στην ισορροπία των δυνάμεων, παρέτεινε τον πόλεμο και έφερε νέα δεινά στον ιρανικό λαό. Σήμερα, ο διάδοχος του Χομεϊνί, Αλί Χαμενεΐ, ως Ανώτατος Αρχηγός της Επανάστασης, υπερασπίζεται την ίδια τη δεοντολογία σε σχέση με τα πυρηνικά όπλα και είναι αδιανόητο ότι οποιαδήποτε παράταξη του ιρανικού κράτους θα τολμούσε να παραβιάσει την αρχή του Ανωτάτου Ηγέτη και να προχωρήσει κρυφά στην κατασκευή ατομικής βόμβας.

Το άλλο σημαντικό γεγονός είναι ότι, μετά την ιρακινή επίθεση, το Ιράν προέβλεψε την ενδεχόμενη εξάντληση των αποθεμάτων του σε υδρογονάνθρακες και ήθελε να διαθέτει έναν ειρηνικό πυρηνικό τομέα που θα εγγυόταν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη τόσο του ίδιου του Ιράν όσο και των άλλων χωρών του Τρίτου Κόσμου. Για το σκοπό αυτό, οι Φρουροί της Επανάστασης οργάνωσαν μια ειδική ομάδα υπαλλήλων που θα αναλάμβανε την επιστημονική και τεχνική έρευνα, η οποία αναπτύχθηκε σε τοποθεσίες κρυφές, σύμφωνα με το σοβιετικό μοντέλο. Οι ερευνητές αυτοί εργάζονται και σε άλλους τομείς, όπως αυτόν της ανάπτυξης συμβατικών όπλων. Το Ιράν έχει ανοίξει όλες τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του στους επιθεωρητές του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), αλλά αρνείται να τους παρέχει πρόσβαση σε ερευνητικές εγκαταστάσεις όπου αναπτύσσονται συμβατικά όπλα. Βρισκόμαστε, επομένως, σε μια κατάσταση που έχουμε ήδη βιώσει στο παρελθόν: οι επιθεωρητές του ΔΟΑΕ διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει τίποτα προσάψιμο στην ενεργειακή πολιτική του Ιράν, ενώ η CIA και η Μοσάντ επιμένουν, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι το Ιράν αποκρύπτει παράνομες δραστηριότητες που διεξάγονται μέσα σε έναν τεράστιο επιστημονικό τομέα έρευνας. Η κατάσταση αυτή θυμίζει την παράλογη εκστρατεία που οργάνωσε η κυβέρνηση Μπους, κατηγορώντας τους επιθεωρητές του ΟΗΕ ότι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους και ότι παρέβλεπαν τα "προγράμματα όπλων μαζικής καταστροφής" που υποτίθεται ανέπτυσσε ο Σαντάμ Χουσείν.

Καμία χώρα στον κόσμο δεν έχει υποβληθεί σε τόσες επιθεωρήσεις του ΔΟΑΕ και η συνέχιση των κατηγοριών εναντίον του Ιράν στερείται σοβαρότητας, αλλά αυτό δεν έχει αλλάξει ούτε κατά ένα ιώτα την κακόβουλη στάση που διατηρούν η Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ. Προφανώς, η πλάνη σχετικά με την υποτιθέμενη απειλή είναι ζωτικής σημασίας για τα τραστ της αμυντικής βιομηχανίας, που εδώ και χρόνια εφαρμόζουν το πρόγραμμα του Ισραήλ, γνωστό ως "αντιπυραυλική ασπίδα" των ΗΠΑ, κάνοντας αυθαίρετη χρήση των εισφορών των φορολογούμενων. Χωρίς την ιρανική απειλή, δεν υπάρχει προϋπολογισμός!

Η Τεχεράνη έχει σχεδιάσει δύο στρατηγικούς χειρισμούς προκειμένου να βγει από την παγίδα που έχει στηθεί εναντίον της. Πρώτον, διοργάνωσε τη Διεθνή Διάσκεψη για έναν Κόσμο Χωρίς Πυρηνικά, στην τελική φάση της οποίας (στις 17 Απριλίου) το Ιράν ανέπτυξε τη θέση του προς τους κύριους εταίρους του. Το Ιράν δέχθηκε, επίσης, τη διαμεσολάβηση της Βραζιλίας, μιας χώρας της οποίας ο πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα, φιλοδοξεί να γίνει γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. Ο πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα ρώτησε ευθέως τον Αμερικανό ομόλογό του Μπαράκ Ομπάμα ποιό ακριβώς είδος μέτρων θα μπορούσε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη μεταξύ Ιράν και Δύσης. Ο Ομπάμα απάντησε γραπτώς ότι θα αρκούσε ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε το Νοέμβριο του 2009, αλλά δεν επικυρώθηκε. Τότε ο πρόεδρος ντα Σίλβα ταξίδεψε στη Μόσχα, για να βεβαιωθεί ότι ο Ρώσος πρόεδρος, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, είχε την ίδια γνώμη. Ο πρόεδρος Μεντβέντεφ επιβεβαίωσε δημοσίως την άποψή του ότι ο συμβιβασμός του 2009 θα αρκούσε για την επίλυση της κρίσης. Την επόμενη μέρα, 18 Μαΐου, ο πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα συνυπέγραψε με τον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ του Ιράν ένα έγγραφο το οποίο, από όλες τις απόψεις, πληρούσε τους όρους των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος και το Κρεμλίνο έκαναν μεταβολή, αναιρώντας τις θέσεις τους, και κατήγγειλαν τις εγγυήσεις που προσέφερε το νέο έγγραφο ως ανεπαρκείς.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (δεξιά) προσπαθεί να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία της χώρας του από την κηδεμονία των ΗΠΑ. Με το άνοιγμα της χώρας στο ρωσικό εμπόριο, η τουρκική ηγεσία αποσκοπεί στην εξισορρόπηση των διεθνών της σχέσεων. Ο υπουργός εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου (δεξιά) προσπαθεί να επιλύσει, μία προς μία, τις διενέξεις που η χώρα κληρονόμησε από το παρελθόν, οι οποίες στέκονται εμπόδιο στη διεύρυνση του πεδίου διπλωματικής δράσης της Άγκυρας. © Kremlin Press Service

Τα προβλήματα της Τουρκίας

Η Τουρκία κληρονόμησε από το παρελθόν σωρεία προβλημάτων, τόσο όσον αφορά τις μειονότητες στο εσωτερικό της όσο και με τους γείτονές της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν φροντίσει να διαιωνίζονται τα προβλήματα αυτά για δεκαετίες, προκειμένου να διατηρήσουν τον έλεγχο της Τουρκίας. Ο καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου, θεωρητικός του νεο-οθωμανισμού και νυν υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, έχει καταρτίσει μια εξωτερική πολιτική, με στόχο, σε πρώτη φάση, την απελευθέρωση της Τουρκίας από τις αλλεπάλληλες συγκρούσεις που την κρατούν σε τέλμα, αλλά και τον πολλαπλασιασμό των συνάψεων δεσμών της χώρας με διάφορους διακυβερνητικούς οργανισμούς.

Σε πρώτη φάση, η Τουρκία έθεσε ως στόχο την επίλυση των διαφορών της με τη Συρία. Η Δαμασκός έπαψε να χρησιμοποιεί τους Κούρδους και εγκατέλειψε τις βλέψεις της για την επανάκτηση της κατεχόμενης από τους Τούρκους επαρχίας Χατάι. Σε αντάλλαγμα, η Άγκυρα έκανε παραχωρήσεις στο θέμα της κατανομής των υδάτων του ποταμού Ευφράτη και βοήθησε τη Δαμασκό να βγει από τη διπλωματική απομόνωσή της. Οργάνωσε ακόμα και απευθείας διαπραγματεύσεις με το Τελ Αβίβ, το οποίο δεκαετίες τώρα κατέχει τα συριακά Υψώματα του Γκολάν. Ο Σύριος πρόεδρος Μπασάρ ελ Άσαντ δέχθηκε πρόσκληση να επισκεφθεί την Τουρκία (το 2004) και ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γιούλ έγινε δεκτός στη Συρία (το 2009). Οι δύο χώρες ίδρυσαν το Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας.

Όσο για το Ιράκ, η Άγκυρα είχε αντιταχθεί στην εισβολή της χώρας αυτής από την αγγλοαμερικανική πολεμική μηχανή το 2003 και απαγόρευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν χρήση των βάσεων του ΝΑΤΟ σε τουρκικό έδαφος για να επιτεθούν στη Βαγδάτη, με αποτέλεσμα να εκνευριστεί η Ουάσινγκτον και να καθυστερήσει η έναρξη του πολέμου. Όταν οι Αμερικανοί και 'Αγγλοι μεταβίβασαν επίσημα αρμοδιότητες στους Ιρακινούς, η Άγκυρα ενέκρινε την εκλογική διαδικασία για να ενθαρρυνθεί η μειοψηφία του Τουρκμενιστάν να λάβει μέρος στην ψηφοφορία. Αργότερα, η Τουρκία φρόντισε να χαλαρώσουν οι διασυνοριακοί έλεγχοι και να ενισχυθεί το διμερές εμπόριο. Υπάρχει μόνο μια πτυχή που "αμαυρώνει" αυτό το κατά τα άλλα ειδυλλιακό τοπίο: οι σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και της εθνικής κυβέρνησης της Βαγδάτης είναι άριστες, αλλά δεν ισχύει το ίδιο με την κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση του Ερμπίλ στο βόρειο Ιράκ. Ο τουρκικός στρατός τόλμησε ακόμα και να καταδιώκει αυτονομιστές του ΡΚΚ μέσα σε ιρακινό έδαφος -φυσικά, με την υποστήριξη του Πενταγώνου και υπό τον έλεγχο των αμερικανών. Παρ' όλα αυτά, η Άγκυρα κατάφερε να υπογράψει συμφωνία για την εξασφάλιση της εξαγωγής πετρελαίου από το Ιράκ μέσω του τουρκικού λιμανιού του Τσεϊχάν.

Η Άγκυρα έλαβε επίσης μια σειρά από πρωτοβουλίες για να θέσει τέρμα στην πολιτική της σύγκρουση με τους Αρμένιους. Αφού προσέφυγε στην "ποδοσφαιρική διπλωματία", η Άγκυρα αναγνώρισε την σφαγή των Αρμενίων του 1915 (αλλά αρνήθηκε τον όρο "γενοκτονία") και κατάφερε να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με το Ερεβάν, ενώ παράλληλα επιδιώκει την επίλυση της διαμάχης Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, η Αρμενία ανέστειλε την επικύρωση της δικομματικής συμφωνίας της Ζυρίχης.

Οι ευθύνες της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι επίσης πολύ σημαντικές. Το μοίρασμα του Αιγαίου δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί και ο τουρκικός στρατός εξακολουθεί να κατέχει τη Βόρεια Κύπρο. Η Άγκυρα έχει προτείνει διάφορα μέτρα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης με τις δύο χώρες, ιδίως μέσω της αμοιβαίας επαναλειτουργίας των λιμένων και των αεροδρομίων. Αλλά οι σχέσεις απέχουν πολύ από το να ομαλοποιηθούν αφού, στην παρούσα φάση, η Άγκυρα δεν φαίνεται διατεθειμένη να εγκαταλείψει την αυτοαποκαλούμενη "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου".
Ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέφθηκε τη Συρία για να διαπραγματευθεί την ανακαίνιση και επέκταση των εγκαταστάσεων που παραχώρησαν οι Σύριοι στον ρωσικό στόλο. 'Ετσι, το συριακό λιμάνι του Ταρτούς θα μπορούσε να φιλοξενήσει, για τα επόμενα τρία χρόνια, ρώσικα υποβρύχια και αντιτορπιλικά. Στην υπηρεσία ποιάς στρατηγικής; © Kremlin Press Service
Η διπλωματική απομόνωση της Συρίας

Η Ουάσινγκτον έχει κατηγορήσει τη Συρία ότι συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, μέσω διαφόρων μεσαζόντων: των μυστικών υπηρεσιών του Ιράν, της λιβανέζικης οργάνωσης Χεζμπολά και του παλαιστινιακού κόμματος Χαμάς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγόρησαν ψευδώς τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ ελ Άσαντ ότι διέταξε τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι και φρόντισαν να συσταθεί ειδικό ποινικό δικαστήριο για να κριθεί ο πρόεδρος της Συρίας.

Με εκπληκτική ικανότητα, ο Μπασάρ ελ Άσαντ, ο οποίος για χρόνια παρουσιάζονταν ως ο ξιπασμένος και εντελώς ανίκανος γιός του διάσημου εκλιπόντος πατέρα του, κατάφερε να ξεγλυστρίσει από αυτή την παγίδα που του στήθηκε, χωρίς να κάνει παραχωρήσεις και χωρίς να σπαταλήσει ούτε μια σφαίρα. Οι καταθέσεις των κατηγόρων του έπεσαν στο κενό, η μια μετά την άλλη, με αποτέλεσμα ο Σαάντ Χαρίρι, γιος του εκλιπόντος Χαρίρι, να πάψει να απαιτεί τη σύλληψή του, και μάλιστα του έκανε μια φιλική επίσκεψη στη Δαμασκό. Κανείς δεν θέλει να χρηματοδοτήσει το Ειδικό Δικαστήριο πια και είναι πιθανό ο ΟΗΕ να αποφασίσει να το διαλύσει, ακόμη και πριν από την πρώτη συνεδρίασή του, εκτός αν τελικά χρησιμοποιηθεί ως φόρουμ όπου θα κατηγορηθεί δημόσια η Χεζμπολά.

Τέλος, απαντώντας στην υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, όταν αυτή συνιστούσε την διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Ιράν και με τη Χεζμπολά, ο Μπασάρ ελ Άσαντ οργάνωσε μια συνάντηση κορυφής-έκπληξη με τον Ιρανό πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, καθώς και με το κορυφαίο ηγετικό στέλεχος της Χεζμπολά, Χασάν Νασράλα.

Ποιά είναι η θέση της Ρωσίας;

Η εδραίωση του τριγώνου Τουρκίας-Συρίας-Ιράν είναι συνέπεια της αμυντικής παρακμής των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Το κενό που δημιουργήθηκε εκεί καλύπτεται τώρα από άλλους.

Η Κίνα έχει γίνει ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος του Ιράν και αντλεί από την εμπειρία των Φρουρών της Επανάστασης ώστε να ξεπεράσει τα εμπόδια που της έχει στήσει η CIA στην Αφρική. Στηρίζει επίσης, διακριτικά αλλά αποτελεσματικά, τον στρατιωτικό εξοπλισμό της Χεζμπολά, την οποία κατά πάσα πιθανότητα εφοδίασε με πυραύλους γης-αέρος και άλλα συστήματα για την αντιμετώπιση στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και της Χαμάς, η οποία άνοιξε ένα γραφείο αντιπροσωπείας στο Πεκίνο. Ωστόσο, η Κίνα προχωρά πολύ αργά και με σύνεση όσον αφορά τη γεωπολιτική της επιρροή στη Μέση Ανατολή, όπου δεν έχει προς το παρόν πρόθεση να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο.

Όλες οι προσδοκίες τώρα στρέφονται προς την κατεύθυνση της Μόσχας, η οποία είχε αποχωρήσει από την περιοχή μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία επιθυμεί να ανακτήσει την ηγεμονική θέση της σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά είναι απρόθυμη να κάνει βήματα πριν να επιλυθούν τα τρέχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην πρώην ζώνη του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το κύριο μειονέκτημα είναι ότι η ρωσική ελίτ δεν διαθέτει εναλλακτική πολιτική για το αποτυχημένο εγχείρημα των ΗΠΑ για την "ανάπλαση" της Μέσης Ανατολής και έχει κολλήσει ακριβώς στο ίδιο σημείο που κόλλησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες: ενόψει της αλλαγής στον συσχετισμό δυνάμεων της περιοχής, δεν είναι πλέον εφικτή η εφαρμογή μιας ισορροπημένης πολιτικής μεταξύ Ισραήλ και αραβικών χωρών. Οποιαδήποτε εμπλοκή στην περιοχή αυτή συνεπάγεται, αργά ή γρήγορα, μια ρήξη με το σιωνιστικό καθεστώς.

Το ρολόι της Μόσχας σταμάτησε να χτυπά το 1991, καθώς τελείωνε η Διάσκεψη της Μαδρίτης. Η Μόσχα τότε δεν είχε ακόμα χρεωθεί την αποτυχία των συμφωνιών του Όσλο (του 1993) και του Wabi Araba (του 1994) που προέβλεπαν την εφαρμογή της λεγόμενης "λύσης των δύο κρατών", η οποία δεν είναι πλέον βιώσιμη. Η μόνη ειρηνική επιλογή είναι εκείνη που εφαρμόζεται στη Νότια Αφρική: η κατάργηση του απαρτχάιντ και η αναγνώριση της ενιαίας ιθαγένειας για όλους τους πολίτες, Εβραίους και μη Εβραίους, αλλά και η αποκατάσταση μιας πραγματικής δημοκρατίας που βασίζεται στην αρχή του "ένας πολίτης, μία ψήφος". Αυτή είναι ήδη η επίσημη θέση που εγκρίθηκε από τη Συρία και το Ιράν, την οποία σύντομα προτίθεται να υιοθετήσει και η Τουρκία.

Η μεγάλη διπλωματική διάσκεψη για τη Μέση Ανατολή που το Κρεμλίνο σχεδίαζε να διοργανώσει στη Μόσχα το 2009, και η οποία και ανακοινώθηκε κατά τη σύνοδο κορυφής του Ανάπολις, και επιβεβαιώθηκε από αρκετά ψηφίσματα του ΟΗΕ, δεν πραγματοποιήθηκε τελικά. 'Ετσι, η Ρωσία έχασε και αυτή την ευκαιρία για διπλωματική δράση.

Όσο για τις ρωσικές ελίτ που εξακολουθούν να απολαμβάνουν μεγάλο κύρος στη Μέση Ανατολή, δεν συχνάζουν πια στην περιοχή. Φαντασιωνόνται μεγαλεία, αλλά είναι εκτός πραγματικότητας. Στη δεκαετία του 1990, ενθουσιάστηκαν με τις ρομαντικές θεωρίες του ανθρωπολόγου Λεβ Γκουμιλιόφ και ήταν σε συγχρονισμό με την Τουρκία, το μόνο έθνος που, όπως και η Ρωσία, έχει τόσο ευρωπαϊκές όσο και ασιατικές καταβολές. Στη συνέχεια, γοητεύτηκαν από το γεωπολιτικό χάρισμα του Αλεξάντρ Ντούγκιν , ο οποίος έτρεφε απέχθεια για τον δυτικό υλισμό, θεωρούσε ότι η Τουρκία είχε μολυνθεί από τις δυτικές αξίες και είχε συνεπαρθεί από τον ασκητισμό της Ιρανικής Επανάστασης.

Ωστόσο, αυτή η νέα αυτή πνοή ιδεών "εξατμίστηκε" στην Τσετσενία, πριν καλά καλά αρχίσει να υλοποιείται. Η Ρωσία βρέθηκε απότομα αντιμέτωπη με μια μορφή θρησκευτικού εξτρεμισμού που είχε την κρυφή υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και τροφοδοτήθηκε από τις τουρκικές και σαουδικές μυστικές υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε συμμαχία με ένα μουσουλμανικό κράτος φάνταζε παρακινδυνευμένη και επικίνδυνη. 'Ετσι, όταν η ειρήνη αποκαταστάθηκε στο Γκρόζνι, η Ρωσία δεν ήταν σε θέση -ή δεν είχε την βούληση - να εξακολουθήσει να κρατά το νήμα μιας αποικιοκρατικής κληρονομιάς. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ισλαμικής Επιτροπής της Ρωσίας, Γκαϊντάρ Ζεμάλ, η Ρωσία δεν μπορεί να φιλοδοξεί να γίνει ευρωασιατική χώρα και την ίδια στιγμή να προσποιείται ότι τίποτα δεν συνέβη, ούτε μπορεί να εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό της ορθόδοξο κράτος που προστατεύει τους εξεγερμένους μουσουλμάνους αδελφούς του. Η Ρωσία καλούνταν -και ακόμη καλείται- να αυτοπροσδιοριστεί, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την ισότητα μεταξύ ορθόδοξων και μουσουλμάνων.

Αντί να αναβάλλει για αύριο την επίλυση προβλημάτων που αφορούν τις μειονότητες, και για μεθαύριο τη διπλωματική συμμετοχή της στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία θα μπορούσε να εξετάσει τα πλεονεκτήματα μιας σχέσης με μουσουλμάνους εταίρους στο εξωτερικό, ώς έμπιστους παίκτες σε ουδέτερο έδαφος, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει και στη δημιουργία εσωτερικού διαλόγου με τους μουσουλμάνους. Η Συρία του Μπασάρ ελ Άσαντ αποτελεί μοντέλο μετα-σοσιαλιστικού κράτους που οδεύει προς τον εκδημοκρατισμό, διατηρώντας, παράλληλα, τους παραδοσιακούς θεσμούς του, επιτρέποντας την άνθηση των μεγάλων θρησκειών και διαφόρων διακλαδώσεών τους, συμπεριλαμβανομένων των σκληροπυρηνικών ουαχαμπιστών, ενώ συγχρόνως κατόρθωσε να διατηρήσει μια κοινωνική ευρυθμία.

Το οικονομικό δέλεαρ

Προς το παρόν, η ρωσική ελίτ μοιάζει να αγνοεί την προειδοποίηση που εξέδωσε ο πρώην αρχηγός επιτελείου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Λεονίντ Ιράσοφ, σχετικά με την ανάγκη για τη δημιουργία συμμαχιών στην Ασία και στη Μέση Ανατολή, ώστε να αντιμετωπιστεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός. Όπως σημειώνει η πολιτικός αναλυτής Γκλεμπ Παβλόφσκι, προτιμούν να πιστεύουν ότι ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός θα διαλυθεί χάρη στην οικονομική παγκοσμιοποίηση. Επίσης, εξακολουθούν να θεωρούν τη Μέση Ανατολή απλώς ως μια αγορά.

Ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ ολοκλήρωσε πρόσφατα μια περιοδεία που έγινε αιτία να επισκεφθεί τη Δαμασκό και την Άγκυρα. Εκεί φρόντισε να καταργηθεί η βίζα και άνοιξε τις πόρτες της χώρας του στις ευκαιρίες που προσφέρει η εκεί κοινή αγορά (Τουρκίας, Συρίας, Ιράν και Λιβάνου) για τις ρωσικές εταιρείες. Επίσης προώθησε την πώληση μεγάλης ποσότητας όπλων σε όλες αυτές τις χώρες. Ειδικότερα, διαπραγματεύθηκε το δεκαετές συμβόλαιο κατασκευής πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Τέλος, εκμεταλλεύτηκε την στρατηγική εξέλιξη της Τουρκίας για να κερδίσει τη στήριξη της στη διέλευση των υδρογονανθράκων της Ρωσίας προς την ευρωπαϊκή ήπειρο. Ένας επίγειος ρωσικός αγωγός πετρελαίου θα συνδέσει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο Θάλασσα και έτσι η Άγκυρα ενδέχεται να εκετάσει την προοπτική συμμετοχής της στο διακρατικό έργο του αγωγού φυσικού αερίου South Stream.

Τα όρια συμμετοχής της Ρωσίας

Έξω από το οικονομικό πεδίο, είναι δύσκολο η Μόσχα να εδραιώσει τη θέση της στην περιοχή. Οι παλιές σοβιετικές ναυτικές βάσεις στη Συρία έχουν επανενεργοποιηθεί και άνοιξαν για το ρωσικό στόλο στη Μεσόγειο, ακριβώς σε μια φάση που οι ναυτικές δυνάμεις της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα αναμένεται να μειωθούν. 'Ολα αυτά εκτυλίσσονται σε μια χρονική συγκυρία, λες και η Μόσχα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και να μεταθέσει το ζήτημα του Ισραήλ.

Το γεγονός παραμένει ότι η οποιαδήποτε καταδίκη της εβραϊκής αποικιοκρατίας εκ μέρους της Ρωσίας ενδέχεται να αναζωπυρώσει εσωτερικά προβλήματα. Κατά πρώτο λόγο, επειδή, για να θέσουμε το ζήτημα λίγο κυνικά, το απαρτχάιντ του Ισραήλ θυμίζει την μεταχείριση των Τσετσένων από τη Ρωσία. Κατά δεύτερο λόγο, επειδή η Ρωσία ενεργεί υπό το βάρος ενός ιστορικού πλέγματος: αυτού του αντισημιτισμού. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει προσπαθήσει επανειλημμένα να γυρίσει σελίδα με συμβολικές χειρονομίες, όπως τον διορισμό ραβίνου στο στρατό, αλλά η Ρωσία δεν έχει πάψει ποτέ να αισθάνεται άβολα με αυτό το θέμα.

Ωστόσο, η Ρωσία θα έπρεπε να σταματήσει να παίζει το παιχνίδι της υπομονής. Τα ζάρια έχουν πέσει και η Ρωσία πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες, χωρίς πισωγυρίσματα. Το Ισραήλ έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των γεωργιανών στρατευμάτων που επιτέθηκαν και σκότωσαν Ρώσους πολίτες στη Νότια Οσετία. Σε απάντηση, ο υπουργός άμυνας της Γεωργίας Νταβίτ Κεζερασβίλι, που έχει διπλή (ισραηλινή και γεωργιανή) υπηκοότητα, νοίκιασε δύο αεροπορικές βάσεις στην ισραηλινή Τσαχάλ, για να διευκολύνει την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν από μικρότερη απόσταση. Η Μόσχα έμεινε να κοιτάζει αμέτοχη, δίχως να κάνει καμιά κίνηση κατά του Ισραήλ.

Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ εξετάζει την πιθανή υποδοχή πρώην Σοβιετικών προσφύγων από το Ισραήλ με τον κυβερνήτη της Αυτόνομης Εβραϊκής Περιφέρειας του Μπιρομπιτζάν, Αλεξάντρ Βινίκοφ, στις 2 Ιουλίου 2010. © Kremlin Press Service
Σε αυτή την παντελή έλλειψη αντίδρασης, η Μέση Ανατολή αντέδρασε με ένα χαμόγελο όλο νόημα. Είναι αλήθεια ότι το Τελ Αβίβ διατηρεί αρκετές σχέσεις με τη ρωσική ελίτ, και δικτυώνεται μαζί της προσφέροντας σε ορισμένα υψηλά ιστάμενα μέλη της στο Ισραήλ διάφορα προνόμια. Όμως, η Μόσχα έχει συγκριτικά πολύ περισσότερες επαφές στο Ισραήλ, θεωρώντας την παρουσία ενός περίπου εκατομμυρίου Ρώσων μεταναστών από την εποχή των σοβιέτ. Θεωρητικά, η Μόσχα θα μπορούσε να φέρει στο προσκήνιο κάποια προσωπικότητα ικανή να παίξει στην κατεχόμενη Παλαιστίνη το ρόλο που διαδραμάτισε ο Φρέντερικ ντε Κλερκ στη Νότιο Αφρική: να καταργήσει το απαρτχάιντ και να εδραιώσει δημοκρατικό καθεστώς στην καρδιά ενός ενιαίου κράτους. Με αυτό το σκεπτικό, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ προσβλέπει σε μια πιθανή μαζική φυγή του Ισραηλινών Εβραίων που δεν θα ανέχονταν ένα τέτοιο νέο καθεστώς. Για το λόγο αυτό, μπλόκαρε την συγχώνευση που ανακοινώθηκε μεταξύ του Χαμπαρόφσκ Κράι και της αυτόνομης εβραϊκής περιφέρειας του Μπιρομπιτζάν. Ο Ρώσος πρόεδρος, ο οποίος προέρχεται από εβραϊκή οικογένεια και ασπάστηκε τη ρωσική ορθόδοξη θρησκεία, σχεδιάζει την επανενεργοποίηση της διοικητικής αυτής οντότητας που ιδρύθηκε από τον Στάλιν το 1934 ως εναλλακτική λύση για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ. Η κάποτε εβραϊκή δημοκρατία στο εσωτερικό της πρώην Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε να γίνει μελλοντική πατρίδα για τους πρόσφυγες, οι οποίοι θα ήταν σίγουρα ευπρόσδεκτοι, δεδομένου ότι η Ρωσία διέρχεται μια περίοδο δημογραφικής πτώσης.

Εμπνευσμένος από τα βήματα αυτονομίας που έκαναν οι πρόγονοί του, ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέφθηκε το Μπιρομπιτζάν, για να επανενεργοποιήσει τις παραδόσεις της εβραϊκής αυτής αυτόνομης περιφέρειας. Mehdi Ghasemi, ISNA Agency © Kremlin Press Service
Τέλος, αυτό που προκαλεί την μεγαλύτερη έκπληξη είναι η αναβλητικότητα της Ρωσίας σε σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Είναι γεγονός ότι οι Ιρανοί επιχειρηματίες έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση τα νομοσχέδια που υποβλήθηκαν για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού του Μπουσέρ. Είναι επίσης αλήθεια ότι οι Ιρανοί έχουν γίνει ιδιαίτερα ευαίσθητοι μετά από χρόνια αγγλοαμερικανικών παρεμβάσεων. Αλλά και το Κρεμλίνο δεν έχει πάψει να συμπεριφέρεται κυκλοθυμικά προς το Ιράν. Ο πρόεδρος Mεντβέντεφ συνδιαλέγεται με τη Δύση και υπόσχεται τη στήριξη της Ρωσίας στις κυρώσεις κατά του Ιράν που ενέκρινε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Εν τω μεταξύ, ο Πούτιν διαβεβαιώνει τους Ιρανούς ότι η Ρωσία δεν θα τους αφήσει απροστάτευτους, εάν δεχθούν να παίξουν το παιχνίδι της διαφάνειας. Πίσω από τα παρασκήνια, Ρώσοι αξιωματούχοι αναρωτιούνται αν οι δύο ηγέτες έχουν διαχωρίσει τους ρόλους τους, ανάλογα με τους συνομιλητές τους, προκειμένου να αυξήσει ο καθένας το κύρος του. Ή μήπως η Ρωσία έχει παραλύσει από μια υποβόσκουσα σύγκρουση στην κορυφή της εξουσίας; Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι η επιδείνωση της σχέσης μεταξύ Μεντβέντεφ και Πούτιν, σχέσης που έχει απότομα μετατραπεί σε αδελφοκτόνο πόλεμο.

Η Ρωσική διπλωματία, όπως αυτή ασκείται, είχε ως αποτέλεσμα οι ουδέτερες χώρες να πιστεύουν ότι ένα τέταρτο ψήφισμα του Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που θα καταδικάζει το Ιράν θα ήταν προτιμότερο από την υιοθέτηση μονομερών μέτρων από τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λάθος εκτίμηση, από τη στιγμή που η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες θα χρησιμοποιήσουν αυτόματα το ψήφισμα του ΟΗΕ για να δικαιολογήσουν τις δικές τους μονομερείς και επιπρόσθετες κυρώσεις.

Κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου με το βραζιλιάνο ομόλογό του, ο πρόεδρος Μεντβέντεφ δήλωσε ότι είχε φθάσει σε κοινή θέση με τον πρόεδρο Ομπάμα κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνδιάλεξης: εάν το Ιράν αποδόταν την πρόταση του Νοεμβρίου του 2009 για τον εμπλουτισμό ουρανίου στο εξωτερικό, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να επιβληθούν κυρώσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Αλλά όταν το Ιράν, προς έκπληξη των Δυτικών, υπέγραψε το Πρωτόκολλο της Τεχεράνης, από κοινού με τη Βραζιλία και την Τουρκία, η Ουάσιγκτον απεσύρθηκε και η Μόσχα την ακολούθησε, παραβιάζοντας έτσι τη δέσμευσή της.

Στις 14 Μαΐου 2010, ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ υποσχέθηκε δημοσίως οτι θα στήριζε την πρωτοβουλία του Βραζιλιάνου ομολόγου του Λούλα ντα Σίλβα για την επίλυση της ιρανικής κρίσης. Ωστόσο, μερικές μέρες αργότερα, ο Μεντβέντεφ ευθυγραμμίστηκε με τις Ηνωμένες Πολιτείες και έδωσε εντολή στον Ρώσο πρεσβευτή στον ΟΗΕ να ψηφίσει υπέρ του ψηφίσματος αρ. 1929, υπαναχωρώντας από την προηγούμενη υπόσχεσή του. © Kremlin Press Service
Είναι γεγονός ότι ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, Βιτάλι Τσούρκιν, έχει αποδυναμώσει αρκετά την ισχύ του ψήφισματος αρ. 1929, παρεμποδίζοντας την επιβολή καθολικού εμπάργκο στην αγορά καυσίμων από το Ιράν... αλλά παρόλα αυτά ψήφισε υπέρ του. Κάθε άλλο παρά αποτελεσματικά, το ψήφισμα θεωρείται εντελώς απαράδεκτο από το Ιράν, τη Βραζιλία, την Τουρκία, καθώς και από το σύνολο των Αδεσμεύτων που στηρίζουν τις θέσεις της Τεχεράνης. Το ψήφισμα θα πρέπει να θεωρηθεί σκανδαλώδες επίσης και το λόγο ότι παραβιάζει τους όρους της Συνθήκης περί Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων, η οποία εξασφαλίζει σε όλες τις συμβαλλόμενες χώρες το δικαίωμα να εμπλουτίζουν ουράνιο. Το ψήφισμα υπ' αρ.1929 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αρνείται στο Ιράν το δικαίωμα αυτό. Μέχρι σήμερα η Ρωσία φαινόταν να είναι ο υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου. Αλλά δυστυχώς δεν δείχνει να είναι πλέον. Οι χώρες του Κινήματος των Αδεσμεύτων γενικά, και ειδικότερα το Ιράν, είχαν ερμηνεύσει την ρωσική ψήφο ως ένδειξη βούλησης από την πλευρά μιας μεγάλης δύναμης να αποτρέψει αναδυόμενες δυνάμεις από την επίτευξη της ενεργειακής ανεξαρτησίας που χρειάζονται για την οικονομική τους ανάπτυξη. Και θα είναι δύσκολο στο μέλλον να ξεχαστεί αυτό το ρωσικό ιστορικό ολίσθημα.

*O Thierry Meyssan είναι Γάλλος πολιτικός αναλυτής, ιδρυτής και πρόεδρος του Δ

Περισσότερα... »
15:30
Ποιά είναι η θέση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή;
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Παγιδευμένη στη διαμάχη που υποβόσκει μεταξύ του προέδρου και του πρωθυπουργού της, η Ρωσία δεν αξιοποιεί την ιστορική ευκαιρία για να επεκταθεί διπλωματικά στη Μέση Ανατολή. Τα μέλη της ρωσικής ελίτ δεν μπόρεσαν να καταρτίσουν μια στρατηγική για την περιοχή αυτή όταν τους δόθηκε η ευκαιρία και τώρα δεν είναι πλέον σε θέση να πραγματοποιήσουν κάτι τέτοιο. Κατά την άποψη του Thierry Meyssan*, η Μόσχα έχει παραλύσει, αφού απέτυχε τόσο να επωφεληθεί πλήρως από την εσπευσμένη ακύρωση του σχεδίου των ΗΠΑ για μια "ανάπλαση" της Μέσης Ανατολής όσο και να εκπληρώσει τις ελπίδες που γεννήθηκαν από τον Βλαντιμίρ Πούτιν
Του Thierry Meyssan*
Réseau Voltaire24/08/2010
Ο πρόεδρος Μεντβέντεφ με τον πρωθυπουργό Πούτιν. Η σύμπνοια μεταξύ των ανδρών τους οποίους συνέδεε φιλία 30 ετών έχει απότομα μετατραπεί σε ανοικτό πόλεμο. Υπό τις συνθήκες αυτές, πώς θα μπορούσε η Μόσχα να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε σημαντική φιλοδοξία της στη Μέση Ανατολή;

Η ισραηλινή ήττα από τη λιβανέζικη αντίσταση το καλοκαίρι του 2006 σήμανε το τέλος της κυριαρχίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Μόλις σε τέσσερα χρόνια, η στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική κατάσταση της περιοχής αυτής υπέστη μια ολοκληρωτική αλλαγή.

Σήμερα το τρίγωνο Τουρκίας-Συρίας-Ιράν έχει αναδειχθεί στον ισχυρότερο πόλο στην περιοχή, ενώ η Ρωσία και η Κίνα επεκτείνουν την επιρροή τους καθώς εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών ξεθωριάζει. Ωστόσο, η Μόσχα μοιάζει απρόθυμη να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που διαθέτει. Κατά πρώτο λόγο, διότι προτεραιότητα της δεν είναι προς το παρόν η Μέση Ανατολή. Κατά δεύτερο λόγο, επειδή κανένα σχέδιο που αφορά αυτή την περιοχή δεν έχει τη συναίνεση της ρωσικής ελίτ. Τέλος, επειδή οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή έχουν ευαίσθητες συνέπειες για τα εσωτερικά προβλήματα της ίδιας της Ρωσίας.

Ας κάνουμε έναν απολογισμό της κατάστασης:

Η περίοδος 2001-2006 και ο μύθος της "ανάπλασης" της "Ευρύτερης Μέσης Ανατολής"

Η κυβέρνηση Μπους ήταν σε θέση να συσπειρώσει το πετρελαϊκό λόμπι, τα τραστ των πολεμικών βιομηχανιών και το σιωνιστικό κίνημα γύρω από ένα τεράστιο έργο: την εξασφάλιση του ελέγχου των κοιτασμάτων πετρελαίου που εκτείνονται από την Κασπία Θάλασσα έως το Κέρας της Αφρικής, με σκοπό τον επανασχεδιασμό του πολιτικού χάρτη με βάση τη δημιουργία μικρών αυτόνομων εθνοτικών κρατών. Η ζώνη αυτή που προέκυψε, οριοθετημένη με κριτήριο όχι τον πληθυσμό της, αλλά τον πλούτο του υπεδάφους της, για πρώτη φορά ονομάστηκε «Κρίση της Ημισελήνου» από τον καθηγητή Bernard Lewis και αργότερα "Ευρύτερη Μέση Ανατολή» από τον Τζωρτζ Μπους.

Ο χάρτης της "Ευρύτερης Μέσης Ανατολής", όπως τον σχεδίασαν οι ΝΑΤΟϊκοί

Η Ουάσιγκτον επιμελήθηκε την εκπόνηση του σχεδίου της "ανάπλασης" της Μέσης Ανατολής. Τεράστια χρηματικά ποσά επενδύθηκαν για την εξαγορά τοπικών μελών της ελίτ, έτσι ώστε τα προσωπικά συμφέροντά τους να υπερισχύσουν των εθνικών συμφερόντων, στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Αυτό που προείχε ήταν η ανάπτυξη μιας ισχυρής στρατιωτικής δύναμης στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, για να εξασφαλιστεί ο έλεγχος του Ιράν, του κύριου φορέα της περιοχής που αντιστέκεται στην "αυτοκρατορία". Χάρτες της νέας περιοχής είχαν σχεδιαστεί και κυκλοφορήσει από το Γενικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ. Όλες οι χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των συμμάχων της Ουάσιγκτον, θα χωρίζονταν σε διάφορα εμιράτα ανίκανα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, ενώ οι ηττημένοι του Ιράκ θα έπρεπε να διαιρεθούν σε τρία ομοσπονδιακά κράτη: ένα κουρδικό, ένα σουνιτικό και ένα σιιτικό.

Όταν όλα έδειχναν ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να αποτρέψει την εξέλιξη αυτής της διαδικασίας, το Πεντάγωνο ανέθεσε στο Ισραήλ το έργο της καταστροφής όλων των δευτερεύουσας σημασίας μετώπων, πριν επιτεθεί στο Ιράν. Ο στόχος ήταν ο αφανισμός της λιβανέζικης αντιστασιακής οργάνωσης Χεζμπολά και η ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Ωστόσο, μετά τον βομβαρδισμό του ενός τρίτου του εδάφους του Λιβάνου -που παρόμοιο δεν είδαμε ούτε στις μέρες του πολέμου του Βιετνάμ- το Ισραήλ αναγκάστηκε να υποχωρήσει χωρίς να έχει επιτύχει κανέναν από τους στόχους του. Η ήττα αυτή σηματοδότησε μια στρατηγική αλλαγή στην ισορροπία των δυνάμεων.

Τους επόμενους μήνες, εκδηλώθηκε ανταρσία των στρατηγών των ΗΠΑ εναντίον του Λευκού Οίκου. Είχαν χάσει τον έλεγχο της κατάστασης στο Ιράκ και εξέφραζαν την ανησυχία τους για τις δυσκολίες ενός πολέμου εναντίον ενός καλά εξοπλισμένου και οργανωμένου κράτους, του Ιράν, που πιθανόν να είχε ως αποτέλεσμα την ανάφλεξη ολόκληρης της περιοχής. Οι στρατηγοί συσπειρώθηκαν γύρω από τον ναύαρχο Ουίλιαμ Φάλον και τον στρατηγό Μπρεντ Σκάουκροφτ και σφυρηλάτησαν μια συμμαχία με αρκετούς ορθολογιστές πολιτικούς που είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους στον κίνδυνο που ενείχε η μεγάλη στρατιωτική ανάπτυξη που σχεδίαζαν οι νεοσυντηρητικοί.

Η ομάδα αυτή χρησιμοποίησε την επιτροπή Μπέικερ-Χάμιλτον για να επηρεάσει τους Αμερικανούς ψηφοφόρους, έτσι ώστε να επιτευχθεί η απόλυση του υπουργού άμυνας, Ντόναλντ Ράμσφελντ, και η αντικατάστασή του με έναν από τα μέλη της ομάδας: τον Ρόμπερτ Γκέιτς. Στη συνέχεια, αυτά τα ίδια άτομα, προώθησαν τον Ομπάμα στον Λευκό Οίκο, με την προϋπόθεση ότι ο Ρόμπερτ Γκέιτς θα παρέμενε στο Πεντάγωνο.

Στην πραγματικότητα, το Γενικό Επιτελείο Στρατού των ΗΠΑ δεν διαθέτει εναλλακτική στρατηγική, αφότου η "ανάπλαση" απέτυχε. Το μόνο μέλημά του προς το παρόν είναι η σταθεροποίηση των θέσεών του. Οι Αμερικανοί στρατιώτες αποσύρθηκαν από τις μεγάλες ιρακινές πόλεις και περιορίστηκαν στις βάσεις τους. Άφησαν τη διαχείριση των κουρδικών περιοχών του Ιράκ στα χέρια των Ισραηλινών, ενώ οι αραβικές περιοχές αφέθηκαν στους Ιρανούς. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει σταματήσει να μοιράζει πλούσια δώρα σε ηγέτες της περιοχής και έχει γίνει όλο και πιο άπληστο σε αυτούς τους καιρούς της οικονομικής κρίσης. Οι χθεσινοί ευνοημένοι αναζητούν νέα αφεντικά που θα τους ταΐσουν.

Όσο για το Τελ Αβίβ, αφέθηκε μόνο του να πιστεύει ότι η απόσυρση των ΗΠΑ ήταν απλά μια φάση "έκλειψης" και ότι η "ανάπλαση" θα συνεχιστεί μετά την λήξη της οικονομικής κρίσης.

Ο σχηματισμός του τριγώνου Τουρκίας-Συρίας-Ιράν

Η Ουάσιγκτον θεωρούσε ότι η διάλυση του Ιράκ θα ήταν μεταδοτική. Ο εμφύλιος που ξέσπασε ανάμεσα σε Σουνίτες και Σιίτες (το Fitna, στα Αραβικά), είχε στόχο να προκαλέσει αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας και να διχάσει το σύνολο του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Παράλληλα, η εικονική ανεξαρτησία του ιρακινού Κουρδιστάν αναμενόταν να προκαλέσει μια κουρδική απόσχιση στην Τουρκία, τη Συρία και το Ιράν.

Παρ' όλα αυτά, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η χαλάρωση της πίεσης των ΗΠΑ στο Ιράκ έγινε αφορμή να σφραγιστεί η συμμαχία μεταξύ των τριών "αντίπαλων αδελφών": της Τουρκίας, της Συρίας και του Ιράν. Και οι τρεις συνειδητοποίησαν ότι για να επιβιώσουν, θα έπρεπε να συμπαραταχθούν και ότι από τη στιγμή που θα ήταν ενωμένοι, θα μπορούσαν να ασκήσουν περιφερειακή εξουσία. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία, η Συρία και το Ιράν, από κοινού, καλύπτουν όλες τις κρίσιμες πτυχές της περιφερειακού πολιτικού φάσματος. Ως "κληρονόμος" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τουρκία ενσαρκώνει την πολιτική εκδοχή του σουνιτικού Ισλάμ. Ως το μόνο εναπομείναν μπααθιστικό κράτος μετά την καταστροφή του Ιράκ, η Συρία ενσωματώνει τον κοσμικό χαρακτήρα του ισλαμικού κράτους. Τέλος, από τότε που ξέσπασε η Ιρανική Επανάσταση, το Ιράν αντιπροσωπεύει την πολιτική εκδοχή του σιιτισμού.

Μέσα σε λίγους μήνες, η Άγκυρα, η Δαμασκός και η Τεχεράνη άνοιξαν τα κοινά τους σύνορα, μείωσαν τους τελωνειακούς δασμούς και άνοιξαν το δρόμο για μια κοινή αγορά. Αυτό το άνοιγμα τους έδωσε την ευκαιρία να "ανασάνουν" και να βιώσουν μια ανέλπιστη οικονομική ανάπτυξη, η οποία, παρά τις μνήμες προηγούμενων διαφορών, είχε την γνήσια υποστήριξη και των τριών λαών.

Ωστόσο, κάθε μία από τις τρεις αυτές χώρες δεν παύει να έχει τη δική της "Αχίλλειο πτέρνα", που οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, καθώς και ορισμένοι από τους γείτονές τους, δεν θα αφήσουν ανεκμετάλλευτη.

Όπως ακριβώς και ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει καταστεί εμπόδιο για την Ουάσιγκτον, το οποίο πρέπει να εξαλειφθεί. © Mehdi Ghasemi, Agencia ISNA

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν

Χρόνια τώρα, το Τελ Αβίβ και η Ουάσιγκτον κατηγορούν το Ιράν για αθέτηση των υποχρεώσεών του, ως συμβαλλόμενου μέρους της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, καθώς έχει εστιάσει την προσοχή του στην ανάπτυξη ενός μυστικού αμυντικού πυρηνικού προγράμματος. Την εποχή του Σάχη Ρέζα Παχλεβί, και οι δύο πρωτεύουσες - από κοινού με το Παρίσι - είχαν στήσει ένα μεγαλόπνοο πρόγραμμα που απέβλεπε στην στήριξη του Ιράν, έτσι ώστε να αποκτήσει την δική του ατομική βόμβα. Δεδομένης της ιστορικής πορείας της χώρας, ήταν γενικά αποδεκτό ότι το Ιράν δεν έτρεφε επεκτατικές φιλοδοξίες και ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν θα είχαν ενδοιασμούς να του παράσχουν την τεχνολογία αυτή. Η προπαγανδιστική εκστρατεία με βάση πληροφορίες που εσκεμμένα κατασκευάστηκαν οργανώθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, και παρουσιάζει τους τωρινούς Ιρανούς ηγέτες ως φανατικούς και σε θέση να κάνουν χρήση της ατομικής βόμβας - αν κάποτε την αποκτούσαν - κατά ένα αλόγιστο τρόπο, πράγμα που θα συνιστά σοβαρή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη.

Και όμως, οι Ιρανοί ηγέτες δηλώνουν ότι έχουν παραιτηθεί από την κατασκευή, την αποθήκευση ή τη χρήση της ατομικής βόμβας, ακριβώς για λόγους ιδεολογίας. Και ο ισχυρισμός τους είναι καθ' όλα αξιόπιστος. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά τη διάρκεια του πολέμου που κήρυξε το Ιράκ υπό τον Σαντάμ Χουσείν εναντίον του Ιράν του αγιατολάχ Χομεϊνί.

Όταν η Βαγδάτη εξαπέλυσε καταιγισμό από πυραύλους εναντίον ιρανικών πόλεων, η Τεχεράνη ανταπέδωσε με τον ίδιο τρόπο. Αλλά ήταν πύραυλοι που δεν ήταν προγραμματισμένοι να εκτοξεύονται με δεδομένη κατεύθυνση και έπεφταν αδιάκριτα. Και είδαμε έκπληκτοι τότε τον αγιατολάχ Χομεϊνί να παρεμβαίνει για να καταγγείλει τη χρήση των όπλων αυτών από τις ίδιες τις ένοπλες δυνάμεις του. Ο Χομεϊνί τόνισε ότι οι καλοί μουσουλμάνοι θα πρέπει να απέχουν από την εκτόξευση πυρών, αν αυτό συνεπαγόταν τον κίνδυνο για θάνατο μεγάλου αριθμού αμάχων. Ο Χομεϊνί απαγόρευσε τότε τη χρήση των πυραύλων εναντίον πόλεων, πράγμα που τελικά είχε αντίκτυπο στην ισορροπία των δυνάμεων, παρέτεινε τον πόλεμο και έφερε νέα δεινά στον ιρανικό λαό. Σήμερα, ο διάδοχος του Χομεϊνί, Αλί Χαμενεΐ, ως Ανώτατος Αρχηγός της Επανάστασης, υπερασπίζεται την ίδια τη δεοντολογία σε σχέση με τα πυρηνικά όπλα και είναι αδιανόητο ότι οποιαδήποτε παράταξη του ιρανικού κράτους θα τολμούσε να παραβιάσει την αρχή του Ανωτάτου Ηγέτη και να προχωρήσει κρυφά στην κατασκευή ατομικής βόμβας.

Το άλλο σημαντικό γεγονός είναι ότι, μετά την ιρακινή επίθεση, το Ιράν προέβλεψε την ενδεχόμενη εξάντληση των αποθεμάτων του σε υδρογονάνθρακες και ήθελε να διαθέτει έναν ειρηνικό πυρηνικό τομέα που θα εγγυόταν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη τόσο του ίδιου του Ιράν όσο και των άλλων χωρών του Τρίτου Κόσμου. Για το σκοπό αυτό, οι Φρουροί της Επανάστασης οργάνωσαν μια ειδική ομάδα υπαλλήλων που θα αναλάμβανε την επιστημονική και τεχνική έρευνα, η οποία αναπτύχθηκε σε τοποθεσίες κρυφές, σύμφωνα με το σοβιετικό μοντέλο. Οι ερευνητές αυτοί εργάζονται και σε άλλους τομείς, όπως αυτόν της ανάπτυξης συμβατικών όπλων. Το Ιράν έχει ανοίξει όλες τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του στους επιθεωρητές του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), αλλά αρνείται να τους παρέχει πρόσβαση σε ερευνητικές εγκαταστάσεις όπου αναπτύσσονται συμβατικά όπλα. Βρισκόμαστε, επομένως, σε μια κατάσταση που έχουμε ήδη βιώσει στο παρελθόν: οι επιθεωρητές του ΔΟΑΕ διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει τίποτα προσάψιμο στην ενεργειακή πολιτική του Ιράν, ενώ η CIA και η Μοσάντ επιμένουν, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι το Ιράν αποκρύπτει παράνομες δραστηριότητες που διεξάγονται μέσα σε έναν τεράστιο επιστημονικό τομέα έρευνας. Η κατάσταση αυτή θυμίζει την παράλογη εκστρατεία που οργάνωσε η κυβέρνηση Μπους, κατηγορώντας τους επιθεωρητές του ΟΗΕ ότι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους και ότι παρέβλεπαν τα "προγράμματα όπλων μαζικής καταστροφής" που υποτίθεται ανέπτυσσε ο Σαντάμ Χουσείν.

Καμία χώρα στον κόσμο δεν έχει υποβληθεί σε τόσες επιθεωρήσεις του ΔΟΑΕ και η συνέχιση των κατηγοριών εναντίον του Ιράν στερείται σοβαρότητας, αλλά αυτό δεν έχει αλλάξει ούτε κατά ένα ιώτα την κακόβουλη στάση που διατηρούν η Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ. Προφανώς, η πλάνη σχετικά με την υποτιθέμενη απειλή είναι ζωτικής σημασίας για τα τραστ της αμυντικής βιομηχανίας, που εδώ και χρόνια εφαρμόζουν το πρόγραμμα του Ισραήλ, γνωστό ως "αντιπυραυλική ασπίδα" των ΗΠΑ, κάνοντας αυθαίρετη χρήση των εισφορών των φορολογούμενων. Χωρίς την ιρανική απειλή, δεν υπάρχει προϋπολογισμός!

Η Τεχεράνη έχει σχεδιάσει δύο στρατηγικούς χειρισμούς προκειμένου να βγει από την παγίδα που έχει στηθεί εναντίον της. Πρώτον, διοργάνωσε τη Διεθνή Διάσκεψη για έναν Κόσμο Χωρίς Πυρηνικά, στην τελική φάση της οποίας (στις 17 Απριλίου) το Ιράν ανέπτυξε τη θέση του προς τους κύριους εταίρους του. Το Ιράν δέχθηκε, επίσης, τη διαμεσολάβηση της Βραζιλίας, μιας χώρας της οποίας ο πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα, φιλοδοξεί να γίνει γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. Ο πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα ρώτησε ευθέως τον Αμερικανό ομόλογό του Μπαράκ Ομπάμα ποιό ακριβώς είδος μέτρων θα μπορούσε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη μεταξύ Ιράν και Δύσης. Ο Ομπάμα απάντησε γραπτώς ότι θα αρκούσε ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε το Νοέμβριο του 2009, αλλά δεν επικυρώθηκε. Τότε ο πρόεδρος ντα Σίλβα ταξίδεψε στη Μόσχα, για να βεβαιωθεί ότι ο Ρώσος πρόεδρος, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, είχε την ίδια γνώμη. Ο πρόεδρος Μεντβέντεφ επιβεβαίωσε δημοσίως την άποψή του ότι ο συμβιβασμός του 2009 θα αρκούσε για την επίλυση της κρίσης. Την επόμενη μέρα, 18 Μαΐου, ο πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα συνυπέγραψε με τον Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ του Ιράν ένα έγγραφο το οποίο, από όλες τις απόψεις, πληρούσε τους όρους των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος και το Κρεμλίνο έκαναν μεταβολή, αναιρώντας τις θέσεις τους, και κατήγγειλαν τις εγγυήσεις που προσέφερε το νέο έγγραφο ως ανεπαρκείς.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (δεξιά) προσπαθεί να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία της χώρας του από την κηδεμονία των ΗΠΑ. Με το άνοιγμα της χώρας στο ρωσικό εμπόριο, η τουρκική ηγεσία αποσκοπεί στην εξισορρόπηση των διεθνών της σχέσεων. Ο υπουργός εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου (δεξιά) προσπαθεί να επιλύσει, μία προς μία, τις διενέξεις που η χώρα κληρονόμησε από το παρελθόν, οι οποίες στέκονται εμπόδιο στη διεύρυνση του πεδίου διπλωματικής δράσης της Άγκυρας. © Kremlin Press Service

Τα προβλήματα της Τουρκίας

Η Τουρκία κληρονόμησε από το παρελθόν σωρεία προβλημάτων, τόσο όσον αφορά τις μειονότητες στο εσωτερικό της όσο και με τους γείτονές της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν φροντίσει να διαιωνίζονται τα προβλήματα αυτά για δεκαετίες, προκειμένου να διατηρήσουν τον έλεγχο της Τουρκίας. Ο καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου, θεωρητικός του νεο-οθωμανισμού και νυν υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, έχει καταρτίσει μια εξωτερική πολιτική, με στόχο, σε πρώτη φάση, την απελευθέρωση της Τουρκίας από τις αλλεπάλληλες συγκρούσεις που την κρατούν σε τέλμα, αλλά και τον πολλαπλασιασμό των συνάψεων δεσμών της χώρας με διάφορους διακυβερνητικούς οργανισμούς.

Σε πρώτη φάση, η Τουρκία έθεσε ως στόχο την επίλυση των διαφορών της με τη Συρία. Η Δαμασκός έπαψε να χρησιμοποιεί τους Κούρδους και εγκατέλειψε τις βλέψεις της για την επανάκτηση της κατεχόμενης από τους Τούρκους επαρχίας Χατάι. Σε αντάλλαγμα, η Άγκυρα έκανε παραχωρήσεις στο θέμα της κατανομής των υδάτων του ποταμού Ευφράτη και βοήθησε τη Δαμασκό να βγει από τη διπλωματική απομόνωσή της. Οργάνωσε ακόμα και απευθείας διαπραγματεύσεις με το Τελ Αβίβ, το οποίο δεκαετίες τώρα κατέχει τα συριακά Υψώματα του Γκολάν. Ο Σύριος πρόεδρος Μπασάρ ελ Άσαντ δέχθηκε πρόσκληση να επισκεφθεί την Τουρκία (το 2004) και ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γιούλ έγινε δεκτός στη Συρία (το 2009). Οι δύο χώρες ίδρυσαν το Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας.

Όσο για το Ιράκ, η Άγκυρα είχε αντιταχθεί στην εισβολή της χώρας αυτής από την αγγλοαμερικανική πολεμική μηχανή το 2003 και απαγόρευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν χρήση των βάσεων του ΝΑΤΟ σε τουρκικό έδαφος για να επιτεθούν στη Βαγδάτη, με αποτέλεσμα να εκνευριστεί η Ουάσινγκτον και να καθυστερήσει η έναρξη του πολέμου. Όταν οι Αμερικανοί και 'Αγγλοι μεταβίβασαν επίσημα αρμοδιότητες στους Ιρακινούς, η Άγκυρα ενέκρινε την εκλογική διαδικασία για να ενθαρρυνθεί η μειοψηφία του Τουρκμενιστάν να λάβει μέρος στην ψηφοφορία. Αργότερα, η Τουρκία φρόντισε να χαλαρώσουν οι διασυνοριακοί έλεγχοι και να ενισχυθεί το διμερές εμπόριο. Υπάρχει μόνο μια πτυχή που "αμαυρώνει" αυτό το κατά τα άλλα ειδυλλιακό τοπίο: οι σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και της εθνικής κυβέρνησης της Βαγδάτης είναι άριστες, αλλά δεν ισχύει το ίδιο με την κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση του Ερμπίλ στο βόρειο Ιράκ. Ο τουρκικός στρατός τόλμησε ακόμα και να καταδιώκει αυτονομιστές του ΡΚΚ μέσα σε ιρακινό έδαφος -φυσικά, με την υποστήριξη του Πενταγώνου και υπό τον έλεγχο των αμερικανών. Παρ' όλα αυτά, η Άγκυρα κατάφερε να υπογράψει συμφωνία για την εξασφάλιση της εξαγωγής πετρελαίου από το Ιράκ μέσω του τουρκικού λιμανιού του Τσεϊχάν.

Η Άγκυρα έλαβε επίσης μια σειρά από πρωτοβουλίες για να θέσει τέρμα στην πολιτική της σύγκρουση με τους Αρμένιους. Αφού προσέφυγε στην "ποδοσφαιρική διπλωματία", η Άγκυρα αναγνώρισε την σφαγή των Αρμενίων του 1915 (αλλά αρνήθηκε τον όρο "γενοκτονία") και κατάφερε να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με το Ερεβάν, ενώ παράλληλα επιδιώκει την επίλυση της διαμάχης Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, η Αρμενία ανέστειλε την επικύρωση της δικομματικής συμφωνίας της Ζυρίχης.

Οι ευθύνες της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι επίσης πολύ σημαντικές. Το μοίρασμα του Αιγαίου δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί και ο τουρκικός στρατός εξακολουθεί να κατέχει τη Βόρεια Κύπρο. Η Άγκυρα έχει προτείνει διάφορα μέτρα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης με τις δύο χώρες, ιδίως μέσω της αμοιβαίας επαναλειτουργίας των λιμένων και των αεροδρομίων. Αλλά οι σχέσεις απέχουν πολύ από το να ομαλοποιηθούν αφού, στην παρούσα φάση, η Άγκυρα δεν φαίνεται διατεθειμένη να εγκαταλείψει την αυτοαποκαλούμενη "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου".
Ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέφθηκε τη Συρία για να διαπραγματευθεί την ανακαίνιση και επέκταση των εγκαταστάσεων που παραχώρησαν οι Σύριοι στον ρωσικό στόλο. 'Ετσι, το συριακό λιμάνι του Ταρτούς θα μπορούσε να φιλοξενήσει, για τα επόμενα τρία χρόνια, ρώσικα υποβρύχια και αντιτορπιλικά. Στην υπηρεσία ποιάς στρατηγικής; © Kremlin Press Service
Η διπλωματική απομόνωση της Συρίας

Η Ουάσινγκτον έχει κατηγορήσει τη Συρία ότι συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, μέσω διαφόρων μεσαζόντων: των μυστικών υπηρεσιών του Ιράν, της λιβανέζικης οργάνωσης Χεζμπολά και του παλαιστινιακού κόμματος Χαμάς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγόρησαν ψευδώς τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ ελ Άσαντ ότι διέταξε τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι και φρόντισαν να συσταθεί ειδικό ποινικό δικαστήριο για να κριθεί ο πρόεδρος της Συρίας.

Με εκπληκτική ικανότητα, ο Μπασάρ ελ Άσαντ, ο οποίος για χρόνια παρουσιάζονταν ως ο ξιπασμένος και εντελώς ανίκανος γιός του διάσημου εκλιπόντος πατέρα του, κατάφερε να ξεγλυστρίσει από αυτή την παγίδα που του στήθηκε, χωρίς να κάνει παραχωρήσεις και χωρίς να σπαταλήσει ούτε μια σφαίρα. Οι καταθέσεις των κατηγόρων του έπεσαν στο κενό, η μια μετά την άλλη, με αποτέλεσμα ο Σαάντ Χαρίρι, γιος του εκλιπόντος Χαρίρι, να πάψει να απαιτεί τη σύλληψή του, και μάλιστα του έκανε μια φιλική επίσκεψη στη Δαμασκό. Κανείς δεν θέλει να χρηματοδοτήσει το Ειδικό Δικαστήριο πια και είναι πιθανό ο ΟΗΕ να αποφασίσει να το διαλύσει, ακόμη και πριν από την πρώτη συνεδρίασή του, εκτός αν τελικά χρησιμοποιηθεί ως φόρουμ όπου θα κατηγορηθεί δημόσια η Χεζμπολά.

Τέλος, απαντώντας στην υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, όταν αυτή συνιστούσε την διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Ιράν και με τη Χεζμπολά, ο Μπασάρ ελ Άσαντ οργάνωσε μια συνάντηση κορυφής-έκπληξη με τον Ιρανό πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, καθώς και με το κορυφαίο ηγετικό στέλεχος της Χεζμπολά, Χασάν Νασράλα.

Ποιά είναι η θέση της Ρωσίας;

Η εδραίωση του τριγώνου Τουρκίας-Συρίας-Ιράν είναι συνέπεια της αμυντικής παρακμής των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Το κενό που δημιουργήθηκε εκεί καλύπτεται τώρα από άλλους.

Η Κίνα έχει γίνει ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος του Ιράν και αντλεί από την εμπειρία των Φρουρών της Επανάστασης ώστε να ξεπεράσει τα εμπόδια που της έχει στήσει η CIA στην Αφρική. Στηρίζει επίσης, διακριτικά αλλά αποτελεσματικά, τον στρατιωτικό εξοπλισμό της Χεζμπολά, την οποία κατά πάσα πιθανότητα εφοδίασε με πυραύλους γης-αέρος και άλλα συστήματα για την αντιμετώπιση στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και της Χαμάς, η οποία άνοιξε ένα γραφείο αντιπροσωπείας στο Πεκίνο. Ωστόσο, η Κίνα προχωρά πολύ αργά και με σύνεση όσον αφορά τη γεωπολιτική της επιρροή στη Μέση Ανατολή, όπου δεν έχει προς το παρόν πρόθεση να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο.

Όλες οι προσδοκίες τώρα στρέφονται προς την κατεύθυνση της Μόσχας, η οποία είχε αποχωρήσει από την περιοχή μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία επιθυμεί να ανακτήσει την ηγεμονική θέση της σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά είναι απρόθυμη να κάνει βήματα πριν να επιλυθούν τα τρέχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην πρώην ζώνη του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το κύριο μειονέκτημα είναι ότι η ρωσική ελίτ δεν διαθέτει εναλλακτική πολιτική για το αποτυχημένο εγχείρημα των ΗΠΑ για την "ανάπλαση" της Μέσης Ανατολής και έχει κολλήσει ακριβώς στο ίδιο σημείο που κόλλησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες: ενόψει της αλλαγής στον συσχετισμό δυνάμεων της περιοχής, δεν είναι πλέον εφικτή η εφαρμογή μιας ισορροπημένης πολιτικής μεταξύ Ισραήλ και αραβικών χωρών. Οποιαδήποτε εμπλοκή στην περιοχή αυτή συνεπάγεται, αργά ή γρήγορα, μια ρήξη με το σιωνιστικό καθεστώς.

Το ρολόι της Μόσχας σταμάτησε να χτυπά το 1991, καθώς τελείωνε η Διάσκεψη της Μαδρίτης. Η Μόσχα τότε δεν είχε ακόμα χρεωθεί την αποτυχία των συμφωνιών του Όσλο (του 1993) και του Wabi Araba (του 1994) που προέβλεπαν την εφαρμογή της λεγόμενης "λύσης των δύο κρατών", η οποία δεν είναι πλέον βιώσιμη. Η μόνη ειρηνική επιλογή είναι εκείνη που εφαρμόζεται στη Νότια Αφρική: η κατάργηση του απαρτχάιντ και η αναγνώριση της ενιαίας ιθαγένειας για όλους τους πολίτες, Εβραίους και μη Εβραίους, αλλά και η αποκατάσταση μιας πραγματικής δημοκρατίας που βασίζεται στην αρχή του "ένας πολίτης, μία ψήφος". Αυτή είναι ήδη η επίσημη θέση που εγκρίθηκε από τη Συρία και το Ιράν, την οποία σύντομα προτίθεται να υιοθετήσει και η Τουρκία.

Η μεγάλη διπλωματική διάσκεψη για τη Μέση Ανατολή που το Κρεμλίνο σχεδίαζε να διοργανώσει στη Μόσχα το 2009, και η οποία και ανακοινώθηκε κατά τη σύνοδο κορυφής του Ανάπολις, και επιβεβαιώθηκε από αρκετά ψηφίσματα του ΟΗΕ, δεν πραγματοποιήθηκε τελικά. 'Ετσι, η Ρωσία έχασε και αυτή την ευκαιρία για διπλωματική δράση.

Όσο για τις ρωσικές ελίτ που εξακολουθούν να απολαμβάνουν μεγάλο κύρος στη Μέση Ανατολή, δεν συχνάζουν πια στην περιοχή. Φαντασιωνόνται μεγαλεία, αλλά είναι εκτός πραγματικότητας. Στη δεκαετία του 1990, ενθουσιάστηκαν με τις ρομαντικές θεωρίες του ανθρωπολόγου Λεβ Γκουμιλιόφ και ήταν σε συγχρονισμό με την Τουρκία, το μόνο έθνος που, όπως και η Ρωσία, έχει τόσο ευρωπαϊκές όσο και ασιατικές καταβολές. Στη συνέχεια, γοητεύτηκαν από το γεωπολιτικό χάρισμα του Αλεξάντρ Ντούγκιν , ο οποίος έτρεφε απέχθεια για τον δυτικό υλισμό, θεωρούσε ότι η Τουρκία είχε μολυνθεί από τις δυτικές αξίες και είχε συνεπαρθεί από τον ασκητισμό της Ιρανικής Επανάστασης.

Ωστόσο, αυτή η νέα αυτή πνοή ιδεών "εξατμίστηκε" στην Τσετσενία, πριν καλά καλά αρχίσει να υλοποιείται. Η Ρωσία βρέθηκε απότομα αντιμέτωπη με μια μορφή θρησκευτικού εξτρεμισμού που είχε την κρυφή υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και τροφοδοτήθηκε από τις τουρκικές και σαουδικές μυστικές υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε συμμαχία με ένα μουσουλμανικό κράτος φάνταζε παρακινδυνευμένη και επικίνδυνη. 'Ετσι, όταν η ειρήνη αποκαταστάθηκε στο Γκρόζνι, η Ρωσία δεν ήταν σε θέση -ή δεν είχε την βούληση - να εξακολουθήσει να κρατά το νήμα μιας αποικιοκρατικής κληρονομιάς. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ισλαμικής Επιτροπής της Ρωσίας, Γκαϊντάρ Ζεμάλ, η Ρωσία δεν μπορεί να φιλοδοξεί να γίνει ευρωασιατική χώρα και την ίδια στιγμή να προσποιείται ότι τίποτα δεν συνέβη, ούτε μπορεί να εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό της ορθόδοξο κράτος που προστατεύει τους εξεγερμένους μουσουλμάνους αδελφούς του. Η Ρωσία καλούνταν -και ακόμη καλείται- να αυτοπροσδιοριστεί, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την ισότητα μεταξύ ορθόδοξων και μουσουλμάνων.

Αντί να αναβάλλει για αύριο την επίλυση προβλημάτων που αφορούν τις μειονότητες, και για μεθαύριο τη διπλωματική συμμετοχή της στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία θα μπορούσε να εξετάσει τα πλεονεκτήματα μιας σχέσης με μουσουλμάνους εταίρους στο εξωτερικό, ώς έμπιστους παίκτες σε ουδέτερο έδαφος, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει και στη δημιουργία εσωτερικού διαλόγου με τους μουσουλμάνους. Η Συρία του Μπασάρ ελ Άσαντ αποτελεί μοντέλο μετα-σοσιαλιστικού κράτους που οδεύει προς τον εκδημοκρατισμό, διατηρώντας, παράλληλα, τους παραδοσιακούς θεσμούς του, επιτρέποντας την άνθηση των μεγάλων θρησκειών και διαφόρων διακλαδώσεών τους, συμπεριλαμβανομένων των σκληροπυρηνικών ουαχαμπιστών, ενώ συγχρόνως κατόρθωσε να διατηρήσει μια κοινωνική ευρυθμία.

Το οικονομικό δέλεαρ

Προς το παρόν, η ρωσική ελίτ μοιάζει να αγνοεί την προειδοποίηση που εξέδωσε ο πρώην αρχηγός επιτελείου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Λεονίντ Ιράσοφ, σχετικά με την ανάγκη για τη δημιουργία συμμαχιών στην Ασία και στη Μέση Ανατολή, ώστε να αντιμετωπιστεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός. Όπως σημειώνει η πολιτικός αναλυτής Γκλεμπ Παβλόφσκι, προτιμούν να πιστεύουν ότι ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός θα διαλυθεί χάρη στην οικονομική παγκοσμιοποίηση. Επίσης, εξακολουθούν να θεωρούν τη Μέση Ανατολή απλώς ως μια αγορά.

Ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ ολοκλήρωσε πρόσφατα μια περιοδεία που έγινε αιτία να επισκεφθεί τη Δαμασκό και την Άγκυρα. Εκεί φρόντισε να καταργηθεί η βίζα και άνοιξε τις πόρτες της χώρας του στις ευκαιρίες που προσφέρει η εκεί κοινή αγορά (Τουρκίας, Συρίας, Ιράν και Λιβάνου) για τις ρωσικές εταιρείες. Επίσης προώθησε την πώληση μεγάλης ποσότητας όπλων σε όλες αυτές τις χώρες. Ειδικότερα, διαπραγματεύθηκε το δεκαετές συμβόλαιο κατασκευής πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Τέλος, εκμεταλλεύτηκε την στρατηγική εξέλιξη της Τουρκίας για να κερδίσει τη στήριξη της στη διέλευση των υδρογονανθράκων της Ρωσίας προς την ευρωπαϊκή ήπειρο. Ένας επίγειος ρωσικός αγωγός πετρελαίου θα συνδέσει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο Θάλασσα και έτσι η Άγκυρα ενδέχεται να εκετάσει την προοπτική συμμετοχής της στο διακρατικό έργο του αγωγού φυσικού αερίου South Stream.

Τα όρια συμμετοχής της Ρωσίας

Έξω από το οικονομικό πεδίο, είναι δύσκολο η Μόσχα να εδραιώσει τη θέση της στην περιοχή. Οι παλιές σοβιετικές ναυτικές βάσεις στη Συρία έχουν επανενεργοποιηθεί και άνοιξαν για το ρωσικό στόλο στη Μεσόγειο, ακριβώς σε μια φάση που οι ναυτικές δυνάμεις της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα αναμένεται να μειωθούν. 'Ολα αυτά εκτυλίσσονται σε μια χρονική συγκυρία, λες και η Μόσχα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και να μεταθέσει το ζήτημα του Ισραήλ.

Το γεγονός παραμένει ότι η οποιαδήποτε καταδίκη της εβραϊκής αποικιοκρατίας εκ μέρους της Ρωσίας ενδέχεται να αναζωπυρώσει εσωτερικά προβλήματα. Κατά πρώτο λόγο, επειδή, για να θέσουμε το ζήτημα λίγο κυνικά, το απαρτχάιντ του Ισραήλ θυμίζει την μεταχείριση των Τσετσένων από τη Ρωσία. Κατά δεύτερο λόγο, επειδή η Ρωσία ενεργεί υπό το βάρος ενός ιστορικού πλέγματος: αυτού του αντισημιτισμού. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει προσπαθήσει επανειλημμένα να γυρίσει σελίδα με συμβολικές χειρονομίες, όπως τον διορισμό ραβίνου στο στρατό, αλλά η Ρωσία δεν έχει πάψει ποτέ να αισθάνεται άβολα με αυτό το θέμα.

Ωστόσο, η Ρωσία θα έπρεπε να σταματήσει να παίζει το παιχνίδι της υπομονής. Τα ζάρια έχουν πέσει και η Ρωσία πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες, χωρίς πισωγυρίσματα. Το Ισραήλ έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των γεωργιανών στρατευμάτων που επιτέθηκαν και σκότωσαν Ρώσους πολίτες στη Νότια Οσετία. Σε απάντηση, ο υπουργός άμυνας της Γεωργίας Νταβίτ Κεζερασβίλι, που έχει διπλή (ισραηλινή και γεωργιανή) υπηκοότητα, νοίκιασε δύο αεροπορικές βάσεις στην ισραηλινή Τσαχάλ, για να διευκολύνει την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν από μικρότερη απόσταση. Η Μόσχα έμεινε να κοιτάζει αμέτοχη, δίχως να κάνει καμιά κίνηση κατά του Ισραήλ.

Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ εξετάζει την πιθανή υποδοχή πρώην Σοβιετικών προσφύγων από το Ισραήλ με τον κυβερνήτη της Αυτόνομης Εβραϊκής Περιφέρειας του Μπιρομπιτζάν, Αλεξάντρ Βινίκοφ, στις 2 Ιουλίου 2010. © Kremlin Press Service
Σε αυτή την παντελή έλλειψη αντίδρασης, η Μέση Ανατολή αντέδρασε με ένα χαμόγελο όλο νόημα. Είναι αλήθεια ότι το Τελ Αβίβ διατηρεί αρκετές σχέσεις με τη ρωσική ελίτ, και δικτυώνεται μαζί της προσφέροντας σε ορισμένα υψηλά ιστάμενα μέλη της στο Ισραήλ διάφορα προνόμια. Όμως, η Μόσχα έχει συγκριτικά πολύ περισσότερες επαφές στο Ισραήλ, θεωρώντας την παρουσία ενός περίπου εκατομμυρίου Ρώσων μεταναστών από την εποχή των σοβιέτ. Θεωρητικά, η Μόσχα θα μπορούσε να φέρει στο προσκήνιο κάποια προσωπικότητα ικανή να παίξει στην κατεχόμενη Παλαιστίνη το ρόλο που διαδραμάτισε ο Φρέντερικ ντε Κλερκ στη Νότιο Αφρική: να καταργήσει το απαρτχάιντ και να εδραιώσει δημοκρατικό καθεστώς στην καρδιά ενός ενιαίου κράτους. Με αυτό το σκεπτικό, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ προσβλέπει σε μια πιθανή μαζική φυγή του Ισραηλινών Εβραίων που δεν θα ανέχονταν ένα τέτοιο νέο καθεστώς. Για το λόγο αυτό, μπλόκαρε την συγχώνευση που ανακοινώθηκε μεταξύ του Χαμπαρόφσκ Κράι και της αυτόνομης εβραϊκής περιφέρειας του Μπιρομπιτζάν. Ο Ρώσος πρόεδρος, ο οποίος προέρχεται από εβραϊκή οικογένεια και ασπάστηκε τη ρωσική ορθόδοξη θρησκεία, σχεδιάζει την επανενεργοποίηση της διοικητικής αυτής οντότητας που ιδρύθηκε από τον Στάλιν το 1934 ως εναλλακτική λύση για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ. Η κάποτε εβραϊκή δημοκρατία στο εσωτερικό της πρώην Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε να γίνει μελλοντική πατρίδα για τους πρόσφυγες, οι οποίοι θα ήταν σίγουρα ευπρόσδεκτοι, δεδομένου ότι η Ρωσία διέρχεται μια περίοδο δημογραφικής πτώσης.

Εμπνευσμένος από τα βήματα αυτονομίας που έκαναν οι πρόγονοί του, ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέφθηκε το Μπιρομπιτζάν, για να επανενεργοποιήσει τις παραδόσεις της εβραϊκής αυτής αυτόνομης περιφέρειας. Mehdi Ghasemi, ISNA Agency © Kremlin Press Service
Τέλος, αυτό που προκαλεί την μεγαλύτερη έκπληξη είναι η αναβλητικότητα της Ρωσίας σε σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Είναι γεγονός ότι οι Ιρανοί επιχειρηματίες έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση τα νομοσχέδια που υποβλήθηκαν για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού του Μπουσέρ. Είναι επίσης αλήθεια ότι οι Ιρανοί έχουν γίνει ιδιαίτερα ευαίσθητοι μετά από χρόνια αγγλοαμερικανικών παρεμβάσεων. Αλλά και το Κρεμλίνο δεν έχει πάψει να συμπεριφέρεται κυκλοθυμικά προς το Ιράν. Ο πρόεδρος Mεντβέντεφ συνδιαλέγεται με τη Δύση και υπόσχεται τη στήριξη της Ρωσίας στις κυρώσεις κατά του Ιράν που ενέκρινε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Εν τω μεταξύ, ο Πούτιν διαβεβαιώνει τους Ιρανούς ότι η Ρωσία δεν θα τους αφήσει απροστάτευτους, εάν δεχθούν να παίξουν το παιχνίδι της διαφάνειας. Πίσω από τα παρασκήνια, Ρώσοι αξιωματούχοι αναρωτιούνται αν οι δύο ηγέτες έχουν διαχωρίσει τους ρόλους τους, ανάλογα με τους συνομιλητές τους, προκειμένου να αυξήσει ο καθένας το κύρος του. Ή μήπως η Ρωσία έχει παραλύσει από μια υποβόσκουσα σύγκρουση στην κορυφή της εξουσίας; Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι η επιδείνωση της σχέσης μεταξύ Μεντβέντεφ και Πούτιν, σχέσης που έχει απότομα μετατραπεί σε αδελφοκτόνο πόλεμο.

Η Ρωσική διπλωματία, όπως αυτή ασκείται, είχε ως αποτέλεσμα οι ουδέτερες χώρες να πιστεύουν ότι ένα τέταρτο ψήφισμα του Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που θα καταδικάζει το Ιράν θα ήταν προτιμότερο από την υιοθέτηση μονομερών μέτρων από τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λάθος εκτίμηση, από τη στιγμή που η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες θα χρησιμοποιήσουν αυτόματα το ψήφισμα του ΟΗΕ για να δικαιολογήσουν τις δικές τους μονομερείς και επιπρόσθετες κυρώσεις.

Κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου με το βραζιλιάνο ομόλογό του, ο πρόεδρος Μεντβέντεφ δήλωσε ότι είχε φθάσει σε κοινή θέση με τον πρόεδρο Ομπάμα κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνδιάλεξης: εάν το Ιράν αποδόταν την πρόταση του Νοεμβρίου του 2009 για τον εμπλουτισμό ουρανίου στο εξωτερικό, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να επιβληθούν κυρώσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Αλλά όταν το Ιράν, προς έκπληξη των Δυτικών, υπέγραψε το Πρωτόκολλο της Τεχεράνης, από κοινού με τη Βραζιλία και την Τουρκία, η Ουάσιγκτον απεσύρθηκε και η Μόσχα την ακολούθησε, παραβιάζοντας έτσι τη δέσμευσή της.

Στις 14 Μαΐου 2010, ο Ρώσος πρόεδρος Μεντβέντεφ υποσχέθηκε δημοσίως οτι θα στήριζε την πρωτοβουλία του Βραζιλιάνου ομολόγου του Λούλα ντα Σίλβα για την επίλυση της ιρανικής κρίσης. Ωστόσο, μερικές μέρες αργότερα, ο Μεντβέντεφ ευθυγραμμίστηκε με τις Ηνωμένες Πολιτείες και έδωσε εντολή στον Ρώσο πρεσβευτή στον ΟΗΕ να ψηφίσει υπέρ του ψηφίσματος αρ. 1929, υπαναχωρώντας από την προηγούμενη υπόσχεσή του. © Kremlin Press Service
Είναι γεγονός ότι ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, Βιτάλι Τσούρκιν, έχει αποδυναμώσει αρκετά την ισχύ του ψήφισματος αρ. 1929, παρεμποδίζοντας την επιβολή καθολικού εμπάργκο στην αγορά καυσίμων από το Ιράν... αλλά παρόλα αυτά ψήφισε υπέρ του. Κάθε άλλο παρά αποτελεσματικά, το ψήφισμα θεωρείται εντελώς απαράδεκτο από το Ιράν, τη Βραζιλία, την Τουρκία, καθώς και από το σύνολο των Αδεσμεύτων που στηρίζουν τις θέσεις της Τεχεράνης. Το ψήφισμα θα πρέπει να θεωρηθεί σκανδαλώδες επίσης και το λόγο ότι παραβιάζει τους όρους της Συνθήκης περί Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων, η οποία εξασφαλίζει σε όλες τις συμβαλλόμενες χώρες το δικαίωμα να εμπλουτίζουν ουράνιο. Το ψήφισμα υπ' αρ.1929 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αρνείται στο Ιράν το δικαίωμα αυτό. Μέχρι σήμερα η Ρωσία φαινόταν να είναι ο υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου. Αλλά δυστυχώς δεν δείχνει να είναι πλέον. Οι χώρες του Κινήματος των Αδεσμεύτων γενικά, και ειδικότερα το Ιράν, είχαν ερμηνεύσει την ρωσική ψήφο ως ένδειξη βούλησης από την πλευρά μιας μεγάλης δύναμης να αποτρέψει αναδυόμενες δυνάμεις από την επίτευξη της ενεργειακής ανεξαρτησίας που χρειάζονται για την οικονομική τους ανάπτυξη. Και θα είναι δύσκολο στο μέλλον να ξεχαστεί αυτό το ρωσικό ιστορικό ολίσθημα.

*O Thierry Meyssan είναι Γάλλος πολιτικός αναλυτής, ιδρυτής και πρόεδρος του Δ

Περισσότερα... »

15:01
Για θαμμένο οπλοστάσιο ενημερώθηκε η ΕΥΠ
» Εθνικά Θέματα

Για θαμμένο οπλοστάσιο ενημερώθηκε η ΕΥΠ

Περισσότερα... »
15:01
Για θαμμένο οπλοστάσιο ενημερώθηκε η ΕΥΠ
» Εθνικά Θέματα

Για θαμμένο οπλοστάσιο ενημερώθηκε η ΕΥΠ

Περισσότερα... »
14:47
Σκλήρυνση θέσης της Ελλάδος για τα 12 μίλια με δήλωση Γ. Δελαβέκουρα
» Εθνικά Θέματα

Σκλήρυνση θέσης της Ελλάδος για τα 12 μίλια με δήλωση Γ. Δελαβέκουρα

Περισσότερα... »
14:47
Σκλήρυνση θέσης της Ελλάδος για τα 12 μίλια με δήλωση Γ. Δελαβέκουρα
» Εθνικά Θέματα

Σκλήρυνση θέσης της Ελλάδος για τα 12 μίλια με δήλωση Γ. Δελαβέκουρα

Περισσότερα... »
14:45
Θα γίνει η άσκηση ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ 2010 - Τα σενάρια και τα επί μέρους τμήματα
» Εθνικά Θέματα

Θα γίνει η άσκηση ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ 2010 - Τα σενάρια και τα επί μέρους τμήματα

Περισσότερα... »
14:35
Ιράν: Σκληρή απάντηση στο Ισραήλ
» Εθνικά Θέματα

Ιράν: Σκληρή απάντηση στο Ισραήλ

Περισσότερα... »
14:33
Επίσκεψη στην Σλοβενία πραγματοποιεί ο Μπόρις Τάντιτς
» Εθνικά Θέματα

Επίσκεψη στην Σλοβενία πραγματοποιεί ο Μπόρις Τάντιτς

Περισσότερα... »

14:30
Σεισμός στο ΠΑΣΟΚ κατά Παπακωνσταντίνου
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Σαν βόμβα έπεσε στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ η είδηση ότι στα σχέδια της κυβέρνησης είναι η εξίσωση των φόρων του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, κάτι που θα επιβαρύνει πολύ σημαντικά το μέσο ελληνικό νοικοκυριό καθώς συνεπάγεται διπλασιασμό της τιμής για το πετρέλαιο θέρμανσης.

Οι προθέσεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης προκαλούν θύελλα αντιδράσεων καθώς τελείως αιφνιδιαστικά εμφανίζεται ως δεδομένη η ανάγκη για τη λήψη νέων μέτρων άμεσα και μάλιστα σε μία περίοδο που η κυβέρνηση διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους ότι το Πρόγραμμα Σταθερότητας πάει καλά, ότι η υστέρηση σε έσοδα είναι αμελητέα και ότι δεν υπάρχει ανάγκη για νέα μέτρα.

Την πλέον σφοδρή δημόσια επίθεση κατά του υπουργού Οικονομικών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, εξαπέλυσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ κ.Χρήστος Παπουτσής.

«Η σκέψη αυτή είναι αδιανόητη» είπε ο κ. Παπουτσής μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALTER την Πέμπτη και υποστήριξε ότι τέτοιες διαρροές δυναμιτίζουν την προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση για να βγει η χώρα από την κρίση. Εκτίμησε ότι οι αντιδράσεις θα είναι σοβαρές και πως μια τέτοια απόφαση θα αποτελέσει βαρύ πλήγμα για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Την ίδια ώρα πάντως δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί ερμηνεύουν την άρνηση υπουργών και υφυπουργών να κατέλθουν στον στίβο των τοπικών εκλογών ως αποτέλεσμα του φόβου για επερχόμενη ήττα των Νοέμβριο λόγω του αρνητικού κοινωνικού κλίματος που αναμένεται ότι θα επικρατεί εκείνη την περίοδο ενάντια στην κυβερνητική πολιτική των φόρων.

Και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος καθώς και πολλοί συνδικαλιστικοί παράγοντες θεωρούν απαράδεκτη την επιμονή του οικονομικού επιτελείου σε φορομπηχτικές συνταγές.
Πηγή
Σχόλιο ιστολογίου: Πρόκειται για αντίδραση του κόμματος ή για τη γνωστή μέθοδο "ζεστό-κρύο" για να "κοπούν" τυχούσες πραγματικές αντιδράσεις (και όχι μόνο μέσα από το κόμμα); Μήπως έχουμε άλλη μία έκφανση εφαρμογής της "Κοινωνικής Μηχανικής";

Περισσότερα... »

14:28
Η Τουρκία είναι παράγοντας ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια, σημείωσε ο πρόεδρος Αμπντ. Γκιούλ, κατά την επίσκεψή του στο Σεράγιεβο
» Εθνικά Θέματα

Η Τουρκία είναι παράγοντας ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια, σημείωσε ο πρόεδρος Αμπντ. Γκιούλ, κατά την επίσκεψή του στο Σεράγιεβο

Περισσότερα... »
14:24
Δυστυχώς ούτε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αρνείται τη συμμετοχή του στο "Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών"!
» Εθνικά Θέματα

Δυστυχώς ούτε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αρνείται τη συμμετοχή του στο "Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών"!

Περισσότερα... »
14:16
Αναλογιστικές μελέτες για τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων την τελευταία εικοσαετία ετοιμάζουν τα Γενικά Επιτελεία
» Εθνικά Θέματα

Αναλογιστικές μελέτες για τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων την τελευταία εικοσαετία ετοιμάζουν τα Γενικά Επιτελεία

Περισσότερα... »
14:01
Αχμαντινετζάντ: Θνησιγενείς οι συνομιλίες για το Μεσανατολικό
» Εθνικά Θέματα

Αχμαντινετζάντ: Θνησιγενείς οι συνομιλίες για το Μεσανατολικό

Περισσότερα... »

14:00
Τρόικα: «Η καλύτερη επιχείρηση στον κόσμο»
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Θα σας πάρουν την αγελάδα και θα σας πουλάνε το γάλα της...
Είτε θέλουμε να το καταλάβουμε είτε όχι, διαθέτουμε σαν χώρα κάτι που μπορεί να αποφέρει κέρδη σε κάποιους, ενώ μπορεί να καταστεί ιδιαιτέρως ζημιογόνο για πολλούς την ίδια στιγμή. Η διαχείριση σε αυτό το «κάτι» είναι αρκετά ιδιάζουσα, με αποτέλεσμα, σήμερα να ζούμε μία ιδιόμορφη κατάσταση, αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να απειλούμαστε να δώσουμε ό,τι έχουμε (και δεν έχουμε) προκειμένου να το αγοράζουμε στη συνέχεια από εκείνους που μας το κλέβουν (περί κλοπής πρόκειται και όλοι όσοι συμμετέχουν είναι αυτομάτως συνεργοί και συνένοχοι κλοπής εθνικού πλούτου…) σε υπέρογκα ποσά… Όλως παραδόξως, για να κρατηθούν τα προσχήματα, κι επειδή οι βιαστές της χώρας επιθυμούν την δική μας συναίνεση στον βιασμό μας (ακόμη και της λογικής μας), μας προσφέρουν ένα deal, μία συμφωνία μέσα από την οποία προσφέρουν ελπίδες, αλλά στην ουσία οι μοναδικοί κερδισμένοι θα είναι οι ίδιοι οι οικονομικοί μας τρομοκράτες.
Τι λέει αυτή η «συμφωνία»;
Θα γίνω συνέταιρός ΣΟΥ, στην επιχείρηση που ΕΣΥ θα ξεκινήσεις... με προϋπόθεση να είναι νόμιμη (άντε... νομότυπη), αλλά θα μπορώ να αλλάξω τους νόμους και οποτεδήποτε θελήσω θα σε κάνω παράνομο…
ΕΣΥ θα βάλεις όλα τα απαραίτητα κεφάλαια (που εγώ θα σου δανείσω), ΕΣΥ θα την δουλεύεις, ΕΣΥ θα πληρώνεις τα πάντα και φυσικά θα με αποπληρώνεις (για τον δανεισμό) με υπέρογκους τόκους και δεν θα μπορέσεις ποτέ να ξεχρεώσεις…
ΕΓΩ τι θα κάνω;
ΕΓΩ θα «απαιτώ» να ακολουθείς κάποιους κανόνες (που ΕΓΩ θεσπίζω), τι θα πουλάς, πόσο, πότε, τι υπηρεσίες θα προσφέρεις, πως, πόσο, που, πόσο θα πληρώνεις τους εργαζόμενους, πόση άδεια θα τους δίνεις, πόσα «δικαιώματα θα έχουν»…
Οι κανόνες αυτοί ΔΕΝ θα είναι σταθεροί, ούτε δεσμευτικοί από τη πλευρά ΜΟΥ. Θα τους αλλάζω ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΩ χωρίς ΕΣΥ να έχεις κανέναν απολύτως λόγο σε αυτό… Μόνο ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, απόλυτα δεσμευτική να τους τηρείς.
Σε αντάλλαγμα για ΑΥΤΕΣ τις υπηρεσίες που ΕΓΩ θα σου προσφέρω, θα παίρνω το 40% από τα κέρδη ΣΟΥ, κάθε χρόνο. Επίσης θα ΜΟΥ δίνεις και ένα 10% περίπου, πάνω στην μισθοδοσία, και ένα επιπλέον 23% σε όλες σου τις συναλλαγές… έτσι ώστε ΕΓΩ να μπορώ να καλύψω τα έξοδα μου για την ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΣΠΙΣΗ των κανόνων που ΣΟΥ βάζω.
Φυσικά αφού (και όταν) πεθάνεις θα ΜΟΥ δώσεις την μισή σου περιουσία.
Υποψήφιοι επιχειρηματίες-επενδύτες…
Μήπως τo ματαξανασκέφτεστε να ξεκινήσετε; ΔΝΤ, Τρόικα και Τράπεζες σας περιμένουν με ανοιχτή την αγκαλιά τους…
Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »

13:56
Ισραήλ: Ενώνουν τις δυνάμεις τους οι αντάρτες στη Γάζα
» Εθνικά Θέματα

Ισραήλ: Ενώνουν τις δυνάμεις τους οι αντάρτες στη Γάζα

Περισσότερα... »
13:50
Ρώτα και τον μπάρμπα μου τον Τομάζο Πάντοα Σιόπα...
» Εθνικά Θέματα

Ρώτα και τον μπάρμπα μου τον Τομάζο Πάντοα Σιόπα...

Περισσότερα... »

13:40
Μας παίρνουν τα μέτρα κι εμείς απορούμε "τι θα συμβεί"!!!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο . . . πλέον?οπότε ότι και να λέμε εμείς και η Κυβέρνηση δεν έχει νόημα. O Θεός βοηθός. . . kalo koyragio. Κάτι ήξερε αυτός που το είπε. . . Άρα δεν έχει νόημα και η γκρίνια μεταξύ μας! Το ζητούμενο είναι να μπορέσουμε να καταλάβουμε ποιός είναι απέναντί μας και πως θα τον στείλουμε από εκεί που ήρθε (όποιος και αν είναι αυτός...)

Τα μέτρα του 2011
Η έκθεση αναφέρει ότι βάσει του άρθρου 2 (2) της απόφασης του Συμβουλίου, η κυβέρνηση πρέπει να συμπεριλάβει στον προϋπολογισμό του 2011 τα εξής συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία μπορούν να αντικατασταθούν με ισόποσα μόνο «σε εξαιρετικές συνθήκες»:
1. Νέα συρρίκνωση των λειτουργικών δαπανών της γενικής κυβέρνησης κατά τουλάχιστον 300 εκατομμύρια.
2. Νέα συρρίκνωση της δημόσιας διακυβέρνησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης ώστε να εξοικονομηθούν 500 εκατομμύρια το 2011 και άλλο ένα δισεκατομμύριο το 2012 και 2013.
3. Πάγωμα στις αναπροσαρμογές των συντάξεων ώστε να εξοικονομηθούν 100 εκατομμύρια ευρώ.
4. Νέος έκτακτος φόρος στις επιχειρήσεις με υψηλή κερδοφορία που θα επιφέρει έσοδα τουλάχιστον 600 εκατομμυρίων ευρώ. Η έκθεση σημειώνει ότι ο φόρος θα επιβληθεί και το 2012 και 2013 με σκοπό άλλο 1, 2 δισ. σε έσοδα.
5. Επιπλέον φορολογία στους επαγγελματίες ώστε να αποφέρει τουλάχιστον 400 εκατομμύρια ευρώ σε έσοδα και σταδιακή αύξηση της φορολογίας το 2012 και 2013.
6. Διεύρυνση της βάσης του ΦΠΑ ώστε να συμπεριληφθούν συγκεκριμένες υπηρεσίες που μέχρι τώρα εξαιρούνταν και μετακίνηση του 30% των αγαθών και υπηρεσιών στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ ώστε να εισπραχθούν έσοδα 1 δισεκατομμυρίου ευρώ.
7. Πράσινος φόρος με προβλεπόμενα έσοδα 300 εκατομμύρια.
8. Μείωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων κατά 1 δισεκατομμύριο ώστε να δοθεί προτεραιότητα σε επενδύσεις που χρηματοδοτούνται από κοινοτικά κεφάλαια και επιδοτήσεις.
9. Είσπραξη φόρου από τυχερά παιχνίδια τουλάχιστον 700 εκατομμυρίων από άδειες και δικαιώματα.
10. Διεύρυνση της φορολογίας ακίνητης περιουσίας για έσοδα τουλάχιστον 500 εκατομμυρίων ευρώ.
11. Αύξηση φορολογίας εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένης και της φορολογίας μισθώσεων αυτοκινήτων, για έσοδα 150 εκατομμυρίων ευρώ τουλάχιστον.
12. Αύξηση φόρου στα είδη πολυτελείας που να αντιστοιχεί σε έσοδα τουλάχιστον 100 εκατομμυρίων.
13. Αντικατάσταση μόνο του 20% των δημοσίων υπαλλήλων του δημοσίου τομέα που συνταξιοδοτούνται (κεντρική κυβέρνηση, δήμοι, δημόσιες εταιρίες, τοπική αυτοδιοίκηση, κυβερνητικοί οργανισμοί).
Η έκθεση αναφέρει ότι τα μέτρα του προϋπολογισμού του 2011 ενδέχεται να αυξηθούν ανάλογα με τα αποτελέσματα των στόχων του 2010

Περισσότερα... »
13:20
Τράπεζες: Το σημείο μηδέν των συγχωνεύσεων
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Το σημείο μηδέν που θα «πυροδοτήσει» την έναρξη για τις συγχωνεύσεις μεταξύ των ελληνικών τραπεζών έφθασε.
Στην αγορά διαμορφώνεται πλέον η εκτίμηση ότι πριν από τη ΔΕΘ θα ανακοινωθεί το πρώτο deal. Από εκεί και πέρα θα ακολουθήσει το γαϊτανάκι από…καραμπόλες.

Πληροφορίες από αξιόπιστες τραπεζικές πηγές αναφέρουν π.χ ότι οι συζητήσεις για συγχώνευση της Alpha και της Eurobank είναι προχωρημένες.

Μια ενδεχόμενη συγχώνευση μεταξύ της Eurobank και της Alpha θα δημιουργούσε στην Ελλάδα μία τράπεζα αντίστοιχου μεγέθους με την Εθνική με χορηγήσεις 120 δισ. ευρώ.
Η ισχυρή μετοχική του βάση του νέου σχήματος θα του επέτρεπε τη διενέργεια αύξησης κεφαλαίου εφόσον χρειαστεί. Αυτή η αύξηση θα μπορούσε π.χ να χρηματοδοτήσει την εξαγορά του ΤΤ, αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να το πουλήσει.

Φωτιά παίρνει λοιπόν σιγά-σιγά το σκηνικό στις τράπεζες. Τι στάση θα κρατήσει η Εθνική σε αυτήν την περίπτωση; Πληροφορίες από στελέχη ξένων επενδυτικών τραπεζών αναφέρουν ότι η διοίκησή της Εθνικής έχει ολοκληρώσει την προεργασία για ενδεχόμενη αύξηση κεφαλαίου.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να είχαμε μια απάντηση της Εθνικής -στο ενδεχόμενο deal της Eurobank και της Alpha -, με τη εξαγορά του ΤΤ ή μιας κυπριακής τράπεζας;
Θα μπορούσαμε όμως να είχαμε και ένα σενάριο… Εθνικής - Πειραιώς ; Χμ!

Όλα θα εξαρτηθούν λοιπόν από την απόφαση της κυβέρνησης σχετικά με την ΑΤΕ και το ΤΤ.
Από εκεί και πέρα θα ακολουθήσουν και οι αντίστοιχες …καραμπόλες!
Πηγή

Περισσότερα... »
13:00
3η Σεπτεμβρίου 1974 - 3η Σεπτεμβρίου 2010: Η ιστορία επαναλαμβάνεται...
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Τι σχέση έχει άραγε ο σημερινός πρωθυπουργεύων Γιώργος Παπανδρέου, με τα όσα διακήρυξε ο πατέρας του 36 χρόνια πριν; Πόσο υπερήφανος συνεχιστής του οράματος του πατέρα του μπορεί να αισθάνεται ο άνθρωπος που σε καθημερινή βάση και με στρατηγικό σχέδιο αποδομεί όχι μόνο τον σοσιαλισμό, αλλά και τους αγώνες του ίδιου του του πατέρα;
Η απάντηση βρίσκεται στα αποσπάσματα της διακήρυξης της 3ης Σεπτεμβρίου του 1974, αλλά δυστυχώς -για τον Γιώργο Παπανδρέου- και στην ιστορία που γράφει τα γεγονότα, όσο και αν ελπίζουν κάποιοι πως είναι δυνατόν να την παραγράψουν, να την παραχαράξουν και να την βιάσουν ποικιλοτρόπως και αναλόγως των μικρών και μιαρών συμφερόντων τους...

Ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος 3 Σεπτεμβρίου 1974

Μεταβλήθηκε η πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι, για να διαβρωθεί η οικονομία μας από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και της Δύσης, με τη συνεργασία πάντα του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου. Για να μαραθεί η ελληνική ύπαιθρος, για να μην αποδίδει ο ιδρώτας του αγρότη, για να συνεχιστεί η μετανάστευση, η προσφορά φτηνής εργασίας στην πρωτεύουσα, μα και στην ξενιτιά, την Ευρώπη, την Αυστραλία, τον Καναδά.
Η πορεία προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Έλληνα εργαζόμενου πρέπει να ανακοπεί.
Αντίθετα πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα στη θεμελίωση μιας νέας Ελλάδας.
Ανακοινώνουμε σήμερα την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού Κινήματος που πιστεύουμε ότι εκφράζει τους πόθους και τις ανάγκες του απλού Έλληνα, ενός Κινήματος που να ανήκει στον αγρότη, τον εργάτη, το βιοτέχνη, το μισθωτό, τον υπάλληλο, στη θαρραλέα και φωτισμένη νεολαία μας.
Τους καλούμε να πυκνώσουν τις τάξεις του. Να στελεχώσουν και να συμμετάσχουν στην κατεύθυνση ενός Κινήματος που θα προωθήσει ταυτόχρονα την εθνική μας ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και τη δημοκρατία σ' όλες τις φάσεις της δημόσιας ζωής.
Βασικός κυριαρχικός στόχος του Κινήματος είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, πολιτείας απαλλαγμένης από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτείας ταγμένης στην προστασία του Έθνους και στην υπηρεσία του Λαού.
Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σ' όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν. Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία, σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του Λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας.
Και βέβαια πρέπει η Ελλάδα να αποχωρήσει και από το στρατιωτικό και από το πολιτικό ΝΑΤΟ. Και βέβαια πρέπει να ακυρωθούν όλες οι διμερείς συμφωνίες που έχουν επιτρέψει στο Πεντάγωνο να μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο για την προώθηση της επεκτατικής του πολιτικής.
Μα πίσω από το ΝΑΤΟ, πίσω από τις αμερικάνικες βάσεις είναι οι μονοπωλιακές πολυεθνικές επιχειρήσεις και τα ντόπια υποκατάστατά τους.
Γι' αυτό η κοινωνική απελευθέρωση, ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, αποτελεί το θεμέλιο λίθο του Κινήματός μας.
- Για να απολαμβάνει ο αγρότης το προϊόν του ιδρώτα του και της γης του, για να απολαμβάνει ο εργάτης, ο βιοτέχνης, ο μισθωτός, ο υπάλληλος, ο απλός Έλληνας, το προϊόν του μόχθου του.
- Για να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η εντυπωσιακή εισοδηματική ανισότητα ανάμεσα σε γεωγραφικές περιφέρειες και κοινωνικά στρώματα που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη Ελλάδα.
- Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
- Για να συμμετέχει ενεργά ο Λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της Χώρας.
- Για να εξασφαλιστεί η εργασία και η κατοικία σε όλους τους Έλληνες.
- Για να καταργηθούν τα προνόμια των λίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη. Για να προστατευτούν η μητέρα, το παιδί, τα γερατειά.
- Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και η οικονομική ισότητα των δύο φύλων. Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων.
Έχει ο Λαός μας πικρή πείρα από τους κομματικούς σχηματισμούς του παρελθόντος που στηρίζονταν στη φεουδαρχική σχέση ανάμεσα σε ηγέτες και βουλευτές, ανάμεσα σε βουλευτές και κομματάρχες, ανάμεσα σε κομματάρχες και ψηφοφόρους. Από κομματικούς μηχανισμούς που είχαν αντικαταστήσει τις αρχές, το πρόγραμμα και τις δημοκρατικές διαδικασίες με το ρουσφέτι και το παρασκήνιο.
Καθολικό είναι το αίτημα για πολιτικούς οργανισμούς αρχών, που να τους διακρίνει η ελεύθερη δημοκρατική έκφραση της βάσης, για να δεσμεύεται η ηγεσία στις πολιτικές αποφάσεις και για να υπάρχει συνέπεια και συνέχεια. [...]
Για την εξάλειψη του συστήματος που οδήγησε στην ιμπεριαλιστική κατοχή της πατρίδας μας και των συνθηκών που το δημιούργησαν, το διατηρούν και το προστατεύουν, για τη θεμελίωση μιας γνήσιας, αβασίλευτης, αναγεννημένης και σοσιαλιστικής Ελληνικής Δημοκρατίας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα θέτει ως προϋπόθεση την επίτευξη των ακόλουθων συγκεκριμένων στόχων:
1. Κάθε εξουσία πηγάζει από το Λαό, εκφράζει το Λαό και υπηρετεί το Λαό. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική δομή της δύναμης στη χώρα μας διαρθρώνεται με τρόπο που να αποκλείει την παραβίαση της λαϊκής θέλησης με οποιοδήποτε τρόπο.
2. Κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα άμυνας κάθε πολίτη σε κάθε προσπάθεια κατάλυσης της νόμιμης εξουσίας, κατάργησης του Συντάγματος και υποδούλωσης του Λαού μας.
3. Για τα βασικά δικαιώματα του πολίτη ισχύει ο χάρτης των ανθρώπινων δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η ελευθερία γνώμης και έκφρασης, η ελευθερία οργάνωσης για την επίτευξη συλλογικών σκοπών στα πλαίσια του Συντάγματος, το απαραβίαστο των δικαιωμάτων του ατόμου, όχι μόνο κατοχυρώνονται συνταγματικά αλλά και προστατεύονται αποτελεσματικά από τη Δικαιοσύνη που είναι ανεξάρτητη. Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αφαιρείται.
4. Εξασφαλίζεται η συνταγματικά κατοχυρωμένη κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων.
5. Εξασφαλίζεται με γνήσιες δημοκρατικές διαδικασίες η άμεση και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών στην πολιτική ζωή του τόπου.
6. Κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα εργασίας για όλους τους πολίτες, άντρες και γυναίκες.
7. Ο συνδικαλισμός αποδεσμεύεται από την εξάρτηση της οικονομικής ολιγαρχίας και από την κηδεμονία του κράτους, κατοχυρώνεται ως ελεύθερο και αυτόνομο κίνημα και τίθεται στην υπηρεσία των συμφερόντων του εργαζόμενου Λαού.
8. Διαχωρίζεται οριστικά η εκκλησία από το κράτος και κοινωνικοποιείται η μοναστηριακή περιουσία.
9. Η Ελλάδα αποσυνδέεται από τους στρατιωτικούς, πολιτικούς και οικονομικούς συνασπισμούς, που υπονομεύουν την εθνική μας ανεξαρτησία και το κυριαρχικό δικαίωμα του Ελληνικού λαού να προγραμματίζει αυτός την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική πορεία της χώρας.
10. Η Ελλάδα ακολουθεί δυναμική ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική με στόχους: την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας, την κατοχύρωση της αδέσμευτης λαϊκής κυριαρχίας και την καλύτερη δυνατή πραγμάτωση των επιδιώξεων του Ελληνικού Λαού. Ως χώρα που είναι ταυτόχρονα στην Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο κάνει την παρουσία της αισθητή και στους τρεις αυτούς χώρους. Η αποπυρηνικοποίηση του μεσογειακού και βαλκανικού χώρου, η ουδετεροποίηση της Μεσογείου από τους στρατιωτικούς συνασπισμούς, η σύσφιξη των οικονομικών και πολιτιστικών σχέσεων με τους λαούς όλης της Ευρώπης και της Μεσογείου, ως προσφορά και στη διεθνή ειρήνη, η συναδέλφωση των λαών και η δομή όλων των χωρών σε μια πανανθρώπινη και πανελεύθερη Κοινότητα με ίση μεταχείριση και ίσα δικαιώματα όλων των ανθρώπων, αποτελούν μόνιμες επιδιώξεις της.
11. Ακυρώνονται οι διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε οικονομική, πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση από τα μονοπωλιακά συγκροτήματα της Δύσης και ιδιαίτερα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
12. Επιδιώκεται η κοινωνική απελευθέρωση του εργαζόμενου Ελληνικού Λαού, που μακροπρόθεσμα ταυτίζεται με το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Αυτή η πορεία προϋποθέτει για το σήμερα ορατό μέλλον:
- Την κοινωνικοποίηση του χρηματοδοτικού συστήματος στο σύνολό του, των βασικών μονάδων παραγωγής, καθώς και του μεγάλου εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου. Ταυτόχρονα προωθείται συστηματικά η ένταξη των αγροτικών επιχειρήσεων σε συνεταιρισμούς νέας μορφής, με δραστηριότητα που θα επεκτείνεται στην προμήθεια πρώτων υλών και στην επεξεργασία, συσκευασία και διάθεση των προϊόντων τους. Οι οργανισμοί αυτοί θα καταργήσουν το μεσάζοντα που εκμεταλλεύεται το προϊόν του ιδρώτα και της γης του αγρότη. Στη βιοτεχνία προωθείται επίσης η συνεταιριστική εκμετάλλευση.
- Τον περιφερειακά αποκεντρωμένο κοινωνικό προγραμματισμό της οικονομίας που συνδυάζεται με τον έλεγχο των παραγωγικών μονάδων από τους εργαζόμενους (δηλαδή με την αυτοδιαχείριση) και από τους αρμόδιους κοινωνικούς φορείς. Αρμόδιος κοινωνικός φορέας είναι το κράτος, η περιφέρεια, ο δήμος ή η κοινότητα, ανάλογα με το μέγεθος, τον τύπο και τη σημασία της παραγωγικής μονάδας.
- Τη διοικητική αποκέντρωση με ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης.
- Το συστηματικό και προοδευτικό κλείσιμο του ανοίγματος ανάμεσα στα κατώτερα και τα ανώτερα εισοδήματα κατά περιφέρεια και επάγγελμα.
- Μια οικιστική και πολεοδομική πολιτική που να εξασφαλίζει πολιτισμένη κατοικία σε κάθε Ελληνική οικογένεια.
- Μια καινούργια παιδεία για να καταργηθούν οι φραγμοί που εμποδίζουν το πλάτεμα της γνώσης και για να δημιουργηθούν ελεύθερα σκεπτόμενοι και κοινωνικά υπεύθυνοι πολίτες. Η παιδεία είναι ευθύνη του κοινωνικού συνόλου. Η ιδιωτική εκπαίδευση καταργείται. Η δωρεάν και υποχρεωτική παιδεία εξασφαλίζεται ανεξαίρετα για όλους τους Έλληνες, θεσπίζεται εκπαιδευτική πολιτική που να εξασφαλίζει την πλατιά συμμετοχή όλων των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και τη συμμετοχή των σπουδαστών στον προγραμματισμό της παιδείας και στη διοίκηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
- Την κοινωνικοποίηση της υγείας, που συνεπάγεται τη δωρεάν ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, την προληπτική υγιεινή για όλους τους Έλληνες, την κατάργηση των ιδιωτικών κλινικών και όλων των προνομίων στην παροχή ιατρικών και νοσοκομειακών υπηρεσιών.
- Ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για υγεία, ατυχήματα, γερατειά και ανεργία, που να επεκταθεί σε όλους τους Έλληνες.
- Την προστασία της μητέρας και του παιδιού.
- Την προστασία του περιβάλλοντος, τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής σε συνδυασμό με την αξιοποίηση των εθνικών λαϊκών παραδόσεων και τη συμμετοχή ολόκληρου του Λαού στην πολιτιστική εξέλιξη.
Από όλα αυτά, εξάγεται ένα ερώτημα: Πόσο συνεπής είναι ο Γιώργος Παπανδρέου ως προς την καταστατική διακήρυξη λειτουργίας του κινήματος που -υποτίθεται- πως εκπροσωπεί, αλλά και κατά πόσο σοσιαλιστές θεωρούνται όλοι εκείνοι που στηρίζουν, ακόμη και με την σιωπή τους, το σημερινό πολιτικό έκτρωμα που κυβερνά την χώρα; Ίσως ο Γιώργος Παπανδρέου να μην είναι σε θέση να αντιληφθεί τις ευθύνες του απέναντι στην χώρα, στην ιστορία και τους κατοίκους, που υποτίθεται πως υπηρετεί. Το ζητούμενο όμως, σήμερα, είναι κατά πόσο υπεύθυνοι είναι όλοι εκείνοι που τον στηρίζουν και τι πραγματικά στηρίζουν...
Κωνσταντίνος

Περισσότερα... »
12:45
Το γιαούρτι κατά της αμνησίας
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Του Όθωνα Ιακωβίδη
- Τι γίνεται, ρε παιδιά; Τι συμβαίνει;
- Αυτοί που κρύβονται για να μη τους γιαουρτώσουμε, θα βγούν έξω, για να τους ψηφίσουμε;
- Επανήλθε ο Σοσιαλισμός στο ΠΑΣΟΚ και δεν θα χάσει το «ΣΟ» του Σοσιαλισμού, από τον τίτλο του;;
- Οι ένοχοι της απώλειας της Εθνική Ανεξαρτησία μας, πήγαν φυλακή και δεν το πήραμε χαμπάρι;
- Τα λαμόγια της ΝΔ φέραν πίσω τα λεφτά;
- Το Βατοπέδι εξαγόρασε τη ΖΗΜΕΝΣ;
- Το ΚΚΕ, μετά την πρόσφατη αποκατάσταση του Στάλιν, αποκαθήλωσε τον ολοκληρωτισμό;
- Ξανακερδίσαμε την Ελευθερία μας στη διαχείριση της Οικονομίας μας, που την είχανε παραδώσει σε ξένες δυνάμεις (ΔΝΤ & Σία) ;;;
- Ο Βουλγαράκης αυτομαστιγώθηκε στην Πλατεία Συντάγματος, όπως είχε υποσχεθεί;
- Οι συνιστώσες της συνισταμένης του Συνασπισμού, επανασυνασπίσθηκαν σε μία νέα συνισταμένη;
- Μας απάλλαξαν από το ¨μνημόνιο»;;
- Τι άλλαξε ;;;
Το μόνο που βλέπω και ακούω, είναι ένας καταιγισμός αποπροσανατολιστικών ειδήσεων, που έχει καταφέρει (όπως πάντα, γίνεται) να πάρει τη σκέψη του πόπολου από την πραγματικότητα της φυλάκισής του και να τη μεταφέρει στο (χωρίς καμία ιδιαίτερη σημασία) πρόβλημα, του «ανασχηματισμού» της κυβέρνησης και των εκλογών ΟΤΑ, δηλαδή ποιοι αξιωματικοί των φυλακισμένων θα αλλάξουν θέση στο Διοικητήριο και ποιος θα εκλεγεί διοικητής της Α΄Πτέρυγας των φυλακών, μεταξύ του Μπλέ, του Πράσινου ή του Κόκκινου, ποιος θα εκλεγεί διοικητής της Β΄Πτέρυγας των φυλακών, μεταξύ του Μπλέ, του Πράσινου ή του Κόκκινου, ποιος θα εκλεγεί διοικητής της Γ΄ Πτέρυγας των φυλακών, μεταξύ του Μπλέ, του Πράσινου ή του Κόκκινου και πάει λέγοντας για όλες τις Πτέρυγες της φυλακής.

Τι’ χες Γιάννη μ’, τι’ χα πάντα……

Το ίδιο έργο, από τον ίδιο μοιραίο θίασο, το ίδιο θέατρο του παραλόγου, με το ίδιο στείρο σενάριο, με τους ίδιους ατάλαντους πρωταγωνιστές και θλιβερούς κομπάρσους, τους ίδιους βαρετούς διαλόγους, τις ίδιες παράφωνες κορώνες.

Θα ήθελα να μου πεί κάποιος, οποιοσδήποτε, τι ενδιαφέρει και ποιόν αν ο Α΄ Υπουργός αντικατασταθεί από τον Ω΄ και αν η Γ΄ Υπουργός πάρει τη θέση του Β΄ Υφυπουργού.

Τους μόνους που ενδιαφέρει, είναι οι ίδιοι και ένας μικρός κύκλος παρατρεχάμενών τους.

Γιατί, λοιπόν, τα ΜΜΕ μάς πρήζουν διάφορα μέρη του σώματός μας «παίζοντας» σενάρια επί σεναρίων επάνω σε ένα θέμα που δεν αφορά κανέναν ;;;

Τον μόνο λόγο που εγώ μπορώ να δώ, είναι ο αποπροσανατολισμός μας.

Να ξεχάσουμε, για την ώρα, ότι είμαστε φυλακισμένοι και να ασχοληθούμε με το αν τα σκουπίδια της Πτέρυγάς μας μαζεύονται σωστά, αν η ομάδα μπάσκετ της Πτέρυγάς μας αλλάξει προπονητή εν όψει των αγώνων με τις άλλες φυλακές και αν τα σκηνικά της παράστασης της θεατρικής ομάδας της Πτέρυγάς μας θα τα κάνει ο Α ή ο Β κρατούμενος, ή θα τα δώσουμε στον Θ’ κρατούμενο της Ψ’ Πτέρυγας που έφτιαξε και τα περσυνά, που διακρίθηκαν στον Βαλκανικό διαγωνισμό θεάτρων φυλακισμένων. (βλέπετε, πώς με τρείς–τέσσερις γραμμές, χάνεται το ζητούμενο (το νόημα) της παραγράφου. Φανταστείτε τι γίνεται όταν, μεταξύ του κυρίως προβλήματος και του δήθεν, πέφτουν τόνοι μελάνης και χιλιάδες εικόνες και ομιλίες αποπροσανατολισμού).

Και, γιατί τα ΜΜΕ θέλουν να μας αποπροσανατολίσουν;

Είναι γνωστό ότι τα ΜΜΕ αποτελούν το εργαλείο προπαγάνδας, σύσσωμου του καθεστώτος πολιτικού συστήματος.

Είναι επίσης γνωστό ότι το καθεστώς αυτό, είναι ένοχο της παράδοσης της Εθνικής Ανεξαρτησίας μας στον πλέον ζωτικό εθνικό χώρο, αυτόν της Οικονομίας μας. Στο σημείο αυτό, ας μου επιτραπεί να παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από την τελευταία δήλωση (9 Αυγ.2010) του μεγάλου μας Μίκη Θεοδωράκη:

«Θα ΄θελα εδώ να υπενθυμίσω ότι ο Ιταλός πρεσβευτής στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ζήτησε από τον Ιωάννη Μεταξά την άδεια να χρησιμοποιήσουν οι Ιταλοί ορισμένα λιμάνια και αεροδρόμια. Και εκείνος είπε ΟΧΙ εκφράζοντας τη θέληση ολόκληρου του ελληνικού λαού. Δεν δήλωσε “για να γλιτώσω τη χώρα από την καταστροφή ενός ενδεχομένου πολέμου “παραχώρησα ένα μέρος της εθνικής μας ακεραιότητας””. Και ρωτώ: συγκριτικά ποια παραχώρηση είναι πιο σημαντική για την ανεξαρτησία ενός λαού; Ο έλεγχος 2-3 λιμανιών ή η καθολική υποταγή της οικονομίας; Με άλλα λόγια ποια θα ήταν βαρύτερη μορφή ξένης κατοχής; Η πρώτη ή η δεύτερη;»

Το βάρος αυτής της τεράστιας ενοχής, πρέπει να φύγει, έστω και πρόσκαιρα, επάνω από τον ένοχο. Για τον σκοπό αυτό στήθηκε η «επιχείρηση ανασχηματισμός», την οποία ακολουθεί η ακόμη μεγαλύτερη «επιχείρηση εκλογές ΟΤΑ».

Πρέπει να ξεχάσουμε ότι είμαστε «υπό κατοχήν», ότι είμαστε αιχμάλωτοι εξ αιτίας τους.

Να ξεχάσουμε, για την ώρα, γιατί κρατάμε το γιαούρτι στο χέρι και να το φάμε, αντί να το ρίξουμε στα μούτρα αυτών που μας συμπεριφέρονται σαν σε ζώα.

Αυτή τη φορά, δεν θα τους περάσει.

Όσο κι αν μας στριφογυρίσουνε, με δεμένα μάτια, γύρω από τον άξονά μας, για να μας ζαλίσουνε, μόλις τα ανοίξουμε και σταθούμε στα πόδια μας, τον πρώτο υποψήφιο που θα δούμε, που υποστηρίζει ή τον υποστηρίζει κόμμα, τον γιαουρτώνουμε.
Η ψήφος του κάθε δημοκράτη πολίτη, άσχετα με το τι ψήφιζε ως τώρα, θα είναι το γιαούρτι στη μάπα του καθεστώτος πολιτικού συστήματος και των υποψηφίων του. Όλων των κομμάτων.

Περισσότερα... »
12:30
Σε ισλαμικά ομόλογα στρέφεται η Τουρκία!!!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Η Άγκυρα αποχαιρετά την δυτική οικνομομία ή παίζει επικίνδυνα, "πατώντας" ταυτόχρονα σε δύο πλευρές;
Σε δανεισμό από την ισλαμική χρηματαγορά μέσω αγοράς σουκούκ (ισλαμικά χρεόγραφα) προσέφυγαν για πρώτη φορά τούρκοι επιχειρηματίες. Στην άντληση κεφαλαίων από παρόμοιες εναλλακτικές πηγές δανεισμού μπορεί να προσφύγει προσεχώς και το τουρκικό Δημόσιο, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Tην εβδομάδα που πέρασε τούρκοι επιχειρηματίες προσέφυγαν για πρώτη φορά στην ιστορία της «κοσμικής» Τουρκίας σε δανεισμό δεκάδων εκατ. δολαρίων από την ισλαμική αγορά κεφαλαίων, πράξη που έγινε σύμφωνα με τους ισλαμικούς νόμους. Η προσφυγή στα ισλαμικά ομόλογα, γνωστά και ως σουκούκ, προσφέρει μια ανεπανάληπτη ευκαιρία για τη χρηματοδότηση της τουρκικής οικονομίας, η οποία αντιμετωπίζει επίσης σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.
Η χρηματοδότηση πραγματοποιήθηκε από τη συνεταιριστική (ισλαμική) Κουβεϊτιανοτουρκική Τράπεζα με τη μεσολάβηση της Citibank και του κουβεϊτιανού επενδυτικού ομίλου LMH (Liquidity Management House). Το ποσό που άντλησε η Τουρκία ανέρχεται στα 100 εκατ. δολάρια, ενώ η προσφορά ξεπέρασε κάθε προσδοκία υπερκαλύπτοντας το απαιτούμενο ποσό κατά 45%. Τα ομόλογα ήταν τριετούς διάρκειας με απόδοση 5,25% ετησίως. Η επιτυχής άντληση κεφαλαίων γεμίζει τους επιχειρηματικούς κύκλους της γείτονος με αισιοδοξία ότι η τουρκική αγορά σύντομα θα αντλήσει επιπλέον κεφάλαια από τη χρηματαγορά του Περσικού Κόλπου, η οποία σύμφωνα με εκτιμήσεις ανέρχεται σε πολλά δισ. δολάρια.
Σε θρησκευτική εκδήλωση ιφτάρ -πρόκειται για τον δείπνο της ισλαμικής κοινότητας πιστών μετά τη διακοπή της ολοήμερης νηστείας- που πραγματοποιήθηκε από την Κουβεϊτιανοτουρκική Τράπεζα με αφορμή τη δημοπρασία των ομολόγων, συμμετείχε και ο υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ. Ο Σιμσέκ σημείωσε ότι η δημοπρασία αποτελεί ένα σημείο καμπής για την Τουρκία και ότι το ισλαμικό ομόλογο αποτελεί ένα σημαντικό προϊόν για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών της τουρκικής οικονομίας. Αυτό, όμως, που προκαλεί εντύπωση στις δηλώσεις του Σιμσέκ είναι ότι δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ να προχωρήσει στη θέσπιση του κατάλληλου νομικού πλαισίου για τα ισλαμικά ομόλογα, το οποίο απουσιάζει σήμερα από την Τουρκία, ούτως ώστε να επωφεληθεί τόσο το Δημόσιο όσο και ο επιχειρηματικός κόσμος.
Το σουκούκ είναι ένα χρηματοπιστωτικό προϊόν σύμφωνο προς τις ισλαμικές επιταγές. Το ισλαμικό ομόλογο αντικαθιστά τα δυτικού τύπου ομόλογα, καθώς το ισλαμικό δίκαιο απαγορεύει την παροχή δανείου με τόκο. Αναλυτικότερα το σουκούκ είναι ένα είδος τίτλου ιδιοκτησίας ακινήτων ή επιχειρηματικών σχεδίων το οποίο πωλείται, ενοικιάζεται και αγοράζεται εκ νέου από τον αρχικό ιδιοκτήτη του. Λειτουργεί βάσει της αρχής της συμμετοχής σε προκαθορισμένα ποσοστά κέρδους, όπως επίσης και σε ζημίες ανάλογα με τη συνεισφορά των εμπλεκομένων μερών. Συνεπώς η επιχείρηση που εκδίδει τα ισλαμικά ομόλογα, αρχικά τα πωλεί στους επενδυτές. Στη συνέχεια οι επενδυτές ενοικιάζουν τα εν λόγω χρεόγραφα στην εκδότρια επιχείρηση έναντι ενός προκαθορισμένου μισθώματος. Στο τέλος της συμφωνημένης χρονικής περιόδου η επιχείρηση που εξέδωσε τα ισλαμικά ομόλογα, τα αγοράζει στην αρχική τους τιμή. Έτσι, σύμφωνα με τη σαρία, ο εκδότης θεωρείται ότι είχε εισπράξει νομίμως τα έσοδα από το κτήμα, επιχείρηση κ.λπ. που ενοικίασε σε τρίτους. Και συνεπώς τα έσοδά του δεν θεωρείται ότι προήλθαν από τόκους.
Στις ημέρες μας οι πιο αναπτυγμένες αγορές σουκούκ είναι στη Μαλαισία και τον Περσικό, ενώ αυτού του είδους το ισλαμικό προϊόν έχει επίσης εισαχθεί στις ευρωπαϊκές αγορές από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Αρχικά φαίνεται ότι η Γαλλία προσέλκυσε τέτοιου είδους χρεόγραφα και επιχείρησε μάλιστα να γίνει το κέντρο έκδοσής τους. Αυτήν τη στιγμή όλα δείχνουν ότι το Λονδίνο αποτελεί το πλέον αναπτυγμένο κέντρο έκδοσης των σουκούκ στην Ευρώπη, καθώς η Βρετανία πέτυχε, απ' ό,τι φαίνεται, να κάνει τις κατάλληλες τροποποιήσεις στη νομοθεσία της ώστε να μην έρχεται σε αντιπαράθεση με τη σαρία.
Η στροφή της Τουρκίας προς το σουκούκ δεν μπορεί παρά να επιβεβαιώσει την αλλαγή που έχει συντελεστεί σε επίπεδο λαϊκής βάσης, συνεπεία της χρεοκοπίας του «κοσμικού» καθεστώτος. Ωστόσο, το ισλαμικό ομόλογο δεν συνιστά παρά μία μόνο μέθοδο άντλησης κεφαλαίων από τις πλούσιες σε υδρογονάνθρακες αραβικές και ισλαμικές χώρες, οι οποίες στηρίζουν οικονομικά την Τουρκία τουλάχιστον από τη δεκαετία του '80. Γεγονός είναι πάντως ότι η ισλαμική κυβέρνηση ΑΚΡ επιταχύνει -ενώ οι κεμαλιστές τηρούν σιγήν ιχθύος- τους ρυθμούς εισροής ισλαμικού κεφαλαίου στη χώρα, πράξη τα αποτελέσματα της οποίας είναι εδώ και καιρό ορατά. Η χώρα επιστρέφει ολοταχώς στο οθωμανικό σύστημα!
Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Περισσότερα... »

12:25
Η Βουλή «υιοθετεί» τα παιδιά των πιλότων που έχασαν τη ζωή τους
» Εθνικά Θέματα

Η Βουλή «υιοθετεί» τα παιδιά των πιλότων που έχασαν τη ζωή τους

Περισσότερα... »
12:18
Οπλοστάσιο θαμμένο στα Ελληνοαλβανικά σύνορα
» Εθνικά Θέματα

Οπλοστάσιο θαμμένο στα Ελληνοαλβανικά σύνορα

Περισσότερα... »

12:15
Οι αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις "πνίγουν" τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Στη μέγκενη των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων
- Το σχετικό νομοσχέδιο παρουσίασε το υπουργείο Άμυνας
Στη μέγκενη των ρυθμίσεων του Ασφαλιστικού, η εφαρμογή των οποίων έχει ήδη δρομολογηθεί στο χώρο του Δημοσίου και προβλέπουν συνταξιοδότηση των στρατιωτικών μετά από 40 έτη υπηρεσίας (35 πραγματικά και 5 πλασματικά), βάζει η κυβέρνηση την εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ταυτόχρονα, ενισχύει και επιταχύνει τις ΝΑΤΟικών προδιαγραφών αλλαγές στη δομή διοίκησης και στη δομή δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων και προωθεί τη μισθοφορική αντίληψη στο στρατό, με την καθιέρωση του θεσμού των Ειδικών Εφέδρων Οπλιτών (ΕΕΦΟΠ), βάσει του οποίου, μετά την ολοκλήρωση της 9μηνης θητείας τους, οι στρατεύσιμοι θα μπορούν να συνεχίζουν για ένα χρονικό διάστημα ως μισθοφόροι.
Οι σχετικές ρυθμίσεις προβλέπονται στο σχέδιο νόμου περί «Υπηρεσιακής εξέλιξης και ιεραρχίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων - Θέματα διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογίας και συναφείς διατάξεις» του υπουργείου Εθνικής Αμυνας που έχει κατατεθεί στη Βουλή και το οποίο χτες παρουσίασε σε συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Ε. Βενιζέλος.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, «μετά την ψήφιση των νέων συνταξιοδοτικών ρυθμίσεων για τα στελέχη των ΕΔ, είναι αναγκαίο να προσαρμοστεί και η σχετική διοικητική νομοθεσία ώστε να διασφαλίζεται(...) η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών (αξιωματικών και υπαξιωματικών) μέχρι τη συμπλήρωση των αναγκαίου χρόνου πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας, αλλά φυσικά και μετά από αυτήν, έως τον ανώτατο δυνατό βαθμό».
Οσον αφορά στη δομή δυνάμεων και στο αμυντικό δόγμα ο υπουργός δεν προχώρησε σε λεπτομέρειες, παραπέμποντας στο μέλλον, ωστόσο το γεγονός παραμένει ότι όλα δομούνται στη βάση της νέας δομής του ΝΑΤΟ όπως και του νέου στρατηγικού του δόγματος.
Σε άμεση σύνδεση με τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων έρχονται και τα εξοπλιστικά προγράμματα, για τα οποία ο υπουργός Αμυνας διαβεβαίωσε ότι θα συνεχιστούν κανονικά, με αναπροσαρμογές στη δομή του ΕΜΠΑΕ (πενταετές εξοπλιστικό πρόγραμμα), που θα γίνεται πλέον ανά τριετία, στο πλαίσιο του ευρύτερου δεκαπενταετούς εξοπλιστικού προγράμματος.
Την ερχόμενη βδομάδα, όπως είπε, θα περάσουν από την Επιτροπή Εξοπλισμών της Βουλής οι προμήθειες των κινητήρων των «F-16» (συντήρηση) και τα πυρομαχικά των 120 χιλιοστών των αρμάτων μάχης των LEO2HEL/A4. Παράλληλα, ανακοινώθηκε ότι στο άμεσο μέλλον ολοκληρώνονται τρία εκκρεμή προγράμματα που αφορούν στα γερμανικά υποβρύχια, τις γαλλικές φρεγάτες και τα ρωσικά ΤΟΜΑ, ενώ θα ακολουθήσει νόμος «ο οποίος θα ενσωματώνει την κοινοτική νομοθεσία» που θα ρυθμίζει τις μελλοντικές προμήθειες.
Πηγή

Περισσότερα... »

12:11
Ουάσιγκτον προς Άγκυρα: «Μόνο αν έρθει και το Ισραήλ»
» Εθνικά Θέματα

Ουάσιγκτον προς Άγκυρα: «Μόνο αν έρθει και το Ισραήλ»

Περισσότερα... »
12:00
Το State Department δώρισε σκάφη στο Λιμενικό Σώμα της Αλβανίας
» Εθνικά Θέματα

Το State Department δώρισε σκάφη στο Λιμενικό Σώμα της Αλβανίας

Περισσότερα... »

11:59
Σε Στάση δανείων προχωράνε οι τράπεζες;
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Όλο και περισσότερο, κλείνουν οι τράπεζες τις στρόφιγγες χρηματοδότησης της οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε στις 31 Αυγούστου, η Τράπεζα της Ελλάδος, ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης έπεσε στο 2,0% κατά τον μήνα Ιούλιο, από 2,4% τον Ιούνιο και 4,2% το Δεκέμβριο του 2009
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται στη βιομηχανία, το εμπόριο, τα καταναλωτικά και τα στεγαστικά δάνεια, όπου ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης «έγραψε» ποσοστά -2,2%, -1,8%, -0,7% και 1,9% αντίστοιχα για το μήνα Ιούλιο.
Σύμφωνα δε με δημοσιεύματα του Τύπου ακόμα και τα προγράμματα εγγυοδοσίας του ΤΕΜΠΜΕ είναι παγωμένα από τις τράπεζες, δημιουργώντας συνθήκες πραγματικής ασφυξίας για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
ΡΕΚΟΡ ΣΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ – ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!
Σύμφωνα με πληροφορίες που κατά καιρούς βλέπουν το φώς της δημοσιότητας, ο πραγματικός βραχνάς των τραπεζιτών είναι τα δάνεια σε καθυστέρηση («κόκκινα» δάνεια), τα οποία υπερβαίνουν τα € 22 δις και βρίσκονται σταθερά σε ανοδική τροχιά.

Ο προβληματισμός αυτός αντικατοπτρίστηκε και στα πολύ υψηλά επίπεδα προβλέψεων, ποσών δηλαδή που βάζουν στην «άκρη» οι τράπεζες για να καλύψουν πιθανολογούμενες μελλοντικές απώλειες. Η πραγματικότητα αυτή αποτυπώθηκε στα οικονομικά αποτελέσματα όλων σχεδόν των τραπεζών για το Α΄ εξάμηνο το 2010.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΜΕ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΚΤ
Κάποιος θα περίμενε πως στη σημερινή συγκυρία οι τράπεζες κάθε άλλο παρά θα τα «φέρνανε εύκολα βόλτα». Παρόλα αυτά, όμως, όλες οι μεγάλες τράπεζες (πλην των δύο υπό δημόσιο έλεγχο τραπεζών, της Αγροτικής και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου), εμφανίζουν υψηλότατη κερδοφορία, κατά το Α΄ εξάμηνο του 2010.

Η κερδοφορία αυτή στηρίζεται κατά κύριο λόγο από την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των μεγάλων ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό, όπως τα πρόσφατα μεγάλα “deals” της Εθνικής σε Τουρκία και ΠΓΔΜ.

Με τη σειρά τους, τα deals αυτά χρηματοδοτούνται από το δημόσιο και τον ευρωπαϊκό κορβανά. Σε €78 δις ανέρχονται οι ενισχύσεις του Ελληνικού Δημοσίου προς το τραπεζικό κεφάλαιο κατά τα τελευταία δύο χρόνια και σε €92 δις το υπόλοιπο από τον προνομιακό δανεισμό της Ευρωπαίκής Κεντρικής Τράπεζας με 1%.

Όπως όλα δείχνουν, οι ενισχύσεις αυτού του είδους θα συνεχιστούν όσο είναι απαραίτητη η στήριξη της κερδοφορίας του τραπεζικού κεφαλαίου. Τόσο η «τρόικα» έχει ανάγει σε ύψιστη προτεραιότητα τη σταθερότητα των τραπεζών ενώ σε ότι αφορά την ΕΚΤ, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα επεκτείνει τη δυνατότητα χαριστικού δανεισμού των τραπεζών μέχρι και το Α’ τρίμηνο του 2011, κατά τη συνεδρίαση της την Πέμπτη 2 Σεπτέμβρη.
ΜΟΝΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ Η ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ !
Ο παρασιτικός ρόλος του τραπεζικού κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία και κοινωνία δεν πρόκειται να παύσει να υφίσταται. Σήμερα εν μέσω κρίσης οι τραπεζίτες δεν δίνουν δάνεια στα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις αλλά κάνουν business στην Τουρκία και τα Βαλκάνια με «ξένα κόλλυβα». Όταν περάσει η κρίση θα ξαναρχίσουν να δίνουν δάνεια στους «ιθαγενείς» με τους γνωστούς σε όλους μας τοκογλυφικούς όρους!

Μόνη λύση για την οικονομική ανάπτυξη, την παραγωγική, κοινωνική και οικολογική ανασυγκρότηση, είναι η εφαρμογή μιας άλλης, μιας νέας χρηματοπιστωτικής πολιτικής. Αυτή η νέα χρηματοπιστωτική πολιτική μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο από ένα συνολικά εθνικοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, κάτι το οποίο μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έναν άμεσο και μαχητό στόχο ενός μεγάλου, ενωτικού και ταξικού μετώπου πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, το οποίο θα έχει σαν στόχο την άμεση απεμπλοκή από τα Μνημόνια και τις δεσμεύσεις τους!

Περισσότερα... »

11:53
Υπηρεσία πληροφοριών της Ευρωπαικής Ένωσης
» Εθνικά Θέματα

Υπηρεσία πληροφοριών της Ευρωπαικής Ένωσης

Περισσότερα... »

11:45
Rogoff: "Θέμα χρόνου η Ελληνική χρεοκοπία"
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Η εβδομαδιαία πολιτική επιθεώρηση Profil δημοσιεύει εκτενή συνέντευξη του γνωστού Αμερικανού οικονομολόγου Kenneth Rogoff (Harvard), ο οποίος υποστηρίζει ότι είναι θέμα χρόνου η ελληνική χρεοκοπία
Ειδικότερα: Αναφερόμενος στον κίνδυνο πτώχευσης ορισμένων κρατών επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «κυρίως η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλο κίνδυνο. Είμαι πεπεισμένος ότι η Ελλάδα σύντομα θα πτωχεύσει» και συμπληρώνει ότι αυτή είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και ότι αν δεί κανείς την ιστορία του ΔΝΤ πολλές χώρες χρεοκόπησαν, ενώ είχαν λάβει προηγουμένως οικονομική βοήθεια.
Ως προς την χρησιμότητα του πακέτου βοηθείας ο κ. Rogoff εκφράζει την άποψη ότι είχε νόημα η διάθεση της βοήθειας καθώς αυτό μετέθεσε το πρόβλημα προς τα πίσω».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο κ. Rogoff αναφέρει ότι «εάν είχαμε αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει την άνοιξη, αυτό θα ήταν τεράστιο πρόβλημα για χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία ή η Ιρλανδία. Οι κεφαλαιαγορές θα είχαν μεταφέρει αμέσως τον πανικό και για τις χώρες αυτές και η ΕΕ δεν θα ήταν σε θέση να τις βοηθήσει ταυτόχρονα. Με το να μεταθέσει κανείς το πρόβλημα προς τα πίσω, δόθηκε στις χώρες η ευκαιρία, να θεσπίσουν οι ίδιες μεταρρυθμίσεις. Ταυτόχρονα διευκολύνει η καλύτερη οικονομία τις προσπάθειές τους. Στο μέτρο αυτό το πακέτο διάσωσης ήταν η σωστή στρατηγική. Θα ήταν παράλογο να μην βοηθηθεί η Ελλάδα».

Ο Αμερικανός οικονομολόγος στη συνέχεια είναι εντελώς αρνητικός ως προς την στάση της Σλοβακίας απέναντι στην Ελλάδα και το αντιμετωπίζει ως δείγμα αδυναμίας της Ε.Ε. που δείχνει ότι υπάρχει πρόβλημα στις δομές της προκειμένου να υπάρχει αποτελεσματικός συντονισμός όλων αυτών των χωρών. «Αυτό αφορά επίσης και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΚΤ δεν έχει κανένα νόημα. Η Ευρώπη πρέπει να οργανωθεί εκ νέου. Η διένεξη με την Σλοβακία αποτελεί μόνον μια μικρή πρόγευση, του τι επίκειται για την Ευρώπη», υπογραμμίζει ο αμερικανός οικονομολόγος.

Σε ερώτηση τέλος, για το τι θα αποφέρει όλη αυτή η προσπάθεια που καταβάλουν οι Έλληνες, αν στο τέλος αποτύχουν, ο κ. Rogoff απαντά «πιθανώς λίγα. Οι Έλληνες πρέπει να υπομείνουν τώρα κάποια σκληρά μέτρα και στο τέλος να χρεοκοπήσουν».

Συγκεκριμένα, εκφράζει την άποψη ότι οι Έλληνες ως ευρωπαίοι πολίτες δεν είχαν την δυνατότητα να αρνηθούν την βοήθεια από την Ε.Ε., γιατί μια τέτοια συμπεριφορά επιφέρει μακροχρόνιες κυρώσεις, όπως υποστηρίζει και προβλέπει ότι η Ελλάδα μετά από 1-2 χρόνια δεν θα είναι σε θέση να εκπληρώσει τις απαιτήσεις του ΔΝΤ, το οποίο θα ασκήσει κριτική μεν, αλλά θα διαθέσει και άλλα κονδύλια και ότι στα επόμενα 2-3 χρόνια θα αναγκαστεί το ΔΝΤ να αποχωρήσει και τότε η Ελλάδα θα κηρύξει πτώχευση. Το μοντέλο αυτό έχει ήδη επαναληφθεί πολές φορές», επισημαίνει τέλος ο Αμερικανός οικονομολόγος.
Πηγή

Περισσότερα... »

11:30

Το σημείο μηδέν...

» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Η επιμονή της κρίσης, οι σκέψεις δημοσιονομικής ένωσης της ΕΕ ή εξόδου της Γερμανίας από τη ζώνη του Ευρώ, η ανάγκη περιορισμού της Κίνας, η ατυχής σύγκριση των Η.Π.Α. με την Ιαπωνία και οι προοπτικές της Ελλάδας. “Όλοι μας προσβλέπουμε με εμπιστοσύνη και κατανόηση στους «πολιτικούς» των διαφόρων χωρών, πρόθυμοι να τους απονείμουμε κάθε έπαινο, εάν «καταφέρουν να αποφύγουν τον πόλεμο», αγνοώντας το γεγονός ότι, ακριβώς οι πολιτικοί αυτοί είναι εκείνοι που προκαλούν τον πόλεμο - συνήθως όχι τόσο από κακή πρόθεση, αλλά από τον παράλογο χειρισμό των υποθέσεων που τους έχουν ανατεθεί”, γράφει χαρακτηριστικά ο E.From.
“O χειρισμός των δημοσίων υποθέσεων γίνεται κατά κανόνα «ανεξέλεγκτα», κυρίως επειδή δεν είναι υποχρεωτική η τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων εκ μέρους των πολιτικών – δυστυχώς, με την ανοχή των Πολιτών των χωρών τους”, συμπληρώνουμε εμείς, έχοντας την άποψη ότι, η (προεκλογική) «παραπλάνηση» ενός ολόκληρου λαού, είναι ένα μάλλον σοβαρό αδίκημα. Ο δε Emerson με τη σειρά του πιθανότατα δεν υπερβάλλει, όταν ισχυρίζεται ότι: “Τα πράγματα βρίσκονται στη σέλλα, καβάλα στην ανθρωπότητα”.

Χωρίς να θέλουμε να αμφισβητήσουμε ή να επιβεβαιώσουμε κανέναν από τους δύο συγγραφείς, αυτό που εμείς σήμερα δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, είναι το εάν έχουν έλθει ακόμη τα χειρότερα – τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς. Εν τούτοις, γνωρίζουμε με σαφήνεια ότι, οι προϋποθέσεις για μία περαιτέρω επιδείνωση της παγκόσμιας οικονομίας, είναι εδώ - όχι μόνο δεν έχουν εκλείψει δηλαδή, αλλά συνεχίζουν να συσσωρεύονται διαχρονικά. Δυστυχώς, όλες οι μεγάλες ανισορροπίες, οι «ασυμμετρίες» καλύτερα, οι οποίες μας οδήγησαν στην κρίση των κρίσεων, δεν έχουν σε καμία περίπτωση αντιμετωπισθεί από τα κράτη, αφού:

(α) Τα ελλείμματα (πλεονάσματα) στα εμπορικά ισοζύγια μεγάλων ή μικρότερων χωρών παραμένουν ως είχαν: τεράστια. Ισχυρά εξαγωγικά κράτη, όπως για παράδειγμα η Γερμανία και η Κίνα, στηριζόμενα στην «πολεμική» μηχανή τους (στους εκατομμύρια απόλυτα ελεγχόμενους και υπερβολικά πειθαρχικούς εργαζομένους που μόνο αυτές οι δύο χώρες διαθέτουν), «παράγουν» μεγάλα πλεονάσματα - ενώ τα ελλείμματα των Η.Π.Α. και πολλών άλλων χωρών διευρύνονται διαρκώς (Πίνακας Ι).

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Μεγέθη 2007 των τεσσάρων ισχυρότερων οικονομιών του πλανήτη

Μεγέθη	Κίνα	Γερμανία	Ιαπωνία	Η.Π.Α.

ΑΕΠ	2,879 τρις	3,030 τρις	5,103 τρις	13,75 τρις
Εργαζόμενοι	803,30 εκ.	43,63 εκ.	66,07 εκ.	153,10 εκ.
Δημόσιο Χρέος*	18,9%	65,3%	182,4%	36,8%
Εξαγωγές	1,221 τρις	1,361 τρις	665,7 δις	1,140 τρις
Εισαγωγές	917,4 δις	1,121 τρις	571,1 δις	1,987 τρις
Εμπορ. Ισοζύγιο	303,6 δις	240 δις	94,6 δις	-847,0 δις

* Δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Το δημόσιο χρέος των Η.Π.Α. πλησιάζει πλέον το 100% του ΑΕΠ

Πηγή: IQ 2007

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα Ι, η υπεροχή της Κίνας, όσον αφορά την «παραγωγική μηχανή» της, τα 803 εκ. δηλαδή των «στρατιωτικά» πειθαρχικών εργαζομένων της, σε συνδυασμό με τα τεράστια πλεονάσματα της, τα οποία σχεδόν στο σύνολο τους παραμένουν στις «ταμειακές ρεζέρβες» της (επενδυμένα κυρίως σε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου), είναι εκτός κάθε ανταγωνισμού – πόσο μάλλον όταν η μεγάλη αυτή χώρα κυβερνάται από ένα και μόνο πολιτικό κόμμα.

(β) Η υπερχρέωση σχεδόν του συνόλου των δυτικών οικονομιών, παραμένει σε εξαιρετικά επικίνδυνα επίπεδα. Ειδικά στις Η.Π.Α., το δημόσιο χρέος έχει ανέλθει σε ένα ύψος, το οποίο είναι μάλλον μη διατηρήσιμο (η παρατηρούμενη αποχώρηση πολλών αμερικανών, διαχειριστών επενδυτικών κεφαλαίων, από την ενεργή συμμετοχή τους στις αγορές, είναι ένα πολύ ανησυχητικό γεγονός).

(γ) Οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να προβούν σε περαιτέρω σημαντικές αποσβέσεις («απομειώσεις») στοιχείων του ενεργητικού τους - τα οποία έχουν απολέσει πια μεγάλο μέρος της αξίας τους. Εκτός αυτού, η σχεδόν απόλυτη εξάρτηση των μεγαλυτέρων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων του πλανήτη από τις «χρηματιστηριακές» επενδύσεις, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο που αποτελούν για το «σύστημα (too big to fail), δεν έχει ακόμη αντιμετωπισθεί.

(δ) Η αναδιανομή των εισοδημάτων, προς όφελος των πλουσιοτέρων οικονομικών τάξεων και εις βάρος των ανεπτυγμένων χωρών, συνεχίζει την καταστροφική της πορεία – με «μερική» εξαίρεση εκείνα τα κράτη, τα οποία ελέγχονται από (επίσημα ή ανεπίσημα) ολοκληρωτικά καθεστώτα.

(ε) Η Πολιτική φαίνεται να έχει χάσει εντελώς την «πρωτοκαθεδρία» της. Η πρόσφατη τοποθέτηση 41 Γερμανών επιχειρηματιών-managers, υπό την ηγεσία του J.Ackerman (Deutsche Bank), εναντίον της καγκελαρίου Merkel, ήταν χαρακτηριστική – πόσο μάλλον αφού φαίνεται ότι τελικά θα επικρατήσουν ολοσχερώς. Η οικονομική εξουσία (Καρτέλ), ευρίσκεται αναμφίβολα σε τροχιά «κατάληψης» της παγκόσμιας διακυβέρνησης - ενδεχομένως εκτός κάποιων χωρών της BRIC. Ταυτόχρονα, πριμοδοτείται σκόπιμα ο εσωτερικός εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ των ανθρωπίνων, κοινωνικών ή επαγγελματικών, ομάδων - παράλληλα με τον εξωτερικό, μεταξύ «ομόρων» κρατών. Οι γερμανικές πολυεθνικές απαιτούν ήδη τη μείωση των αδειών των εργαζομένων, κατά δύο ολόκληρες εβδομάδες - επί πλέον στις εξευτελιστικές αμοιβές, κάτω των 5 € την ώρα, τις οποίες «παρέχουν» στους παραγωγικότατους απασχολουμένους τους.

(στ) Από την πλευρά της προσφοράς η «ανεργία καλπάζει», ενώ σε πολλές χώρες υφίστανται «διογκωμένοι» κατασκευαστικοί κλάδοι, οι οποίοι θα έπρεπε σύντομα να περιορισθούν – με εξαιρετικά δυσμενή επακόλουθα για την απασχόληση. Ταυτόχρονα, απαιτείται η μετεκπαίδευση πολλών εκατομμυρίων εργαζομένων – η απόκτηση δηλαδή εκ μέρους τους νέων, «ευέλικτων» επαγγελματικών δεξιοτήτων, προσαρμοσμένων στις ανάγκες καινούργιων οικονομικών κλάδων.

Επομένως, τρία ολόκληρα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η κατάσταση συνεχίζει να είναι εκτός ελέγχου – χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει ότι επίκειται «η συντέλεια του κόσμου». Τα οικονομικά ρίσκα είναι το ίδιο μεγάλα και πολύπλοκα, ενώ ευρισκόμαστε πολύ μακριά από μία φυσιολογική, υγιή ανάπτυξη. Η άποψη δε που εκφράζεται από κάποιους οικονομολόγους, η οποία θεωρεί σαν μοναδική λύση την «εκδίωξη» της Γερμανίας από τη ζώνη του Ευρώ (υιοθέτηση ενός δικού της νομίσματος, το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα την ανατίμηση του - με το Ευρώ των υπολοίπων να υποτιμάται εξυγιαντικά, συνεισφέροντας στην πληθωριστική μείωση των χρεών τους, στην αύξηση των εξαγωγών τους, όπως επίσης στον περιορισμό των αντίστοιχων γερμανικών), σε συνδυασμό με την «απομόνωση» ή έστω τον «περιορισμό» της Κίνας, είναι μάλλον αδύνατον να εφαρμοσθεί πρακτικά.

Φυσικά υπάρχει μία εναλλακτική λύση για την Ευρώπη, η οποία δεν είναι άλλη από τη δημοσιονομική (πολιτική) της ένωση. Όμως, είναι μάλλον απίθανο να την αποδεχθεί η Γερμανία, παρά το ότι κινδυνεύει με ολοκληρωτική κατάρρευση το ευρωπαϊκό οικοδόμημα (επίσης όχι η Ολλανδία ή κάποιες άλλες πλεονασματικές χώρες) - οπότε παραμένει υφιστάμενο το «δυτικό» αδιέξοδο (δημοσιονομικές κρίσεις των ελλειμματικών κρατών).

ΟΙ Η.Π.Α. ΚΑΙ Η ΙΑΠΩΝΙΑ

Σύμφωνα με πρόσφατους υπολογισμούς του ΔΝΤ, τα γιγαντιαία δημόσια ελλείμματα δεν θα είναι δυνατόν να χρηματοδοτηθούν στο μέλλον, με τους ήδη υπάρχοντες τρόπους (πόσο μάλλον τα Ελληνικά). Αν και οι Η.Π.Α. λοιπόν δεν κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν, αφού το χρέος τους είναι σε δολάρια (οπότε έχουν τη δυνατότητα να το εξοφλήσουν οποτεδήποτε, «τυπώνοντας» απλώς νέα χαρτονομίσματα), είναι πιθανόν να αναγκαστούν σε μία ευρύτερη υποτίμηση του νομίσματος τους (αν όχι σε πόλεμο, με «αφετηρία» το Ιράν). Ο πληθωρισμός άλλωστε και η υποτίμηση, είναι ένας από τους πλέον επιτυχείς τρόπους μείωσης των πραγματικών χρεών μίας οικονομίας.

Εν τούτοις, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή οι Η.Π.Α. κινδυνεύουν με αποπληθωρισμό, αντίστοιχο με αυτόν που υποχρέωσε την Ιαπωνία σε μία υπερεικοσαετή ύφεση της οικονομίας της – ενώ οι συγκρίσεις μεταξύ των δύο αυτών χωρών, οι οποίες εμφανίζονται στα διάφορα ΜΜΕ, υπολείπονται κατά πολύ της πραγματικότητας, για τους εξής λόγους:

(α) Η Ιαπωνία είχε ανέκαθεν (συνεχίζει να έχει) σταθερά πλεονάσματα στο εμπορικό της ισοζύγιο – αντίθετα, οι Η.Π.Α. εμφανίζουν υπερβολικά ελλείμματα.

(β) Η Ιαπωνία έχει μία τεράστια εξωτερική περιουσία, με επενδύσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη – οι Η.Π.Α. είναι το περισσότερο εξωτερικά χρεωμένο κράτος στην παγκόσμια ιστορία (διαθέτοντας ταυτόχρονα την ισχυρότερη πολεμική μηχανή όλων των εποχών).

(γ) Οι Ιάπωνες είναι «πατριώτες-επενδυτές», πρόθυμοι να τοποθετηθούν σε ομόλογα του κράτους τους (Εθνικά Ομόλογα), παρά τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια που τους προσφέρει – αντίθετα, οι Αμερικανοί επενδύουν τα χρήματα τους εκεί που τους «υπόσχονται» τις υψηλότερες αποδόσεις.

Για τις παραπάνω αιτίες αλλά και για πολλές άλλες, η Ιαπωνία μπόρεσε να ανταπεξέλθει με το τεράστιο δημόσιο χρέος της (περί το 200% του ΑΕΠ της), χωρίς να είναι εξαρτημένη από την εισροή ξένων κεφαλαίων – κάτι που δεν ισχύει για τις Η.Π.Α. οι οποίες είναι απόλυτα εξαρτημένες από ξένα κεφάλαια.

Η ΚΙΝΑ ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Συνεχίζοντας, ίσως δεν πρέπει να υποτιμούμε τους τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία, οι οποίοι μπορούν να προέλθουν από το «σπάσιμο της φούσκας» στην Κίνα – κάτι που ενδεχομένως (αλλά και παραδόξως) θα την ωφελήσει ανταγωνιστικά, όπως απέδειξε η «ισχυροποίηση» της με τη «βοήθεια» της παρούσας, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Αρκεί και μόνο να επικεντρωθεί κανείς στην εξέλιξη των τιμών ακίνητης περιουσίας στη Σαγκάη ή στο Πεκίνο, για να καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος. Οι τιμές στις πόλεις αυτές, σε σύγκριση πάντοτε με τα διαθέσιμα εισοδήματα (ένα ακίνητο εκτιμάται πάντοτε σε σχέση με τα μέσα εισοδήματα των κατοίκων μίας χώρας – επομένως, η μείωση των εισοδημάτων των Ελλήνων θα προκαλέσει αναμφίβολα πτώση των τιμών των ακινήτων), έχουν ανέλθει σε επίπεδα, στα οποία δεν έχουμε φτάσει ποτέ στη «δύση».

Εκτός αυτού, η πιστωτική επέκταση στην Κίνα είναι άνευ προηγουμένου. Το περασμένο έτος, οι τράπεζες της μεγάλης αυτής χώρας ενέκριναν 50% περισσότερα δάνεια, σε σχέση με το 2008 – ένα γεγονός χωρίς κανένα απολύτως προηγούμενο παράδειγμα. Παρά το ότι λοιπόν πολλοί δυτικοί αναλυτές φαίνεται να έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο ολοκληρωτικό καθεστώς της Κίνας, συγκρίνοντας το με τα δημοκρατικά πολιτεύματα της δύσης (η «γοητεία» του απολυταρχισμού), είναι μάλλον «τρομακτικά» αυτά που συμβαίνουν σήμερα εκεί – εκτός του ότι οι Κινέζοι είναι από τη φύση τους «παίκτες», οι οποίοι αναλαμβάνουν δυσανάλογα ρίσκα.

Περαιτέρω, ο κλιμακούμενος «εμπορικός» ανταγωνισμός μεταξύ των οικονομικών «στρατών» των δύο μεγαλύτερων πλεονασματικών χωρών του κόσμου, της Γερμανίας και της Κίνας, οι οποίες πιθανότατα υποτιμούν την αμερικανική στρατιωτική υπερδύναμη (ενδεχομένως, η Γερμανία υποτιμάει επίσης την «ενεργειακή-μιλιταριστική» υπεροχή της Ρωσίας), ίσως αποβεί μοιραίος για την εξέλιξη του πολέμου στον πλανήτη. Οι παρακάτω πίνακες είναι αποκαλυπτικοί:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Ρυθμός ανάπτυξης 1^ου κα 2^ου τριμήνου 2010

Χώρες	Πρώτο τρίμηνο	Δεύτερο τρίμηνο

Γερμανία	0,5%	2,0%
Η.Π.Α.	0,9%	0,6%
Γαλλία	0,2%	0,6%
Ιαπωνία	1,1%	0,1%

* Οι ρυθμοί ανάπτυξης στην Κίνα είναι περί το 10%

Πηγή: Spiegel

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙΙ, η οικονομία της Γερμανίας αυξάνεται ξανά με σχετικά μεγάλους ρυθμούς για μία ανεπτυγμένη χώρα, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας (ανεργία στο 7,6%), εις βάρος των υπολοίπων χωρών της ΕΕ – σε πλήρη αντίθεση με την υποτονική ανάπτυξη εντάσεως ανεργίας των Η.Π.Α., η οποία ενδεχομένως να αποβεί επικίνδυνη για την παγκόσμια «γεωπολιτική» ισορροπία. Δυστυχώς, η Γαλλία δεν μπορεί να ακολουθήσει, με δυσμενή επακόλουθα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ενώ η Ιαπωνία συνεχίζει να υποφέρει, κατά το σύνηθες των τελευταίων δεκαετιών («γηρασμένη» Οικονομία).

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Απόφοιτοι ανωτάτων σχολών

Χώρα	Απόφοιτοι σε εκατομμύρια.

Γερμανία	0,3
Κίνα	5,6

Πηγή: Spiegel

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Από τον Πίνακα ΙΙΙ διαφαίνονται οι αδυναμίες της Γερμανίας σε σύγκριση με την Κίνα, η οποία «παράγει» ετήσια έναν απίστευτα μεγάλο αριθμό αποφοίτων ανωτάτων σχολών – γεγονός που θα οδηγήσει την Κίνα πολύ γρήγορα σε μία τεχνολογική-οικονομική ανάπτυξη τεράστιας δυναμικής. Καλώς ή κακώς, η Γερμανία δεν μπορεί να αναπληρώσει την έλλειψη στελεχιακού δυναμικού υψηλού επιπέδου, αφενός μεν λόγω της «ιδιάζουσας» μεταναστευτικής της πολιτικής (προβλήματα αφομοίωσης ξένων εθνικοτήτων κλπ), αφετέρου δε επειδή δεν αποτελεί ένα «ευχάριστο» επαγγελματικό προορισμό, όπως συμβαίνει με τις Η.Π.Α.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙV: ΑΕΠ σε τρις $, κατά κεφαλή ΑΕΠ σε δολάρια

Χώρα	ΑΕΠ	ΑΕΠ κατά κεφαλήν

Η.Π.Α.	14,80	47.702
Ιαπωνία	5,27	41.366
Γερμανία	3,33	40.679
Κίνα*	5,36	3.999

* Η Κίνα ξεπέρασε για πρώτη φορά το ΑΕΠ της Ιαπωνίας, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση παγκοσμίως, μετά τις Η.Π.Α.

Πηγή: Spiegel

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Στον Πίνακα ΙV διαπιστώνουμε την υπεροχή των Η.Π.Α. στο παραγόμενο προϊόν (ΑΕΠ), το οποίο όμως προέρχεται κατά περίπου 75% από την κατανάλωση - με επόμενο το χρηματοπιστωτικό τομέα. Αντίθετα, στις τρείς υπόλοιπες χώρες, στους κατ’ εξοχήν ανταγωνιστές των Η.Π.Α. δηλαδή, η μεταποίηση συντελεί σε μεγαλύτερο βαθμό στο ΑΕΠ, με ευεργετικά αποτελέσματα για την απασχόληση. Το χαμηλό τώρα κατά κεφαλήν εισόδημα στην Κίνα, δίνει μία σαφέστατη εικόνα για το μέλλον – η υποθετική εξίσωση του με το αντίστοιχο των Η.Π.Α., θα σήμαινε ένα 12πλάσιο ΑΕΠ, ύψους άνω των 60 τρις $ (το σημερινό παγκόσμιο ΑΕΠ είναι της τάξης των 58 τρις $).

Η ΕΛΛΑΔΑ

Σε σχέση τώρα με τα προβλήματα της χώρας μας (η οποία συνεχίζει να ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα), καθώς επίσης με τις διάφορες τοποθετήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, κρίνουμε σκόπιμο να επιστήσουμε την προσοχή σε ένα παλαιότερο κείμενο μας (Δημόσιο Χρέος) το οποίο δημοσιεύσαμε πολύ πριν η χώρα μας «αλωθεί» από το ΔΝΤ.

Επί πλέον, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι, όλες εκείνες οι «περιρρέουσες» θεωρίες (ΙΟΒΕ κλπ) περί δυνατοτήτων αύξησης του ΑΕΠ μας, μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς ή του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων (11% !!), είναι μάλλον υπερβολικά «ευφάνταστες» – εάν υποθέσουμε καλοπροαίρετα ότι δεν «πριμοδοτούνται» από τους διεθνείς «καταπατητές».

Εμείς τουλάχιστον θεωρούμε ότι, ο μοναδικός («διαρθρωτικός») δρόμος δεν είναι άλλος από την άμεση καταπολέμηση της καταστροφικής γραφειοκρατίας, ταυτόχρονα με τη δημιουργία ενός «κοινωνικοοικονομικού» πλαισίου, το οποίο να διευκολύνει τα μέγιστα την υγιή επιχειρηματικότητα – ειδικά αυτή των νέων (απροβλημάτιστο άνοιγμα και κλείσιμο των εταιρειών, ανεμπόδιστη προώθηση επενδυτικών προγραμμάτων, ανταγωνιστική φορολόγηση κλπ). Τα παραπάνω, σύμφωνα με το απόλυτα επιτυχημένο παράδειγμα της Γερμανίας στον συγκεκριμένο τομέα, ο οποίος αποτελεί ουσιαστικά το μεγαλύτερο μυστικό της επιτυχίας της. Η ανάπτυξη και η ευημερία της Γερμανίας άλλωστε, στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της και στο «ορθολογικό» πλαίσιο λειτουργίας τους, το οποίο έχουν θέσει όλες οι κυβερνήσεις της στη διάθεση τους.

Ειδικότερα, εάν κάποιος επιχειρηματίας στην Ελλάδα δεν έχει επιτυχία με την εταιρεία του και οδηγηθεί στη χρεοκοπία, είναι αδύνατον να «επανέλθει» ξανά, με μια καινούργια προσπάθεια, μέσα από μία νέα επιχείρηση. Κάτι τέτοιο είναι φυσικά αδιανόητο στη Γερμανία – πολύ περισσότερο στις Η.Π.Α., οι οποίες θεωρούν απαραίτητη προϋπόθεση της επιτυχίας, μία προηγούμενη αποτυχία (συγκέντρωση πρακτικών εμπειριών). Πόσο μάλλον όταν ο «Τειρεσίας», το δυσμενέστερο για την οικονομία μας όπλο μαζικής καταστροφής, το οποίο επινόησε το τραπεζικό κατεστημένο «φεουδαρχικής χροιάς» της χώρας μας, καταδικάζει καθημερινά χιλιάδες Έλληνες, επιχειρηματίες και ιδιώτες, στην απόλυτη περιθωριοποίηση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, είμαστε σχεδόν πεπεισμένοι, σε σχέση με το ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει τα συγκριτικά μικρότερα οικονομικά προβλήματα, μεταξύ των «δυτικών» κρατών – όπως επίσης τα πλέον «προσιτά» στην επίλυση τους (υπό την προϋπόθεση βέβαια σωστής διακυβέρνησης). Γνωρίζοντας πως το συνολικό χρέος μας (δημόσιο και ιδιωτικό), είναι από τα χαμηλότερα στις ανεπτυγμένες Οικονομίες, πιστεύουμε ότι, εάν η κυβέρνηση μας

(α) κατόρθωνε να δημιουργήσει έγκαιρα ένα σταθερό, ορθολογικό «επενδυτικό-λειτουργικό πλαίσιο», όπως αναφέραμε παραπάνω, για το οποίο δεν χρειάζονται χρήματα, αλλά θέληση για πραγματικές αλλαγές («οι αλλαγές δεν αποδίδουν εάν είναι μόνο οικονομικές - πρέπει απαραίτητα να συνοδεύονται από πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές»),

(β) να περιορίσει τις ανεξέλεγκτες δημόσιες δαπάνες, ειδικά τις σπατάλες, αυξάνοντας παράλληλα την παραγωγικότητα των κρατικών «λειτουργών», καθώς επίσης

(γ) να ανακτήσει επιτέλους την εμπιστοσύνη των Πολιτών της, «εγκαθιστώντας» ένα ουσιαστικό Κράτος Δικαίου,

αφενός μεν θα λύναμε πολύ γρήγορα τα προβλήματα μας, προφανώς χωρίς καμία «ΔΝΤ-βοήθεια», αφετέρου η Ελλάδα θα γινόταν μία από τις καλύτερες χώρες του κόσμου (άρθρο μας: Έλλειμμα Διακυβέρνησης).

Διαφορετικά, εάν δηλαδή δεν λειτουργήσει άμεσα στην Ελλάδα ένα Κράτος Δικαίου, το οποίο θα ξεκινούσε, όπως οφείλει, με την παραδειγματική τιμωρία όλων αυτών που οδήγησαν την πατρίδα τους στη χρεοκοπία, πως είναι δυνατόν να περιμένει κανείς την ενεργή, «συνειδησιακή» συμμετοχή των Πολιτών, στην επίλυση των προβλημάτων της χώρας τους;

Δεν θα ήταν κάτι ανάλογο, σαν να έμεναν ατιμώρητοι οι Γερμανοί ναζί που κατέστρεψαν το κράτος τους; Θα μπορούσε, σε μία τέτοια περίπτωση, να προβεί η Γερμανία σε «αναδιάρθρωση» των χρεών της, με τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών της, όπως έκανε τότε; Θα ήταν ποτέ δυνατόν να ακολουθήσει λίγο αργότερα το γερμανικό θαύμα; Τέλος, ποιοι λογικοί Πολίτες άλλων κρατών θα συμφωνούσαν ποτέ στη μείωση των χρεών της Ελλάδας (haircut), γνωρίζοντας ότι τα χρήματα τους θα κατέληγαν να αναπληρώσουν αυτά που υπεξαίρεσαν κάποιοι από τη χώρα μας, παραμένοντας ατιμώρητοι;

Ολοκληρώνοντας, κατά την υποκειμενική μας άποψη, αυτό που σήμερα χρειάζεται η Ελλάδα (σήμερα, επειδή το μέλλον ανήκει στους θεσμούς), δεν είναι άλλο από έναν πραγματικό ηγέτη, ο οποίος να είναι σε θέση να απευθυνθεί στους Πολίτες της χώρας του, λέγοντας τα παρακάτω, όπως κάποτε ο Churchill:

«Η κατάσταση είναι σοβαρή. Ο χρόνος του παιχνιδιού έχει λήξει. Το βιοτικό μας επίπεδο θα μειωθεί πάρα πολύ, αλλά τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερες ημέρες. Πρέπει να πολεμήσουμε. Θα υπάρξουν θύματα. Θα κάνουμε λάθη. Είναι όμως απαραίτητο».

Για να μπορέσει να το κάνει βέβαια, για να καταφέρει δηλαδή να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα ο λόγος του (αυτό που πάντοτε μετράει είναι το αποτέλεσμα – ποτέ η προσπάθεια), θα πρέπει να μπορεί να πείθει τεκμηριωμένα – λογικά, ανθρώπινα αλλά και πρακτικά. Οι ελεύθεροι Πολίτες σέβονται αποκλειστικά και μόνο εκείνες τις (εκ του αποτελέσματος επιτυχημένες) πολιτικές προσωπικότητες, οι οποίες κάνουν τη δουλειά τους συνετά, ορθολογικά και υπεύθυνα – χωρίς μονόπλευρες «ιδεοληψίες», χωρίς υστεροβουλίες, χωρίς «διασπορά ψευδών ελπίδων», με αποκλειστικό γνώμονα την εθνική κυριαρχία και το δημόσιο συμφέρον.

Μόνο ένας τέτοιος ηγέτης θα είχε τη δυνατότητα να εκφρασθεί όπως κάποτε ο Churchill, οδηγώντας τη χώρα του με επιτυχία στην έξοδο από την κρίση των κρίσεων - μακριά από τα «νύχια» του ΔΝΤ (Η.Π.Α.), της επεκτατικής Γερμανίας ή της «επελαύνουσας» Κίνας. Μόνο με έναν τέτοιο ηγέτη θα μπορούσε η Ελλάδα να πάρει την τύχη της στα χέρια της, ατενίζοντας με αξιοπρέπεια, με υπερηφάνεια και με αισιοδοξία το μέλλον.

Βασίλης Βιλιάρδος

Περισσότερα... »

11:15
Πετρέλαιο με 1,3 ευρώ το λίτρο και... όποιος ζήσει
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Σε διπλασιασμό του κόστους θέρμανσης για τους Ελληνες πολίτες, που θα κληθούν φέτος το χειμώνα να πληρώσουν το πετρέλαιο προς 1,30 ευρώ το λίτρο, οδηγεί η εισήγηση του υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία ο πρωθυπουργός καλείται από βήματος ΔΕΘ να ανακοινώσει την κατάργηση του σημερινού «χαμηλού» συντελεστή φορολόγησης, με αντιστάθμισμα το πάγωμα νέων αυξήσεων στον ΦΠΑ
Παρότι η υλοποίηση μιας τόσο σκληρά αντιλαϊκής πρότασης αποτελεί θέμα κυρίως πολιτικής απόφασης, και πιθανόν έπεσε στο τραπέζι ώστε να ζυγιστούν οι αντιδράσεις, δεν παύει να είναι ιδιαίτερα δελεαστική για εκείνους που χειρίζονται τα δημόσια οικονομικά, δεδομένου ότι θα απέφερε άμεσα έσοδα της τάξης των 1,2 δισ. ευρώ στο δημόσιο ταμείο. Δηλαδή όχι απλώς «ισοδύναμου αποτελέσματος», αλλά σημαντικά μεγαλύτερου από όσα υπολογίζεται να εισπράξει το Δημόσιο μέσω της μετάταξης προϊόντων και υπηρεσιών σε υψηλότερους συντελεστές φορολόγησης.
Παράγοντες της αγοράς καυσίμων εκτιμούν πως, εφόσον αποφασιστεί τελικά η ενοποίηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, η επιβάρυνση για ένα νοικοκυριό που «καίει» 1.000 λίτρα πετρελαίου ετησίως θα αυξηθεί από τα 650 ευρώ πέρυσι σε περίπου 1.300 ευρώ φέτος. Για τους κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας, όπου λόγω καιρικών συνθηκών η κατανάλωση είναι ακόμη μεγαλύτερη, οι πολίτες θα φτάσουν να πληρώνουν συνολικά μέχρι και 4.000 ευρώ για να καλύψουν τις ανάγκες τους για θέρμανση.

Από 65-70 λεπτά

Η τιμή διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης από 0,65-0,70 ευρώ πέρυσι, εκτιμάται -σύμφωνα με την Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδος- ότι με την εξίσωση των συντελεστών θα φτάσει περίπου στο 1,30 ευρώ το λίτρο, όσο δηλαδή πωλείται σήμερα και το πετρέλαιο κίνησης. Με βάση το ισχύον καθεστώς και τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, η πώληση του θέρμανσης θα ξεκινούσε σήμερα περίπου στα 0,80 ευρώ το λίτρο, τιμή που είναι αυξημένη κατά 25% σε σχέση με τον προηγούμενο χειμώνα. Από τις 15 Οκτωβρίου μέχρι και τις 15 Απριλίου, το πετρέλαιο θέρμανσης επιβαρύνεται με Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης μειωμένο στα 21 ευρώ ανά χιλιόλιτρο (0,21 ευρώ το λίτρο), ενώ με την προτεινόμενη αλλαγή του συστήματος θα πωλείται με φόρο 412 ευρώτο χιλιόλιτρο.

Οι πρώτοι που αντέδρασαν ήταν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του κλάδου των βενζινοπωλών, με την Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδος να χαρακτηρίζει ως «απαράδεκτο» το υπό εξέταση σενάριο εξομοίωσης του φόρου. Σύμφωνα με την ΟΒΕ, η αύξηση της τιμής στο 1,3 ευρώ το λίτρο θα έχει ως αποτέλεσμα να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο το ήδη μειωμένο οικογενειακό εισόδημα, η κατανάλωση θα πέσει και άρα το κράτος θα χάσει έσοδα, η αγορά θα υποστεί νέα καθίζηση και η ανεργία στον κλάδο να αυξηθεί.
Η θέσπιση, πάντως, ενιαίου φορολογικού συντελεστή στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης αποτελεί πάντως χρόνιο αίτημα για την εξυγίανση της αγορά πετρελαιοειδών, και κυρίως για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου που, σύμφωνα με εκτιμήσεις, κυμαίνεται από 650 εκατ. ευρώ έως 1 δισ. ευρώ ετησίως.

Περισσότερα... »
11:10
Επιστροφή κλεμμένης επιτύμβιας στήλης από την Τουρκία ζητούν οι κάτοικοι της Νισύρου
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Την επιστροφή της επιτύμβιας στήλης που βρέθηκε στη Νίσυρο το 1897 και η οποία μεταφέρθηκε κρυφά τότε από τους Τούρκους στην πατρίδα τους κατά την Τουρκοκρατία στα Δωδεκάνησα, ζητά η Εταιρεία Νισυριακών Μελετών.
Ο πρόεδρός της κ.Κ. Χαρτοφύλης επικαλείται τα λεγόμενα του υπουργού της γειτονικής χώρας, ο οποίος επισκεπτόμενος πριν λίγους μήνες το Μουσείο της Ακρόπολης δήλωσε στα
μέσα ενημέρωσης ότι όλοι οι αρχαιοελληνική θησαυροί που βρίσκονται σε μουσεία εκτός χώρας προελεύσεώς τους πρέπει να επιστρέψουν στο φυσικό τους χώρο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η επιτύμβια αυτή στήλη βρέθηκε στη Νίσυρο κατά την εκσκαφή σε κτήμα ιδιώτη, όμως παρά το ότι κρύφτηκε για τρία χρόνια, τελικά οι Τούρκοι κατάφεραν να το μάθουν με αποτέλεσμα να τη μεταφέρουν κρυφά από το νησί στην Κωνσταντινούπολη.
Μέχρι και σήμερα παραμένει στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης ενώ για το γεγονός υπάρχουν καταγεγραμμένα πολλά στοιχεία και μάλιστα από μάρτυρες που ήταν παρόντες στο περιστατικό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος επισημαίνει πως η επιτύμβια στήλη πρέπει να επιστραφεί στο νησί και να φιλοξενηθεί στο αρχαιολογικό μουσείο της Κω.
Λέτε ο τούρκους υπουργός πολιτισμού να τιμήσει τα δικά του λεγόμενα ή πιστεύετε πως ακολούθησε την ελληνική πολιτική τακτική "λέμε για να... λέμε";
Πηγή

Περισσότερα... »
11:00
Υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα;
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Έχουν περάσει δυόμισι αιώνες περίπου από τότε που ένας Πρώσος χωρικός, την εποχή της "Πεφωτισμένης Δεσποτείας" του Φρειδερίκου Β' είπε την περίφημη φράση "Υπάρχουν Δικαστές στο Βερολίνο", εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη βεβαιότητά του για τη Νομιμότητα του Κράτους στο οποίο ζούσε!
Η παραλλαγμένη, ερωτηματική, φράση στον τίτλο της ανάρτησης μπήκε γιατί παραμένει απορίας άξιο αν ο σημερινός Έλληνας πολίτης έχει αυτήν τη βεβαιότητα για τη δικαιοσύνη της χώρας του!Η αλήθεια είναι ότι αυτή την εποχή η χώρα μας κινδυνεύει να γίνει "ένα απέραντο δικαστήριο"! Απ' όλα έχει ο μπαξές! Εξεταστικές Επιτροπές, σε λίγο Ειδικά Δικαστήρια, προανακρίσεις, ανακρίσεις και άλλα πολλά που τρέχουν! Δύσκολη δουλειά! Δοκιμάζονται τα πάντα! Άνθρωποι, συνειδήσεις, θεσμοί! Και στη μέση η "κοινή γνώμη", πάντα περίεργη πάντα ανικανοποίητη, πάντα αδηφάγα!Πριν λίγες εβδομάδες, για "ηθική αυτουργία", στη γνωστή υπόθεση του "Βατοπεδίου", επιβλήθηκε στον κ. Αγγέλου, Διευθυντή του πολιτικού γραφείου του κ. Καραμανλή, ποινή απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και εγγύηση 400.000 ευρώ! Δε σχολιάζω την απόφαση! Πριν λίγες ημέρες, κατά την εξέταση του κ. Μαντέλη, στενού συνεργάτη του κ. Σημίτη, ο οποίος έχει ομολογήσει τη λήψη, προς το παρόν, "μίζας", χορηγία τη λέει ο ίδιος, 400.000 μάρκων από τη SIEMENS, υπήρξε διαφωνία μεταξύ ανακριτού και εισαγγελέα για το εάν το παραπάνω ποσό αποτελεί... "χορηγία" ή "δωροδοκία"! Δε γνωρίζω νομικά! Πιθανόν οι καλοί δικαστές που χειρίζονται την υπόθεση να στηρίζονται σε πλειάδα νόμων που ισχυροποιούν την άποψή τους! Ή χώρα μας, είναι γνωστό ότι είναι χώρα της πολυνομίας! Το ότι άλλωστε, ο Ρωμαίος Γάϊος Τάκιτος, αιώνες πριν είπε ότι: "'Όσο πιο διεφθαρμένη είναι μια πολιτεία, τόσο περισσότερους νόμους θεσπίζει", δε είναι βέβαιο ότι το είπε για τη χώρα μας!Κάτι πάει να κινηθεί και με την υπόθεση του κ. Άκη Τσοχατζόπουλου, επιφανούς στελέχους της Δημοκρατικής παράταξης, στενού συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου και παρά λίγο Προέδρου του Κινήματος, ο οποίος βρέθηκε με, υπερβολικά πολλά, περιουσιακά στοιχεία και έμμεση(;) συμμετοχή σε οφ σορ εταιρείες! Καλείται, λοιπόν, και αυτός να δικαιολογήσει από που προέκυψε αυτός ο πλουτισμός! Υπενθυμίζουμε ότι ο ως άνω κ. Άκης, έχει διατελέσει Υπουργός σε ... κρίσιμα και χρηματοβόρα Υπουργεία και επί αδέκαστου κ. Σημίτη!Τέλος, έχουμε και την ομολογημένη δωροληψία του ΠΑΣΟΚ , μέσω κ. Τσουκάτου, με ένα εκατομ. μάρκα, υπόθεση για την οποία έχουμε άγνοια σε ότι αφορά την εξέλιξή της! Είναι γνωστό ότι, λόγω της πολυνομίας και της δικομανίας των Ελλήνων, τα ελληνικά δικαστήρια έχουν "φρακάρει" από τις υποθέσεις! Ωστόσο, κάποιες υποθέσεις οι οποίες έχουν να κάνουν με τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και την υπό αμφισβήτηση ακεραιότητα του πολιτικού συστήματος, θα έπρεπε να εξετάζονται κατά προτεραιότητα!Κωλυσιεργίες και νομικίστικα δικηγορικά τερτίπια, μπορεί να διευκολύνουν ενόχους, ελάχιστα όμως συντελούν στην απόδοση δικαιοσύνης! Οι δικαστές, ασφαλώς, δικάζουν με βάση τους νόμους και τη συνείδησή τους! Στη συνείδηση όμως του δικαστή πρέπει να συνεκτιμάται και αυτό που διαχέεται από την κοινή γνώμη! Γιατί, όπως γράφει και το Σύνταγμα της Μασαχουσέτης: "Αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη να δικάζεται με τρόπο απροκατάληπτο και αμερόληπτο, όσο η μέση ανθρώπινη κρίση"!"Υπάρχουν Δικαστές στην Αθήνα" , να "διαβάσουν" τη "μέση ανθρώπινη κρίση" των παραπάνω υποθέσεων;
Πηγή

Περισσότερα... »
10:57
Καβγάς για το ποιός θα χάσει...!
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Ευθεία επίθεση κατά της Εθνικής Ελλάδος εξαπέλυσε μετά τη λήξη του αγώνα ο Ντέιβιντ Μπλατ. Ο προπονητής της Ρωσίας κατηγόρησε ευθέως την Εθνική μας ότι έχασε εσκεμμένα το παιχνίδι, δηλώνοντας χαρακτηριστικά “ντρέπομαι για λογαριασμό της Ελλάδας’!
Ντρέπομαι. Ήταν τόσο προφανές ότι η Ελλάδα ήθελε να χάσει σήμερα, που ήταν απίστευτο! Ντρέπομαι για λογαριασμό της Ελλάδας και είμαι υπερήφανος για τους παίκτες μου” δήλωσε ο 51χρονος Αμερικανός κόουτς που πέρσι δούλεψε και στον Άρη. “Αυτό που είδα ήταν κωμωδία, όχι μπάσκετ. Ουσιαστικά, οι Έλληνες σούταραν για να αστοχήσουν Εμείς παίξαμε με όλο μας το πάθος”
Μάλιστα ο Μπλατ αποχωρώντας, απευθύνθηκε στους Έλληνες δημοσιογράφους και ρώτησε: “Εσείς δεν ντρέπεστε;”

Από την πλευρά του ο προπονητής της Εθνικής Ελλάδος, Γιόνας Καζλάουσκας, αρνείται τις κατηγορίες του Αμερικανού, αφού υποστηρίζει ότι οι παίκτες του είχαν απλώς ένα κακό απόγευμα, που οδήγησε στην ήττα με 73-69:«Κάναμε ένα κακό παιχνίδι. Είχαμε αστοχία στα τρίποντα και αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα στην αντιμετώπιση του πικ εν ρολ. Τι πάει να πει ότι δεν σεβόμαστε τον κόσμο; Είμαι απογοητευμένος με τον τρόπο που έπαιξε η ομάδα μου. Ψάχνετε να βρείτε φαντάσματα».

Αμέσως μετά το τέλος του αγώνα της Ελλάδας με τη Ρωσία, ο προπονητής της Τουρκίας, Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, πλησίασε τον ελληνικό πάγκο και χειροκρότησε ειρωνικά… συμπλέοντας με την άποψη του Μπλατ. Ο Μαυροβούνιος κόους φέρεται να είπε στους Έλληνες διεθνείς: «Μπράβο, και πάλι τα ίδια κάνατε». Ο κόουτς των Τούρκων εννοούσε προφανώς την περσινή διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ, όταν η Ελλάδα έχασε από τη Γαλλία και απέφυγε την Ισπανία, πέφτοντας τελικά πάνω στην Τουρκία. Τότε οι Έλληνες νίκησαν στην παράταση και προκρίθηκαν στην τετράδα. Ο Γιάννης Μπουρούσης απάντησε φραστικά και κινήθηκε προς τον Τάνιεβιτς, με τον βοηθό του Καζλάουσκας, Γιάννη Σφαιρόπουλο να τον απομακρύνει έγκαιρα.

Περισσότερα... »
10:45
Ο Νταβούτογλου έγινε "γεράκι"
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!

Λίγοι θα πρέπει να έχουν απομείνει πλέον, που να αμφιβάλλουν για τον κεντρικό ρόλο του Αχμέτ Νταβούτογλου στο σύστημα εξουσίας που έχει εγκαθιδρύσει στην Τουρκία ο Ταγίπ Ερντογάν. Με ό, τι συνεπάγεται αυτό, για τις σχέσεις της κυβέρνησης των ‘ευρωπαϊστών’ Ισλαμιστών με το κεμαλικό κατεστημένο των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και μεταξύ των ίδιων των συνεργατών του άλλοτε δημάρχου της Κωνσταντινούπολης.
Ο ‘εξ ανατολών Κίσινγκερ’ λοιπόν, αποδεικνύει με κάθε στροφή που κάνει στη διπλωματική στρατηγική την οποία αναπτύσσει, ότι ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπήρχε στην πολιτική ζωή της Τουρκίας, ο Ταγίπ Ερντογάν θα έπρεπε να τον εφεύρει.

Στο πρόσωπο του ‘διανοούμενου’ Νταβούτογλου, του θεωρητικού του ‘Νέου Σουλτανάτου’, με όρους σύγχρονους και γεωπολιτικά ρεαλιστικούς, η Τουρκία έχει βρει τον Υπουργό Εξωτερικών που γεφυρώνει νοητά την Άγκυρα με τις Βρυξέλλες, αλλά και τα ανά τον κόσμο κέντρα λήψης αποφάσεων. Η δε φυσιογνωμία του, σε πείθει ότι απέναντί σου έχεις έναν, τουλάχιστον αξιόπιστο, συνομιλητή.

Από την προηγούμενη εβδομάδα, οι πληροφορίες-διαρροές από την Τουρκία, έκαναν λόγο για πρόθεση της Άγκυρας να προχωρήσει στην άρση του casus belli απέναντι στην Ελλάδα, με αφορμή το ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων της από εδώ πλευράς του Αιγαίου, στα δώδεκα μίλια.

Ο Τύπος και η ηγεσία τοποθετήθηκαν, και περίμεναν. Από την πλευρά των Τούρκων, είχαν μιλήσει σχεδόν όλοι, πλην του ίδιου του Νταβούτογλου. Όπως αποδεικνύεται λοιπόν, ο μαέστρος της τουρκικής διπλωματίας, είχε σχεδιάσει σε βάθος λεπτομέρειας τη στρατηγική του. Μίλησε. Χθες. Λίγο πριν συναντηθεί με τον Έλληνα Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα. Το βράδυ που η Εθνική Ομάδα μπάσκετ της γείτονος υπέταξε τη δική μας, με χαρακτηριστική άνεση.

Και τι είπε ο κ. Νταβούτογλου; Ότι η άρση του casus belli δεν μπορεί να λάβει σάρκα και οστά, καθώς δεν συνιστά μονομερή πράξη. Δηλαδή, θα πρέπει να κάνει και η Ελλάδα μια σημαντική παραχώρηση, όπως για παράδειγμα, να παραιτηθεί του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων της στα 12 μίλια. Πάλι από την αρχή δηλαδή…

Και για να μην είναι αυτή, η τελευταία ανάμνηση της συγκεκριμένης δημόσιας παρέμβασής του, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας έσπευσε να θυμίσει ότι υπάρχει ύφεση στις σχέσεις… πάθους της Αθήνας με την Άγκυρα. Τέτοιο ‘τρίποντο’, ούτε ο Ιλιασόβα δεν θα έβαζε, για να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τον προχθεσινό αγώνα μπάσκετ…
Πηγή

Περισσότερα... »

10:41
Το Αιγαίο ως τοποστρατηγικό παράδειγμα
» Εθνικά Θέματα

Το Αιγαίο ως τοποστρατηγικό παράδειγμα

Περισσότερα... »
10:35
Αναβαθμίζονται τα άρματα της Ε.Φ.
» Εθνικά Θέματα

Αναβαθμίζονται τα άρματα της Ε.Φ.

Περισσότερα... »

10:29
Ανοικτή Επιστολή προς τα μέλη του Ε.Σ. του ΠΑΣΟΚ
» Ας μιλήσουμε επιτέλους!
- Γράφει ο Δευκαλίων
Τον Ιούλιο ακούγαμε το οικονομικό επιτελείο να διαλαλεί (με συνηγόρους εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ), ότι κυβερνητικός σχεδιασμός για την οικονομία πάει πάρα πολύ καλά παρά τα προβλήματα και ότι υπάρχει φώς στο βάθος του τούνελ.
Τον Αύγουστο η εικόνα κάπου χάλασε αφού οι επίσημες ανακοινώσεις για την ύφεση και τις εισπράξεις των εσόδων διέψευσαν στην πράξη αυτήν την ειδυλλιακή εικόνα.
Σήμερα 2 Σεπτέμβριου 2010 ενημερωθήκαμε από τα ΜΜΕ ότι υπάρχουν σκέψεις στο οικονομικό επιτελείο για εξίσωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης με την τιμή του πετρελαίου κίνησης. Ως επίσημη αιτιολογία για αυτήν την απόφαση προβάλλεται η πάταξη λαθρεμπορίου. Όλοι όμως καταλαβαίνουμε ότι η κακή πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού επιβάλει την εσπευσμένη υιοθέτηση αυτού του μέτρου χωρίς καμία διοικητική προετοιμασία. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτή η λειψή προετοιμασία θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την ήδη επιβαρυμένη ζωή των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
Όντως οι ηλικιωμένοι λαθρέμποροι που είδαν την σύνταξή τους να μειώνεται θα δουν και το πενιχρό τους εισόδημα τους να εξανεμίζεται προκειμένου να αγοράσουν το ακριβότερα και πετρέλαιο θέρμανσης που θα τους ζεστάνει το χειμώνα. Φυσικά δεν είναι σίγουρο ότι θα έχουν όσα χρήματα χρειάζεται για να αγοράσουν όλο το απαραίτητο πετρέλαιο αλλά όσοι από αυτούς καταφέρουν να το αγοράσουν και επιβιώσουν από το κρύο του χειμώνα θα πάρουν με κάποιο τρόπο τα χρήματα τους πίσω την άνοιξη....
Μήπως αντί για το πετρέλαιο θέρμανσης των ηλικιωμένων λαθρέμπορων, θα ήταν καλύτερο και προτιμότερο αγαπητοί φίλοι του ΕΣ του ΠΑΣΟΚ, να εξισωθεί η τιμή του ναυτιλιακού καύσιμου-πετρελαίου (που δεν υπόκειται σε σοβαρούς φόρους και δασμούς και είναι κατά πολύ φθηνότερο από το πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης), με το πετρέλαιο κίνησης και να περιμένουν οι εφοπλιστές να πάρουν πίσω το χρήματα τους την άνοιξη;
Οι εφοπλιστές τουλάχιστον έχουν κάποια χρήματα στην άκρη και μπορούν να δανείσουν το κράτος για λίγους μήνες χωρίς να κινδυνεύουν να πεθάνουν όπως οι λαθρέμποροι συνταξιούχοι από το κρύο τον χειμώνα.
Ήμαρτον Σύντροφοι! Σε όλα τα πράγματα, ακόμα και στον κατήφορο, υπάρχει ένα όριο…
Πηγή

Περισσότερα... »

10:29
Πέντε Ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι βρίσκονται θαμμένοι στο ''Ύψωμα Δικώμου'', αποκαλύπτει Τουρκοκύπριος
» Εθνικά Θέματα

Πέντε Ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι βρίσκονται θαμμένοι στο ''Ύψωμα Δικώμου'', αποκαλύπτει Τουρκοκύπριος

Περισσότερα... »
10:24
Στενή συνεργασία με τη Mossad είχε ο Σιμόν Βίζενταλ, υποστηρίζει βιογράφος του
» Εθνικά Θέματα

Στενή συνεργασία με τη Mossad είχε ο Σιμόν Βίζενταλ, υποστηρίζει βιογράφος του

Περισσότερα... »
10:18
Θέμα της Τουρκίας η άρση του casus belli, απαντά η Αθήνα στον Νταβούτογλου
» Εθνικά Θέματα

Θέμα της Τουρκίας η άρση του casus belli, απαντά η Αθήνα στον Νταβούτογλου

Περισσότερα... »
10:13
Τέλος τρία από τα ελληνικά Προξενεία στην Γερμανία
» Εθνικά Θέματα

Τέλος τρία από τα ελληνικά Προξενεία στην Γερμανία

Περισσότερα... »

Σελίδες: 1 2 3 ... 342

← Aa - Zz

skip to content Xanthi Blogs » Αα - Ωω
Όλα τα blogs του νομού Ξάνθης με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Xanthi Blogs » Αα - Ωω

Feeds

Αα - Ωω (100)